

In de poelen die je ogen zijn
verlies ik soms mijn 'ik'
dan voel ik me zo klein en broos
twijfelend door een blik
ben ik wel genoeg voor jou
en kan ik je wel vertrouwen
kunnen we onze harten volgen
en samen een leven bouwen?
apart hebben we al zoveel
angsten en dilemma's doorstaan
nu komen we samen, wat schichtig
in een nieuwe wereld aan
we delen een blik vol verwachting
en ik neem je hand in de mijne
laten we allebei vooruit gaan
en samen in de rust verdwijnen























