Ons tripke naar het gemeentepark van Kelmis

s' Morgens vroeg vertrokken we al met de zon als gezelschap naar Altenahr in de Eifel. Zo reden we weeral richting Luik naar Aken, Keulen richting Koblenz.  halverwege in de verte zagen we  aan linkerkant de Eifel en de  rechterkant het Zevengebergte liggen. (dit is het eerste natuureservaat in Duitsland heel oude vulkaankegels die miljoenen jaren oud zijn)  Zo reden we dan maar richting Altenahr.  De Eifel is een prachtig gebied met mooie groene heuvels, vele bossen, basaltrotsen, oude ruines van trotse kastelen iets voor in te spoken? Ook is de streek gekend voor de Ahrwijn  het is een mooi oud stadje typisch weer voor de streek met witte huuisjes in vakwerk, winkeltjes in overvloed, cafeetjes, om uit te gaan en vooral de beroemde weinstubes, om wijn te proeven en te kopen lekker !!!!!!!!!! Na wat winkeltjes vooral van Duitse soeverniertjes en vele nepprodukten te bezoeken en een oude kabelbaan over het stadje reden we verder over de Ahr naar Neuenahr hier stond op een groene heuvel een abdij van wie weet wat ?  Misschiens spoken wie weet !  Verder was daar in dat stadje ook een oude Romeinse muur te zien met ingangspoort en alles erop en eraan.  Het was prachtig gerestaureerd.  Daar waren heel veel winkeltjes te zien vooral met mineralen, Duits houtwerk, koekoeksklokjes, kleren, schoenen, luxe artikelen enz.  Op het marktplein was er juist een markt te zien met heeeeeeeeeeeeellllllllllllllllll veel volk van allerlei talen.  Daar wat rondgespookt en uitgekeken zijn we verder door de Ahrvallei gereden met aan weerskanten heel vele wijnheuvels.  Zo ver als je kijken kon niks anders dan blauwe druivenstokken met blauwe druiven aan.  Die ongeduldig stonden te wachten om geoogst te worden. Hier en daar was er een wijnboer ijverig bezig tussen de struiken met traktor en handenarbeid in het najaar na de oogst worden al die druivenstokken gekortwiekt tot na de winter dan kunnen ze weeral uitschieten in de lente om nieuwe druiven te dragen er zijn daar ook speciaal wandelwegen aangelegd voor toeristen die daar graag wandelen op die heuvels.  Natuurlijk zijn we dan ook met een lading wijn weeral terug in Belgie geraakt hahahaha of wat dacht je en de wijn hij smaakte naar nog groetjes

Zo hebben we ook is een spoketripke naar Mondo Verde gedaan in Nederland kort bij Kerkrade.

We waren eerst een bezoek gaan brengen aan het drielandenpunt in Vaals en Gemmenich. Op het hoogste punt van Nederland staat het beroemde drielandenpunt Belgie, Nederland en Duitsland en vroeger was er nog een vierde landje Neutraal Moresnet dus een vierlandenpunt.

Het hoogste punt in Nederland is 323 meter hoog en heet Vaalser Berg (ahum) De drielandengrenspaal is maar een klein paalke met de drie vlaggen van de landen die met dit punt verbonden zijn.  Verder waren er verschillende schoolreizen daar bussen met kinderen ook de toeristenbus reed er een rare rode met een terraske aan dus half bus en half terras waar je tijdens het rijden van een heerlijke versnapering kan genieten.  Verder is daar nog de Boudewijntoren te zien, de grootste doolhof van Nederland, een paar eethuisjes,cafeetjes, een winkeltje, een ijswinkeltje, speeltuin, en heel veel bossen om te wandelen alsook een klein oud douanekantoortje dat nu een taverne is en een mooi panorama tot in Aken en Esweilher de grote rookpluim van de elektrische installaties.

In de namiddag zijn we dan maar richting Heerlen en dan naar Kerkrade gereden en zo verder naar Strijthagen.  Op zo'n oud mijnterrein hebben ze dan maar Mondo Verde gemaakt.  Er stonden daar nog twee kolenafval heuvels.  Eentje was bebost zoals in Limburg en van de andere hadden ze een kunstskibaan gemaakt tja die Hollanders zijn vindingrijk he! Hier bevond zich vroeger de Wilhelminamijn maar van al die mijngebouwen was niks meer te zien alleen in het kasteel had je een tentoonstelling van hoe het vroeger had uitgezien.  Met schachten, kolentreintjes, fabrieken, kolenwasserij, sorteerplaats, personeelsplaatsen enz;

Op de grote mijnplaats had je nu Mondo Verde het is een heel grote tuin met allemaal minnituintjes in. Als je binnekomt heb je eerst een serre met tropische planten waar de vogeltjes los vliegen, dit is een tropische tuin.  Dan heb je een mooi uitzicht op het hele terrein op een terras met een Italiaanse tuin, verder door kom je eerst in een Japanse tuin, dan een gallerei Chinese tuin, verder afdalen naar een alpentuin, een Russische met Siberische datsja en berkenboomkes, het folliesbos met grote standbeelden, een reus ( spook I genaamd hahahahaa:-pppp) een Pegasus, trollen, elfven, goden en godinnen, een oud duivelshol allee namaaksels hihihihiiiiiiiii, en vele bronnekes en beekskes;

Dan kom je uit bij de Monetvijver met prachtige waterlelies, verder ligt er een hoeve met een winkeltje met produkten uit de gehele wereld, het kasteel met de tuin en een vijver, een cafee met terrasje, een wandellaan langs mooie bloemetjes, kleine typische hollandse parkjes, verder heb je een Engelse tuin met een Grieks tempeltje, dan een vijver met een vissershuisje, een houten wandelpad door het bos, dan het vogelparadijs waar de vogels los vliegen met twee grote kraanvogels, ervoor ligt een Australische tuin met wat kangeroes, dan ligt er nog een Griekse tuin, een Marokkaanse met vele waterfontijntjes, ertegenover is er een Portugese nageaapt van een Portugees paleis, Ook een Spaanse tuin is er te zien, een Sahara tuintje met rotshuisjes de stenen komen van een oude steengroeve uit de Ardennen (afval van steenkappers) er staan daar ook zeer eenzaam een paal zeer kleine palmboomkes in het zand, verder heb je nog een patio, een tuin van het Alcazar, kleine spookdiertjes, en vele romantische plekjes om te spoken en weg te dromen, en heel vele bloemen. We hebben ons daar prima goed geamuseerd en gespookt het was nergens beter om daar wat rond te spoken vele kleine spokenkoten daar gevonden. En zo hebben we deze fijne plek ook al is verkend.

We hebben ook is een tripke gemaakt naar Daun in Duitsland in de Eifel.  We reden weeral richting Luik naar Malmedy en zo richting Butchenbach daar was juist nog een begravenis bezig. En zo zagen we een plaatje Daun 50 kilometer liggen.  Wat was dat toch een heel andere streek de Eifel zo kleurrijk dit in verhouding met de grauwe Ardennen die zo eentonig en desolaat is misschiens hebben de Hoge Venen er iets mee te maken. Wie weet, In de Eifel lagen er tenminste prachtige huizen in vakwerk.  Typisch voor de streek, mooi onderhouden met een prima tuintje dat je bij onze zuiderburen niet vind of hier en daar is een uitzondering.  Onderweg kwamen we ook de typische bossen van de Eifel tegen alsook meren en groene heuvels met weides.  Zo kwamen we dan in Daun aan en hebben naar de Maren gezocht zo kwamen we aan de Schalkenmehren een typisch vulkaanmeertje hier hebben ontploffingen van gas plaats gevonden zo'n 10 000 jaren geleden.  Dat moet nogal een knal geweest zijn want het was groot je kon er zelfs op zeilen, in de buurt lagen er nog zo van die maren.  We wandelden door de bossen en kwamen aan een klein wit kapelletje uit nog een overblijfsel van een klein dorpke dat daar ooit geweest is.  Ook aan het kapelletje was er zo'n typisch Duits kerkhof met oude en nieuwe graven, gemaakt van ruwe stenen met bloemen en planten. Nadien gingen we verder spoken naar het stadje Daun daar was een vulkaan museum te zien.  Kon je op een maquette zien hoe die gaten of maren onstaan waren en wat verder door was een echte Duitse Vulkaan in Manderscheid  de Mosenberg  hij heeft naar het schijnt vijf kraters. In het museum lagen er nog fossielen, mineralen, ertsen zoals lood en zink, ook bruinkool lag er, ook hoe er mineraal water is ontstaan dank zij de vulkanische aktieviteit.  In de buurt ervan ligt Gerolstein die de bronnen van Thonisteiner hebben.

Verder in het museum kon je nog wat tropische plantengroei van de Eifel zien of hoe het ervoor uitgezien moet hebben in de prehistorie; en hoe edelstenen kunnen ontstaan zijn zoals diamant, of goud en zilvererts enz..; ook in het stadje zelf was er een dierenpark met lokale dieren uit de eifel zoals het hert, reebok, everzwijn, wilde kat, vogels enz en een zomerrodelbaan voor de kinderen.  En zo eindigde dit tripke ook al weer met de herfst in de lucht want de bomen waren allen verkleurt dit was al begin oktober van 2003.  In de Ardennen was nog alles goed groen destijds. De Eifel heeft een zeer ruig klimaat en begint de winter er vroeger en de zomer later tot nog s ne keer boehoeeeeeeeeeeee

Zo vertrokken we weeral op een mooie zondagnamiddag richting Visé, Aubel, Henrie-Chapelle en verder naar Montzen richting Kelmis of  La Calamine.  Daar aangkomen aan onze zeer bekende Casinovijver waar we regelmatig spoken hoorden we in de verte  vreemde geluiden en veel boemlala waar het anders zo rustig en stil is.  Zelfs de reiger, de eenden, de futen, en waterschildpadden die normaal liggen te luieren in de zon vonden dat vreemd.  Na onze wandeling daar trokken we richting dorp en wat zagen we daar hihihihhiiiiiiiii alle huizen waren mooi versierd met vlaggetjes en ballonnen met heel veel volk. Het was carnaval met veel tralala. Jammer we kwamen te laat (((( want de stoet was juist gedaan.  We hebben zeker een half uurtje mogen wachten vooraleer we door konden. Want we gingen Vaals onze goeie ouwe Noordeburen opzoeken.  Naar ons gekende plaats bij het drielandenpunt. Maar vooraleer we er waren moesten we Moresnet nog passeren daar het zelfde tafereel ballonnetjes en vlaggetjes aan de huizen en mooie papieren bloemen.  Daar was de stoet nog volop bezig. Maar na een tijd zijn we dan toch op die beroemde Hollandse hoogste berg geraakt namelijk de Vaalserberg hihihihhiiiiiii een heuveltje van amper 300 meter noemen die Hollanders al een berg en klein Zwitserland met hun beroemde gletsers in de winter hahahahahaa sommige hebben zeker nog nooit een echte berg gezien zoals de Zwitserse, Duitse of Oostenrijkse Alpen.  Dat zijn pas bergen. Maar ja wie zijn wij om hen te beletten om dit heuveltje een berg te noemen.  In Vaals waren niet veel toeristen dan maar richting Gemmenich gereden mooie uitzichten onderweg.  En natuurlijk weeral in het centrum versierde huizen want daar was het ook carnaval. We kwamen opeens in het midden van de carnavalstoet terrecht.  In een groep met anenassen en citroenen verkleedde zotten met veel groen, geel en oranje aan. Vergezeld met heel veel bier en karamellen zelf ons de spoken kwamen ze een snoepie geven hihihihiiiiiiiiiiiiiiii we reden maar mee in de stoet te midden van al die feestvierders. Langs de weg waren er daar hun roes  aan het uitslapen die moeten nogal gezauphen hebben amai zenne alsook op de versierde wagens lagen van die zotten te knorren.  Ook op die carnavalswagens stonden de biervaten paraat om al die dorstigen te laven.  Verder op die wagens stonden ook van die Waalse schoonheden te pronken met hun beste kostummeke aan want het waren lokale marionetten op Duitse volksmuziek (carnavalsmuziek) tja het is het Duitse landsgedeelte van Belgie.  (de oostkantons).  de Waalse overheid had daar ook voor model gestaan om in te stoet te pronken want er was daar ene Elie de Rupo of zoiets  en Louis Michel ook een paar stoere kerels van de Vikings, lopende palmbomen, lege bierbakken met twee voeten eronder, holbewoners, lopende bananen en appelsienen, pompelmoezen, appels en peren, ook waren er verklede okkernoten te zien, radijsjes, pompoenen zeer dik wwwwwwoooooooowwwwww, porei, sla, en selder en zo meer.  Ook apen in een kooi natuurlijk verkleed. (een gorilla zat er te krijsen) negertjes waren er ook bij met een raffia rokske aan en aan hun hielen een mooie hieleversiering.  Een lopende hut, een paar stoere boerenjongens uit de streek met een kar waarop een oude melkkan stond waar bier in zat, enzo meer.  Dan eindelijk konden we voorbij het dorp nog een half uurke wachten want een carnavalswagen kon z'n draai niet vinden het was een stoere traktor die er vast zat.  Maar toch uiteindelijk geraakten we op de terugweg naar huis.  We kwamen er de prachtigste carnavalswagens tegen vooral in Voeren was het ook carnaval geweest.  Traktoren met allemaal verkleden zotten, uitbeeldingen van de één of andere lokale beroemdheid hahahaha wereldberoemd in Wallonie.  En ook nog drinkebroers  die wiegel de waggel over de straat huppelden met de lege fles nog aan de mond bengelen en een paar onverklaarbare woorden mompelden.  De bierbakken steeds paraat om al die lege magen te vullen en de lege flessen op te vangen.  Tja wat wil je 't is maar eens per jaar carnaval he! En de zotskap mag er niet aan ontbreken.  Zo eindigde dan weer ons carnavalstripke in Gemmenich dan tot genoegen . boehoeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee

Op een leuke zondagnamiddag gingen we is ne keer met het mooie weer als gezelschap een spookuitstapje maken natuurlijk richting Visé, Aubel, Henrie-Chapelle en zo richting Vaals, Plombiéres, eerst natuurlijk Hombourg passeren om dan uiteindelijk in Plombiéres dorp  te belanden, tot in het dorp aan een klein leuk koepelkerkje daar stond een groot plan om te zien waar we naartoe konden gaan want we waren op zoek naar de oude loodmijn in dit dorpke.  En wat zagen we daar aan dat kleine koepelkerkje? drie maal raden hihihihhiiiiiiiiiiii natuurlijk de alomvertegenwoordige Nederlanders die je overal tegenkomt en een groepke Waalse jongeren die daar wat  rondlummelden.  En meer was er niet te zien behalve nog een oud mijnwagentje dat vroeger in de loodmijn werd gebruikt als aandenken uit de vergane glorie van die tijd.  Na wat zoeken met natuurlijk ons beste schoolfrans van vroeger, zagen we de mijn liggen op dat plan en wat was daar juist tegenover de kerk ! Juist een weg  die zou ons naar die oude mijn brengen, natuurlijk moesten we nog eerst door een piepklein wegske aan onze linkerkant inslaan en na 100 meter zagen we oude lelijke en verkommerde gebouwen zeker  oude opslagplaatsen van looderts, en een beek die later de Geul bleek te zijn een mooi onderhouden park met een paar kleine gebouwen om in de zomer een barbeque te geven en  een parkeerplaats.  Na eerst een wandelingske gemaakt langs dat kleine straatje zagen we een mooie vijver liggen met een paar mooie herenhuizen. Daar wat verder door, een oude brug over een autoweg en een mooie wandelweg op de kam van een oude heuvel.(Braesberg)  Maar nergens een mijn te zien. Verdorie waren we nu verkeerd.  Neen hoor maar die lag verscholen in de bossen.  Terug in het park aangekomen gingen we de wandelweg achter het park na daar ontdekten we  precies  de Kempen  of  de Hoge Venen, een ééntonig landschap met een paar denneboomkes.  Verder door stond een oud versleten boemeltreintje te dromen op betere tijden op een stuk versleten spoorweg.  En verder was er een soort primitief brugske over de Geul waar we aan de andere kant konden komen en wat zagen we daar juist ja de plaats waar de mijn was geweest.  Er lag daar een heel eenzame vijver met een zeer grote kale plek waar wat bruin gras op groeide met hier en daar een eenzaam vervormd boomke het leek juist de prairie in Wallonie.  Of een landschap van de Kempen zoals de Sahara in Lommel.  Zo doods en desolaat.  Dit achter een prikkeldraad omgeven maar langs de zijkant stonden allerhande plaatjes met uitleg van de zinkflora die daar maar alleen in die streek voorkomt zoook in Kelmis aan de oude zinkmijnen. De zinkflora is zeer uniek in de streek en zeer zeldzaam daarom dat ze  beschermd is, zo stond er in vier talen te lezen welk plantje of bloemke het waren maar ze waren nog zeer klein.  Zo was er een zinkboerenkers, zinkengelsgras, zinkhazelaar, zinklepelblad, en de koningin van de zinkflora namelijk het zinkviooltje, weegbreek, zinkgras en nog een paar onbekende.  Zo rap ze bloeien gaan we beslist terug om prachtige fotos te maken van deze mooie flora.  Want het is zo zeldzaam en ze groeien  maar op die vervuilde grond waar  erts in de grond zat.  Ook lag er op de paden nog afval van het looderts. Zwarte blokjes met aan ene kant een glanzend stukje lood.   Afval heuvels waren er ook nog te zien verder op.  Nadien zijn we dan nog maar is onze Nederlandse Noorderburen met een bezoekje gaan vereren in Slenaken. Want het is niet meer dan normaal dat we die dan ook een tegenbezoekje terugbrengen. Zo blijft het in evenwicht he ! En zo zat er ons spooktripke op tot een volgende spoketripke boehoeeeeeeeee