Archief

In de mate van het mogelijke ben ik gisteren actief geweest en haalde het grootste deel van het groenlof binnen.



Veertig stuks goedgevormd groenlof netje naast elkaar, goed bereikbaar, been gebracht voor de winter.
De één al veel dikker dan de andere.



In de tuin staan er nog een vijftien groene gezonde exemplaren zonder inhoud die ik in feite bestemd heb voor de kippen.
Die zijn geplant geweest toen er een courgette wegviel.
Nu sta ik in beraad of ik ze ook in de serre breng.



Hier in de tuin blijven de neerhangende bladeren achter die deels naar de kippen gegooid worden en deels op de composthoop gegooid.

Een vijftiental grove andijvie wil ik ook nog naar de serre verplanten waar ik ze beter onder controle heb.
Die hoeven niet droog te staan om over gebracht te worden omdat ze geen hechte gesloten krop vormen.

Elk jaar haal ik de venkel binnen in de veranda.
Het is nog niet echt koud maar toch wilde ik niet meer wachten.
Anders moet je dan, bij plotse kou of een natte periode, hals over kop alles flikken.



Van de vele jaren dat de venkel naar binnen komt is het eerste keer dat er zo veel maar dat het ook zulke mooie zijn.

Als je de venkel binnen brengt moet je er rekening mee houden dat de buitenste krans verloren gaat door afrotten.

Het is een bijzondere dag in een heel bijzondere herfst waar we in de tuin nog kropsalade staan hebben.
De laatste 3 weken heb ik ze onder koepel geplaatst om ze wat te beschermen tegen te veel nattigheid.



Dit is de laatste exemplaar kropsalade die ik onder koepel bewaar tot aan zijn gebruik.

Door het warmere weer in oktober en november is de rij roodlof die ik wat laat plantte ook oogstbaar geworden.
Raar genoeg zijn er drie soorten.



De eerste soort is meer groen dan rood maar tamelijk gesloten.



De tweede soort is sterk rood en ook een gesloten krop.

De derde soort is rood maar een eerder open krop.

Van roodlof weten we dat die niet helemaal bestand is tegen vorst, tenzij dat die droog staat.
Een koepel erover zal dus noodzakelijk zijn.
Het moet ook luchtig zijn eronder tegen het rotten.
Daarom zal een kant niet op  de grond steunen maar op stenen of blokken.

Op 26 oktober was ik 78 jaar jong van hart maar lichamelijk toch versleten tot op de draad.
Mentaal breng ik het nog altijd op maar ik hou er rekening mee dat ik plots zal moeten ophouden met de blog.
Een vervolgblog zal er niet komen, dat is nu zekerheid.
Velt jabbeke laat je niet in de steek.

Reeds nu kan je terecht op faceboek:
https://www.facebook.com/veltjabbeke?fref=photo
Ik had graag de blog nog een paar jaar volhouden.
Dan zou ik ondertussen tachtig zijn maar ik vrees dat het plots zal afgelopen zijn.

Er wordt een strenge winter verwacht.
We zijn dat niet meer gewoon en met de opwarming van de aarde verwachten we geen strenge winters meer.
Maar in Ontario Canada hadden ze reeds twee heel strenge winters na mekaar.Het kan dus best ons ook t beurt vallen.

We hebben in Ontario familie wonen en zo weten we dat hun klimaat tamelijk gelijklopend is met het onze.
Hun winters zijn altijd kouder dan de onze en hun zomers zijn ook een beetje als de onze.

Onze familee daar zijn farmers. 
Voor onze normen hebben ze veel land maar volgens Canadese normen zijn ze eerder kleinere boeren.

Het is te warm voor de tijd van het jaar.
November warm en fijn, het zal een strenge winter zijn. Om maar één weerspreuk aan te halen.

Ja, in september en ook oktober sloegen ze langs vele kanten met de belofte van een strenge winter om onze oren.
November is pas goed begonnen en het is opnieuw hetzelfde liedje.
Laat er ons best op voorbereiden!

Ik was dit jaar vroeg en laat met venkel.
Door het warme weer shiet de vroegste gemakkelijk door maar de late worden voldoende groot.

Het grootste voordeel vind ik nog dat het aangenaam weer is om buiten te werken.

Maar gisteren en vandaag hebben we onze jongste kleinzoon van 10 maand om op te passen. 
Zo komt er heel weinig van in de tuin werken.

Het zou droog blijven tot rond 4 u maar rond 2u is het hier stilletjes opnieuw beginnen regenen.

Gelukkig kon ik gisteren het invoeren in de serre compleet afwerken.

Het invoeren van de serre heeft meer tijd en moeite gekost dan ik had verwacht.



Dan maar vandaag zwavelbloem verbranden in een gesloten serre.

Dat deed ik rond half twaalf en rond 3 u is het nog niet te doen om lang in de serre te blijven.
Ik wilde de ruiten binnen in de serre wassen met azijnwater 1 op 2.
Het zal voor morgen zijn.

Gisteren kregen we in de namiddag een stevige regenvlaag over ons heen gegoten.



Vooraf had mijn broer de rechterkant van de serre uitgevoerd zodat ik de zuren kon doorspoelen naar de ondergrond.



Juist toen het gras gemaaid was, lees eerder 'toen de bladeren op gemaaid waren', is het beginnen te regenen.
Eerst was het nog gezapig weg maar dan gingen voor een eerder korte periode, de hemel sluizen toch breder open.



Zo hebben we een hoop bladeren die in fijne laagjes op de composthoop moeten tussen mest laagjes.

De composthoop is opnieuw met een zestal laagjes aangevuld.
Toch lijkt het er op dat hij niet veel verhoogt door het aantassen.

We waren bij vrienden en heeft een moestuin, ongeveer zo groot als de onze en zij onderhoud een kruidentuin.
Bij hen is het geen zandgrond maar zand gemengd met mergel.
Geen zware grond maar ook geen lichte.
Hij kweekt volgens de wisselteelt met allemaal vakken waar de teelten op doorschuiven.
In de kruidentuin blijft alles zo wat op zijn plaats.
Ik werkte jaren in Tudor, de kruidentuin van Stad Brugge en daar blijft alles ook steeds op dezelfde plaats.
Hebben kruiden dan geen behoefte aan vruchtwisseling?
Heel veel kruiden zijn doorlevend.

Bij onze vrienden zag ik pas gekiemde ui.
Vroeger kweekte ik ook winter-ui maar ben daar reeds jaren van afgestapt. De opbrengst was goed maar een teelt die het ene seizoen wordt geplant staat het volgende seizoen in een tussen-rij.
Daardoorloopt alles een beetje door mekaar. Een tussenrij heeft enkel planten van korte leefduur.

De soorten die ik kon planten waren 'blanc de Vaugirard' en gele van Zwijndrecht.
Het Vlaams Zaadhuis heeft andere soorten.
Zie http://www.vlaamszaadhuis.com/winkel/tags/winteruien%20planten?cat=156&subcat=65

Raadpleeg ook de hieropvolgende site: https://www.zaadhandelvanderwal.nl/nl/shop/plantuien_sjalotten_knoflook/group_id,808

De ideale plantperiode ligt tussen 15 september en 15oktober.

In de opbouw van de composthoop is er slechts één laag bij gekomen.
Voor de rest heeft mijn broer zich geconcentreerd op het knippen.
Van opkuisen is er niet veel terecht gekomen en ik ben even weer helemaal buiten strijd.



Ik probeer wel elke dag wel iets te doen, luisterend naar mijn lichaam dat niet veel toelaat.



De pluimpapavers zijn geknipt, versnipperd en verwerkt in de composthoop.



Het 'pyrusriet' mocht wel een beetje korter afgesneden zijn geweest.



Bij de beneden vijver zijn er twee kanten geknipt maar niet opgekuist.



De kruidenhoek is enkel geknipt.

De gehaalde paardenmest is ferm geminderd.
Ik probeer eerst de composthoop zo ver mogelijk af te werken en dan halen we opnieuw wat mest bij.

De vorige jaren zaaide ik eind oktober de minniserre vol veldsalade.
Wegens rugklachten ben ik er dit jaar nog niet toe gekomen.
Elke avond zeg:'Morgen zal het wel gaan' maar het komt er niet van.
Als je nu zaait kan je begin februari oogsten.
De mini serre blijft dicht en ademt door de spleten die minimaal zijn maar altijd voldoende waren.



Hier stond de mini serre vol paprika's en ik oogstte er meer dan 2 volle emmers rode, gele, oranje en witte vruchten.
Nu moet de grond rusten en los gelegd worden om de winter door te brengen.

Nu staat de mini serre op het nieuwe vak vier in het verlengde van het frambozen vak.
Ik zou er alsnog veldsalade willen in zaaien.
Reeds meer dan 10 jaar zaaide ik er elk jaar op 26 oktober, op mijn verjaardag en oogstte ik eind januari tot begin maart.
Het weer speelde daarin een grote rol en bepaalde telkens de begin datum van de oogst.
Nu kon ik door omstandigheden niet zaaien maar ik hoop dat het vandaag lukt.
Mijn rug is beter door te rusten en een beter passende zalf te gebruiken. We zien wel.

Het schuifdak van de mini serre heb ik veilig op zij gezet en hoop het vandaag terug te plaatsen.

Als de ramen er amper vijf minuten opgeschoven zijn  bedampt het glas rondom rond.
Het opwarmen gaat dus vrij snel.

Van om het even welke kant we kijken, de serre staat in de zon en bedampt.
Deze tijd van het jaar zal ze maar tot kort na de middag in de zon staan, daarna staat ze in de schaduw van de grote serre.
Normaal gezien is veldsalade een gemakkelijk kiemer.
Maar als het te fris blijft kan het toch wel eens mis gaan.