Dinsdag 14 augustus 2012
14-08 Jönköping
We
bezoeken Jönköping. Deze stad ligt in het uiterste zuiden van het Vätternmeer.
Met zijn 135 km lengte en 128 m diepte is dit het vijfde grootste zoetwatermeer van de wereld. In Västernas vinden we een mooi
rustig plaatsje aan het strand, op 6 km van Jönköping. De krachtige golfslag geeft de indruk dat je
aan zee bent.
De wandeling naar de stad is echt de moeite waard. Er loopt een wegje langs het strand, doorheen het Rosenlundsbakarna Naturreservaat. Het is zonnig en aangenaam warm om te wandelen ook hier roepen de donkerrode, rijpe frambozen je toe om geproefd te worden.
En nu iets heel speciaals, echt Zweeds, wat bij ons ondenkbaar is. Op regelmatige afstand van elkaar vinden we een soort brievenbusje, vastgebonden aan een boom. Er liggen boeken in, die er gebruikt uitzien. Vanboven kan je het openklappen en gewoon een boek eruit halen. Op het busje staat de vermelding: "ruil een boek".
" Die proef moesten we bij ons in België eens doen!", lachen we vrolijk, "Het experiment zou hoogstens één uur duren..."
Maar het is wel een milieuvriendelijk en een mensvriendelijk idee. Thuis hebben wij zoveel boeken liggen die we niet meer lezen en die te goed zijn voor de schroothoop. Kenden we maar mensen die net die boeken zo graag willen lezen, we zouden ze onmiddellijk weggeven.
Wanneer we Jönköping binnenwandelen zien we een ijskraam, waar mensen heel geduldig – op zijn Zweeds – in een lange rij staan aan te schuiven. Hier moet het zeker lekker zijn. Dus wij voegen ons bij de de anderen. En we worden rijkelijk beloond : nog nooit zo lekker ijs gegeten… Hou je mijn ijsje eens even vast, vraagt René. Maar de lekkernij druipt eraf. En, wat doe je dan?
Net als Malmö heeft Jönköping geen stadskern. Behalve enkele kerken vinden we geen historische gebouwen. De stad heeft wel veel groene zones en de straten zijn breed. Dat geeft ons een indruk van ruimte en rust. In Malmö hadden we dat ook al ervaren.
Zodra we een toeristisch bureau vinden vragen we weer naar een parkeerschijf. Tevergeefs, « Een parkeerschijf kunnen we jullie niet geven want hier zijn enkel parkeerautomaten.
Onze indruk over de prijzen in de restaurantjes moeten we bijstellen. De prijzen zijn hier hetzelfde als bij ons in België. Zo komen we tot de vaststelling dat bij ons wel echt alle prijzen zijn gestegen.
Op de terugweg blijven we hangen in een rozentuin, de bloemen ruiken heerlijk in de avondzon.
‘s Avonds zitten we aan het strand en kijken naar de zonsondergang. Een warme gloed omlijnt de horizon en brengt alle mogelijke kleurschakeringen van rood naar paars, onder het ritmisch geruis van de golven.
De wandeling naar de stad is echt de moeite waard. Er loopt een wegje langs het strand, doorheen het Rosenlundsbakarna Naturreservaat. Het is zonnig en aangenaam warm om te wandelen ook hier roepen de donkerrode, rijpe frambozen je toe om geproefd te worden.
En nu iets heel speciaals, echt Zweeds, wat bij ons ondenkbaar is. Op regelmatige afstand van elkaar vinden we een soort brievenbusje, vastgebonden aan een boom. Er liggen boeken in, die er gebruikt uitzien. Vanboven kan je het openklappen en gewoon een boek eruit halen. Op het busje staat de vermelding: "ruil een boek".
" Die proef moesten we bij ons in België eens doen!", lachen we vrolijk, "Het experiment zou hoogstens één uur duren..."
Maar het is wel een milieuvriendelijk en een mensvriendelijk idee. Thuis hebben wij zoveel boeken liggen die we niet meer lezen en die te goed zijn voor de schroothoop. Kenden we maar mensen die net die boeken zo graag willen lezen, we zouden ze onmiddellijk weggeven.
Wanneer we Jönköping binnenwandelen zien we een ijskraam, waar mensen heel geduldig – op zijn Zweeds – in een lange rij staan aan te schuiven. Hier moet het zeker lekker zijn. Dus wij voegen ons bij de de anderen. En we worden rijkelijk beloond : nog nooit zo lekker ijs gegeten… Hou je mijn ijsje eens even vast, vraagt René. Maar de lekkernij druipt eraf. En, wat doe je dan?
Net als Malmö heeft Jönköping geen stadskern. Behalve enkele kerken vinden we geen historische gebouwen. De stad heeft wel veel groene zones en de straten zijn breed. Dat geeft ons een indruk van ruimte en rust. In Malmö hadden we dat ook al ervaren.
Zodra we een toeristisch bureau vinden vragen we weer naar een parkeerschijf. Tevergeefs, « Een parkeerschijf kunnen we jullie niet geven want hier zijn enkel parkeerautomaten.
Onze indruk over de prijzen in de restaurantjes moeten we bijstellen. De prijzen zijn hier hetzelfde als bij ons in België. Zo komen we tot de vaststelling dat bij ons wel echt alle prijzen zijn gestegen.
Op de terugweg blijven we hangen in een rozentuin, de bloemen ruiken heerlijk in de avondzon.
‘s Avonds zitten we aan het strand en kijken naar de zonsondergang. Een warme gloed omlijnt de horizon en brengt alle mogelijke kleurschakeringen van rood naar paars, onder het ritmisch geruis van de golven.
