Archief

Een stralende zonnige dag.  Voor het eerst (!) halen we onze stoeltjes uit en drinken onze koffie in de buitenlucht.
Na het ontbijt vertrekken we richting het natuurpark Rondane.

De omgeving hier is zeer mooi. Na een stevige klim worden we beloond met een 360°-zicht op alle besneeuwde toppen. 
De waterval die we onderweg tegenkomen is uitzonderlijk mooi. (Storulfossen).

We wandelen ook langs het "Kvitsriuprestin Natural Monument". Dit zou zo'n slordige 9000 jaar oud zijn en gevormd door het smelten van ijs.  Blijkbaar groeien deze stenen nog steeds.

Als we terug naar het dal rijden vinden we wonder boven wonder iemand die ons kan helpen met onze gas. (Otta camping) Eindelijk kunnen we de verwarming weer aanzetten en hebben we warm water om te douchen.

We vinden niet zo gemakkelijk een plaats om te overnachten dus rijden we maar het natuurpark terug in via een Bomveg en stoppen bij een riviertje.

Vandaag rijden we naar Lom.  Een mooi stadje met een authentiek staafkerkje.

Hierna rijden we de RV 55 op. Hoog in de bergen slaan we een klein wegje in en houden halt aan een meertje.  Om 18u30 is het nog 15°.
Heerlijke rust.

Vandaag zonnig maar toch al wat meer wolken.  Na het stoken blijf ik met hooikoorts zitten, zo begonnen, zo eindigen.

Langs de RV51 rijden we richting Oslo.

We slapen op de eerste parking aan Zweedse kant.  Een aanrader, zo rustig.

We besluiten de boot te nemen ipv de beide bruggen naar Denemarken. We hebben voor één keer eens geluk.  We kunnen onmiddellijk de boot oprijden.

In Puttgarten zoeken we een slaapplaats.

Heerlijk koffie drinken op het strand in Meschendorfer Südstrand... een mooie afsluiter van onze eerste ervaring met een mobilhome. Ondanks alle technische tegenslagen is dit voor ons de leukste manier om te reizen.

Met Vroem begint onze vakantie op het moment dat we de motor starten. Morgennamiddag willen we in Cherbourg aankomen en de boot nemen naar Rosslare.

De reis verloopt naar omstandigheden rustig. Weinig vrachtwagens en weinig reizigers zo vlak voor nieuwjaar.

Voorbij Calais maken we een wandeling langs de zee, die daar krachtig tegen de rotsten zwiept. Mooi! Met onze warmste winterjas, muts en handschoenen kunnen we tegen de kou. Maar de windstoten zijn soms zo hevig dat ik moet opletten om niet te vallen

 

Onze dag eindigt op een parking, 50 km van Rouon.
Lekker spagetti gegeten met al even lekker wijntje erbij. We luisteren naar het gekletter van de stortbuien en voelen de windstoten die Vroem heen en weer schudden.

Na onze vroegere tentavonturen die we nog niet vergeten zijn, is dat puur genieten om warm en droog te zitten.  In bed  stel ik me voor dat Vroem ons in slaap wiegt en aan de windstoten te merken, zal Vroem dat heel de nacht volhouden…

Vannacht goed geslapen. Maar wat een lawaai. De wind huilde en gierde en de regen smakte tegen Vroem. En wij lekker droog en warm in ons bedje in ons Vroemeke.
Even nuanceren: René had kou. Zijn slaapzak is kapot. De rits gaat niet meer dicht.  Gelukkig hebben we een resreveslaapzak bij, evenals een reservedekentje, reservepillamp enz… Al die extra dingen komen soms toch van pas!

Nu staan we op de inrit van de carferry te wachten tot we op de boot mogen. De regen valt in bakken naar beneden. Maar het is windstil, het beste weer dus om een rustige overtocht te maken.

In de vooravond deden we een poging om naar het centrum van Cherbourg te wandelen. We hadden toch de hele dag in de auto gezeten en wilden wel wat beweging. Maar na een half uurtje gaven we het op: alles wat onder onze jas uitkwam was drijfnat. De kleren die we voorzien hadden voor op de boot zullen de nacht doorbrengen in Vroem op een handdoek.

20u20.  We zullen dadelijk wel inschepen. Spannend! Nog nooit met de boot op reis geweest. Mensen vertelden ons de wildste verhalen over stormachtige overtochten in de Ierse Zee en natuurlijk over zeeziek zijn.

Wordt dit voor herhaling vatbaar of zal het onze eerste en meteen ook laatste bootreis worden?

Heel rustig en weer lang geslapen. Af en toe bonste de felle wind tegen Vroem. Af en toe kletterde de regen. Maar vanmorgen straalt de zon weer.

Prachtige wandeling gemaakt langs de baai, waar de golven tegen de rotsen aanspoelen. Dreigende donkere wolken gaan voor ons opzij en tracteren ons op regenbogen in verschillende vormen.              

De hemel wacht geduldig tot we ’s middags binnen zijn om haar sluizen te openen.

Na het eten rijden we naar de een groep Stone Circles, reusachtige menhirs die overal in  Ierland te vinden zijn. Tussen twee buien door stappen we door de zompige modder naar de plaats waar de stenen staan.   In de overvloedige literatuur krijgen ze magische eigenschappen toebedeeld. Moesten de menhirs kunnen spreken, wat zouden ze ons dan vertellen?

 René  heeft de plaats in elk geval speciaal gemaakt door uit te schuiven en in de modder te vallen. Fototoestel omhoog gehouden en dat is dus helemaal gered. Gelukkig is zijn jas niet vies maar zijn broek kan de rest van de vakantie in de wasmand doorbrengen.

Nu staan we in Union Hall op de kade van een verlaten vissershaventje. Het waait en de regen gutst onafgebroken naar beneden.