Naar de inhoud

Blauwe brieven

Voor m'n poëzie kan je terecht bij Pp. Naam van het Weblog: Ik kan niet schrijven zoals jij leest ...
akke.beakke.be

Berichten van 20 februari 2006 tot 26 februari 2006

Het lichaam van de ziel...






Het lichaam van de ziel...
19-02-2006


Misschien ...

misschien word ik ooit nog de allenige lezer van mezelf.
Schrijver en lezer in één persoon. Er ontbreekt nog een derde.
Om goddelijk te zijn.

Maar ik ben al *god in het diepst van mijn gedachten*.
Dank je wel, Willem Kloos.
Nu nog de hemel. Liefst op aarde.

Taal: het lichaam van de ziel.
Het huis waarin ze woont. Riant met vele kamers.
Wat eclectisch van stijl.

Soms bourgeois barok. Uitbundig exuberant.
Dan weer sober. Behangen met schroom.
Schuchter schuifelend. Pudeur als deur naar de lezer.
Maar steeds belle. Bellettrie. Als aspiratie.

Troost van de Schoonheid. Een amechtig verlangen.
Maar omgord met de bescheidenheid van de Twijfel.
Wars van de arrogantie van het literaire Axioma.

Gedacht en geordend. Gekleed en gedeeld.
Gesproken. Als een lokroep.
Geschreven. Gedrenkt in inkt op een meanderende bedding van papier.

Lichaamstaal. Zonder woorden.
Met gesloten mond of geloken ogen.
Weifelende vingers. Labiele lippen. Maar steeds taal.

Ziel en toch lichaam.


Pp







PS.
Als de ogen de spiegel van de ziel zijn ...


Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door uvi - un voyageur immobile om 21:58 Reageer op dit bericht Stuur door

Dinsdag zonder stem ...






Dinsdag zonder stem ... 21-02-2006


Even uithijgen ...

Een droogje en een natje. Stofzuiger en dweil.
Een beurt van vier verdiepingen.
Snap je de toestand van mijn adem nu?


Ach, wat doet een mens op dinsdag?
Een ochtend zonder haar stem.¨t Is wennen.


¨Jij kunt carrière maken via de telefoon¨,
zeg ik haar al eens lachend. Dan wordt ze boos.
Ze vindt dat dit niet past in mijn mond. Een wonde in haar taalgevoel.


Zij eist een exquise toon in mijn taal. Zij weet tenslotte ook dat de Taal mijn Minnares is...





Pp

Hoe vind je dit bericht? 3 stemmen
Geschreven door uvi - un voyageur immobile om 11:36 Reageer op dit bericht Stuur door

Het testament ...






Het testament ... 20-02-2006



Dood ben ik pas,
als jij me bent vergeten ...


Bram Vermeulen leeft.
Ik hoorde hem deze ochtend zingen. Op de radio.
In ¨het beste moet nog komen¨
hoewel ik betwijfel of dàt voor hem klopt.


Zo zie je maar dat
het lichaam van de ziel
verder leeft zolang er woorden zijn.

Het lichaam van vlees en bloed
mag dan al lang verteerd zijn door vuur
of opgeslokt door de aarde.


Dood ben jij pas als jouw woorden zwijgen ...


Wie schrijft die blijft
en hopelijk de lezer ook...





Pp



Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door uvi - un voyageur immobile om 16:09 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van Blauwe brieven

↑ Terug naar de berichten