Woensdag 11 juli 2012
En nu maar wachten...
Ondertussen genieten we van een unieke Belgische zomer...
Archief
Zaterdag 28 juli 2012
Dag 1 - Paliseul
Vroem is helemaal klaar voor onze reis naar Scandinavië. We zijn voorzien op alle mogelijke seizoenen, want in het Noorden kan het weer plots helemaal omslaan, een les die we leerden tijdens onze vroegere tent-reizen.
Maar voor we onze grote trek beginnen maken we een omweg naar de Ardennen voor een vakantieweekend met de hele familie, een geschenk van onze kinderen ter gelegenheid van onze 35ste huwelijksverjaardag.
Terwijl Vroem nog even rust tussen de andere auto’s instaleren wij ons het huisje dat voor deze gelegenheid gehuurd werd. ’s Avonds spelen we allen uitgelaten de spelletjes die we hebben meegebracht. We plagen elkaar en schateren om elkaars domme zetten. Dat is leuker dan het spelletje op zich.
Zondag 29 juli 2012
Dag 2 - verblijf Paliseul
Voormiddag maken we met z’n allen een wandeling in het bos. Namiddag nemen we een kijkje in het dorp. We hadden affiches opgemerkt over een kermis en daardoor ook feest in het dorp. Drie molentjes en een dranktentje, dat is het dan. Het is hier wel rustiger dan in het hectische Vlaanderen maar feesten kunnen wij toch beter.
Maandag 30 juli 2012
Dag 3 - verblijf Paliseul
We bezoeken een schapenboerderij in Acremont, bij Bertrix.
Peter en zijn vrouw Barbara, Een Vlaams koppel uit Brabant, verwerken zelf de schapenmelk tot yoghurt, kaas en heerlijk ambachtelijk ijs. Ze zijn zo fier op hun kudde die gegroeid is van 8 naar meer dan 200 schapen.
Hun werk is hun passie en dat stralen ze uit. Je voelt het respect en de liefde voor hun dieren en ze gaan prat op de zuiverheid van hun verwerkte producten.
Er valt nog zo veel meer te vertellen over deze mensen en dat lees je op hun website: www.bergerie-acremont.be.
Peter en zijn vrouw Barbara, Een Vlaams koppel uit Brabant, verwerken zelf de schapenmelk tot yoghurt, kaas en heerlijk ambachtelijk ijs. Ze zijn zo fier op hun kudde die gegroeid is van 8 naar meer dan 200 schapen.
Hun werk is hun passie en dat stralen ze uit. Je voelt het respect en de liefde voor hun dieren en ze gaan prat op de zuiverheid van hun verwerkte producten.
Er valt nog zo veel meer te vertellen over deze mensen en dat lees je op hun website: www.bergerie-acremont.be.
Dinsdag 31 juli 2012
Dag 4 - Op weg ...Kelchterhoef
Wat een gezellig weekend was dat! Veel te vlug voorbij! Maar dit was wel een goed begin om jaarlijks te herhalen. Wanneer we onze spullen in Vroem brengen merken we een natte plek tussen het bed en de koelkast. Heel de inhoud van de koffer vliegt eruit – gelukkig regent het niet – en elk plekje krijgt een grondige inspectiebeurt. We vinden niets. We vegen het vocht op en leggen een droge dweil op de natte plaats.
We rijden naar Sint Truiden voor een bezoek aan Oma, die we de volgende twee maanden niet meer zullen zien en laten Vroem achter tussen andere campers op de Veemarkt. Wanneer we terugkomen is de dweil nat. Nu wordt het bed afgebroken om de watertank na te kijken. Daar voelt René nattigheid, knap toch dat hij dat vindt?! – .
Hij vermoedt dat hij de watertank te vol heeft gedaan en dat die door het rijden wat overgelopen is. Dus zetten we de kraan open en laten een deel van ons zo kostbaar water weglopen. Nu maar hopen dat dit de oplossing is van ons probleem.
Ondertussen is het 19u en we hebben honger. Zullen we dan maar ineens hier overnachten? “Niet zo’n goed idee”, beweert onze camper-buurman, “Morgenochtend vóór zes uur komt het vee hier al aan voor de veemarkt. En het gaat er beslist lawaaierig aan toe.”
Dus rijden we verder tot Houthalen-Kelchterhoef, waar we genieten van ons “eerste avondmaal” in een rustige bosrijke omgeving.
We ontdekken nattigheid onder de tafel. De zetel wordt opengeklapt en leeggehaald. We vinden niets.
Einde van onze eerst Vroem-dag. Avontuur verzekerd. Wordt vervolgd
Woensdag 1 augustus 2012
01 08 Selsingen (Duitsland)
We ontwaken onder een stralende hemel en… in een droge
camper.
Vroegere reiservaringen leerden ons dat we best al in de late namiddag een overnachtingsplaats zoeken, zodat we dan nog genoeg tijd over hebben om verder te rijden als de omgeving tegenvalt.
Maar de ellenlange file richting Hamburg als gevolg van wegwerkzaamheden steekt daar een flinke stok voor.
Een recreatievijver in Rothenburg biedt plaats voor drie campers. Er staan er vijf. Maar er is nog wat plaats om ons erbij te proppen als we dat willen. We kiezen om verder te rijden want het vijvertje ligt langs een drukke lawaaierige verkeersweg. 34 Kilometer verder, in Selsingen, ligt een ruim terrein in het groen.
De foto ziet er goed uit, maar schijn bedriegt. Hier zijn we volledig omringd door drukke wegen. Maar het is half negen en we zijn het rijden beu.
Gelukkig is onze kant-en-klaar diepvriesmaaltijd in een oogwenk klaar, zodat we nog tijdig naar bed kunnen.
Vanaf morgen doen we het beter, beloven we elkaar.
Vroegere reiservaringen leerden ons dat we best al in de late namiddag een overnachtingsplaats zoeken, zodat we dan nog genoeg tijd over hebben om verder te rijden als de omgeving tegenvalt.
Maar de ellenlange file richting Hamburg als gevolg van wegwerkzaamheden steekt daar een flinke stok voor.
Een recreatievijver in Rothenburg biedt plaats voor drie campers. Er staan er vijf. Maar er is nog wat plaats om ons erbij te proppen als we dat willen. We kiezen om verder te rijden want het vijvertje ligt langs een drukke lawaaierige verkeersweg. 34 Kilometer verder, in Selsingen, ligt een ruim terrein in het groen.
De foto ziet er goed uit, maar schijn bedriegt. Hier zijn we volledig omringd door drukke wegen. Maar het is half negen en we zijn het rijden beu.
Gelukkig is onze kant-en-klaar diepvriesmaaltijd in een oogwenk klaar, zodat we nog tijdig naar bed kunnen.
Vanaf morgen doen we het beter, beloven we elkaar.
Donderdag 2 augustus 2012
02 08 Parking Nyborg (Denemarken)
Jawel, het lukt ons om tegen half vijf in de vooravond in
Nyborg, Denemarken, aan te komen.
De enorme parking ligt midden in het groen en is voorzien van banken, een restaurantje en een leuk speeltuintje. Het lawaai van de autosnelweg die via de brug naar het volgend Deens eiland leidt, vormt het enige, maar dan ook allesoverheersende nadeel in deze omgeving.
Nu hebben we nog genoeg tijd om de benen te strekken en daar maken we gebruik van. We hadden nog wat deense kronen over van een vorige reis en daarom tracteren we ons op een lekkere maatlijk op een terrasje bij het water, terwijl de meeuwen duidelijk aangeven dat zij ook honger hebben, maar ja, eigen buik eerst he...
Het is aangenaam warm, 25 graden. ’s Avonds spelen we Rummicub. René wint (alweer) glansrijk. Bijgevolg heeft Nelly – (alweer) – geluk in de liefde. Voor elk wat wils!
De enorme parking ligt midden in het groen en is voorzien van banken, een restaurantje en een leuk speeltuintje. Het lawaai van de autosnelweg die via de brug naar het volgend Deens eiland leidt, vormt het enige, maar dan ook allesoverheersende nadeel in deze omgeving.
Nu hebben we nog genoeg tijd om de benen te strekken en daar maken we gebruik van. We hadden nog wat deense kronen over van een vorige reis en daarom tracteren we ons op een lekkere maatlijk op een terrasje bij het water, terwijl de meeuwen duidelijk aangeven dat zij ook honger hebben, maar ja, eigen buik eerst he...
Het is aangenaam warm, 25 graden. ’s Avonds spelen we Rummicub. René wint (alweer) glansrijk. Bijgevolg heeft Nelly – (alweer) – geluk in de liefde. Voor elk wat wils!
Vrijdag 3 augustus 2012
03 08 Malmö (Zweden)
Terwijl we rijden over de brug,
die Denemarken met Zweden verbindt, krijgen we nog meer het gevoel dat we
de gewone wereld verlaten richting "vakantieland”. De grens tussen Denemarken en Zweden ligt in het midden van de Oresund brug. Hier zien we het bord "Sverige" staan.
We willen Malmö bezoeken om een stick voor internetgebruik aan te schaffen. We vinden een parkeerplaatsje in het centrum van de stad. Overal staan parkeermeters, dat kan toch geen probleem zijn denken we... we hebben toch een creditcard en voldoende biljetten op zak...
Helaas, we hebben nog geen munten voor de parkeerautomaat, die bovendien onze mastercard noch bankkaart wil aanvaarden. We stappen een winkeltje binnen om raad en eventueel om geld te wisselen. “Sorry “, zegt de uitbater, “het is vrijdagavond (let wel : 15h hè !) en dan kan je nergens meer munten bekomen. Ja, de automaat neemt enkel Zweedse mastercards aan, ongemakkelijk voor buitenlanders. Maar probeer het eens in dat ijssalon om de hoek. Daar lukt het misschien nog wel.”
Aan het ijs kunnen we niet weerstaan. Hadden we genoeg munten gehad dan zouden we die lekkernij gemist hebben… Aan de kassa vragen we om nog meer munten maar ook daar krijgen we hetzelfde antwoord.
Wat nu?
Dan maar de stad in, op goed geluk...en maar hopen dat de controles op de buitenlanders minder streng zijn dan in ons landje.
Wat verder in de stad vinden we een bank. Maar die is op vrijdag al om 15 uur gesloten en het is ondertussen al 16 uur.
We verkennen een beetje ongerust de binnenstad, want hier en daar zien we de politie vlijtig gegevens noteren van auto’s die verkeerd geparkeerd staan, oei oei!
In het toeristisch bureau aan het centraal station vertellen we over ons muntjesprobleem. Zij sturen ons naar een wisselkantoor in de buurt. In het wisselkantoor krijgen we slechts 5 munten, en dus niet meer dan 5... maar we hebben er 8 nodig voor een dagtarief! In een warenhuis kopen we aardbeien en wat groenten en ja... het levert ons net genoeg munten op voor de parkeermeter.
Probleem opgelost! Flink van ons hè! Nu vlug naar de parkeerplaats. Onze Vroem staat er nog steeds, dus niet weggesleept en geen boetepapiertje tussen zijn ruitenwisser. Oef !
We willen Malmö bezoeken om een stick voor internetgebruik aan te schaffen. We vinden een parkeerplaatsje in het centrum van de stad. Overal staan parkeermeters, dat kan toch geen probleem zijn denken we... we hebben toch een creditcard en voldoende biljetten op zak...
Helaas, we hebben nog geen munten voor de parkeerautomaat, die bovendien onze mastercard noch bankkaart wil aanvaarden. We stappen een winkeltje binnen om raad en eventueel om geld te wisselen. “Sorry “, zegt de uitbater, “het is vrijdagavond (let wel : 15h hè !) en dan kan je nergens meer munten bekomen. Ja, de automaat neemt enkel Zweedse mastercards aan, ongemakkelijk voor buitenlanders. Maar probeer het eens in dat ijssalon om de hoek. Daar lukt het misschien nog wel.”
Aan het ijs kunnen we niet weerstaan. Hadden we genoeg munten gehad dan zouden we die lekkernij gemist hebben… Aan de kassa vragen we om nog meer munten maar ook daar krijgen we hetzelfde antwoord.
Wat nu?
Dan maar de stad in, op goed geluk...en maar hopen dat de controles op de buitenlanders minder streng zijn dan in ons landje.
Wat verder in de stad vinden we een bank. Maar die is op vrijdag al om 15 uur gesloten en het is ondertussen al 16 uur.
We verkennen een beetje ongerust de binnenstad, want hier en daar zien we de politie vlijtig gegevens noteren van auto’s die verkeerd geparkeerd staan, oei oei!
In het toeristisch bureau aan het centraal station vertellen we over ons muntjesprobleem. Zij sturen ons naar een wisselkantoor in de buurt. In het wisselkantoor krijgen we slechts 5 munten, en dus niet meer dan 5... maar we hebben er 8 nodig voor een dagtarief! In een warenhuis kopen we aardbeien en wat groenten en ja... het levert ons net genoeg munten op voor de parkeermeter.
Probleem opgelost! Flink van ons hè! Nu vlug naar de parkeerplaats. Onze Vroem staat er nog steeds, dus niet weggesleept en geen boetepapiertje tussen zijn ruitenwisser. Oef !
Zaterdag 4 augustus 2012
04-08 Malmö
Onze boodschappen brachten
genoeg munten op om Vroem een ganse dag achter te laten en het zonovergoten
Malmö te bezoeken.
Er is overal veel volk op deze zomerse warme dag. De mensen liggen en zitten in de parkjes en langs het strand, of ze wandelen en doen een terrasje.
Het lijkt wel of de Zweden absoluut van deze schaarse zon willen genieten.
Het valt ons bovendien op hoe rustig iedereen hier is. Er is veel verkeer en toch voelt de stad niet hectisch, want er wordt rustig en zeer hoffelijk gereden.
Wat een verschil met Spanje! Zet hier half zoveel Spanjaarden bijeen en je kan de geluidsoverlast niet aan.
En plaats in gedachten deze stad in België, en je durft de straat niet meer oversteken…
Er is overal veel volk op deze zomerse warme dag. De mensen liggen en zitten in de parkjes en langs het strand, of ze wandelen en doen een terrasje.
Het lijkt wel of de Zweden absoluut van deze schaarse zon willen genieten.
Het valt ons bovendien op hoe rustig iedereen hier is. Er is veel verkeer en toch voelt de stad niet hectisch, want er wordt rustig en zeer hoffelijk gereden.
Wat een verschil met Spanje! Zet hier half zoveel Spanjaarden bijeen en je kan de geluidsoverlast niet aan.
En plaats in gedachten deze stad in België, en je durft de straat niet meer oversteken…
Zondag 5 augustus 2012
05-08 Ystad
Waarom willen wij perse dit
kleine, doodgewone stadje zien??
Rinkelt er geen belletje als je de naam leest?
Jazeker, Kurt Wallander uit de bekende detectiveserie “woont” hier!
Terwijl Vroem uitkijkt over het strand gaan wij op zoek naar de “Wallanderroute”, die ons langs de bekende plekjes uit de serie leidt.
Maar we vinden hoogstens de naam van de politiecommissaris vermeld in één van de brochures over de stad.
Langs de kade ligt een oud zeilschip dat vrij te bezichtigen is. We stappen nieuwsgierig aan boord. René probeert het roer uit, Nelly verkent het schip... echter geen kat te bespeuren... konden we er maar mee weg varen...!
We bevoorraden ons met andere, veelbelovende folders over de omgeving en verkorten onze terugtocht naar Vroem.
We hadden in dit zomerse weer nietsvermoedend onze regenjas “thuis” gelaten en nu worden we getrakteerd op de eerste Zweedse regenbui, die haar naam eer aandoet. De meegebrachte stafkaarten en brochures, en ons blogwerk, houden ons de hele avond zoet. Wat je leest is slechts een eerste versie. We gaan alles geleidelijk verfraaien en vooral meer foto’s plaatsen. Kom dus later nog maar eens terug naar deze bladzijden!
Rinkelt er geen belletje als je de naam leest?
Jazeker, Kurt Wallander uit de bekende detectiveserie “woont” hier!
Terwijl Vroem uitkijkt over het strand gaan wij op zoek naar de “Wallanderroute”, die ons langs de bekende plekjes uit de serie leidt.
Maar we vinden hoogstens de naam van de politiecommissaris vermeld in één van de brochures over de stad.
Langs de kade ligt een oud zeilschip dat vrij te bezichtigen is. We stappen nieuwsgierig aan boord. René probeert het roer uit, Nelly verkent het schip... echter geen kat te bespeuren... konden we er maar mee weg varen...!
We bevoorraden ons met andere, veelbelovende folders over de omgeving en verkorten onze terugtocht naar Vroem.
We hadden in dit zomerse weer nietsvermoedend onze regenjas “thuis” gelaten en nu worden we getrakteerd op de eerste Zweedse regenbui, die haar naam eer aandoet. De meegebrachte stafkaarten en brochures, en ons blogwerk, houden ons de hele avond zoet. Wat je leest is slechts een eerste versie. We gaan alles geleidelijk verfraaien en vooral meer foto’s plaatsen. Kom dus later nog maar eens terug naar deze bladzijden!