Vrijdag 27 maart 2009
vlammetje
Al is het dan maar een vlammetje in de nacht zo klein,
het laait op tot het grootste vuur als we samenzijn.
Het verlicht ons beiden van binnenuit,
verwarmt ons hart, bonkend luid.
Het doet de zwartste gedachten vervagen,
ja dat gevoel laat je het leven dragen.
Als we samensmelten tot die ene,
lijken alle zorgen als sneeuw verdwenen.
Dat wat ons altijd verbonden heeft,
zorgt ervoor dat je van geluk weer zweeft.
En als je goddelijke voetjes de grond dan even niet raken,
onthoud dan dat er altijd iemand over jou zal waken.
Want of je er nu bent of niet,
t’ is mijn hart dat jou altijd ziet.
Geschreven door valentina om 21:43
Reageer op dit bericht
