AUG. 2005 - ALLEEN NAAR URK

Lap, 's nachts weeral geregend. Nu we niet meer van het getij afhankelijk zijn hebben we een vast vertrekuur : 09.00 h . We maken samen met de "Kristi" los om via het Noord-Willemskanaal richting prov. Drenthe te varen. Bij Assen komen we in de Drentsche Hoofdvaart, die af en toe meer op een sloot begint te lijken, maar wél met leuke kleine sluisjes die altijd vlot bediend worden. De hele voormiddag varen we onder een dikke wolkendeken maar nu laat eindelijk de zon zich weer zien. Waaraan hebben we dat verdiend ? Om 16.45 h vinden we een plaatsje aan de steiger te Hoogersmilde (nooit van gehoord)....het is nu eenmaal tijd om patatjes te bakken !!!
 
De nieuwe morgen brengt zowaar zon en het is voor de eerste keer windstil. Op ons vaste uur gaan de landvasten los, bestemming Meppel. Na weer een paar schattige sluisjes moeten we diesel tanken bij Dieverbrug. Bij het afrekenen beseffen we dat die zijn naam niet gestolen heeft....In Meppel nemen we ligplaats aan de kade "Westeinde" en doen samen met Nand en Mieke een terrasje in de zon. 's Avonds nog naar het centrum geweest om een paar borrels te pakken. We duiken in de kooien om 01.00 h ....

Omdat het weer maar niet meewil vertrekken we op dinsdag 9 aug. met 2 schepen op het Van Harinxmakanaal naar Leeuwarden : de "Catharina" en de "Kristi". De wind is NW 6-7 Bft en de t° laat het ook afweten: 15° C. In Leeuwarden leggen we aan bij de Noorderstadsgracht en de namiddag besteden we om de stad te bezoeken. Al vlug staan we op de scheve "Oldenhove-kerktoren" met een prachtig zicht over het Friese landschap. We belanden ook nog in een Ierse pub en het is er zo gezellig dat we er de rest van namiddag blijven hangen...serieus stadsbezoek, hallo !!! 's Anderendaags met een hol gevoel de was gedaan en 's namiddags jeneverstokerij Boomsma bezocht en de stock aangevuld.
 
 Donderdag over de Dokkumer Ee naar, je raadt het al... Dokkum !! Het weer is barslecht maar als we 's middags in Dokkum aanmeren, breekt de zon door; we kunnen zowaar buiten aperitieven!!! Ook de havenmeester drinkt een borrel mee.
 
Vrijdag varen we verder over Dokkumer Nieuwe Zijlen met regen en wind. Dit begint écht tegen te steken. Bij de W. Lorésluis gaan we de Lauwers op met het voornemen om bij Lauwersoog naar buiten te schutten voor Schiermonnikoog maar het is zo goed mis met het weer dat we kiezen voor de binnendoorroute naar Groningen. Via de Zoutkamperril en het Reitdiep meren we in de namiddag aan bij jachthaven "De Waterwolf" temidden tussen de velden. Geen kat te zien!! We meten nu 11°C .
 
Op naar Groningen... bij 13°C. Als we het Van Starkenborghkanaal kruisen kunnen we recht de sluis in en daarna draaien alle bruggetjes door het centrum even vlot. In de Oosterhaven vinden we een goede ligplaats. 's Namiddags naar het centrum geweest en naar de slinger van Foucault gaan zien in de Martinikerk, gewinkeld en 2 Leffe's gedronken bij "de drie gezusters". We blijven ook de zondag hier om uit te slapen: rustdag !! Als we opstaan schijnt de ZON !!! Het doet pijn aan onze ogen maar zijn er toch blij mee. Na een uitgebreid ontbijt gaan we naar de rommelmarkt en kunnen we eindelijk weer eens een terrasje doen in deze bruisende en mooie stad.Morgen verder naar Drenthe....
 
 
 
IN DE OOSTERHAVEN VAN GRONINGEN
 

 
We schrijven nu zondag 7 aug. en willen vertrekken vanop Texel maar het weer zit nog altijd niet mee. Een NW-wind 5-6 Bft blaast over de eilanden en voert enorme wolkenvelden met zich mee waaruit af en toe een bui valt. We hebben ook respect voor de grote Texelstroom dus blijven we nog een dag liggen en overleggen met onze buurman van de "O Descobridor".  Voor morgen wordt er minder wind voorspeld, zij het nog altijd NW. Eerst maar eens het stormzeiltje stand-by zetten, we zouden het wel eens nodig kunnen hebben.
 
De maandagmorgen geeft nog altijd veel bewolking maar de wind is inderdaad iets afgezwakt. De vloed loopt al een paar uur, precies wat we nodig hebben. Om 06.50 h maken we los bij een NW 4-5 Bft , bestemming Kornwerderzand of Harlingen. Met de vloed over de Texelstroom gaat het lekker vlot, het stormzeiltje bijgezet, maar in de Doove Balg trekt de wind toch weer aan en krijgen we af en toe rake klappen. Als we Kornwerder willen binnenlopen wordt het weer wat kalmer en dan lokt Harlingen toch weer...dus duiken we de Boontjes in maar daar krijgen de opgezweepte golven ons pas goed te pakken, bakboord schuin op de kop. Het stormzeil zorgt er voor dat we niet té veel gaan rollen en we sturen de "Catharina" in een zigzag koers door de Boontjes. Al vlug zitten we in de geul van de Pollendam en roepen de havendienst op waarna we met achteroplopende golven Harlingen aanlopen.
 
Ondertussen weten we al hoe het weer er de volgende dagen zal uitzien, daarom gaan we niet naar de Oosterhaven maar schutten door de Tjerk Hiddessluis en dan stuurboord naar de verenigingshaven. Er valt ons een schip op dat de Belgische vlag voert en al vlug geraken we aan de praat. Hét onderwerp van geprek : het weer !! Het is nu bijna middag 8 aug. en we tellen 15 schamele graadjes op de thermometer.We aperitieven bij ons aan boord en trekken de rest van de dag samen op door Harlingen.
 

vertrek te Oudeschild - Texel







op de Texelstroom

 
Sent: Sunday, February 19, 2012 12:00 PM
Subject: AUG. 2005 _ TEXEL VERKENNEN


We lagen nog maar amper aangemeerd in Oudeschild of de wind begon al aan te trekken. Een goed gevoel is het dan om veilig in een beschutte haven te liggen. Van de weersvoorspelling voor de volgende dagen werd je niet echt vrolijk dus besloten we om hier onze tijd te nemen voor een verkenning. Eerst maar eens naar het Maritiem- en Juttersmuseum, dat is vlakbij de haven...en we hadden ook nog een missie te volbrengen. We hadden nl. één kilo Belgische pralines mee als kado voor de neef van onze buurvrouw die jarenlang een landbouwbedrijf had op Texel maar nu van zijn rust genoot in Den Burgh. Daar werden we zeer hartelijk ontvangen, met mokkataart en koffie ; de dag kon niet meer stuk !!
 
's Anderendaags in De Cocksdorp geweest...er lag zowaar één jacht aan het meestal verlaten steigertje. Dreigende wolken en veel wind was ons deel. We gingen aan boord van " De Vriendschap " voor een overtocht door het Eierlandse Gat naar de Vliehors. Daar liet de zon zich weer zien en met gehuurde fietsen zaten we zo op een terrasje in het dorp Oost-Vlieland. In de namiddag vrolijk terug naar "het Posthuys" gereden ; prachtige fietsroute langs strand en door duinen. Doch stilaan begon het te druppelen, dan regenen, dan stortregenen. We probeerden eerst te schuilen onder bomen maar waren toen al nat tot op het bot. Uiteindelijk hebben we in het Posthuys onze kleding op het toilet uitgewrongen en nat weer aangeschoten. Wat moet je anders?  Een pannekoek met cranberry's en warme chocolademelk hielpen ons er weer bovenop . Terug aan boord van "De Vriendschap" deed een borrel ook goed.
 
Natuurlijk hebben we op Texel ook het centrum voor Wadden en Noordzee "Ecomare" bezocht. Alles wat het wad biedt is er te zien dus ook de zeehonden : spektakel als ze eten krijgen !!Met het weer was het in die eerste week van aug. zo goed mis dat we soms noodgedwongen maar de kooien indoken met een goed boek terwijl de regen op de roef kletterde. Morgen is het 8 aug. en komt er een lichte weersverbetering, misschien kunnen we dan verder....











Veersteiger van "De Vriendschap" bij De Cocksdorp







Interieur van onze "Catharina" na de restauratie

In het voorjaar 2005 vertoefden we met onze herboren "Catharina" vooral op de Oosterschelde. Kwestie van oefenen ; zij mocht niet met ons varen maar wij wél met haar. Zonder boegschroef ben je in kneuterige haventjes zoals Burghsluis of Stavenisse een beetje verplicht om na te denken en dus rekening te houden met wind en stroom maar ze gedroeg zich telkens zeer voorbeeldig.
 
Wanneer het begon te zomeren hielden we het niet meer en besloten we, na vele jaren, terug de Waddenzee op te gaan. Toen we een beetje verwaaid in Enkhuizen lagen hebben we de eerste eigenaars uitgenodigd die daar niet ver vandaan woonden. Het echtpaar voer 23 jaar met dit schip en toen ze daar op de kaai stonden sprongen bij die mevrouw de traantjes in de ogen. Dat hebben we opgelost met koffie en gebak en we geraakten gewoon niet bijgepraat: ze bleven 5 uren aan boord !! Het abdijbier heeft toen rijkelijk gevloeid...
 
Twee dagen later lagen we in Den Oever en konden we de zilte lucht van het wad opsnuiven. " Eerst maar eens naar Texel" zeiden we tegen elkaar "daarna zien we wel wat het wordt met het weer". We luisterden naar het weerbericht voor 's anderendaags en dat zag er niet écht fraai uit. Men voorspelde toenemende wind voor de namiddag dus besloten we om vroeg te vertrekken en reeds om 08.15 h voeren we de Stevinsluis uit, het wad op. Via de betonning van het Visjagersgaatje tot aan de scheidingston M14/B11, langs het Vaarwater over de Bollen draaiden we bij de T19/B2 bakboord in de Texelstroom, tegenstrooms naar Oudeschild. De passantenhaven was redelijk vol maar toch vonden we een mooie ligplaats aan een kopsteiger... en nu maar eens het eiland verkennen.... wordt vervolgd !!

 

Vertrek naar Texel

 
Sent: Saturday, February 18, 2012 6:07 PM
Subject: EINDELIJK GEVONDEN


In het milleniumjaar zaten we, door omstandigheden, al negen jaar zonder schip en dat is best lang ! Tot we op een mooie zomerdag op een kleine scheepswerf in Zeeuws Vlaanderen belandden. Sonja en ikzelf liepen kwijlend langs al die mooie scheepjes. Toen we plotseling, wat verdoken in een hoekje, een roestig casco van een motorboot zagen staan. Een trieste aanblik van een ten dode opgeschreven scheepje. Ondanks haar penibele toestand deden haar lijn ons hart een paar slagen méér dan normaal slaan. En praatje met de werfbaas bracht al wat opheldering : in de gure oudejaarsnacht had ze besloten zich op de bodem van het modderhaventje Paal te laten zakken ; een afsluiter had het door de vrieskou begeven. Verschillende getijden gingen over haar heen tot ze na Nieuwjaar werd gelicht en als verloren kon worden beschouwd. En nu stond ze daar in een hoekje achter de schuur te wachten tot haar vonnis geveld werd : de sloop !

De eigenaar zag een restauratie niet meer zitten, dus zou ze kapot gebrand worden.
 
  
 
Terug thuis kregen we dat scheepje niet meer uit onze gedachten en langzaamaan groeide bij ons een sterk verlangen om haar te redden. Na heel wat over en weer gepraat met de werf besloten we om ervoor te gaan. We gaven de werf opdracht om haar volledig te restaureren en verklaarden onszelf daarbij onmiddellijk voor gek. Ja, bootjesgek, dat wel. Het schip was een Bergumermeerkotter van 10 meter, stevige stalen scheepsbouw uit 1973 van de friese werf Terpstra te Eestrum. De restauratie duurde 4 jaar. Lang, ja, maar het resultaat is ongekend. Zij is weer helemaal in topvorm en we bevaren de Zeeuwse delta en Waddenzee naar alle tevredenheid.