Zion Park is mooi maar Page heeft voor ons nog mooiere dingen in petto, ieder zijn smaak natuurlijk.
We vertrekken naar Las Vegas en besluiten om er nog een dagje te rusten aan het zwembad vooraleer we inpakken en terug naar huis vertrekken, onderweg alweer een mooie streek..

In Las Vegas willen we wel nog eens het beroemde M & M centrum,met 4 etages vol met m & m- spullen en snoepjes in allerlei kleuren, bezoeken.

De drukte van Las Vegas is niet echt aan ons besteed maar we vertrekken naar huis met een hoofd vol prachtige natuurbeelden en we kiezen zeker en vast voor de stilte van De Grand Canyon, deze prachtige bergstreek!
De Rocky Mountains hebben voor altijd een plaatsje in ons hart gekregen!

 

Onder de indruk van de Antelope Canyon vertrekken we richting Zion Park, onderweg rijden we door Navajo Indian reservation waar we heel veel wegkraampjes tegenkomen. De plaatselijke bevolking verkoopt er handgemaakte juwelen en andere mooie artikelen. We rijden even binnen in Little Colorado River Navajo Tribal Park om er een prachtig uitzichtspunt te bewonderen.
Zion Park is alweer anders, maar ook heel mooi. We hebben het geluk dat zowel gisteren als vandaag we de ingangsprijs voor de beide parken niet moeten betalen (gratis dit weekend vanwege het bezoek van president Obama aan de Grand Canyon).
Het is al in de vooravond als we dit park binnenrijden. Het is eveneens te bezoeken met een shuttlebus, er mogen geen wagens binnen. We stoppen bij enkele mooie plaatsen, maken 2 korte wandelingen, komen weinig mensen tegen en het is al donker als we terugkeren naar ons hotel.

We besluiten om iets anders te voorzien dan de boottrip en schrijven ons in voor de Antelope Canyon tour met een jeepbusje. Deze tour duurt ongeveer 1,5 uur en dat past prima in ons schema.

Het oude jeepbusje brengt ons na een 15 minutenlange rit tot bij de Antelope Canyon. We rijden in niemandsland, rondom tussen rotsen en in het hete stofferige zand dat opwaait,wat zijn we blij om de ingang te zien (met zoveel gehobbel onderweg zijn we blij dat onze maag nog niet teveel inhoud heeft!!)

De gids vertelt ons dat we gerust op blote voeten deze tocht mogen doen doorheen de Canyonrots. Aangezien het zandgrond is, besluiten we het erop te wagen en laten onze schoenen achter bij de ingang.

Binnen in de Canyon is het lekker fris en de zon piept hoog tussen de smalle spleten. De eerste foto’s mislukken maar een Indiaanse gids geeft ons goede raad en helpt ons vooruit en zo lukt het veel beter.

Wat we hier beleven is onbeschrijflijk mooi, smalle paadjes, uitstekende rotsen, we kijken onze ogen uit en zijn voorzichtig dat we geen botsingen maken met de rotsen. Op het einde komen we terecht in alweer een hete woestijn met rotsen, het hete zand is onverdraaglijk aan onze blote voeten en we keren terug naar binnen waar we het koele zand waarderen. De terugtocht is langs dezelfde smalle weg en er zijn heel veel bezoekers hier aanwezig.
Buiten de rotsen kunnen we af en toe een kleine salamander waarnemen en zien we de jeepbusjes vertrekken, die een enorme stofwolk achter zich laten. Dit bezoek was zijn geld meer dan waard!
Tijd om naar de volgende plaats te vertrekken...

Dit gedeelte waar we verblijven heet 'Glen Canyon'.
Page kan ons bekoren en we gaan eerst een kijkje nemen bij de Glen Canyon Dam. We gaan binnen bij Carl Hayden Visitor Center om wat info over de bezienswaardigheden in deze streek.
De 'Horseshoe Bend' blijkt slechts een korte wandeling te zijn en mooi om te bewonderen. Het heeft een unieke vorm en lijkt inderdaad (met wat verbeelding) op de hoef van een paard. Na een kleine klim kunnen we hem bewonderen.
Lake Powell is onze volgende stop. We hadden eerst een boottrip gepland (1,5 uur varen op het meer) maar helaas is er in de voormiddag geen trip meer voorzien en we willen graag halfweg de namiddag vertrekken naar onze volgende slaapplaats.

We rijden doorheen het Grand Canyon Parc en bezoeken onderweg een oude molen, met binnenin oude indianemuurschilderijen.
We rijden van zuid naar noord en zoeken Page op om de ‘North Rim te bekijken, waar we gaan logeren in de Holiday Inn.
De uitzichten blijven mooi, je ziet af en toe toch kleine veranderingen optreden, vooral de kleuren zijn onvoorstelbaar mooi en veranderlijk.
We zien geregeld een aantal nederzettingen bijeengebouwd, af en toe een horde wilde paarden, soms wat groen maar vooral heel erg droog grondgebied.
's Avonds dineren we in een Mexicaans restaurant en de barman zorgt veel heerlijke bijzondere Margarita's met bijhorende tapas in een bijzondere creatief geschilderde omgeving.

In de South Rim logeren we in the Red Feather Lodge, een motel in Tusayan, dicht bij de ingang van het park. We kunnen onze wagen bij het motel achterlaten en nemen een gratis bus shuttle om het park te verkennen. De shuttle heeft verschillende stopplaatsen waar je kan in- en uitstappen en een volgende bus nemen elke 10-15 minuten.

Eerste indruk: adembenemend mooi en zo stil dat we even denken dat we kijken naar een schilderij of een foto...alsof we er niet levensecht aanwezig zijn..

Af en toe fladdert er toch een vogeltje rond of een roofvogel op zoek naar..en  is er wat begroeiing te zien maar het is er o zo oneindig stil... je voelt jezelf nietig klein bij het zien van zoveel prachtige natuur...
Soms hebben de rotsen eigenaardige vormen, alsof een mens deze zo heeft neergezet maar het is enkel de natuur die deze wonderbare vormen boetseert.

We verlaten Las Vegas Boulevard Strip en vertrekken richting Grand Canyon South Rim via de Hoover Dam.
De Hoover Dam is als het ware momenteel een bouwwerf, dus we besluiten om deze niet te gaan bezoeken, enkel wat foto's te nemen en verder te rijden..

Onderweg rotsen, groen en eindeloze vlaktes en gebergte..

Ons hotel 'Circus Circus' heeft 3770 kamers, het grootste indoor pretpark, casino's, restaurants.... we raken er zelfs even de weg kwijt op zoek naar onze kamer (nog nooit gebeurd!)...

We zien echte acrobaten aan het werk met de trapeze en proeven in één van hun restaurants onze eerste frozen strawberry margarita, zoet maar toch wel lekker en fris!

’s Avonds komt Las Vegas pas echt tot leven en loopt er een massa mensen op straat. De lichtjes geven je het gevoel dat het Kerstmis is maar de heel warme lucht blaast in je gezicht en een mens is al blij dat er her en der waterspuiters en ventilators aanwezig zijn...

Mannen op straat roepen al zingend ‘ one dollar for a cold bottle of water’ en andere staan te kletteren met visitekaartjes met schaars geklede dames op (sommige jonge mannen maken er een sport van om zoveel mogelijk kaartjes te verzamelen en leggen deze gespreid op het voetpad om aan elkaar te tonen).

Op sommige plaatsen is er een water- en lichtshow te zien, een massa aan mensen drummen bijeen om deze te bekijken!

Ons hotel lijkt wel een lichtshow en de ontelbare lichtjes aan de inkomluifel zijn prachtig om zien!