Stapdag 24 - 27 mei 2011

Dag 23 - Zamora – Riego del Camino 35 km

Ik steek de Rio Duero nogmaals over, Zamora is een lang gerekte stad, gelukkig moet ik deze door in de breedte en ben dus na œ uur in de wijdste natuur. Het pad loopt evenwijdig met de N630, maar is er toch een heel stuk van verwijderd. Na 19 km in Montamarta is de bar gesloten en worden de broodjes op een bank achter de kiezen gewerkt. Men is er ook bezig met de aanleg van de snelweg A66, voor de pelgrims voorlopig geen hinder. De volgende 10 km een stuk om vlug te vergeten, het pad slingert links en rechts in grote lussen langs of op de N630. Door de aanleg van het stuwmeer “Ricobayo” is het pad omgeleid, men ziet soms het oude pad lopen in het meer. Uiteindelijk bereik ik Riego del Camino, waar zich een Spartaanse Albergue bevind. Het is ondergebracht in een bestaand rijhuis met douche en WC, maar het water is er afgesloten, dus….! In de kleine bar “Pepe” kunnen we gelukkig een menu voor deze avond bestellen. Zo zie je, het is niet altijd een luxe!

Carpe Diem

Dag 22 - El Cubo de la Tierra del Vino – Zamora 33 km

Deze morgen opnieuw vertrokken aan de kerk van El Cubo voor een prachtige wandeling. Net buiten het dorp verlaat ik onmiddellijk de weg en loop ik over een mooi golvend pad evenwijdig aan een oude spoorweg. Hier wordt vooral maïs en suikerbieten geteeld, dit is mogelijk door het gebruik van de nieuwste bevloeiingstechnieken. Na 13 km, in Villanueva de Campeàn is het nog te vroeg om te eten maar een “café solo” kan er wel in. Dan volgen 20 km door het groene golvende landschap tot in Zamora. Ik bereik het oude stadscentrum over de mooie “Puente de Piedra” die de Rio Duero overbrugt. Mijn stempeltje krijg ik in de al even mooie Albergue Municipal net voorbij de Plaza Mayor.

Dag 21 - Salamanca – Le Cubo de la Tierra del Vino 25 km

Het vrouwtje zet me aan de “Puerta de Zamora” af daar waar ik gisteren de laatste gele pijl had gezien toen ik de Camino verliet richting camping. Eerst moet ik enkele kilometers de N630 volgen om de agglomeratie te verlaten. Vervolgens een mooi pad tot in het dorpje Calzada de Valdunciel, eet er mijn broodjes en drink er een koffie in de bar. De volgende 20 km, een nieuw eentonig pad evenwijdig aan de nieuwe snelweg A66 tussen Salamanca en Zamora, een stuk Camino om vlug te vergeten. In El Cubo staat de taxi klaar om me terug te brengen naar Salamanca.
Morgen rustdag!

Dag 20 San Pedro de Rozados – Salamanca 24 km

Zoals gisteren vermeld, deze morgen vroeg vertrokken, 6h15. Het is ongelooflijk hoe groen het landschap blijft, maar ja zoals al gezegd het is nog lente. Enkele kilometers voor Salamanca haal ik terug Christiaan, Paulo en Laerte terug in, gisteren waren zij 4 km verder door gelopen naar de volgende Albergue. We hebben er een prachtig zicht op de stad. Veel tijd besteed ik niet om het oude centrum te bezoeken, we hadden dit al uitgebreid gedaan in 2009. Ik doorkruis de stad en heb de andere kant afspraak met het vrouwtje want de camping bevindt zich 7 km verderop. Morgen zet ik mijn tocht verder en overmorgen verplaatsen we onze sleurhut naar Zamora.

Dag 19 Fuenterroble de Salvatierra – San Pedro de Rozados 28km 

Vandaag loop ik alleen en laat de anderen onmiddellijk achter mij, heb zin om eens flink door te stappen! Op het pad zijn er geen voorzieningen enkel halfweg de klim naar “Pico de la Dueña (1100m) van waar men een prachtig zicht heeft over de Meseta, even omzien, achter ons de besneeuwde bergtoppen. Om 12h15’ bereik ik San Pedro en twijfel om door te lopen tot Salamanca, uiteindelijk beslis ik hier toch te overnachten, heb een beetje schrik, niet van de afstand (52km) maar vooral van de warmte! Ik neem er rustig de tijd voor het dagelijks ritueel: douche, was, siësta enz. Gisterenavond vertelde Christiaan me dat ze op mijn rustdag met verschillende de bus hadden genomen omwille van het slechte weer, zo zie je maar elk op zijn manier! Morgen zal ik vroeg vertrekken om in de voormiddag tijdig Salamanca te bereiken want dan ga ik slapen in mijn eigen mobiel bed!
Carpe Diem!

Dag 18 - La Calzada de Béjar – Fuenterroble De Salvatierra 20 km

Het is rond 7 h als het vrouwtje mij afzet aan de Albergue in La Calzada, de fransman Christiaan en de twee Brazilianen Laerte en Paulo staan net klaar om te vertrekken. Het wordt terug een mooie tocht en we doorkruisen de dorpjes Valverde en Valdelacca. Enkele kilometers voor we Fuenterroble bereiken, dalen we af en hebben de vlakte van de “Meseta de Salamanca” voor ons, prachtig. Rond 14 h na de douche en de was gaan we samen eten in de plaatselijke bar, dan de siësta op bed in de mooie Albergue van Padre Don Blaz.

Dag 17 - Aldeanueva del Camino – La Calzada de Béjar 22km

Zoals gewoonlijk om 7h de weg op en alles blijft even groen als voorheen. De kleine klim naar “Puerto de Béjar” valt best mee en links van mij zie ik in de verte de vrachtwagens op de snelweg naar boven kruipen. Net voor de col nog het dorpje Baños de Montemayor door. Op de col ligt de grens tussen twee landstreken, nu verlaat ik Extremadura en komt Castilla y Léon aan de buurt, provincie Salamanca. Uiteindelijk bereik ik La Calzada de Béjar waar mijn taxi mij opwacht. Ik zit nog maar 5 minuten in de auto en men zet de hemelsluizen wijd open! Ik heb weer geluk gehad en zo zit de poncho nog steeds in de rugzak.
Morgen rustdag!

Dag 16 - Carcaboso – Aldeanueva del Camino  39 km

Deze morgen als ik ontwaakte was het lichtjes aan het regenen, toen ik de bar verliet na het ontbijt was het droog. Buiten wat gedruppel bleef het droog en kon ik gelukkig mijn poncho in de rugzak laten. Ik trek verder door het groene landschap, soms twijfel ik of dit wel degelijk Spanje is, het lijkt meer op Oostenrijk, vooral omdat de koeien hier ook vrij rondlopen met een bel om de hals! Ja, het is nog lente, ik denk als men hier terug komt na de zomer, het hier alles anders uitziet, dor en bruin i.p.v.groen! Onderweg een plaats het vernoemen zeer waard is: “Caparra” een Romeinse nederzetting dat men is aan het opgraven met de mooie “Triomfboog”. De Albergue Municipal hier in Aldeanueva is het tot nu toe de minste die ik gehad heb, maar die is dan ook gratis. Het is nu 18h en we zijn er nog maar met twee! De tweede is ook een Belg, afkomstig van Limburg maar woont in Antwerpen. Nu ga ik wat rusten, want het was een vrij lange dag, maar alles loopt vlot.
Carpe Diem

Dag 15 - Grimaldo – Carcaboso 30 km

Na het ontbijt in de bar zijn we terug vertrokken voor een prachtige wandeling richting Galisteo. Een prachtig stadje volledig ommuurt zoals Avilla en Carcasonne, wel iets kleiner. Maar alvorens we het bereiken stappen we door groene weiden en velden waar het graan op sommige plaatsen al geoogst is! Dit is allemaal mogelijk door een ingenieus kanalensysteem waarmee de velden en weiden bevloeien worden. We waren op een bepaald ogenblik totaal mislopen, wat blijkt, er is een grondeigenaar die het niet zo heeft voor de pelgrims en die heeft alle pijlen verwijderd, maar we worden goed geholpen door een landbouwer. Die heeft het ons alles uitvoerig verteld! Dus werd het een tocht van ongeveer 35 km. De laatste 11 km tussen Galisteo en Carcaboso ging over de verharde weg, minder aangenaam, dus vlug vergeten. Het is nu 20h en we gaan vlug wat eten want morgen wordt het terug een lange dag.

Dag 14 - Miraltajo – Grimaldo 21 km

We zetten onze tocht verder en laten het stuwmeer achter ons. Na 12 km laten we het dorp Cañaveral die op de zuidflank van een heuvel is opgebouwd links van ons liggen. Na een kleine col “de los castaños” is het terug een ander landschap, meer heuvelachtig en veel groener. Grimaldo is de halte plek voor vandaag, er is een kleine Albergue met 12 bedden, dus die is al vlug volzet! Straks ga ik in de bar net naast de Albergue een menu del dia eten en wat rusten want de volgende dagen mogen er best wezen, 30 en 40 km!

Dag 13 Casar de Cacéres – Miraltajo 25 km

Eerst Christiaan gaan opzoeken in de Albergue, was nog aan het eten. Hij vertelde me onmiddellijk dat er gisterenavond 10 pelgrims zijn aangekomen vanuit Cacéres met taxi’s waaronder de twee Brazilianen. Ik voel me soms wat onwennig met mijn assistentie (vrouwtje) nooit veraf, maar wat ik wel kan zeggen, 1km overslaan zal ik nooit doen, je bedriegt er alleen maar jezelf mee. Wat de wandeling betreft, rustig in de uitgestrekte vlakte, waar vooral schapen rondlopen binnen de kleine omheiningmuurtjes. Iets na 11h bereiken we de nieuwe Albergue, gebouwd in 2008, eenvoudig maar zeer functioneel opgetrokken uit beton, prachtig gelegen aan het stuwmeer “Alcàntara”. Verder is hier niets, of toch één boerderij tussen enkele bomen. In de late namiddag kregen we onweer, maar een half uur later schijnt de zon opnieuw in alle glorie.
Carpe Diem

Dag 12 - Valdesalor – Casar de Cacéres 25km

Deze morgen terug vertrokken en vlug haal ik Christiaan in. We lopen terug samen en proberen de stad “Cacéres” zo vlug mogelijk te doorkruisen wat niet altijd evident is. Toch nemen we even de tijd voor een koffie. Na een 3 tal km op een zeer drukke weg gelopen te hebben, kunnen we die terug verlaten en hebben nu de oneindige kale vlakte voor ons voor de komende dagen, zonder bomen, dus geen schaduw, dat beloofd! In Casar bevindt de Albergue zich midden in het dorp, recht tegenover het gemeentehuis en is gratis.

Dag 11 Alcuéscar – Valdesalor 28km

Na het ontbijt in de bar tegenover de refuge met ons vieren vertrokken om 7h30. Terug een mooie wandeling, ditmaal voor een groot gedeelte over de oude Romeinse weg, met verschillende herinneringen uit die tijd, zoals de oude mijlpalen en mooie bruggen. In Valdesalor neem ik afscheid van de Spaanse vrienden Valentin en Louwis, want zij lopen nog morgen tot Cacéres en keren dan terug naar huis. Zij overnachten hier tesamen met Christiaan in de sportzaal op matten, anders is er niets voorhanden. Mijn taxi haalt me hier op om een 12km verder in Cacéres op de camping te overnachten. Hier heb ik ook even de tijd om mijn blog bij te werken. Het werd weer zeer warm vandaag meer dan 30°. Morgen trek ik verder, maar overnacht ik terug op de camping! Wat een Luxe.

Dag 10 Aljucèn – Alcuéscar 24km

Na het ontbijt uit eigen voorraad, met ons vieren vertrokken iets voor 7h. Na 2km steken we de N630 over en nemen een koffie in het nabije benzinestation. Het is terug een prachtige wandeling in de volle natuur. Het pad slingert zich door de vele weiden met de gekende groene eiken, hier en daar grazen koeien. Om 11h30 bereiken we al ons einddoel voor vandaag, het is een heel groot gebouw waar een congregatie van priesters werkzaam zijn en er de opvang doen van licht mentaal gehandicapten en armen. We kregen er een bed op een zeer grote dortoir. Hier valt het tevens op dat men met een grote groep pelgrims onderweg zijn (35p). De bijdrage is vrij en men kreeg er voor in de plaats de overnachting en het avondmaal, om 19h was er een eucharistieviering en om 19h30 gingen we met zijn allen aan tafel. In de namiddag zijn we eerst gaan eten in het dorpje in een barrestaurant, “menu del dia” voorgerecht, hoofdschotel, wijn dessert en koffie en betalen er €10,50. Voor. Van 16h tot 18h siësta en dan het dagelijks verslag schrijven wat jullie nu aan het lezen zijn.

Carpe Diem

Dag 09 - Torremejia – Aljucèn  32km

Na het ontbijt in de Albergue om 7h vertrokken met Christiaan, Louis en Vanlentin, twee Spanjaarden. Het wordt terug zeer warm, vorige week was het altijd tussen 20 en 22°, maar nu voorspelt men constant boven de 30°. Na 16 km, dus halfweg moeten we Merida, de stad met de Romeinse overblijfselen zoals de mooie brug en het aquaduct doorkruisen. We bereiken Aljucèn rond 15h waar de kleine Albergue Municipal al volzet was. Wij vinden een mooie overnachtingplaats in een Casa Rual. Voor de rest het dagelijks ritueel: douche, was, siësta, gaan eten en rond 22h in bed.

Dag 08 - Villafranca de los Barros – Torremejia  28km

Mijn Taxi brengt me 120 km terug zuidwaarts naar Villafranca waar ik vorige zaterdag was aangekomen. Om 8h15 vertrek ik opnieuw aan de kerk voor een 28km lange, vlakke onverharde wandeling tussen de wijnvelden (druiven), zover het oog reiken kan, niets anders dan druivenstokken. Onderweg kom ik voorbij een eenmansbedrijf, het is iemand die van oude druivenstokken houtskool maakt. In Torremejie vind ik al vlug de Albergue Municipal “Palacia de las Lastras”, terug een prachtige overnachtingplaats. Er zijn verschillende kamers met 6 stapelbedden, ik krijg een kamer met 2 enkele bedden wc en douche, waarom weet ik niet precies, een 4 sterrenhotel. Ik ontmoet er terug Christiaan uit Toulon en we spreken af deze avond tesamen te gaan eten.

Rustdag 08 mei

We verplaatsen onze caravan 180 km noordwaarts naar Cacéres. In de namiddag werk ik mijn blog bij van de eerste 7 stapdagen, en gaan we in het restaurant lekker eten, het is trouwens Moederdag!