Andrea -Cathy Rowland

Je torent boven mij uit
Krullen sieren dat trotse koppie
Donkere ogen stralen het leven uit

                    

kinderen moeten hun eigen weg kunnen gaan,
want dat hebben wij,
vroeger immers ook gedaan.

zonder hand om je te leiden
jij hebt een eigen pad geschreven
zet nu maar de eerste stap
voor een gelukkig verder leven

                                               

 
Versluier nooit
Je eigen blik
Geloof in je eigen kunnen

Eventjes stap ik in het verleden
Zie je nog liggen in de wieg
Zo klein, teer en beminnelijk
Je was al vlug een hartendief

als een kind goedkeuring krijgt
leert het zich zelf aardig vinden
als een kind acceptatie en vriendschap ervaart
leert het liefde in de wereld te vinden.

als een kind veilig opgroeit
leert het vertrouwen hebben

  

als een kind vaak geprezen wordt
leert het waarderen

als een kind vaak geprezen wordt
leert het waarderen

als een kind op groeit met vijandigheid
leert het vechten

 

Gesloten deuren openen zich
eerst op een kier
ik duw er zachtjes tegen aan
en zie steeds meer

moet er nog aan wennen
van niets naar veel
het voelt goed
als een wonder

ik ben ?ver?wonderd
als een klein kind
onschuldig en onwetend
voorzichtige stapjes

dat die andere wereld nog bestaat
ik wist het niet
durfde niet te hopen
dromen komen uit<?

Meisje met je blauwe ogen.
met je haren als goud.
Zal jij ooit begrijpen,
hoeveel ik van je houdt.
Ik wil hier iets schrijven,
dat jou altijd bij zal blijven.
Wees blij en tevreden,
met alle kleinigheden.
Zoals een bloem of plant,
Een kus of een hand.
Want als je goed ziet,
wat het leven biedt.
Dan lieverd heb ik geen wens,
dan wordt jij een gelukkig mens.

         

Leef, mijn prachtige zonnekind
adem het leven dat je werd geschonken
beleef de wereld waarin je werd ontvangen
en hou van de prachtige dingen om je heen
zoals er ook altijd van jou gehouden word
Blijf ontdekken met je helder mooie ogen
en wees zuinig op jouw nog zuiver hart
geef vandaag de warmte aan een ander
als in jouw toekomst een kilte waait
weet je, dat je nooit alleen bent

Je oma

Een stralende mooi vrouw
Blond krullend haar en ogen helder blauw
Vandaag wordt ze 35 jaar
En staat in het middelpunt vandaar….
De eerste in mijn leven, mijn licht…mijn wonder
Houd je van me , of niet..
Je hebt het eens gezegd, en ik ben het vergeten..
Proficiat !!!

Mama

Als een drenkeling in de zee
Ging ik met je mee
Ik verdronk bijna in mijn
Tranen van verdriet

Plots verscheen daar jouw helpende hand
Ik was net op tijd in veilige armen beland
Ik kon tenminste ergens heen
En voelde me toen niet meer zo alleen

We zwommen samen door de wilde zee
We deden het samen,niet alleen
Langzaam kwam ik weer een beetje vrij,
Kon ik verder en zette mijn angsten opzij

Nu zwem ik zelfstandig door de wilde zee
De kust zie ik nog niet
Maar ik ben wel tevree...

Afscheid nemen
is met zachte handen
verpakken van gedachten
tot mooie herinneringen.

afscheid nemen
is met voorzichtige handen
meedragen van die herinneringen
die je voor altijd wilt bewaren.

afscheid nemen
is weten dat je iemand niet meer zal zien
maar hem altijd in je hart en geheugen
aanwezig wil houden.

afscheid nemen van jou,
missen van
je lach,
je gesprekken,
je glimmende ogen...

vergeten kan ik je nooit...

       

Als je klein bent, wil je groot zijn
Als je groot bent heb je spijt
Dat je niet meer klein kunt wezen
want dat was je mooiste tijd

Vandaag is het geluk je deel
en morgen vallen klappen
oh er gebeurt zoveel zoveel
waar wij geen barst van snappen

Soms voel ik me als een ouwe krant
het lukt niet, voor geen meter
soms is de hemel op mijn hand
en gaat het stukken beter

(Toon Hermans)

 


Als je s'nachts de sterren ziet
Geloof het dan en twijfel niet
Want altijd is daar die ene ster
Heel erg klein, en eindeloos ver
Het verdriet zal nooit verdwijnen
Maar die ene ster zal altijd schijnen.