vandaag naar keiheuvel gevlogen met dhr. newman met de piper OO-ATY.
heel toffe en gedreven man en duidelijk dat hij van vliegen houdt.
het was enorm druk in keiheuvel en het terras zat propvol met bezoekers die op zondag naar de vliegtuigen gaan kijken gekoppeld met een drankje...
dankzij de gps onnodig te navigeren.
heel veel zweefvliegtuigen, dus opletten bij de landing want die krijgen natuurlijk op alles voorrang.
in short final daalde een zwever door mijn daalhoek zodat we bijna tegelijk konden landen. 
geen gevaar omdat ik hem in zicht had en dus iets verder de piper aan de grond kon zetten.
trouwens bij de landing in brasschaat waren we ook met drie toesellen tegelijk in final, zijnde de harvard van vormezele, de piper LGB en wij met de ATY. traffic in sight en geen probleem.

om zeven uur uit de veren, terwijl 90% van de belgen warm onder een dekbed of een oud versleten deken liggen (een solomio) naast een 'warme' partner...
naar koblenz...om 06.45 uur voor de eerste keer m'n ogen open.
gisteren naar het weerbericht 'geluisterd' en vooral 'gezien' van sabine hagedoren, een storing vanuit het westen naar het oosten, dus vanaf de zee naar duitsland, dus weinig te beleven bij onzere oosterburen, want wieder kunten nicht zuruch nar house fliegen wen das geet sjtoermen.
(zie woordenboek pfaff)
iedereen aanwezig, frank, willy, david en ikzelf.
alle mogelijkheden bespreken in de kantine.
naar saint-ghislain.
vallanciennes.
maubrai,
saint-hubert
namur.

geleuter
en geleuter
een koffie of twee

de vliegtuigen buiten zetten, wij gaan naar hier en daar en ginder, een vlucht van een uur, en landen in oostmalle, andere piloten kiezen ook een bestemming en vliegen ook naar hier en .....
maar zoals gewoonlijk speelt het weer niet mee, dus,
frank en willy en david en ik als pilot in command, voor de gelegenheid, met een cessna C-172
OO-VRE stijgen op, goed geladen en voorzien van brandstof van hier tot zuid-frankrijk en vliegen richting west, vanwaar de 'storing' voor vandaag zal komen.
nog geen tien minuten in de lucht en ik moet proberen boven alles uit te raken, naar 2000 dan 3000 voet en hoe hoger hoe slechter. geen enkel zicht naar buiten, dus gewoon computertje spelen, dus op instrumenten verder vliegen, en na enkele minuten besluiten dat er geen uikomst is naar boven, dus op instrument maar terug naar beneden en tegelijkertijd naar 'bravo charlie' , baken 366 en het circuit vervoegen en terug landen op brasschaat. geen paniek, gewoon leuk spelletje.
op de teller 28 minuten.
maar je leeft he.
thuis in bed doe je dat wat minder of soms wat meer.
david heeft er van genoten.
toffe pee. 
willy ook. daar moet ik geen reclame meer voor maken, want zie vorige blogs.
frank is altijd mee. hij is mijn safety pilot. omdat hij naast brasschaat woont, en altijd stand-by is om alles in goede banen te laten verlopen.... 

soms maak ik een blogje, en verzamel alle gegevens in mijn brein, tik alles zorgvuldig op het klavier en dan druk ik op toevoegen, en loopt alles in het hondert en heb ik zin om mijn pc uit het raam te gooien, en dan kan ik dagen geen seniorennet meer zien.
dit is laatst ook gebeurt, en wou frank voorstellen met zijn nieuwe look, hij spaart voor een staart, waarvoor alle respect! 
ik denk aan samson. alle kracht in het haar, en twintig jaar geleden wou ik ook een staart, maar om een of andere reden is het er nooit van gekomen, maar ja, omdat alles tijdelijk is, ben je jezelf in de spiegel na een tijdje met de staart ook beu gekeken en doe je weer iets anders.
in alle geval positief als je kan doen waar je zin in hebt en dat als goed ervaren kan worden.
frank is één van de toffe ervaringen in mijn leven. hij heeft steeds wel een of andere verrassing, is het niet uiterlijk dan wel vanbinnen.
ik vind  het steeds aangenaam in de omgeving van mensen te zijn met hoge levenswaarden. 
overmorgen naar koblenz? het weer zit niet echt mee zoals gewoonlijk dit jaar, maar als het van mij afhangt, gaan we.

 

gisteren naar keiheuvel gevlogen met frank. ik heen en hij terug. het zicht aan de grond was eerder beperkt door een heiige mist, maar eens buiten de tma van brussel (begint aan 2500 voet) vlogen we \'on top\' boven het wolkendel op 3000 voet. omdat we vroeg waren vertrokken leek het eerst alsof keiheuvel ebkh gesloten was, maar overhead het vliegveld, kon ik toch zien dat het open was omdat één been van het kruis was verwijderd, dus opnieuw contact opgenomen en runway 25 was in use, en een opening gezocht om het linkse circuit te vervoegen.
het vliegveld was in feite een tiental minuten voordien geopend, en wij waren de eerste vliegbeweging van de dag.
voor de rest heel veel zwevers en die worden daar net zoals bij ons in brasschaat zowel met de lier als met een motorvliegtuig in de lucht gebracht.
we werden vriendelijk verwelkomd en uitgenodigd om met de piper oo-lgb naar hun feest te komen in augustus. het 50-jarig bestaan van een en of ander. de lgb is een echte oldtimer en dus een graag geziene gast bij evenementen.
low level (op 500 voet) terug gevlogen naar brasschaat, met deze keer frank als pilot in command.
de plannen besproken om op 1 mei naar koblenz edrk te vliegen met de cessna 172 oo-vre.
een tweetal uur vliegen en als laatste stuk een kwartiertje langs de mosel, de luchthaven van koblenz ligt er trouwens vlak naast, een mooiere manier van navigeren is er niet.
de vre is niet uitgerust met een gps, dus waarschijnlijk zal frank hier of daar een gps lenen of in het slechtste geval doen we klassieke radionavigatie, maar alhoewel we dit uiteraard kunnen, is het behoorlijk stresserend en tijdrovend. zeker minder geniet van het landschap!
je moet bovendien een goede radioverbinding hebben of de naalden gaan alle kanten uit, behalve de juiste.
frank en ik vliegen elk een stuk en we nemen twee passagiers mee, willy en david.
hopelijk zit het \'weer\' mee, want voor zo\'n reisje is dat niet onbelangrijk.
het is de bedoeling om dezelfde dag terug thuis te raken.

dit is on top vliegen, boven de wolken met hier en daar een opening om visueel terug naar beneden te raken. zoals je kan zien op de hoogtemeter vlieg ik op 2900 voet met een toerental van 2300 en een snelheid van 90 mph, ongeveer 150 km per uur...rechts de gps, eronder de radio afgesteld op de frequentie 119.20 van keiheuvel en als tweede brasschaat 122.90.

koud vandaag. maar morgen vliegen we (frank en ik) naar keiheuvel.
vorige afspraken zijn in de mist gegaan door slecht weer maar zoals de kaarten nu liggen is het morgen niet al te warm spijtig genoeg, maar veranderlijke wind enz. dus eigenlijk kan het niet misgaan.
reeds eerder toonde ik een foto vlak voor de landing te keiheuvel ebkh maar deze is dan weer nog een beetje vroeger genomen.
de afspraak met dhr. newman is verschoven naar 7 mei, en dus niets verloren. 
ondertussen reeds heel veel genoten van de serre. is het buiten dan koud en winderig, in de serre is het aangenaam en meestal heel wat graden warmer dan buiten. bij mooi weer veel te warm natuurlijk!
in alle geval is zowel nadine als ikzelf ongelooflijk blij met deze investering.
deze zomer niet op vakantie, maar alle luxe thuis, en op vakantie dikwijls wat meer ergernis.
laatste keer, een tiental jaar geleden, een hotel op de balearen, vooral bezocht door engelsen. verschrikkelijk. 
heb ik me beklaagd geen 1 of 2 sterren meer te zoeken, sindsdien eigenlijk niet meer weg geweest.
gewoon geen zin meer.
we besteden die paar duizend euro liever thuis aan wat extra, en hebben daar het hele jaar geniet van. thuis 5 sterren, alle dagen van het jaar.  

ondertussen is de serre klaar.
geen ding om zomaar even tussendoor in elkaar te zetten maar het resultaat is des te beter.
de laatste lopende meter is benut voor wat te zien is op de foto, en dat zal, als het mogelijk blijft; een heel intens gebruik blijven. buiten 14°C. binnen bij een waterzonnetje: 20°C.
geen tekeningetje bij maken?
kunnen we gaan vliegen...dan is de keuze vlug gemaakt! 

morgen gaan we vliegen.
het zal deze nacht met bakken tegelijk regenen, maar het moet eens stoppen.
zitten de weermannen al jaren te zeveren over een broeikast-effect, maar als je het mij vraagt hebben we eerder een probleem met een ijskast-effect. de lente wil niet beginnen, de zomer is straks voorbij en we zitten maar binnen en gaan vliegen, vergeet het.
pulserende dinges, vanuit de gsm-masten, daar zullen ze het nu over hebben. we wonen inmiddels in een microgolfoven. kanker hier en daar en ginder.
heb een artikel gelezen in humo daarover.
ben ik blij al wat op leeftijd te zijn bij de senioren, maar onze kinderen en kleinkinderen?
loop maar met je gsm-etje in je linkerhand. bij sommige mensen lijkt het wel een vergroeiing. alsof ze ermee geboren zijn. als een ziekte. maar toch kijken ze er altijd heel gelukkig naar. alsof het een hondje is of een ander troeteldier.
dan zijn er die zo een ding aan hun oor hebben zitten, een soort spin, of oorlikker. die praten tegen hunzelf, en soms met veel verbale gebaren en luid en maken zich kwaad en staan soms te zoenen. sorry, ik dwaal af, ben ik normaal zou herman brusselmans vragen aan zijn vrouw.
ik praat de hele dag tegen mezelf en mijn dode hond en dode moeder enz.
en zijn vrouw zegt dan steeds ja.
ben ik normaal?
voor mijn part zijn er dan zware kosten aan.
alhoewel ik ook tegen mezelf praat, en tegen mijn dode moeder en dode vader en dode vrienden.
ben ik normaal?
voor mijn part mag jij zware kosten doen, maar ik heb er geen problemen mee. ik geniet ervan.
maar wees gerust, zie ik iemand tegen zichzelf een uitleg doen, ik hou me klaar om te vertrekken.
ik voel me er niet bij thuis.
de foto?
net opgestegen in brasschaat.

als er niet te vliegen is, en het regent niet, dan maar in de tuin werken.
in dit geval ben ik bezig met het plaatsen van een serre. a green house.
nadine wil tomaten etc. kweken, maar de laatste meter van de 4 en een halve lang, hebben we reeds gereserveerd voor eens rustig te zitten op een luie zetel met een tafeltje en een duvel of een glas wijn of een koffie of thee. we zitten dan binnen, maar ook buiten en hebben zicht naar boven, dus ook naar de overvliegende vliegtuigen, en die passeren er nogal bij ons vanwege een airway, of zelfs kruisingen van meerdere airway's.
o ja, de serre, puzzelen en met veel geduld alle stukjes op de juiste plaats monteren, en alles controleren en nog eens controleren.
net zoals vliegen.
elke piloot stapt pas in het vliegtuig als hij vrijwel zeker is er veilig terug mee aan de grond te raken.
een serre bevat zoveel glas, in ons geval 118 stukken, dat je heel voorzichtig moet zijn, want elke fout krijgt een bestraffing. maar geen nood. daar heb ik het geduld wel voor, als het maar niet te zwaar en te lomp is, en zo'n serre is fijn prutswerk, zoals een modelvliegtuig ineen steken. behalve dan dat de serre buiten moet gemonteerd worden in weer en wind, en dit jaar is dat volop aanwezig. veel 'weer' en veel wind. teveel.

eens eentje van mezelf op bestemming st-ghislain.
zelf fotograferen. toestel naar jezelf richten en op het knopje drukken.
heb dit meerdere jaren als beroep gedaan. heb veel uren in de donkere kamer gezeten. 
trouwreportages...etc.
heel frustrerend.
tegen de tijd dat je \'het boek\' gaat \'leveren\' of \'vrijgeven \'zijn een aanzienlijk percentage van de koppels al terug bijna uiteen.......dus beter even oefenen zeker.

frank heeft deze foto genomen net na mijn landing met de OO-LGB.
al even geleden hoor.
want dit jaar zit het vliegen niet echt mee.
16 april (pasen) een volgende poging met \'beste\' - \'newman\'
ik vrees dat zowel hij als passagier \'maar met allicht die dag hij de stuurknuppel voornamelijk in de hand\' er evenzeer ongeduldig op zit te wachten als ikzelf.
wind en nog eens wind, vliegweer willen we.
optimisten als we zijn; de duistere, ongunstige, omstandigheden, kunnen voor mijn part europa verlaten en plaats maken voor stabieler weer.
bij beter vliegweer hadden jullie reeds elke keer een verslag gekregen van het gebeuren.
maar blijven hopen............
ongelooflijk toch hoe je op de foto kunt zien hoe licht (van gewicht) het staart-gedeelte gebouwd is. dat gedeelte pak je tussen twee vingers op!!!
let op: ook bij een 747 is het staartgedeelte een pluim (pje).???

om het vorige blogje wat kracht bij te zetten, een foto van de helikopter waar deze mensen dagelijks mee werken.
ze landen die dus op een platform bovenop een vrachtwagen om brandstof en sproeistoffen te laden met draaiende motor, omdat tijd geld kost.
je moet dan wel een piloot zijn die kan landen op een zakdoek.
fantastisch toch.

op deze foto zie je van links naar rechts, gerrit, frank achter de muts, dirk, een beroepsfotograaf van lucht en waterstaat of zoiets, de mevrouw van de landbouwhelikopterpiloot, de toenmalige jongste nederlandse helikopterpiloot, en tenslotte de lanbouwhelikopterpiloot van \'PRINCE HELICOPTERS ZIERIKZEE\'.
ik kan je verzekeren, een fantastische ontmoeting, vier piloten in één helikopter bezoeken een nederlandse private helihaven van een landbouwer waarvan zoon en vader helikopter vliegen.
hun beroep = sproeien of zoiets. landen op een vrachtwagenplatform om nieuwe vloeistof en brandstof in te slagen, zonder afzetten van motor. tussendoor een fotograaf meenemen om zijn beroep uit te oefenen op luchtwaardig niveau. voel een gezonde jaloezie. 

dit is zo een van de vliegvelden, waar je vooraf vriendelijk een telefoontje naar pleegt om te vragen of je hun eens mag bezoeken, en waar je vriendelijk te horen krijgt dat je niet welkom bent.
kijk de eerstvolgende keer bij mooi weer nog eens naar boven, en geniet nog eens van een sportvliegtuigje te zien, want wees zeker, de 'general aviation' of m.a.w. de sportvliegerij krijgt serieuze klappen. de senioren onder ons hebben het zo wel wat gehad, maar onze kinderen, en kleinkinderen? gaan ze nog de kans hebben om zo een geweldige hobby als sportvliegen kunnen beoefenen? modelvliegen van zelfde laken een broek; nog wat indoor, en electro, maar knappe schaalmodellen...vandaag eens klagen en zagen, misschien volgende keer adrenaline tot en met.

zondag 2 april een vluchtje met de OO-ATY met collega-blogger 'newman' naar keiheuvel.

https://blog.seniorennet.be/newman/

het 'weer' zit niet echt mee, trouwens het begint me de keel uit te hangen. dan is mijn passagier ziek (dochter), en in alle andere gevallen is het weer dit jaar een ramp.
op de foto toch nog eens een beeld van onze formatie voorvliegen op de bijna jaarlijkse old-timer-happening te schaffen diest.
het zal er wel eens van komen zeker. ondertussen wat in de tuin rommelen, een serre plaatsen om de overheerlijke groenten een kans te geven, maar om tevens een droog hoekje te hebben om binnen van de echte buiten te kunnen genieten. reken maar; twee en een halve vierkante meter nemen we in beslag voor twee stoelen en een tafeltje. er blijft dan nog acht en een halve vierkante meter over voor nadine haar groenten, maar het is voor haar hobby, we moeten er niet van leven he.

gedurende de periode dat ik als sportvlieger actief ben, heb ik in belgië de meeste luchthavens wel eens of sommige meerdere en andere heel veel bezocht als bestemming.
enkele stonden op mijn verlanglijstje maar waren gesloten op de dag dat we er heen wilden of we waren gewoon niet welkom, dat maak je in onze hobby ook vaak mee.
je moet eerst bellen en vragen of je mag komen en heel dikwijls is het antwoord gewoon nee; natuurlijk heeft dit dan nogal eens te maken met de beperkingen die de betreffende luchthaven opgelegd krijgt bvb. met een maximaal aantals starts en landindingen per uur, of klachten van geluidsoverlast door een of andere bewoner die in het weekend wel zijn gras maait, en allerlei machienen heeft om te doe-het-zelven, maar verder \'niets\' wil horen.
voor mij klinkt een sportvliegtuigmotor in alle geval als muziek in de oren, om nog te zwijgen van de merlin-motoren van de jagers uit de laatste wereldoorlog, denk aan spitfire.......... 
in de auto zet ik muziek dan eerder weer af, en thuis is de installatie verdwenen, verhuist naar de dochter in gent. 
liever genieten van merels en andere natuurlijke geluiden.
o ja, froidchapelle had ik graag eens aangedaan. we hebben gebeld en er nam niemand op, en we zijn er enkele keren overgevlogen en hebben veel foto\'s gemaakt, maar er nog ooit eens landen???
vandaag een boete gekregen. 50 euro voor te snel rijden. het belgenland of heel europa eigenlijk neemt de bevolking zo als citroen, dat we bezig zijn te evolueren naar het leven zoals het was in de oostbloklanden voor het einde van de koude oorlog.
de boetes zijn berekend op de lonen van de politici en die hebben dan nog immuniteit.

het weer zit eigenlijk niet mee, vandaag en morgen veel te veel wind voor de piper.
90% regenkansen, dus niet vliegen en de dochter (steffie) haar eerste rijlessen geven.
op de foto een nadering te zoersel. een geliefde bestemming omdat het kort bij brasschaat is en het er gezellig is om even een drankje te nemen. trouwens net als ursel een lange piste van drie kilometer, waarvan ook slechts één in gebruik, echter hier wat meer voor de hand liggend, de kilometer dichtst bij de kantine. in ursel is dat de middelste kilometer, dus dat zorgt voor lange afstanden taxieën, en in ursel ook een nogal strikte ongewone maar met eens de ervaring van ... goed te doen.
vandaag een half uurtje of iets meer gevlogen met de simulator \'fltsim 2004\' en het actuele weer gedownload van jeppesen, maar met de piper was een landing te hoevenen niet mogelijk. buiten de limieten wel eens proberen met de simulator, maar niet in het echte vliegtuig!
morgen zomeruur, maar de regenzones gaan ons de komende dagen geen lenteweer gunnen.
rukwinden van 60 tot 70 km/uur.
de britse eilanden sturen depressies..........regenbuien.
wisselvallig, kans op buien, westenwind, storm op zee.

dit is wat wij noemen vliegen \'on top\'. je bent boven de wolken en hier en daar is er een opening om terug onder de wolken te raken. in sommige gevallen is het zelfs mogelijk dat er geen gaten meer zijn, dan geen paniek, rustig vliegen op instrumenten en zakken tot je terug zicht hebt. je moet natuurlijk wel weten waar je dan uitkomt, en de hoogtemeter in het oog houden, omdat beneden 1000 voet er al hier en daar hindernissen zijn. (heb ik reeds meerdere malen gedaan, en dan is simulatorervaring niet onbelangrijk, dus gewoon spelen met instrumenten...)
stel, en dat gebeurt wel, (is mij gelukkig nog niet overkomen, en je kan dit  wel afleiden uit de meteo voor je vertrekt), dat er geen plafond meer is, of te weinig.
in dat geval kan je bvb. contact nemen met \'antwerpen tower\' en vragen om een qdm, een code, zodat de toren je binnenpraat tot aan de landingsbaan. natuurlijk, eens de luchthaven sluit is dat ook geen optie meer. in zo een geval is het uitwijken naar een andere luchthaven, desnoods in nederland of zo. daarom: steeds vertrekken met een volle benzinetank, zodat je niet zonder brandstof komt te zitten op een cruciaal moment. zelf heb ik het één keer meegemaakt dat bij een ardennenvlucht de tank leeg was tot op de bodem, en gemeten met een stok daar. natuurlijk zal er wel nog wat in het onderste gedeelte hebben gezeten, want ik heb m\'n landing kunnen maken op een luchthaven met motor. toch even schrikken. het is een sport he. nooit panikeren, hoofd koel houden, en alles controleren.