koerswijziging

Omdat het hier vandaag hiet zonnig is wil ik je de overvloed aan zon van gisteren meebrengen naar vandaag.
Ik deed in mijn tuin een toertje met de camera in aanslag.
Geniet maar van het resultaat.














Hier is geen uitleg bij nodig. Het is zondag, traditionele rustdag.
Het is daarbij nog een wielerhoogdag met de ronde van Vlaanderen.
Geniet op de een of andere manier maar geniet.

Er is toch voelbaar groei in de lucht.  Beschrijf dat maar eens. Je voelt het of je voelt het niet.


De uien en de sjalotten pinnen boven maar dan zeer onregelmatig.
Ik sta in twijfel of ik het net er nu al af kan halen.

In de serre is de basilicum bijna klaar om te verspenen.
Uit ondervinding weet ik dat hoe vroeger je het doet hoe beter.


De gezaaide soorten in potjes zijn naar het wacht -rek verplaatst.


Buiten is de peterselie gezaaid onder een jute zak om de vochtigheid op peil te houden.


Tegen de serre aan de zuidkant staat nu gemengde sla en een rij koriander.

Onder de koepels is de rij gemengde salade volledig geplant.
Heel veel lege plaatsen zijn er niet meer over.  Alles geraakt beetje bij beetje ingevuld.
 

Dit jaar is er voortdurend en behoorlijk rap verandering in de serre.

Aangekochte en eigen gekweekte plantjes staan naast elkaar.
Als het rek te vol komt te staan plaats ik bakjes op de grond.


Van de aangekochte courgettes heb ik zelfs de potjes een beetje ingegraven.


De gemengde sla en de brocoli plantjes staan klaar om uitgeplant te worden in volle grond.


De grote piepschuimbakken blijven klaar staan om af te schermen tegen de zon.
Het kan ook nog altijd dat ze moeten gebruikt worden om af te schermen tegen te koude nachten.

Op de tablet scherm ik af, tegen te felle zon, met heel lichte lage plastiek bakjes.
Hier zie je de broeikomkommer en de zappalito (zomerpompoen) die vlot maximaal kiemden.

Eergisteren heb ik de hele namiddag gezaaid in bakjes en potjes in de serre.


De eerste zaai van Afrikaantjes was mislukt en daarom deze tweede poging.


In de bovenste bak zijn de groene hokaïdo pompoenen gezaaid.
In de bak in het midden zijn de red kuri (oranje hokaïdo) en in de bak onderaan de Courgettes gezaaid.
Ik had een zakje zaden van Zuchini en eentje met zaden van de bekende Black beauty.

De bakken zijn gestapeld omwille van de grote warmte in de serre die de grond te rap zou uitdrogen.
Bovenop de drie bakken plaatste ik een omgekeerde bak om dezelfde reden.

In het linkse zaaiserretje zijn de Butternut pompoen gezaaid en in het andere gladde buitenkomkommers.
Dat ik zoveel zaai is in functie van de plantenruil op zondag 4 mei hier in onze tuin.
 

Er is voorspeld dat het einde van het droge weer op komst zou zijn.
Maar hier aan de middenkust, in het voorjaar, is dat nog niet zo zeker.


Toch heb ik nog vlug de paadjes geschoffeld. Het paadje langs de luzerne en ajuin als eerste.
Zowel de luzerne als de ajuin hebben hoognodig een vlaag regen over zich.
De luzerne staat te donker en de ajuin wil maar niet kiemen.


Het korte paadje langs de combinatierijen met spinazie is zelfs gebarsten van de droogte.

Het paadje dat begint voorbij de serre wordt als laatste geschoffeld.

Alles staat kurkdroog. De warmoes die ik verplantte is niet dood maar is zit ook geen groei in.
Enkel waar ik zaaide en begoot is er voldoende vocht in de grond om te doen kiemen.
Nu het onkruid meester zijn is niet moeilijk dat komt later gedurende het groot verlof.

Elk jaar sakker ik op dat zomeruur maar het helpt niet. We moeten er door.
En de ene mens heeft daar al meer moeite mee dan de andere.


Van het tuincentrum bracht ik groene selder en broccoli mee.
Ik verkies om ze heel klein mee te brengen.
Dan kan ik de potjes op grond zetten in de serre en zelf in de gaten houden.
Het is zeker niet goed dat planten te lang in bakken blijven staan.
De wortels kunnen zich niet voldoende ontwikkelen en er komt een groeistop.


Ook de gemengde salade en 4 courgettes voor vroege teelt komen van het tuincentrum.

Salade van eigen kweek. Het betreft, wonder van de vier jaar getijden.


Glaskomkommer tweede zaai. Van de eerste zaai zijn er nog twee over.
En dan is er nog de zapalito die een zomerpompoentje is.


Ook werden er vier soorten basilicum gezaaid: Breed blad, fijn blad, paarse en citroen basilicum.


Dit zijn de vier courgettes die ik bestem voor de vroegste teelt.
 

Na het eten van de eerste kropjes sla uit de serre ben ik nu ook beginnen oogsten van de pluksla in de miniserre.


Krulsalade oogsten is de onderste bladeren wegnemen.
Dan staan die planten er natuurlijk eventjes bij als een geplukte kip.
Het komt er op aan enkel de buitenste bladeren te plukken. 


De winterprei is gezaaid op wachtbed.
Het betreft de soorten ‘Luikse winter’ en ‘Mechelse groen- blauwe’


De bak die de peterselie moet beschermen tegen de peterselievlieg is ter plaatse gebracht.
Het is de bedoeling dat hij een spoor na laar op de grond.
Dan wordt hij weggenomen en wordt de peterselie gezaaid binnen de omtrek van de bak.


De eerste zaai van enkelvoudige ‘tagetes’ met oud zaad is mislukt.

De sterafrikaantjes zijn zoals de andere soort zeer geschikt voor een bijenborden.
 

Oogsten in de serre en zaaien in volle grond lopen samen.


We zijn begonnen met het oogsten van de nieuwe salade in de serre.
De bladeren zijn dik en hebben de echte smaak van salade.
Er is geen verlies op en groene salade heeft de meeste vitamines en de beste smaak.
Ik snij telkens het grootste exemplaar er uit.


Ik plantte nog twee rijen ui, een gele en een rode soort.


Tussen de twee rijen peulerwten zaaide ik een rij rode biet.
Ik weet dat dit heel vroeg is maar bij eventuele nachtvorst dek ik af.


Er werd nog een rij warmoes gezaaid en die verdraagt wel een beetje koude..


Op vak 1, waar de courgettes komen, zaaide ik luzerne bij gebrek aan mosterdzaad


Ook op vak vier, bestemd voor de pompoenen, kiemt de luzerne.
Gele mosterd is veel beter omwille van zijn rappere groei.
Waar ik zal uitkomen met die luzerne zal ik wel zien want het is onbekend terrein voor mij.

In de serre is er volle activiteit van zaaien en straks van verspenen.
Tegen de tijd dat de tomaten geplant worden neem ik dat reserve- rek weg.
 

Het planten en zaaien gaat verder en ik doe elke dag zoveel als voor mij mogelijk is.


De ‘rucola’ en deel van de salade komen onder tunneltjes te staan zodat ze meer warmte hebben.
Er wordt eerst een voortje gevuld met vettige jonge compost.
Daarin wordt dan geplant.


De koepels hebben hun plaats naast een rij peulerwten die dit jaar vlug zijn gemulchd.
Daardoor wil ik voorkomen dat, zoals vorig jaar, de helft kapot waait.
Spijtig genoeg was er niet genoeg grasmaaisel voor de twee rijen.
Moest er wind worden voorspeld, dan zal ik de tweede rij anders moeten afschermen.

Ik heb voor de eerste keer de koepel zo geplaatst, dat de rij spinazie er ook onder staat.
Daardoor kan ik de spinazie wat rapper laten groeien.
Er waren nog geen plantjes gemengde salade te koop maar dat zal nu wel vlug gebeuren.

De rij vroege prei die ik vorige zaterdag plantte doet het niet zoals verwacht.
Ze laat te lang haar oren hangen. Normaal gezien moet ze na een paar dagen helemaal gerecht zijn.
Ik heb er geen goed oog op. 

De peulerwten die ik kweek zijn rijserwten die hoog groeien.
Vroeger werden die ondersteund door rijshout dat nu minder gemakkelijk te vinden is.
Zelfs op het net vind je nog weinig beeldmateriaal over rijshout.

 groen.net

Op groennet vond ik deze afbeelding die een duidelijk beeld geeft van rijshout.
Het nadeel van rijshout is dat je zo moeilijk kunt plukken aan de binnenzijde.

Ik heb zelf een ondersteuningssysteem ontworpen waarbij je de te plukken erwten gemakkelijk bereikt.


De twee rijen erwten staan 2m uit elkaar. Dat past uitstekend in het systeem van de rijencultuur.


Dit is de bijna voltooide ondersteuningskooi.

Hier is de draad opgehangen en is de kooi voltooid


Om de draad te spannen sla je op de buitenste palen een nagel en je hangt de draad er over.
Meestal spant de draad niet direct, vooral als je de klus alleen klaart.


Dan ga je naar de andere kant, spant de draad op en kijkt waar je een nieuwe nagel  moet inkloppen  om de draad te spannen.
Je slaat de nagel er in, spant de draad op en je verwijdert de eerst geklopte nagel.
Enkel daarna kan je op de middenste paal ook een nagel slaan op de juiste hoogte.

De erwten zijn al een tijdje plantklaar maar ik kwam er niet toe ze te planten.


Het was hoogtijd dat ze in volle grond werden gezet want ze beginnen reeds te ranken.
Als je te lang wacht hechten de ranken zich aan elkaar vast en riskeer je de planten stuk te trekken.

Van zodra je door de gaatjes onderaan de potjes wortels opmerkt kan je planten.
Als ze zijn zoals op de foto, is het meer dan hoogtijd om te planten.


Als je ze ontpot zie je het nog beter dat het hoognodig is dat ze in volle grond staan.


In feite is dat geen groot werk en is de klus vlug geklaard.
Wat over is neemt mijn jongste broer dan mee om te planten in de tuin van mijn overleden broer.


De palen voor de kooi die de erwten zal steunen staan al klaar in de houtberging.


De doperwten kiemen moeilijker en groeien trager. Ze zijn ook een week na de peulen gezaaid.

Ik neem twee potjes, eentjes met goed gekiemde erwten en eentje waar slechts één erwt kiemde.


Als je ze kantelt en naar de bodem kijkt, stel je vast dat ze ook nodig geplant zijn.
Ze zijn slechts één week na de peulerwten gezaaid. 

Het is een dag dat ik het wat rustig houd.
In de voormiddag heb ik de vijver bijgevuld.
De namiddag is begonnen met een uitgelopen platte rust.
daarna sorteerde ik de zaden volgens zaaitijd.


Dit is een dompelpomp met een tamelijk groot debiet die ik neerlaat in onze gemetste waterput.


Het water laten stromen over een plank heeft een reden.
Zo breekt de kracht van de straal zodat de bodem van de bovenvijver niet wordt omwoelt.


In minder dan een kwartier is de benedenvijver voldoende bijgevuld.


Pomp en slang worden geborgen in een grote bak.


Na het bergen van pomp en slang gaat het deksel op de bak en alles is in orde.

De zaden die in maart en april moeten worden gezaaid leg ik allemaal samen.

Ze worden dan in volgorden gelegd zoals ik ze zal zaaien. Het zaaien kan nu starten.
Ik vind het een juist moment want de temperatuur gaat de volgende dagen stijgen. 

Gisteren voormiddag haalde ik een 100 tal mooie preiplantjes bij het tuincentrum.
Die heb ik dan kort na de middag geplant.


Eerst maakte ik een voor met de loopplantjes aan de buitenkant van de tussenrijen met spinazie.
Eens de voor gemaakt drukte ik de aarde plat om daar de loopplankjes te kunnen leggen.


Eens de voor gemaakt druk ik de aarde plat om daar de loopplankjes te kunnen leggen.
De voor wordt goed nat gegoten en de plantgaatjes worden gemaakt met de spitvork.

Dan maak ik de grond, waar de loopplankjes eerst lagen, los met de blauwe driehaak.
Het ziet er naar uit dat wat het gieten betreft, de hemel van mij over neemt.
Als bemesting smeet ik, voor het begieten en het maken van de gaatjes, gedroogde koemestkorrels.

Het effect vanen vlaagje regen kan de mens verwonderen.
In de volksmond spreekt men dan van een wonder van de natuur.


We stonden gisteren op met regen en toen ik in de tuin kwam zag alles er zo fris uit.


Aan het niveau van de vijver zag ik dat het tamelijk had geregend.


De ‘keria’ gaf mij de illusie plots feller te bloeien met zijn gele pompons stak hij plots heviger af tegen het groen erachter.


Mijn drie soorten salade staan heel dicht bij elkaar en doen het allemaal goed.
Wat geen illusie is, de grond is veel donkerder dan de dag voordien.


De laatste rijen spinazie stonden al een tijdje boven.

Op donderdag was er nog niets te zien van gekiemde spinazie vooraan de moestuin.
Vrijdagmorgen zijn alle rijen nog aarzelend maar toch duidelijk zichtbaar.
Nu kan ik de andere vroege teelten ook zaaien.
Bij frisse en stevige wind zullen ze beschermd worden door de spinazie.
Ook de luzern komt boven. Regen is altijd beter dan gieten.
 

Elk jaar bij het begin van de lente wordt het terras ontdaan van mos en onkruid.


Met de hoge drukreiniger worden alle voegen uitgespoten.
Dit is de vlugste en meest doeltreffende manier om het terras opnieuw als nieuw te laten lijken.
Dat alle ruiten daarna een poetsbeurt nodig hebben neemt mijn vrouw er maar bij.
Ruiten moeten toch regelmatig hun beurt krijgen.


Als alles uitgedroogd is vul ik de voegen opnieuw op met wit zand.
Gisteren vulde ik de voegen op en vandaag is het reeds aan het regenen.
De regen is wel hoog nodig voor de moestuin.


Op de muurtjes en de rechtstaande stenen van de trap mag het mos blijven als sieraad.
Heb je al eens goed naar mos gekeken hoe mooi en hoe fijn van structuur en hoe afwisselend het is?

Eens alle voegen gevuld ziet het terras er opnieuw als nieuw uit.
Komt er in de loop van het jaar opnieuw mos of onkruid dan wordt dat begoten met aangelengde azijn.
Dit is in tegenstelling tot bleekwater, lekker ecologisch.
Hoeveel je de azijn moet aanlengen leer je bij ondervinding. 

Zondag 23 maart 2014 van 10 tot 12u tuinclub bij Addi in café - 't oud Gemeentehuis- Cathilleweg 86 (dicht bij de kerk)  te Stalhille.

Ik kreeg opnieuw hulp zodat de tuin verder in orde is gebracht.


Het gras is voor de eerste keer gemaaid.
Niet dat het overal nodig was maar op sommige plaatsen stond het behoorlijk hoog. Op slag heeft de tuin een meer verzorde indruk.


Het paadje langs de bessen is gekuist.
Nu nog een paar vierkante meter spitten. Dan ligt de tuin totaal klaar.


Het stuk waar de frambozen stonden is helemaal gespit. Daar zal ik dit jaar pompoenen planten.


De sjalotten en de ui zijn geplant en overdekt met een vogelnet tegen eventuele scharrelaars.
Elk jaar moet ik overdekken of vooral de sjalotten zijn het mikpunt van wormpjes zoekers.


De vier eerste rijen spinazie staan boven en de vier volgende piepen ook al aan het oppervlak.

De doperwten in de serre zijn wat onregelmatig en niet algemeen gekiemd.
Dit is, bij mij hier, een jaarlijk verschijnsel. Doperwten zijn geen vlotte kiemers.
 

Vandaag behandel ik twee uiteenlopende zaken…..alhoewel!
Krijg maar eens een mol die juist onder het oppervlak, als onderkruiper, door je erwten heen gaat.


De peulerwten zijn binnen in de serre gezaaid en kiemden vlot en vrij algemeen.
Vooraleer ze in volle grond worden geplant plaatst ik ze buiten op een voorlopig rek.
Ze gaan van de warme lucht in de serre naar een frisse schrale buitenlucht.


Ik deed mezelf reeds veel zo gezegd verloren stappen zetten.
De twee paadjes zijn namelijk afgesloten.
Je moet, als je uit de moestuin naar ons huis toe gaat, ofwel om de serre heen ofwel langs de speeltuin.
Verloren stappen is veel gezegd. Op mijn leeftijd zet je die niet meer.
Alle stappen die je zet zijn nuttig want ze houden je in beweging.


En dan is er de mol die een hoop steekt. Hoe ga je die te keer?
Toch verkies ik die hopensteker boven een onderkruiper die juist onder het oppervlak een hoge rug legt.
Die is praktisch niet te pakken want die zoekt altijd een andere weg.
En die steekt de jonge plantjes omhoog zodar ze verdorren.


Moeder de vrouw moest om boodschappen en ik vroeg haar een gerookte haring mee te brengen.
Toen ze terug thuis kwam heb ik de haring ontdaan van zijn niet eetbare delen.
Die delen zijn mijn wapen om de mol te verjagen.
Met de spade zoek ik de mollengang maar in losse grond is dat niet zo eenvoudig.
De haringresten duw ik in de gang en schijnbaar verdraagt de mol de stank niet die zich gaat ontwikkelen.

Eens de haring in de mollengang doe ik alles weer dicht en de overtollige grond van de mollenhoop gebruik ik op een andere plaats.

Mollen zijn nuttige dieren. Zo wordt ons toch altijd geleerd.
 

Ik heb op het net gezocht naar een site over mollen waarin je ook te weten komt waarom een mol die een plaag kan zijn ook een nuttig dier is.
http://dier-en-natuur.infonu.nl/dieren/28278-mollen-wonderlijke-ondergrondse-dieren.html

Uit die site heb ik het fragment gehaald dat gaat over de voeding van de mol.

Een mol voedt zich voornamelijk met regenwormen, maar ook slakken en insecten.
Ook  larven en zelfs een verdwaalde kikker staan op het menu van de mol.
Een mol eet per dag erg veel, tussen de 50 en 100 gram aan voedsel.
Dat is soms meer dan zijn eigen lichaamsgewicht want een mol weegt tussen de 30 en de 130 gram.
De grote hoeveelheid wormen, slakken en insecten die door mollen wordt geconsumeerd, is het grote voordeel van een mol in de tuin.
Wezens die mogelijk schadelijk zijn voor de planten in de tuin worden zo op natuurlijke wijze verwijderd.

Zo zie je maar. Met de resten van een gerookte haring, die ze niet lusten, verdrijf ik ze.
Mijn moestuin en mijn grasplein moeten ze met rust laten.
Wat ze in de rest van de tuin doen stoort mij niet.
En als ze naar mijn burengaan riskeren ze aan de ene kan het mollenslag.
AAn de andere kant wordt er met vergif gewerkt.

Waar gaat met het weer naartoe?
Het zou wel eens een eenmalige gril kunnen zijn van ons wisselvallig klimaat.
We kregen een winter met een minimum aan vorst.
Krijgen we nu ook nog een maart met heel weinig maartse buien.
En zal april dan zijn grillen inslikken?
Geef toe, het zou een draaiboek kunnen worden dat we niet gewoon zijn.

Dagen na mekaar zaten we gevangen in een bedreigende smog.
De laatste dagen kregen we geen schrale Oosten- of Noordoostenwind maar een wat frisse droge bries uit het Westen.
Dit doet met twijfelen. Kan ik volop de lente zaai beginnen?

Vorig jaar waren we met alles zeer laat en we hadden toch mooie groenten.
Dus hoeven we ons nog niet te haasten. En wat vooral ontbreekt is een warme, zachte lenteregen.
Dan pas al er echt groei in de lucht zijn.

Er is nog een stuk van de tuin die wat moet opgefrist worden.

Tussen de serre en de bessenstruinen ligt het nog braak.


De grond waar de frambozen niet wilden groeien moet lichtjes bewerkt worden.
Als deze klussen zijn geklaard zal ik volop beginnen zaaien in volle grond.


De waterbak moet naast de serre verplaatst worden.
Maar dit is een klus als ik eens sterk jong volk kan laten helpen.


De afsluiting van de compost zeefruimte is ook aan vervanging toe.
Daarmee zal ik wachten tot na het vervangen van een deel van de afsluiting van de compostruimte.

Laat ons even de rest van de agenda van onze velt- afdeling voor de maand maart bekijken.

We zijn de helft voorbij
- Op 20 en 27 maart loopt de reeds gestarte cursus over de groentetuin verder.
- Zondag 23 maart is er een tuinclub en algemene vergadering.
- Zaterdag 27 maart staat aangekondigd als ‘Provinciale plantendag’.
- Morgen 18 maart start de reeks ‘Bakken met Michelle’

Op deze laatste activiteit wil ik vandaag speciaal de aandacht vestigen.

Er zijn drie bakavonden:
- 18 maart:       Wit brood met geitenmelk.
                                witte baps
                                focaccia 
- 06 mei:          bruin brood met ui, spek of noten.
                                bruin yoghurtbrood
- 03 juni:          zacht luxebrood
                                bruin brood met krenten.

De kostprijs:
- de 3 sessies: voor leden   € 25
                      niet leden   € 40-
- per 1 sessie   voor leden   € 10
                      niet leden   € 15