anemoontjes

Dit zijn helaas niet de aardbeien van mijn potten.Wij hebben een koppel merels in de tuin,ze hebben jongen en broeden vlak bij mijn potten aardbeien.En iedere keer wanneer ze beginnen te kleuren,vreten ze de vruchten op.Dus dit jaar geen aardbeien,helaas maar waar.
Maar een ding weet ik zeker,de merels zijn niet kleurenblind,want alleen de rode rijpe vreten ze op en wachten dan weer tot er nieuwe rijpe komen..

Wat uitlopers opgepot van de aardbeiplant van vorig jaar.
Er zitten al bloemetjes in en nu maar hopen dat de zon de rest doet ,want de bestuiving zal wel lukken,want er zijn al best veel insekten,ondanks de vorst van afgelopen winter.
Ik geloof er niks van dat als het flink vriest,dat je dan niet zo veel ongedierte hebt.We hebben nu al meer vliegen,wespen en muggen gehad.dan vorig jaar de hele zomer,nou ja wat je dan zomer noemt.

Deze pot stond al klaar om weg te doen,maar op deze plek kan hij nog een jaartje mee.
De achterkant is niet meer heel er is een stukje van de rand af,maar dat ziet niemand,alleen de hertjes van de buren in de wei en die zeggen niets.Dus een mooi schaduwhoekje voor deze Violen en zeg nou zelf,het ziet ziet toch nog goed uit.

Op 8 augustus 2008 heb ik deze gezaaid,eigenlijk veel te laat,het was een eenjarige en ik dacht dat ik geen bloei meer zou krijgen.Ik had dus uit voorzorg ook wat in het kastje gezaaid en verder hier en daar in de tuin.
Ondanks de strenge vorst hebben ze het in de tuin ook overleefd.En deze foto is uit het kastje.Je ziet hoe talrijk die bloeit.Een ware aanwinst voor de tuin.

Deze witte bodembedekker doet het altijd goed,wordt hij te wild,knip je gewoon een deel weg.
Een mooi lichtpuntje voor saaie plekjes in het voorjaar.

Ook deze viooltjes hebben zich zelf een plekje gezochten en wat voor een,toch een prachtige combinatie.De kleuren versterken elkaar optimaal.

Soms beschouw ik gecultiveerde bloemen onkruid en soms is wat wij onkruid noemen,prachtig.
Neem nou de paardebloem,die is toch prachtig,ook als hij uitgebloeid is.
Wij willen hem niet graag in de tuin,maar in de Eifel in Duitsland, zie je hem overal bloeien ook in de tuinen. Ieder zijn meug toch.

Deze rose Azalea geeft ieder jaar weer een zee van bloemen.
Doordat onze zijtuin overloopt in de voortuin van de buren,lijkt het een zeer grote tuin.
Wel leuk natuurlijk,we genieten van de andere tuin en hoeven die niet bij te houden.

op het ogenblik een kleurige tuin vanwege de Azalea's en de rhododendrons en straks een oase van groene rust.

Dit jaar al veel wespen,bijen en vooral Hommels gezien.Hele grote hommels.
Waarschijnlijk nog half in de winterslaap,want je kon ze aanduwen zo traag waren ze.
Bij de eerste mooie zonnige dag,krioelde het van de hommels op de winterheide.
Ik heb een rand met witte winterheide,die geweldig gebloeid heeft en nog steeds.
De paarse winterheide die ik eerder had geplant,hebben het niet allemaal gehaalden ook diverse zomerheide zijn kapot,waarschijnlijk toch teveel vorst geweest.

Wanneer de tafel onder het afdak gedekt wordt in de winter voor de vogeltjes,is er altijd wel een bezoeker,zelfs 's nachts,want dan zit er altijd een duif.
Maar nu gaat de tafel naar zijn zomerplek,de andere kant van het terras.Want daar dekken we dan voor ons zelf de tafel.En de vogeltjes hebben verder in de tuin genoeg te eten.

Afgelopen maanden weer veel bezoek gehad van de Pauwen van de buren.
Behalve de bemesting,al dan niet op het terras,heb ik toch veel gemak van de pauwen gehad.
Ze hebben waarschijnlijk veel slakken opgepeuzeld,want sinds ik ze op bezoek krijg,heb ik in de zomer geen slakkenvraat aan de Hosta's.
En dat is toch ook plezierig.In de zomer komen ze niet op bezoek,want dan hebben ze het veel te druk met schreeuwen naar de vrouwtjes,schijnbaar een versiertruc van de pauwhanen.
dus de pauwen komen weer terug later in het jaar en doen ze weer hun ronde.