Merkwaardige figuren: Noël Lombaert

We geraakten aan den babbel met de bijna 71-jarige Noël Lombaert en achteraf bekeken was dat eigenlijk geen groot toeval. Op het eerste zicht is hij een doodgewone Waregemnaar, die gans zijn leven gewroet heeft en bij gelegenheid graag een babbeltje slaat. Maar er is iets meer natuurlijk, anders zou hij niet als eerste onder deze rubriek op dit weblog komen. Naar zijn zeggen kent hij zowat 500 mensen, waar hij regelmatig een babbeltje mee slaat en misschien vallen wij daar nu ook onder. Andere bijzonderheid zijn Noël’s wandelexploten van de laatste jaren. Zonder enige aanleiding of voorafgaande planning legde hij onlangs wandelend zomaar 485 km af in 4 weken of 28 dagen.
Wandelen is gewoon de liefhebberij van Noël Lombaert. Hij wordt wel eens de ‘Wandelende tateraar’ genoemd en over dat tweede deel kon u reeds iets vernemen hierboven. Hij kan uren praten met de wildst vreemde mensen, die hij tegenkomt. Het was ook zo dat we hem ontmoetten in de omgeving van de glazen piramide op de esplanade van het Pand. En daarbij is hij een bezeten wandelaar. Hij houdt eraan een willekeurige locatie te hebben als doel voor zijn uitstap. Als het in een gesprek gaat over de een of andere locatie uit de omgeving, dan heeft hij weer een doel voor zijn volgende wandeling. Zo mogen we hem één van de volgende morgenen in Desselgem en in Dentergem verwachten.
De woensdagmorgen na Waregem Koerse vertrok hij vanuit zijn woonplaats op het Torenhof zomaar om 3.30 u. voor een eenzame nachtelijke wandeling naar Menen in de omgeving van het station. Toch is Noël niet het type om een nachtje door te zakken, zelfs niet met Waregem Koerse. Hij gaat steevast om 19.30 u. gaan slapen, zodat hij in de vroege morgen fris kan op stap gaan. Een vaste wandeling gaat omstreeks 6 u. naar het station om daar een aantal exemplaren van de Metro te halen, om die rond te delen bij een aantal vaste vrienden.Eigenlijk gaat het bij hem over een gezondheidskuur. Hij is er aan begonnen op aanraden van de dokter. Zelf zegt hij dat hij een paar jaar geleden de dood nabij was. Zijn levenslust stond alvast op het vriespunt. Het verdriet om de slopende doodstrijd van zijn dochter, die twee jaar geleden overleed aan kanker, had hem in een diepe depressie gestort. Hij woog 105 kg en de dokter kon hem overtuigen om regelmatig een wandelingetje te maken. Van het een kwam het ander en nu zijn urenlange wandelingen aan een tempo van 6 km per uur een vast patroon geworden in zijn leven. Hij weegt nu 88 kg, maar dat is na wat trappisten en goed leven al weer een 8 kg meer dan enige tijd geleden. Maar hij voelt zich nu kiplekker en dat is het voornaamste.
Toch nog iets over die doodgewone Waregemnaar. Liep naar school tot op zijn 14e levensjaar om dan naar de werkvloer te gaan, eerst als metaalarbeider bij Renson en nadien naar Claessens, waar schildersdoeken worden vervaardigd. We laten de praatgrage Noël hier ook zelf aan het woord: “Ik heb altijd graag gewerkt en samen met zijn vrouw (Leona Callens) kunnen ze 100 stielen aan. Toen ik stopte was ik metser, maar we konden alle karweien aan.” Dus toch een gewone Waregemnaar, een exemplaar dat mede ervoor gezorgd heeft dat het goed leven was in Waregem en de economie hier groeide en bloeide.
















