Archief

Maandag 6 augustus 2012

06-08 Sandhammeren

We bezoeken “Ales Stenar” in Kåseberga. Astronomen vergelijken deze menhirs met die van Stonehenge. Daar vormen de stenen een cirkel en hier vormen ze de vorm van een schip.

Niet ver hier vandaan, in Backåkra, ligt een meditatieplaats. We wandelen er naartoe, achtereenvolgens door Sandhammarens en Hagestads Naturreservat.
Het natuurgebied doet denken aan de Kalmthoutse Heide.

Backåkra ligt midden in een eentonig golvend landschap. Als je met je gezicht naar het zuiden zit, zie je op de achtergrond de zee. Het enige geluid dat je hoort is het monotoon gedruis van de golven.
Als je hier niet kan mediteren, dan kun je het nergens.
Hier woonde Dag Hammarskjölds, de eerste secretaris van de Verenigde Naties. In zijn testament schonk hij zijn woning en landgoed aan de gemeenschap, op voorwaarde dat de omgeving in zijn oorspronkelijke staat bewaard zou blijven.
In het midden van de cirkel ligt een dikke steen waarop PAX staat geschreven.
Met wat er allemaal gebeurt in de wereld denk ik dat Dag zich omdraait in zijn graf. Goed bedoeld, maar hij is vermoedelijk de handleiding vergeten om die vrede te bewerkstelligen.
Er was ook niemand te zien op deze plaats...".PAX" eenzaam gebeiteld op een dikke steen...in het midden van een desolaat landschap. Wij mediteren ...

We overnachten in de volmaakte stilte van Sandhammarens Natuurreservat.

Reageer op dit bericht

Dinsdag 7 augustus 2012

07-08 Vittemölla

Wat hebben we weer goed geslapen! Het lijkt wel alsof we op reis veel beter slapen dan thuis.

Terwijl Vroem de wacht houdt aan de rand van Vittemölla Strandbackers Naturreservat, wandelen wij naar “ Höga Stenar”, een aantal menhirs die boven op een heuvel in een kring staan.
Eerst even schuilen voor een regenbui, maar dan sijpelt de zon door bomen en struikgewas en alles ruikt heerlijk opgefrist. Onderweg zien we konijntjes.

Na wat zoeken vinden we, midden op een hoge vlakte, een groep stenen. We twijfelen of ze dezelfde zijn als die op de foto van de folder, want het paadje er naartoe was onherbergzaam en we zijn niemand tegengekomen.
We keren terug langs het prachtige strand, dat er zo rustig bij ligt. Ook in Portugal, in Nederland en met wat geluk in Spanje zijn de stranden nog puur. Wat is er toch met onze Belgische kust gebeurd…

René geeft toe aan een onweerstaanbare drang om in de zee te gaan. “Fototoestel klaar houden”, denkt Nelly, “zo dadelijk wordt hij door een golf overspoeld en wordt dat tafereel meteen vastgelegd voor de blog”.

Dat gebeurt niet, want de zee is zo kalm, hoewel het boven op de heuvel zo hard waaide.
Op de parking aan het natuurgebied vertrekken de wandelaars één voor één met hun auto’s. dan staat Vroem er nog alleen. Of toch niet? Een uur later krijgen we gezelschap van koeien. we kijken uit over een golvend landschap.

In de verte schittert de zee in de zon, aan de andere kant zijn bossen. Een dikke regenwolk komt dreigen, maar besluit op de valreep om de andere kant op te gaan.
In de schemering bedenken we dat deze dag alweer in een flits voorbijgevlogen is.

Reageer op dit bericht

Woensdag 8 augustus 2012

08 08 Oshuld

In mei 2009 maakten we een rondreis door Zweden en Noorwegen. We verkenden de Höge Kusten, vandaar ging het naar Västeras, Umea, Arvidsjaur, ArjeplogJockmock, Kvikkjokk, Gallivare. Nadat we “even” een omwegje maakten naar het ijshotel in Kukkasjärvi trokken we naar Kiruna, Kebnekaise en Abisko. In Ritzgränsen staken we de Noorse grens over voor een bezoek aan Vesteralen en Lofoten.
De Noorse fjorden haalden we niet meer want we moesten na vijf weken onze gehuurde camper terugbrengen.
Het was een prachtige reis maar we hadden de enorme afstanden toch schromelijk onderschat.
Deze keer willen we niet alleen reizen, maar ook genieten. Zolang het ergens mooi en goed is willen we in dezelfde omgeving blijven.

Vandaag verlaten we Skåne en rijden richting Växjö, dat ten zuiden van Jönköping ligt. Onderweg zoeken we een plaats waar we water kunnen nemen. Zulke plaatsen met faciliteiten voor de camper vind je overvloedig in Frankrijk en ook in Spanje en Portugal. Maar in dit camperland bij uitstek is geen enkele dergelijke plaats te bespeuren. Spijtig, want het is gemakkelijker om onderweg even bij te tanken dan helemaal naar een camping of camperplaats te moeten rijden.

We overnachten in Oshult, bij Pjätteryd, even ten noorden van Älmhult. We staan op een goed onderhouden weide bij een meertje. Er is een toilet en een vuilnisbak. Er hangt een soort brievenbus met een kaartje waarop vriendelijk gevraagd wordt om 50 kronen in het busje te stoppen. Dergelijke plaatsen kennen we nog van onze vorige Scandinaviëreis.

De muggen dansen vrolijk rond de camper. Maar we slagen erin om ze buiten te houden. We genieten van een frisse, rustige nacht.

Reageer op dit bericht

Donderdag 9 augustus 2012

09 08 Gustavfors

Na wat sukkelen met de GPS vinden we een idyllisch plekje in Gustavfors, enkele kilometers voorbij Oshult.
We wandelen rond een meer, omzoomd door bloemen, de waterlelies schitteren in het zonlicht. Op sommige plaatsen lijkt de natuur wel een park dat werd aangelegd.

Langs de paadje staan frambozenstruiken. Hun rijpe vruchten hangen uitnodigend aan de takken. Hmmm lekker!

Wanneer we bij onze terugkomst Vroem’s luifel kunnen opentrekken, kan onze dag niet meer stuk. We genieten van het zonnetje van het terrasje “Chez Vroem”. Wie durft er nog beweren dat Zweden een koud land is?
Voor het eerst kunnen we buiten eten…?

De zon wordt zwakker en de schaduwen langer. Het is “muggen-uur”! Vlug naar binnen en het gaas voor de ramen naar beneden. Eén beestje is nonchalant mee naar binnen gekomen. Maar die kunnen we nog wel de baas.

Reageer op dit bericht

Vrijdag 10 augustus 2012

10-08 Kare Hamn

We bezoeken Linnébygden in Råshult-Älmhult. Hier staat het geboortehuis van de wetenschapper Carl von Linné. Van zijn vader erfde hij de kennis en de liefde voor planten.
Von Linné bestudeerde de planten en bracht ze naargelang hun eigenschappen onder in groepen. Zijn geboortehuis en de tuinen rondom zijn bewaard gebleven in hun oorspronkelijke staat. Je vindt hier 800 verschillende soorten bloemen, ecologische gekweekt.
We herkennen kruiden van bij ons, zoals goudsbloem, kaasjeskruid, hyssop, slaapmutsje, wilde anjer, enz… Ze staan – neen, ze stralen – in groepjes en laten duidelijk zien met hoeveel zorg en passie ze geteeld zijn.
De tuin omvat weilanden en een uitgestrekt loofbos. Het gras wordt met de zeis gemaaid en het maaisel dient als voedsel voor de bodem. Al het onderhoudswerk gebeurt in functie van het ecologisch evenwicht. Het geboortehuis van Von Linné werd ingericht met attributen uit die tijd. De andere gebouwen op het erf werden omgedoopt tot musea.
In een koffiehuisje kan je iets drinken en een lekker stukje taart of koeken eten. Heel het aanbod is van biologische oorsprong en zelf gebakken.

We rijden verder richting Jönköping. Aan een tankstation bij Ljungby is een plaatsje met een opschrift: “vatten”(water). Er staan emmers met borstels voor de autoruiten, en een gieter. Er is ook een kraantje. Een dame komt water nemen voor haar hond. Dus kunnen wij toch ook water nemen voor onze Vroem? Enkele 5 liter-kannen later is zijn dorst gelest.

Het is 18 uur en we zijn blij dat we niet nog helemaal naar Eksjö moeten, de dichtstbijzijnde camperplaats waar we water kunnen innemen.
We rijden tot even voorbij Vittaryt en nestelen ons in Kåre Hamn, bij het eiland Bolmsö. Hier is een klein jachthaventje.
Ons vuil water moeten we nu nog kwijt en onze vuile was hoopt zich op. Een wassalon is hier niet te vinden. We zullen dus toch eens naar een camping moeten… Dat stellen we steeds maar uit, want vrij kamperen is toch zo leuk.

Reageer op dit bericht

Zaterdag 11 augustus 2012

11-08 Store Mosse

Wie beweert er dat Scandinavië duur is? De prijzen in de suppermarkt liggen rond de Belgische prijzen, of zijn slechts iets duurder. Dat betekent dat bij ons de laatste jaren de prijzen in de hoogte zijn gegaan… Aardbeien bijvoorbeeld zijn hier te koop voor 20 tot 25 kronen, ongeveer 2,5 tot 3 euro, net als bij ons. Ze zijn donkerrood en smaken lekker en zoet, zonder overrijp te zijn. Kleren zijn even duur of iets duurder dan in België. Maar de zomerkoopjes zijn goedkoper en je krijgt er mooie kleren voor, geen afdankertjes. Het inkomen van de Zweden ligt echter hoger dan dat van ons. Restaurants zijn duurder. Voor 160 tot 200 kronen (20 tot 25 €) krijg je dan wel een supper-verzorgde maaltijd, dat hebben we langs de terrasjes gezien. Maar dan heb je er nog niets bij gedronken. Een glas kost gemakkelijk 5 tot 6 euro. En dat zijn dan de goedkopere restaurants. Wij schrikken even van die prijzen, terwijl de Zweden volop genieten van een etentje.

In Vänamo maken we van de gelegenheid gebruik om een parkeerschijf te zoeken. In het benzinestation waar we gisteren stopten verwees men ons naar een krantenwinkel. Dus combineren we dat met een wandeling door de stad.
Groot is onze verbazing wanneer we merken dat alle winkels al dicht zijn. Het is zaterdagnamiddag, 16 uur. De openingstijden vermelden tot 13 uur of 15 uur voor een zaterdag.
Na wat zoeken vinden we toch nog een klein winkeltje dat open is. Nelly haalt haar beste Zweeds boven en vraagt waar we een parkeerschijf kunnen vinden. De winkeliers worstelen zich door hun beste Engels en vertellen dat dit niet nodig is. « Dan betaal je de parkeermeter toch?». «Jamaar, soms staat er geen parkeermeter, maar er staat wel vermeld dat je er bijvoorbeeld twee uur mag blijven staan». «Dan blijf je 2 uur staan en daarna ga je weg.» De winkeliers zien er niet-Zweeds uit. Misschien zijn het buitenlanders die hier nog niet lang wonen. Dus vragen we het opnieuw in een warenhuis dat ook open is. Daar antwoordt men hetzelfde. «Als je in een stad komt waar een parkeerschijf nodig is, dan ga je die best daar zoeken».

We zien in deze regio ook geen politie.

We houden halt in Södra Svänö, in het Nationaal Park «Stora Mosse», waar we midden in het bos een plaatsje vonden, net groot genoeg voor Vroem. De nacht hult zich in een volmaakte stilte, die zelfs door de vogels gerespecteerd wordt.

Reageer op dit bericht

Zondag 12 augustus 2012

12-08 camping Smålandstenar

We hebben alweer ons slaaprecord gebroken: van gisteravond 10 uur tot vanmorgen half 9! Vroem is zò goed verduisterd en de stilte was zò compleet. Zelfs de vogels waren vergeten de zonsopgang aan te kondigen.

We wandelen door het natuurgebied «Store Mosse». Het bestaat uit bossen, moerassen en meren, een ideale plaats voor vogels. Er staat een luxueuse uitkijktoren. Op het eerste verdiep hangen borden boordevol info over de geologische aard en de geschiedenis van de streek. De drie volgende verdiepen bieden een panorama en de mogelijkheid om vogels te observeren. Maar waar zijn ze ??

Drie kilometer verder ligt een soort educatief centrum. De mooi geïllustreerde infoborden nemen ons mee naar de vroege ijstijd en vertellen over het ontstaan van alle planten en dieren. Een sterke verrekijker staat gericht op de oneindige vlakte om de vogels te observeren. René ziet hiermee twee kraanvogels, maar met het blote oog valt er nauwelijks iets te bespeuren.
Er is nog veel meer moois te zien, Verschillende microscopen staan ter beschikking van de bezoekers samen met heel wat materiaal om te bestuderen.
Er staat ook verse koffie en thee, faire-traide en biologisch, «uit respect voor de natuur en het milieu», staat erbij vermeld. De Zweden kennen blijkbaar iets van de natuur en gaan er prat op dat ze in staat zijn tot het instand houden van fundamentele ekologische processen.

In één van de folders over het natuurgebied lezen we het volgende: "volgens de legende kan je in het zuidelijk deel van Stora Mosse, in Södra Svänö, in de avondschemering de elfen zien dansen". Hé, dat is nu net de plaats waar wij vannacht zo goed geslapen hebben! En waar waren wij toen het schemerde??. Toen waren wij al in Vroem onder de wol. De elfen hebben zonder ons moeten dansen…

We wandelen heel de weg terug naar Vroem en jawel… we zien waarachtig één vogel in levende lijve! Tot onze grote verrassing blijkt het een Vlaamse Gaai te zijn! « Zou die hier ook met vakantie zijn? » , vragen we ons af. « Of zou hier een "Zweedse" Vlaamse Gaai wonen? ». De Zweedse Wickapedia kent hem en noemt hem… neen, niet « Vleumse Geuj », maar « nötskrika ». « Skrika » betekent « schreeuwen », « nöt » betekent « rund » en ook « noot ». Kies maar.

Nu, tegen de avond, staan we – jawel ! – op een camping in Smålandstenar. We betalen 220 kronen (ongeveer 27€) per nacht. Niet goedkoop. Maar de camping is zeer comfortabel. De douches zijn ruim, ze lijken kleine badkamertjes. Er is ook een keuken met alle voorzieningen. Wasmachine en droogkast mogen we gratis gebruiken. In Spanje kostte een overnachting op een camping 20 euro, maar elke wasbeurt kostte nog eens 5 euro. Onze berg wasgoed maakt hier nog een goedkope camping van.

Wanneer je in het gastenboek schrijft, kan iedereen lezen hoe leuk of hoe saai je onze blog vindt. Als je niet graag hebt dat jan en alleman jouw reactie leest, klik dan op « reageren ». Je reactie komt dan aan op ons emailadres en alleen wij kunnen lezen wat je schrijft.

Dit was het dan voor vandaag. Slaapwel en tot de volgende keer!

Reageer op dit bericht

Maandag 13 augustus 2012

13-08 Camping Smålandstenar

Vandaag, maandag, is werk- en wasdag! Al weten we niet goed meer wat dat betekent.

Alle batterijen moeten nu weer worden opgeladen van onze pc, de gsm's en de fototoestellen.
Het wasgoed ligt, na wat heen en weergeloop naar de wasplaats, weer netjes opgevouwen in de kast. De blog is bijgewerkt en we hebben nog enkele foto's toegevoegd.

Morgenochtend krijgt Vroem vers water en mag het waswater weglopen. Dan zijn Vroem en wij weer helemaal klaar om verder te reizen.

Ondertussen genieten we nog van het mooie uitzicht van het vijvertje met zijn eendjes, dat we vanop ons kampeerplekje zien schitteren in de zon. Nelly schiet enkele kiekjes, en ze doet dit behoorlijk, kijk maar...

Reageer op dit bericht

Dinsdag 14 augustus 2012

14-08 Jönköping

We bezoeken Jönköping. Deze stad ligt in het uiterste zuiden van het Vätternmeer. Met zijn 135 km lengte en 128 m diepte is dit het vijfde grootste zoetwatermeer van de wereld. In Västernas vinden we een mooi rustig plaatsje aan het strand, op 6 km van Jönköping. De krachtige golfslag geeft de indruk dat je aan zee bent.

De wandeling naar de stad is echt de moeite waard. Er loopt een wegje langs het strand, doorheen het Rosenlundsbakarna Naturreservaat. Het is zonnig en aangenaam warm om te wandelen ook hier roepen de donkerrode, rijpe frambozen je toe om geproefd te worden.

En nu iets heel speciaals, echt Zweeds, wat bij ons ondenkbaar is. Op regelmatige afstand van elkaar vinden we een soort brievenbusje, vastgebonden aan een boom. Er liggen boeken in, die er gebruikt uitzien. Vanboven kan je het openklappen en gewoon een boek eruit halen. Op het busje staat de vermelding: "ruil een boek".
" Die proef moesten we bij ons in België eens doen!", lachen we vrolijk, "Het experiment zou hoogstens één uur duren..."
Maar het is wel een milieuvriendelijk en een mensvriendelijk idee. Thuis hebben wij zoveel boeken liggen die we niet meer lezen en die te goed zijn voor de schroothoop. Kenden we maar mensen die net die boeken zo graag willen lezen, we zouden ze onmiddellijk weggeven.

Wanneer we Jönköping binnenwandelen zien we een ijskraam, waar mensen heel geduldig – op zijn Zweeds – in een lange rij staan aan te schuiven. Hier moet het zeker lekker zijn. Dus wij voegen ons bij de de anderen. En we worden rijkelijk beloond : nog nooit zo lekker ijs gegeten… Hou je mijn ijsje eens even vast, vraagt René. Maar de lekkernij druipt eraf. En, wat doe je dan?

Net als Malmö heeft Jönköping geen stadskern. Behalve enkele kerken vinden we geen historische gebouwen. De stad heeft wel veel groene zones en de straten zijn breed. Dat geeft ons een indruk van ruimte en rust. In Malmö hadden we dat ook al ervaren.

Zodra we een toeristisch bureau vinden vragen we weer naar een parkeerschijf. Tevergeefs, « Een parkeerschijf kunnen we jullie niet geven want hier zijn enkel parkeerautomaten.

Onze indruk over de prijzen in de restaurantjes moeten we bijstellen. De prijzen zijn hier hetzelfde als bij ons in België. Zo komen we tot de vaststelling dat bij ons wel echt alle prijzen zijn gestegen.

Op de terugweg blijven we hangen in een rozentuin, de bloemen ruiken heerlijk in de avondzon.

‘s Avonds zitten we aan het strand en kijken naar de zonsondergang. Een warme gloed omlijnt de horizon en brengt alle mogelijke kleurschakeringen van rood naar paars, onder het ritmisch geruis van de golven.

Reageer op dit bericht

Woensdag 15 augustus 2012

15-08 Tranås

We drinken koffie en ontbijten op het stand. De golven schitteren als sterren in de ochtendzon. De lokroep van de « zee » wordt steeds sterker en René wordt onrustig. Wanneer hij een andere camperbewoner ziet zwemmen is hij niet meer te houden. Hij schiet zijn zwembroek aan en neemt een frisse duik in de dansende golven. Dat doet zo’n deugd! In geen tijd voelt hij zich helemaal opgeladen en herboren.

We rijden naar Aneby, waar we picknicken aan een meertje. In het dorpje valt niet zoveel te beleven. Maar… in het toeristisch bureau vinden we een parkeerschijf! In Tranås parkeren we Vroem aan een jachthaventje en verkennen de stad. Ook hier veel ruimte, veel groen en veel bloemen. Wat ons overal in Zweden opvalt is de hoffelijkheid van de automobilisten. Wanneer je loopt in de richting van het zebrapad -dus je bent nog op het voetpad aan’t wandelen – stoppen ze al. Als je dan aankomt aan het zebrapad staat die auto daar al zo’n 15 seconden op je te wachten. Natuurlijk knikken we dan « dank u » en zij knikken vriendelijk terug. Dat « graag gedaan » menen ze echt, terwijl wij in België denken «ja ja, haast je nu maar;».

Bij onze terugkomst zien we ons Vroemetje in het gezelschap van twee grote broers. De bootjes leggen aan en de wandelaars gaan naar huis.

De avond die over het stadje valt gaat langzaam over in een rustige nacht.

Reageer op dit bericht

Archief

Meer van vroem