een te warme dag

Enkele jaren geleden waren we met Bert op reis in Nederland en we bezochten onder meer 'Villa Augustus' in Dordrecht.
Dit is de verzamelnaam voor: een hotel, een restaurant, een markt, een café, zalen en tuinen.


In die tuinen zag ik voor het eerst hoe je courgettes kunt opbinden.


Daar waren ze opgebonden aan rietstokken door middel van een soort beugel waarin de stam vrij stond.


Nu pas kom ik er toe om dat ook eens te proberen maar dan op mijn manier.


Voorlopig kan ik ze nog binden met een elastische koord maar die is op geraakt.
Ik kocht die 10 jaar geleden in een grote rol maar nu vind ik dit soort koord niet meer terug.
In de meeste is een stalen kabeltje verwerkt. Ik vind wel een oplossing.


Bij deze methode knip je alle bladeren onder de vruchten weg.
Hierdoor krijg je overzicht en kan je goed schoffelen als je niet kunt mulchen.
Zo moet je ook niet meer zoeken naar de vruchten en kan je er geen enkele vergeten.
Want als er een vrucht vergeten wordt groeit die uit tot een veel te groot exemplaar.
Er komen ook geen nieuwe vruchten tot die grote is geknipt.
Geen enkele vrucht ligt nog op de grond zodat alle vruchten eenvormig groen zijn.
Dit is een methode die het uitproberen waard is.

Enkele kleine maar zeer belangrijke werkjes drongen zich op.



De twee rijen boontjes worden aangeaard omdat sommige van de struiken de neiging hadden om schuin te vallen.


Ook de zomerprei krijgt zijn aanaard beurt



De tomaten in de serre, de courgettes, pompoenen en zappalito's worden bijgemest met smeerwortelgier.


Vooral de zappalito's kunnen best wat bij bemesting gebruiken. Ze komen maar niet in trek.

De pas geplante winterprei wordt dagelijks begoten tot ze in trek is of tot de natuur overneemt met wat regenweer.

In het vakantiedomein waar wij logeerden was er een moestuintje.



De eigenaars plukten zelf groenten en bessen en boden ze gratis aan in de receptie.


Er stonden niet enkel groenten maar ook kruiden, kleinfruit en bloemen.


De artisjokken ontbraken niet.


De rode jeneverbes was overvloedig aanwezig.


Er was ook duidelijk aan de insecten gedacht.

Het 'surplusje' was het recept van 'Jeneverbessen crumble'

Gisteren is er niet veel terecht gekomen van mijn tuinwerk.Gelukkig heeft mijn broer overgenomen en heel wat werk verzet.
De panelen zijn opgehangen. De druk is van me af. Ik had enkel toezicht te houden en mede te adviseren welke panelen waar moesten worden opgehangen
Nu krijgt de tuin weer de bovenhand.
Na 20u werkte ik nog een beetje in de tuin.


Een eerste rij prei is geplant tussen de knolselderij en de rode biet.


Tussen de knolselderij en de warmoes staan nu een tweede rij prei.
Er zijn twee greppeltjes gemaakt waar de boontjes zullen worden geplant.

Omdat ik geen tijd meer had om te mulchen, heb ik het gras verpreid in de compostruimte zodat het niet verhit.


Voor ik de boontjes plant, worden ze een kwartiertje gedrenkt.


De twee greppeltjes voor de boontjes zijn goed begoten en worden gevuld met oude compost.

Het planten zelf neemt heel weinig tijd in beslag.
Zo is de lege ruimte van de verdwenen groeten weer opgevuld.

De erwten maken plaats voor andere teelten.
Het was lang geleden dat we nog eens vijf keer konden plukken.


Hier kunnen we reeds van een geslaagde oogst spreken.


Eens de kooi is opgeruimd kunnen we de grond klaar leggen voor volgende teelten.


Je kan zeer goed het resultaat van het mulchen waarnemen. Er staat zo goed als geen onkruid.
Vooral de restjes van de deels verteerde mulch moeten geruimd worden.


Alles is vlug opzij geharkt maar als ik niet direct plant, harken de vogels het waar ik het niet wil.

Helemaal links boven op de foto, staan nog 3 pluksalades die ik wil verplanten.
Daar wil ik nog een rij stuikboontjes planten want wij zijn grote boneneters.
Zelfs als wij te veel boontjes hebben, kunnenwe die zeer gemakkelijk aan de man brengen.


Die drie pluksalades worden naast de warmoes weggenomen.
Ze worden aan de noordkant van de serre dicht bij de waterbak geplant.
Met hun wortels in een greppel vol water plant ik ze op een plaats waar de zon pas in de late namiddag  volop schijnt.

Er opnieuw in komen is moeilijker dan ik dacht.
We zijn alvast beginnen met te oogsten.

We sneden twee volle emmers broccoli die verwerkt worden.
Mijn broer krijgt zijn deel en ook diegene die een week op onze tuin paste deelt mee.


Het gaas werd terug gelegd en nu is het wachten tot er nieuwe kleinere kroppen groeien.


De vijfde en laatste pluk gaf nog een goede portie die reeds zijn schoon gemaakt en zullen bereid worden.

In de resten na het kuisen zie je dat er tamelijk waren die te dik zijn.
Met peul en al kan je ze niet meer eten en daarom worden ze behandeld als doperwten.

De eerste zomer prei is geoogst voor de soep; broccoli soep natuurlijk.

De peterselie en de salade zijn oogstbaar.
Toen we gisteren avond thuis kwamen hadden we vlug wat salade bereid, vers uit de tuin.

De rode biet kan stilaan worden uitgedund om te bereiden.
De dikste halen we er uit zodat de minderen ook een kans krijgen.

We zijn er uit geweest en het was nodig.
Morgen gaan we er opnieuw tegen aan.
Laat ons samen even een toertje doen
















Het is alsof de tuin verwilderd is.
Hoe alles kan groeien in één week tijd.
Je herkent het bijna niet meer.

Erwten en paneeltjes.  Ja in die volgorde krijgen ze voorrrang.


Dit is de hoeveelheid van de vierde pluk.
Er zal nog een vijfde pluk volgen en dat is zeer uitzonderlijk.
Erwten die klaar zijn voor de pluk moet je zonder uitstel plukken of ze verliezen hun smaak.


Dan zijn er nog die paneeltjes. Er lijkt geen einde aan te komen.
De einddatum is 18 juni en alles is op schema en onder controle.
Er komt nog heel wat veldwerk bij te pas maar laat ik de planning over aan helpers.

Het grotere paneel dat hier op tafel ligt is van een kleinere maat dan een half paneel van 2,50 x 1,225m.
Het tekort moet aangevuld worden met een paneeltje dat aan de ene kant geel is en aan de andere kant blauw.

Dat zijn zo wat de overheersende kleuren gebruikt in de paneeltjes.
Om de eentonigheid te breken schilder ik aan weerszijden een soort schaduwfiguur in ongeveer dezelfde kleur.
Dit is bestemd voor diegene met een goede opmerkingsgeest.

Gisteren kregen we zon en warmte maar vandaag is de zon er niet, de warmte wel.


De paadjes begroeien vlug en rond de planten is het nog erger.


De broccoli begint te kroppen.


De courgettes en pompoenen komen maar heel traag in de rappe groeifase.


Aan de achterkant van de serre blijft de Oost Indische kers maar kiemen.
Zowel op het paadje als bij de pompoenen blijven de nieuwe scheuten maar komen.


Zolang de warmte aanhoudt laat ik het dak van de mini serre open staan.



Gisteren deed ik de ronde met mijn zware kapper en al het ongewensqte kruid sneuvelde.
Tegen de avond harkte ik op de paadjes alles op een hoopje.
Ik hoop dat het weer een poosje proper blijft.

De serre op punt stellen in de vroege morgen en verder de panelen afwerken.
Dit had ik als punt geplaatst voor vandaag.


Het klaar maken van de panelen en paneeltjes is in zoverre klaar dat ik nu nog enkel 4 kleintjes moet bijwerken.
Er is wel behoorlijk wat werk aan.


In de serre heb ik de pas gezaaide boontjes in potjes afgedekt met wat krantenpapier.
Zo kan ik het vlug uitdrogen wat tegen houden.


Eerst heb ik de tomaten gewied en daarna gediefd.
De potjes van de minitomaatjes heb ik wat dieper in de grond geplaatst.

De gieters heb ik naar buiten gebracht zodat de hele serre nu vrij is op de emmer na.

Het vernissen van de paneeltjes neemt momenteel echt de bovenhand.
(KiS staat voor 'Kleur in Stalhille').
De tuin is een tussendoortje en de blog komt er wel maar enkel 'als ik het nog kan opbrengen'.
Jawel hoor, vandaag toch.
De blog is niet altijd ontspannend maar nu is het een verademing.


Een groot deel van de voormiddag heeft mijn broer vernist in de garage.
Ondertussen was ik in mijn atelier aan het herstellen en retoucheren.
Eens die herstelde panelen droog waren, verhuisden ze naar de tuin want ondertussen was de zon van de partij.


De regen van vorige nacht en van deze voormiddag beschouw ik als een ware zegen voor de tuin.
Wat je er dan bij krijgt, gratis als toemaatje, is al het ongewenste groen.


Dit zijn mijn eerste courgettes 'primeurs 2014'. Of ze zullen smaken!? Wat denk je?


Met al dat droge weer hier, van de voorbije week, is er maar één kruiwagen gras maaisel.


Vorige week was mijn broer begonnen met de warmoes te mulchen maar er was onvoldoende materie.

Deze namiddag was het ideaal om te mulchen op de vochtige bodem.
De mulch belet het verdampen waardoor de grond onder de mulch zijn vochtigheid lang behoudt.

Gisteren was een drukke zeer gevarieerde dag.



Na het verwerken van de selder heb ik eerst en vooral twee bakken met potjes boontjes ingezaaid.
Daarvoor gebruik ik de waterbak als ideale werkbank.



De grond in de potjes is een mengeling van dehelft potgrond (foto boven) en de helft oude compost (foto onder).




Tussenin ben ik begonnen met het vernissen van de paneeltjes, gemaakt door de leerlingen van ons schooltje.


In het tuincentrum, hier in het dorp, heb ik de laatste broeikomkommer mee genomen.
Het is een geënt exemplaar tegenover drie niet geënte.
Zo kan ik het verschil in opbrengst eens vaststellen.


De paneeltjes in de garage laat ik drogen tot deze morgen.
Dan plaats ik een nieuwe serie en werk ik verder tot ze allemaal klaar zijn.
In mijn atelier werk ik verder aan de twee panelen, die de activiteit aankondigen.
Na 18 juni (dag van de plaatsing in het dorp) zal ik de boog wel even moeten ontspannen.

Het vele werk aan de panelen belet mij niet om tussenin te oogsten en te zaaien.


Dit is de derde pluk van onze peulerwten die 6 behoorlijke porties opleverde voor de diepvries.


Gisteren maakte ik menggrond klaar om potjes te vullen om eenderde golf boontjes te zaaien.


Ik heb reeds 1 bak staan waar de boontjes beginnen te kiemen.
Ik kwam toen in tijdsgebrek en  de 2 andere bakken zouden op een andere keer worden gevuld.

Ik heb de rest van de selder gesneden om die ook te verwerken.


En dat is het resultaat: verlezen en minimum 4 keer wassen in telkens vers water.
Dan worden ze gesneden en druppen ze uit tot Colette tijd heeft om ze in te vriezen.
Best is dat ze behoorlijk droog in de vriezer gaan.


Tussen twee schilderij beurten in heb ik, de winter prei op wachtbed, gewied en lucht gegeven.
Daarvoor gebruik ik mij blauwe drietand.

Nog deze week zullen we onze eerste eigen gekweekte courgettes eten.

Om af te sluiten gaan we langs de lange plantenband om papavers te bewonderen.
Die rode stippen op een muur van groen zijn mijn lieveling combinatie van kleuren.

Gisteren bezochten we de kunstroute van de kunstkring 'Roderick' in Oudenburg.
We waren geboeid door de werken maar ook door de locaties.
Je kunt het al raden zeker dat je hier vooral foto's van de locaties zult te zien krijgen.


tuinen Backers

tuinen Backers

tuinen Backers

tuinen Backers

tuinen Backers

natuurhuis 'De ark'

natuurhuis 'De ark'

natuurhuis 'De ark'

't Fruithofke.

Ik nam niet overal evenveel foto's en niet alle foto's die ik nam waren goed.
Wegens ompstandigheden konden we twee lokaties niet bezoeken.
Vele kunstwerken waren hoog niveau.

Opnieuw is er komkommerplant die het verslenst.


Reeds van bij het begin bleef deze komkommer achter bij deze die dezelfde dag was geplant.
Beide werden aangekocht in het tuincentrum. Het is enkele dagen geleden dat hij begon te verslensen.
Ik heb hem behandeld zoals de andere planten.


Deze morgen heb ik dan besloten om die plant er dan maar uit te halen en de wortel te bekijken.


Ik stel vast dat de wortel zich niet heeft ontwikkeld en beestjes heb ik niet gezien.
Hij heeft gewoon niet aangepakt.
Het kan aan de grond liggen want de wortel is niet bruin en er is ook niet aan geknaagd.
Voor mij blijft het een raadsel.
Er zijn nu nog 3 komkommers over, wat meer dan voldoende is.

De opkuis in de kruiden – en siertuin was reeds ingezet maat Colette heeft nu ook haar deel gedaan.


Eerst was de kruidenhoek aan de beurt.


Dan de boord naast de trap van het terras naar de tuin.


Vervolgens heeft ze de hoek waar te hortensias staan ook een grondige kuisbeurt gegeven.


De lange band van de doorgangstuin was begonnen door mijn broer.
Ik dacht dat moeder de vrouw in de furie van het pensioenbegin daar zou verder werken maar ze stopte.
S' avonds zei ze terloops 'Ik geloof dat ik morgen stijf zal zijn'.
Het zou me niet verwonderen na wat ze gisteren allemaal deed.


Het enige wat ik deed was het afboorden achter in de tuin en het wieden van de bonen.

Voor het afboorden gebruikte ik het snijwiel.

Elke dag een stapje vooruit hoe klein ook maar de woensdag is het een stap.
Dan krijg ik immers hulp voor de tuin en kan ik aan mijn veertien panelen verder werken.
In de tuin is het planten afgerond. Nu ligt de nadruk op onderhoud.


De pastinaak is op eentje geplaatst, gemulcht en er is gewied tot en met de ajuinen.
Zoals je misschien nog weet is het uit de boze om ajuin te mulchen.
Dan vergroot je het risico op schimmels. Wieden en schoffelen blijft hier aangewezen.


Ook de rode biet is gemulcht en de loopplankjes blijven liggen aan weerszijden van de twee rijen peulerwten.
Dit is om de erwten te plukken zonder de grond tot een paadje te lopen..


De warmoes is uitgedund en gedeeltelijk gemulcht.


De geïmproviseerde koepeltjes zijn totaal gevuld met de struikboontjes.
Het wordt hoogtijd om die weg te nemen en de bonen vanaf nu verder in open lucht te kweken.

Hier op het einde van de tuin moet ik nogeventjes wieden en wat afboorden met het snijwiel.

De twee rijen staan nu vrij. De stokken mogen nog even ter plaatse blijven.
Het totale vak van de rijencultuur is zo goed als onkruidvrij.

Het planten loopt op zijn einde.
Op orde houden moet je constant bijstellen en zaaien moet bijgehouden worden.


Het afdak is vrij gekomen. Enkel nog de stoeltjes en de loopplankjes voor de moestuin blijven over.
In de munthoek plaats ik een rijtje vlijtige liesjes.
Volgend jaar zal daar waarschijnlijk geen plaats meer voor zijn.

Aan de zuidkant van de serre staan rode paprika's klaar voor het planten.
De plantjes in de rode potjes krijgen licht pikante vruchten.

Bij de Zapalitto's staan gele paprika plantjes klaar.
Die plaats ik misschien een beetje te dicht maar de gele paprika groeit veel minder sterk dan de rode.


In de serre ben ik potjes aan het vullen voor boontjes. Zo krijg ik een spreiding van de oogst.


Het is de bedoeling om drie bakken te vullen zodat ik vrienden zonder serre kan laten meegenieten.


De pastinaak moet nog op 1 worden geplaatst en het onkruid moet gewied worden.


Tussen de 2 rijen erwten moet er vooral gewied worden en 1 rij spinazie moet worden in gekapt.

Ook de warmoes moet nog op 1 gezet worden.
Ik stel vast dat ijskrop salade zeer breed uitgroeit.
Hier staat een gewone salade versmacht tussen twee ijskrop planten.
Bij de aanplant van de laatste salade heb ik daar, hoop ik, voldoende rekening mee gehouden.

Stilaan krijg ik orde op zaken vooral in de serre.


De peulerwten zijn voor de tweede keer geplukt. De eerste keer waren er 2 porties en nu 4.


Bij de minitomaatjes heb ik nu ook een pot geplaatst om gemakkelijk water te kunnen geven.


De potgrond is vrijgemaakt van bakken en zakken die er bovenop lagen.


De vele potjes in verschillende maten en kleuren zijn geborgen.
Alleen verschillende bakken en bakjes zijn voorlopig nog blijven staan.


Onder het afdak komt er ook stilaan orde.
Vandaag hoop ik de rest van het plantgoed ook een plaatsje te kunnen geven.


Er was veel regen aangekondigd voor gisteren en in de vroege morgen heb ik mij gerept.
Ik dacht de regen vóór te blijven en kuiste vlug de ajuin en het paadje maar er kwam geen regen.
Het is eigenlijk voorlopig nog niet nodig.