Waregem klaar voor Jongerencross en komst Club Brugge

Het is een naar gevoel als ge moet vaststellen dat ge als werknemer de speelbal bent van steeds maar andere managers. Het zit niet pluis als een bedrijf materiële koopwaar is geworden en op die manier gemakkelijk wisselt van eigenaar. Sommige slachtoffers zullen ook daaraan hebben gedacht bij het vernemen gisteren van de drastische gevolgen van een nieuwe herstructurering van het destijds toch Waregemse bedrijf Bekaert Textiel. Het bedrijf (Gamma ?) deelde op een speciaal bijeengeroepen ondernemingsraad zonder scrupules mee dat er tegen 2008 zo’n 440 (van de 725) banen moeten sneuvelen. Het personeel is bereid om actie te voeren, maar wacht eerst de onderhandelingen af. De directie wil de wettelijke procedures rond overleg met de sociale partners respecteren (Renault-wet).

De groep van Bekaert Textiel ziet al enige tijd recessie in de verkoop van jacquard matrasstof en heeft het moeilijk met de moordende concurrentie onder de Europese producenten van zowel breigoed als weefsel. Bovendien verhuizen steeds meer klanten van Bekaert Textiel hun productie naar Oost-Europa of maken ze joint-ventures met lokale matrasproducenten. Volgens de directie dringen zich daarom “snelle en krachtige” maatregelen op om de productiekosten te verminderen. Voor 2004 tekende het bedrijf nog een omzet op van 98,5 miljoen Euro en een winst van 402.000 Euro.

Aan de poorten van Waregem 2 langs de Industrielaan hangt de zwarte vlag uit. De beslissing om de site te sluiten komt heel hard aan. Toen eind vorig jaar beslist werd om de weefactiviteit in Oudenaarde stop te zetten en een deel van de activiteiten naar Waregem 2 over te brengen, hadden de werknemers daar hoop gekregen. Ze moesten daar bovendien vernemen dat ze hun job kwijtspelen wegens een nieuwe delokalisatiebeweging naar een nieuwe fabriek in Turkije. In het verleden zijn al tal van weefgetouwen (en dus jobs) vanuit onze regio overgebracht naar de Amerika, Tsjechië en China. In Oudenaarde wordt de productie van dekstoffen volledig stop gezet en er komt maar een deel daarvan naar Waregem.

De fabriek langs de Deerlijkseweg in Waregem zal het zenuwcentrum worden voor de wereldwijde organisatie, met vestiging van alle kernactiviteiten. Verlieslatende volumes bestemd voor exportmarkten worden overgebracht naar buitenlandse vestigingen. De weekendploegen worden afgeschaft. Daardoor gaan 110 banen verloren. Vanaf eind 2006 wordt gestart met relokalisatie van een veertigtal weefgetouwen naar de nieuwe fabriek in Turkije, wat een verlies hier inhoudt van 70 jobs. Tegen eind 2007 voorziet men 40 minder bedienden en begin 2008 worden de oudere luchtgetouwen stilgelegd met nog eens een verlies van 125 banen. Het volledig stoppen in Oudenaarde brengt 37 bijkomende arbeidsplaatsen in Waregem, maar het negatieve saldo in Oudenaarde bedraagt 110 jobs. De verkoopploeg van Oudenaarde wordt naar Waregem overgebracht, voorlopig zonder banenverlies.

Koen Damman uit Anzegem wordt de exploitant van de evenementenhal in Waregem. Hij was 13 jaar commercieel directeur van Flanders Expo in Gent en zaakvoerder van Fairtec in Antwerpen, een bedrijf dat technische vakbeurzen organiseert. We mogen hem dus gerust ‘beursspecialist’ noemen en de exploitatie van de evenementenhal zou bij hem in goede handen moeten zijn. Damman krijgt in het bestuur het gezelschap van Dirk Naessens en Hans Depypere. Dirk Naessens is zaakvoerder van DK Rental, marktleider in ons land op het vlak van hoogtewerkers. Hans Depypere runt de brouwerij Sint-Bernardus in Watou. Deze drie personen zijn nu bezig met de oprichting van een vennootschap om de bouwkost van 2 miljoen euro te kunnen financieren.

Het trio heeft al een duidelijke beleidsvisie. De Waregemse expohal moet een prijzenslag voeren met Kortrijk Xpo en Flanders Expo in Gent en grote namen als Miss Waregem Koerse terughalen. Natuurlijk wordt de Waregemse evenementenhal veel kleiner dan Kortrijk Xpo en Flanders Expo, maar dat kan voordelen opleveren. De prijzen in Waregem worden laag gehouden en daarbij zal men proberen het voor de bezoekers zo aangenaam mogelijk te maken. Damman is er van overtuigd dat de evenementenhal beurzen tot ver buiten onze provincie zal lokken omdat Waregem kan teren op naambekendheid door Waregem Koerse en eersteklasser SV Zulte-Waregem.

Het Bijzonder Plan van Aanleg Verbindingsweg, opgesteld om de bouw van de evenementenhal mogelijk te maken, is goedgekeurd door Vlaams minister Dirk Van Mechelen. Vijf investeerders willen geld in de evenementenhal pompen. Dat moeten er zeven worden. De bouw van de evenementenhal met een capaciteit van 4.000 bezoekers start volgend jaar in maart op ’n stuk grond achter de parking van de uitbreiding van het stadion tussen de Zuiderlaan, Verbindignsweg en Expresweg. Het gebouw wordt op palen opgetrokken en zal een grote zaal, foyer, cafetaria en sanitair bundelen. Rond de hal komt een parking met 400 plaatsen en een noodweg voor hulpdiensten. De drie minivoetbalvelden, die zich nu op het stuk grond bevinden, verdwijnen en worden op een andere nog te bepalen plaats heraangelegd. Volgens de huidige vooruitzichten wordt in maart volgend jaar gestart met de bouwwerkzaamheden en moet de evenementenhal eind 2006 instapklaar zijn.

De komst van de evenementenhal is een onderwerp, dat hier al ruim aan bod kwam. Het is ook een project dat Waregem in de toekomst ook heel wat moet bijbrengen. Als we in de zoeker "evenementenhal" intikken vinden we al vermeldingen op 5 mei, 3 en 10 juni, 6 juli en 24 oktober. Even gaan kijken ...

In de Kalkhoevestraat in Waregem midden de industriezone Flanders Field is al vijftien jaar een Bedrijvencentrum gevestigd. Dat het BC in Waregem een succes is, moet al blijken uit het feit dat men daar al aan de derde uitbreiding toe is, dit keer met acht nieuwe kantoren. Het bestaande gebouw krijgt ook een facelift. Het gebouw beschikt momenteel over 31 lokalen beschikt, die nagenoeg volledig bezet zijn. Er zijn slechts een bureauruimte en een atelier niet bezet.

Er zijn zowel eenmansbedrijven als kleine KMO's in het Bedrijvencentrum ondergebracht. De bedrijven die hier huizen, krijgen ondersteuning op het administratieve vlak en op het niveau van het management. Ze kunnen ook gebruik maken van de vergaderzalen en de centrale dienstverlening vervult heel wat administratieve taken voor bedrijven die tijdelijk gesloten zijn wegens reizen of opdrachten in het buitenland. Tenslotte wordt vastgesteld dat ook iets grotere KMO's meer en meer gebruik maken van het centrum om tijdelijk onderdak te vinden voor een nieuwe afdeling.

Directeur Marleen Demuynck verduidelijkte ons dat om aan de groeiende vraag te beantwoorden, het Bedrijvencentrum in de toekomst alleszins over bijkomende kantoren moet kunnen beschikken. Van de bouwwerken wordt gebruik gemaakt om ook de voorgevel van het gebouw een face-lift te geven. Informatie Bedrijvencentrum regio Waregem, 056/62 02 11, www.bcwaregem.be

Vanaf zaterdag 5 november brengt de toneelgroep Nut en Vermaak uit Nieuwenhovein het KOCN vijf voorstellingen van "Pekel en Haring". Het is een komisch stuk van Ivo Maes in een regie van Jacques Maes. Die Pekel en Haring in het verhaal zijn het komische duo Peter en Harry, dat de buurt al jarenlang aan het lachen brengt in het schuurtje van Tante Florence, tot de buurman het schuurtje in handen krijgt. Tien acteurs staan paraat om "Pekel en Haring" gestalte te geven. Philip Himpe (Harry) en Philippe Van Assche (Peter) staan samen met Vera De Baere (cafébazin tante Florence)en Jerry De Meester (buurman) in een hoofdrol. Jacques Maes zit in de rol van de Griekse buitenwipper Stanislav en Guy Callens speelt de vreemde caféklant Pierre. Reservaties : Frans Vuylsteke, 056/60 59 22 (niet bellen na 20 u. a.u.b.). Voorstellingen op 5 november (19.30 u.), 6 november (17 u.), 11 november (19.30 u.), 12 november (19.30 u.) en 13 november (17 u.). Toegangsprijs: 5 euro.

We maken van de gelegenheid gebruik om even te grasduinen van het toneel in Nieuwenhove. We kunnen teruggaan tot 31 januari 1909, wanneer de toenmalige zangmaatschappij “ Deugd en Vreugd “de ‘bovenzaal’ van de pas opgerichte jongensschool inspeelt. Voor een afgeladen huis voert de lokale maatschappij dan twee toneelstukken en een lied op. Zoals de traditie het toen wilde, wordt de avond geopend met een drama, “ De koning der boschjagers” gevolgd door een komisch stuk “ A propos van Ezels “ en als slot komt er nog een grappig lied voor twee stemmen. Bij herhaling op 2 februari liep de bovenzaal weer vol. De opbrengst van die 2 feestavonden wordt integraal geschonken aan pater Alphonse Van Hecke ter verfraaiïng van de kerk. De zangmaatschappij ‘Deugd en Vreugd’ evolueert heel vlug tot de volbloed toneelmaatschappij “ Vrij en Blij”, die ook gastvoorstellingen geeft in aanpalende gemeenten.Even voor de eerste wereldoorlog wordt de maatschappij omgedoopt tot een heuse studiekring “Nut en Vermaak”, die een stille dood sterft bij het begin van die Eerste Wereldoorlog.

In het jaar 1933 start pater Van Hemelrijck, een dynamisch Oblaten priester, met een groep jeugdige mannen met een katholieke studie- en ontspanningskern te vormen, waarvan hij het geestelijke leiderschap opneemt. Onder de oude naam “Studiekring Nut en Vermaak” vindt op 19 januari 1933 de stichtingsbijeenkomst plaats met figuren als Leon Coppens, meester Medard Vercaemst, meester Leon Verplaetse, Albert en José Ameye, Robert Callens, Roger Coppens, Arthur Deleersnijder, Albert en Napoleon De Baere, Leon Defrene, Marcel en Rafaël Ducattteeuw, Maurits D’Haene, Albert Jozef en Josué Hooghe, Jozef Manhaeghe, Jeroom Maebe, Gerard Naessens, Pol Lobel, Jeroom Mauroo, Michel Opsomer, Joseph en Jules T’Jollijn, Leon Van Den Broucke, Prosper Vanhoenacker, Hiloné Vanhoutte, Marcel Van Marcke, Gerard Sylvère en Marcel Vereecke, en Albert Verplaetse. De wisseling van pastoor zorgt voor een structurele reorganisatie. Volgens de nieuwe doelstellingen wordt nu “In een geest van kameraadschap aan geestesontwikkeling gedaan, zonder enig onderscheid van rang of stand. Daarbij komt ook het verzorgen van opvoerende toneelavonden, die samen met het houden van liefdadigheidsfeesten een forse duit in het zakje brengen voor kerk en school. Die periode organiseert de studiekring ieder jaar toneelavonden voor een bomvolle zaal. In het voorjaar brengen ze ingestudeerde stukken, met een bis-uitvoering enkele dagen later. In het najaar herhaalt zich hetzelfde scenario, maar dan met een ander repertoire. Meestal wordt een ontroerend dramatisch toneelspel opgevoerd, dat wordt gevolgd door een dolle klucht. De toneelvereniging durft het aan diverse stukken op de planken te brengen zoals: “Als de sirène gaat” - “De mens wikt” - “Fredjes offer” - “ De wonderdoctoor” in 1934 - “Hoera, wij trouwen” 1936-1937 - “Moppie de ongeluksvogel” - enz........... Tengevolge de tweede wereldoorlog deint de werking stilaan uit en de (toneel) rollen worden tijdelijk overgenomen door de “ Vrouwelijke toneelbond van katholieke actie “ onder de kundige leiding van pater Cappoen. In juni 1945 blaast een nieuwe ploeg de herboren werking van de studiekring op gang met mannen als Raphaël Demeulemeester, Paul Vandendriessche en Lucien Verplaetse.

Ten behoeve van de jongerenwerking Nieuwenhove wordt in 1954 het oude podium in de bovenzaal van de jongensschool afgebroken en heropgebouwd aan de overzijde. Vanuit de studiekring evolueert men naar een volwaardige toneelvereniging “Nut en Vermaak”. De regie ligt dan vrijwel altijd in handen van de vaste huisregisseur Raphaël Demeulemeester, die ondermeer zijn sporen verdiende bij de Waregemse toneelgroep “Pogen”. Naast regisseur is hij vaak ook nog speler en grimeur. Een greep uit de gespeelde stukken: “Stroopers in den kerstnacht” - “Een paard op zolder” - “Kosthuis Buller “ - “De klucht van den gestrafte met den koorde” - enz....... Enkele namen van toenmalige spelers en of medewerkers: Jozef Anckaert - Jacques Benoit - Achiel François - Erik Himpe - Staf Mahieu -Frans Meyfroidt - Gerard Timmerman - Roger Vandenbogaerde - Germain Vandenbroucke - Roger Vandenbroucke - Paul Vandendriessche - Michel Vanoverschelde - Alfons Van Autrijve - enz............ Op het einde der 50-er jaren moeten de toneelactiviteiten opnieuw worden gestaakt wegens stabiliteitsproblemen van de bovenzaal jongensschool lagen aan de basis hiervan.

Pas sedert 1971 beschikken de Nieuwenhoofse verenigingen terug over een volwaardige zaal, met name het Kultuur- en Ontspanningscentrum Nieuwenhove (KOCN). Sindsdien is dit zowat het trefpunt voor de meeste Nieuwenhoofse vereningingen. We komen dan geleidelijk tot de oprichting van de huidige onafhankelijke toneelbond “Nut en Vermaak”, die gebeurt onder impuls van het Davidsfonds in het vooruitzicht van “Het jaar van het dorp”. Bij toneelbelangstellenden begint dan weer de idee te rijpen om het blijspel “ Het dorp der Mirakelen” van Gaston Martens op te voeren. De zoektocht van Davidsfonds-bezieler Frans Deviaene en Karel Demeulemeester naar geschikte medewerkers resulteert in een eerste bijeenkomst op 11 juni 1978, en op 11 en 12 november 1978 volgden de toneelvoorstellingen. Het succes van deze twee vertoningen in regie van Yvan Himpe, die de stiel leerde bij de KVG-toneelvrienden in Desselgem, steeg ver boven de verwachtingen en de heroprichting van een onafhankelijke toneelbond ‘Nut en Vermaak’ zou niet zo lang meer op zich laten wachten.

De Schakel presenteert speciaal theater op 9, 10, 11 en 12 november in Beveren-Leie, waarbij het ontmoetingscentrum ’t Klokhuis wordt omgetoverd in een ijspiste. Het is het niet alledaagse speelvlak voor de voorstelling Maria Eeuwigdurende Bijstand van DAS Theater en Theater Zuidpool. Deze gezelschappen hebben aangekondigd om er omwille van een teleurstellende subsidiebedeling eind dit jaar mee op te houden. Johan Dehollander, Stef Ampe, Arne Sierens en hun acteurs (en dat zijn niet van de minste!) zullen dan ergens anders hun boontjes moeten doppen. De uitzonderlijke voorstelling Maria Eeuwigdurende Bijstand in Beveren-Leie komt gelukkig niet in het gedrang.

Modern volkstheater In de kelder van een winkelcentrum leven drie mensen met elkaar, afgesneden van het koopgrage publiek. Niet deelnemend aan de consumptiemaatschappij proberen ze elkaar bij te staan in hun struggle for life. Hoe hun leven verloopt, is opgetekend door theatermaker Arne Sierens, de meester van het moderne volkstheater (denk maar aan Niet alle Marokkanen zijn dieven, Allemaal Indiaan, Mijn Blackie, De broers Geboers en Bernadetje).

IJspiste genadeloos voor acteurs Maria Eeuwigdurende Bijstand speelt zich op een weinig alledaags toneeldecor: een ijspiste. Verwacht je echter niet aan een show à la Holiday on Ice: de spektakelwaarde is beperkt. De ijspiste levert vooral een frappant beeld op. De acteurs moeten trouwens zeer oprecht spelen, want het publiek zit aan twee kanten, zoals in een circus of arena. Het maakt de acteur zeer hulpeloos: hij moet zijn spel in alle richtingen projecteren zonder steun van de vloer of van een donkere wand. Hij kan niet faken. Niet toevallig heeft Arne Sierens gekozen voor deze drie rasacteurs: Marijke Pinoy, Johan Heldenbergh en Titus De Voogdt.

Ontstaan uit vier maanden improvisatie Sierens en zijn acteurs hebben zich niet gebaseerd op een bestaande tekst, maar hebben hun oor te luisteren gelegd bij dierentemmers, cliniclowns en duikinstructeurs. Met die levensverhalen zijn ze aan het improviseren gegaan. Daardoor voelt het materiaal fris en ongedwongen aan. Vier maanden hebben ze aan die voorbereiding gewerkt, wat uitzonderlijk lang is voor theater.

Nieuwerwetse parabel De personages in Maria Eeuwigdurende Bijstand dragen bijbelse namen: slons Mimi (officieel Maria), charlatan Gabriël en manke Michel. Ze zijn de Heilige Drievuldigheid in de voorstelling, waarin de Geest geen duif is, maar een papegaai. De ideale acteur volgens Marijke Pinoy ‘omdat zo’n beest gewoon zichzelf is’. Als ijkpunt voor de spelers kan dit tellen.

De voorstelling is amusant, aangrijpend en lachwekkend. Er wordt onhandig geslowd met zwemvliezen en ‘ge trekt mij uit mijn haak’ is een sappig synoniem voor ‘you’ve got this strange effect on me’. Maar ook de ontroering slaat toe wanneer Gabriël over zijn scheiding vertelt of Mimi toegeeft dat haar dochter toch niet op paardenkamp is. Michel is als de gebochelde van de Notre Dame. Om zo in je armen te sluiten, dat onhandig, van liefde verstoken personage.

Kaarten: €15 (reductieprijs: €12). Info en reservatie: tel. 056 62 13 40 en reservatie@ccdeschakel.be

In Nieuwenhove is het nieuwe ontmoetingscentrum blijkbaar één van de voornaamste gespreksonderwerpen. Dan gaat het blijkbaar niet over het feit dat de uitbreiding van het K.O.C.N komt op het oude kerkhof van Nieuwenhove, maar over kritiek op de al of niet aangepaste infrastructuur voor toneelvoorstellingen of het verdwijnen van het minivoetbalterrein. We zouden ons hier kunnen afvragen waartoe de voorafgaande adviesvergaderingen in Nieuwenhove dan wel hebben voor gediend.

De bloeiende toneelkring Nut en Vermaak (met “Pekel en Haring” van 5 tot 13 november) had liever een vast podium gezien en de minivoetbalclub ziet zijn grasterrein voor het KOCN verloren gaan. Er zijn wellicht nog andere grieven, maar daar hebben we op het ogenblik nog geen weet van. Misschien kan de lezer ons hierover nog inlichten door ons te mailen of te reageren. Nu wekt ook de naamgeving wrevel en daar willen we met deze bijdrage nu nog een schepje bovenop doen. We kunnen hier een poll organiseren over die naamgeving, al is die mogelijkheid nog niet ingebouwd op dit blog.

Als het van Jacques Maes en de Toneelbond Nut en Vermaak afhangt, dan heet het te renoveren wijkcentrum in Nieuwenhove vanaf volgend jaar niet langer Kultuur- en Ontmoetingscentrum Nieuwenhove (KOCN) maar “de Castor”. Destijds was de Castorwegel, die vlakbij het KOCN liep, een begrip in Nieuwenhove en de naam zou dan de Nieuwenhoofse identiteit kunnen verzinnebeelden in het nieuwe ontmoetingscentrum. Maar dat is buiten de waard, met name de raad van bestuur van het KOCN, gerekend. Die wil de benaming Nieuwenhove bewaard zien in de naamgeving van het uitgebreide wijkcentrum.

De vergelijking met de andere Waregemse deelgemeenten, die ook een eigen postnummer hebben kunnen behouden, is voor de raad van bestuur te ver gegrepen. Nieuwenhove is inderdaad al altijd een wijk geweest van Waregem, al stond het dorp duidelijk wel altijd op zijn eigenheid. Iedereen zou moeten weten dat De Linde in Vijve ligt, De Mote in Desselgem en 't Klokhuis in Beveren. Ook bij een historische benadering blijkt de benaming “De Castor” ongelukkig. Volgens Guy Algoet van ‘De Gaverstreke’ is de naam “Castor” verkeerdelijk afgeleid uit een oude, handgeschreven tekst waarin het gaat over “Pastor”. Die vergissing kan dus moeilijk aangeprezen worden als een authentieke naam in Nieuwenhove.

En dan onze eerder lugubere suggestie om het OC te noemen naar het 't kerkhof. Eigenlijk zal het nieuwe ontmoetingscentrum nog het meest geïdentificeerd kunnen worden met het oud kerkhof, waarop het nieuwe gebouw nu zonder veel schoom is neergepoot. Dan zou het moeten gaan over het “Stedelijk Ontmoetingscentrum ’t Kerkhof in de Kerkhofstraat in Nieuwenhove”. Is het niet zo dat de plaats van de uitbreiding van het KOCN tot 1969 de begraafplaats was van de overledenen van Nieuwenhove. Gelukkig is het bouwterrein nu enigszins afgeschermd met zwarte plastiek, maar daar kan men ongetwijfeld spreken over “Haloween-toestanden”. Er moeten daar nog een paar honderd overblijfselen liggen van oude, maar ook jong-gestorven Ninovieters. Het stadsbestuur heeft nu in alle sereniteit besloten om de gevonden resten te verzamelen om deze dan te kunnen onderbrengen op een verzamelgraf op het nieuwe kerkhof.

Even de mysterieuze titel verduidelijken. Galerie 93 is wat een kunstgalerij zou kunnen genoemd worden en is gevestigd in de Sint Jansstraat 93 in Beveren-Leie. Galerie 93 noemt zich een jong initiatief dat tentoonstellingen en projecten initieert en organiseert, waarbij BEELDENDE KUNST en TAAL (poëzie) een relatie met elkaar aangaan. Daar op de oude Plaats opent zondag 30 oktober 2005 een expositie met als titel “Alfabed”. Bij de opening van 14 tot 18 u. zijn er voordrachten van: Jet Crielaard, Tine Moniek, Arnoud Rigter, Roop, Gerrit van Schuppen en Han van der Vegt. Vijftien kunstenaars uit Vlaanderen en Nederland hebben een kunstwerk gemaakt dat - in zeer ruime zin - aansluit bij de titel van de expositie: "ALFABED".

Voor een voorproefje - en nadere informatie - kunt u terecht op GALERIE93.RISEE.NET. Gezocht wordt naar kunst en kunstenaars die taal gebruiken of reageren op het fenomeen taal. Slechts in uitzonderlijke gevallen zal bij Galerie 93 werk te zien zijn dat beschreven kan worden als een plaatje bij een praatje (lees gedicht / tekst) of vise versa. Dus bij voorkeur werk waarin beeld en taal een geheel vormen. Voor de tentoonstelling "Alfabed" is bewust gekozen voor een gemêleerde groep uit verschillende disciplines waarin zowel gerenommeerde internationaal werkende als startende kunstenaars vertegenwoordigd zijn. Opvallend is ook het aantal dubbeltalenten (beeldend kunstenaar/dichter, musicoloog/dichter e.d.) dat zich onder hen bevindt.

Deelnemende kunstenaars: Jet Crielaard (NL), Kurt Debrouwer (BE), Tom Demuynck (BE), Jorge Dewintere (BE), Joost Felix Ducatteeuw (BE), Joost Focquet (BE), Sjef Henderickx (NL), Tania Jooris (BE), Sandrine Lambert (BE), Jelle Meander (BE), Arnoud Rigter (NL), SAGE - Saskia van Herwijnen & Gerrit van Schuppen - (NL), Michel Snoep (NL), F. Starik (NL) en Mat Wiedenig van de Diet Wiegman Group (NL).

Openingstijden: dinsdag 1 november van 10:00 tot 13:00 uur en van 16:00 tot 18:00 uur En in de hele maand november: elke donderdag van 19:00 tot 21:00 uur elke zaterdag van 15:30 tot 17:30 uur elke zondag van 11:00 tot 14:00 uur (m.u.v. zondag 13 november)

Van zaterdag 29 oktober 2005 tot en met zondag 13 november kunt u in de hal van cultuurcentrum De Schakel de 35e collectieve jaartentoonstelling bezoeken van schildersgilde Sint-Lucas. Eerder in dit blog werd de schilderskring al vermeld naast de andere Waregemse kring 'De Vierschaere' als medewerkers aan het project 'Kunstpaarden - Horse Parade', maar als we dachten hier de foto te plaatsen met het kunstpaard van Sint-Lucas zagen ze toch liever wat anders. Het is dan de foto geworden van de kunstkring naar aanleiding van de voorstelling in 1981 van hun tweede kunstboek 'Ontmoeting met 72 kunstenaars".

We mogen de start in 1971 van de Schildersgilde Sint-Lucas wel opmerkelijk noemen. Ter gelegenheid van de stichting kwamen ze onder impuls van hun voorzitter Henri Vanwijnsberghe en Roger Vandewalle onmiddellijk uit met de prestigieuze uitgave "Beeldende Kunst in en om Waregem". Eén van de jaarlijkse hoogtepunten blijft de collectieve tentoonstelling in De Schakel en dit presteren ze nu al voor de 35e keer. Ondertussen waren er ook al collectieve tentoonstellingen in Oudenaarde en tal van andere plaatsen.

Georges Leroy hielp het initiatief van de grond en stelde de voorlopige statuten op. Op de stichtingsvergadering van 18 oktober 1971 ontvouwde Roger Vandewalle zijn voorstellen (idee van pasen 1970)om te starten met een nieuwe kunstkring onder de benaming "SINT-LUCASKRING - WAREGEM EN OMMELAND". Bedoeling was de 'beeldende kunst' in Waregem nieuw leven in te blazen. De kunstkring startte in de leegstaande voormalige café "De Groene Lantaarn" in de Stormestraat 84, ter beschikking gesteld door Paul Rogiers.

De eerste schilderslessen werden gegeven op 6 november 1971. Georges Dheedene uit Zulte begeleidde daarbij een groep van een tiental mensen, die reeds lang de eerste penseeltrekken hadden gegeven. Een tweede groep van een twintigtal leden werden onder de arm genomen door Roger De Backer en Leon Beel uit Wakken. De jongste telgen werden toevertrouwd aan de goede zorgen van Fernand Bouckaert, die trouwens al jaren tekenles gaf in de gemeentelijke jongensschool. Zo was er al van bij de start een ledenlijst, die zeventig namen telde. Kort na de start vervoegde Roger Vandewalle het lesgeversteam en tijdens het tweede werkjaar werd Laurent Torck uit Kruishoutem als lesgever ingeschakeld. In 1974 kwam Theo De Cooremeter uit Lochristi als lesgever de Sint-Lucaskring vervoegen en andere lesgevers van de eerste jaren waren Lélène Vandewalle, André Nuyttens en zeker Julien Vandekerckhove uit Deerlijk.

Inkwartiering in het gloednieuwe Waregemse cultuurcentrum De Schakel dateert van 23 september 1972 en hier kwam de kunstkring tot volledige ontplooiing. Op 6 februari 1976 werd Richard Verbeke de nieuwe voorzitter, later opgevolgd dor Roger Vandewalle. Op de foto (aanklikbaar voor vergroting) uit 1981 merken we ondermeer : Fernand Bouckaert, Laurent Torck, Willy De Borggrave en Christiane Norman, Rosa Depoorter, Jos Locquet, Lut Lambrecht, Rita Maebe, Jos Van Acker, Julien Vandekerckhove, Lélène Vandewalle, André Van Wijnsberghe, Richard Verbeke en Roger Vandewalle. Wie een actueler foto bezit, mag die altijd doorgeven voor publicatie bij deze bijdrage.

De komende najaarstentoonstelling van 30 oktober tot 29 januari in BE-PART heet 'Auf die Bühne' en presenteert werk van de gerenommeerde Duitse kunstenaar Hermann Maier Neustadt. De Duitse kunstenaar Hermann Maier Neustadt werkt de laatste vijftien jaar aan een oeuvre waarbij de persoonlijke ervaring van de bezoeker/gebruiker belangrijk is. Neustadt analyseert de architectuur vanuit een sculpturale reflex en peilt naar de impact van bouwheer,architect, ingenieur en eigenaar op het bouwplan. In de tentoonstelling ‘Auf die Bühne’ in BE-PART wil Hermann Maier Neustadt verborgen aspecten van de architectuur blootleggen.

Voor deze tentoonstelling creëerde Hermann Maier Neustadt zes nieuwe werken. Ze worden gepresenteerd in combinatie met enkele bestaande werken, waarvan er één (‘Canscope IV’) in het park Baron Casier in Waregem wordt opgesteld. 'Canscope IV' (zie foto) werd gemaakt in 2001 en is een vijf meter hoge sculptuur in staal en polyester. Dit werk dient zich aan als een reflectiekamer over ruimte en architectuur, over sociale ruimte en privacy, over stedelijkheid, plaats en identiteit. De ietwat behendigen zonder hoogtevrees kunnen er opklimmen en een uniek beeld krijgen op het kasteel Casier en de natuur van het park.

In ‘Auf die Bühne’ stelt Hermann Maier Neustadt ondermeer de architectuur en de functies van Be-Part, Platform voor actuele kunst, centraal. Samengevat kan men de architecturale geschiedenis van de huidige gebouwen van Be-Part in drie fases indelen. Aanvankelijk bestond het geheel uit twee afzonderlijke villa’s, daterend uit 1947. Vervolgens, in wat we de tweede fase noemen, werd aan de gebouwen een geheel nieuwe bestemming gegeven door de oprichting van de kunstgalerie/-handel Art Box. Hierbij werden beide oorspronkelijke woningen in de jaren 1992-‘94 met elkaar verbonden door een architectuur van architect Frank Delmulle. In deze periode kende het gebouw zijn grootste aanpassing en uitbreiding. De villa’s werden opgenomen in een definiërend architecturaal decor, waar we als bezoeker niet omheen kunnen. Een derde fase bestaat uit een aantal ingrepen die recent werden uitgevoerd in opdracht van de Provincie West-Vlaanderen (2004-2005).

Het leek BE-PART interessant om een kunstenaar te inviteren die net deze bepalende aspecten wou behandelen. De keuze voor de huidige tentoonstelling viel als vanzelfsprekend op Hermann Maier Neustadt. Hermann Maier Neustadt accentueert de brede ruimte waarin hij wordt uitgenodigd. Hermann Maier Neustadts werken zijn geen monumenten; het zijn hooguit instrumenten, die het kijken naar de wereld meermaals aanscherpen via de introductie van onscherpte en een minimaal vormgeven van dragende structuren. Misschien kan in deze context ook worden gesproken van ‘performatieve’ kunst: de toeschouwer wordt geacht in de rol te kruipen van een figurant die inter-ageert met de (sociale) omgeving.

Hermann Maier Neustadt leverde eerder opmerkelijke bijdragen aan de tentoonstelling Sonsbeek 9 (Arnhem 2001) en aan het project Station2Station (2002). Zijn werk 'WD-Spiral Part 1 Cinema' is opgenomen in de collectie van het Kröller-Müller Museum in Otterlo. Samen met onder meer Honoré d’O en John Körmeling was hij geselecteerd voor de tentoonstelling New Scape (10/08/05-18/09/05) in het Total Museum of Contemporary Art in Seoul, Korea. De Provincie West-Vlaanderen neemt in het kader van deze tentoonstelling ook nog een ander initiatief. Het kunstwerk ‘WD Spiral Part II Hotel’ van Hermann Maier Neustadt, dat naar aanleiding van het project Station2Station (2002) in Wetteren werd opgesteld, werd aangekocht door de Provincie. Het kunstwerk zal een vaste stek krijgen op een site in Lo-Reninge. De Provincie bouwt met de integratie van dit werk verder aan het project ‘Landschapskunst in de Westhoek’.

Het jaarlijks toneel van de KVG-toneelvrienden is al een paar decennia een traditie in Desselgem. Er zijn vijf vertoningen nodig in de toneelzaal achter de stedelijke basisschool om iedereen te laten genieten van dit culturele gebeuren. En de opbrengst gaat naar de KVG (Katholieke vereniging voor gehandicapten), die er zijn jaarwerking mee kan betalen. Het initiatief groeide zo'n kwarteeuw geleden bij enkele plaatselijke toneelliefhebbers zoals Remi Deboiserie, die toen de algemene leiding had, topacteur Gaby Callewaert (ja, vader van..), plaatselijke onderwijzers Gerrit Kerckhove, Jaak De Lobelle, Jef Vanoutryve, Lucienne Deboiserie, Stef Coorevits, enz. Uit de eerste producties herinneren we ons ook nog de huidige beroeps-bariton Marc Meersman uit Beveren-Leie.

De KVG-afdeling zelf heeft haar werkterrein over Desselgem, Beveren-Leie en Ooigem. Pioniers bij het ontstaan in 1967 waren als we het nog goed voor hebben ondermeer wijlen Michel Dewaele uit Beveren-Leie, Remi Deboiserie en Dhondt uit Desselgem en voorzitter was Michel Coorevits. De afdeling streeft ernaar zoveel mogelijk alle gehandicapten van de drie gemeenten te bereiken en dat waren er na enkele jaren al ruim tweehonderd. Jaarlijks terugkerende activiteiten waren : Lentefeest, reis, Sint Niklaasfeest bij de kinderen, kerstfeest, Nieuwjaarsbezoek, enz. Jaarlijks is er ook een extra vertoning van het KVG-toneel voor de gehandicapten en bejaarden.

Dit jaar brengen de KVG-toneelvrienden de productie "Boemelende bedriegers" van Gerard Van Dijk in regie van Filip Destoop. We krijgen we nu een verhaal te zien over sjoemelende bankovervallers of over heren politici die met het geld van de brave belastingbetaler de bloemetjes even buiten zetten of de avonturen van een minder betrouwbare bankdirecteur die met de lieve spaarcentjes van zijn klanten naar een of ander zuiders paradijs vlucht? Niets van dit alles: in Boemelende Bedriegers maken we kennis met een doodgewone man, uit een doodgewone straat en een even gewoon huis. Theofiel Dewitte was heel gelukkig getrouwd met Rosamunde, die de broek draagt thuis...

De acteurs zijn Sabine Claeys, Marijke Dejaegere, Christelle Deprez, Marit Desauw, Hilde Lazou, Carine Vandendriessche, Jan Delbeke, Stephan Delbeke, Jan Desimpelaere, Steven Vandebuerie en Willem Putman,. geholpen door Nadine Lambrecht. Vertoningen op vrijdag 28 oktober om 20 u., zaterdag 29 om 20 u. en zondag 30 oktober om 17 u. en woensdag 2 november (senioren)om 15 u. , vrijdag 4 , zaterdag 5 en zondag 6 november. Toegang 5 €.

Vandaag opent dokter Cathérine Verfaillie in Gasthuisberg Leuven een nieuw onderzoeksinstituut dat zich gaat richten op stamcellen. Uit haar rubriek op mijn linkpagina Wareber zult u weten dat Catherine Verfaillie voor Waregem een potentiële ereburger is (zie hier ook "Verfaillie nog geen ereburger Waregem" van 16 april). Ze bracht haar jeugd door in Waregem, waar haar vader prof was in het graduaat handelsinstituut. De verhuis van het instituut naar Kortrijk was de aanleiding voor de verhuis van de familie Verfaillie naar Kortrijk. Ze verwierf wereldfaam met haar onderzoek naar de stamcellen aan de Amerikaanse universiteit van Minnesota, maar keert na 17 jaar terug naar Leuven. Op 15 april 2005 werd ze hier nog bekroond met de Vlerick Award 2005.

Cathérine Verfaillie wil aan de KU Leuven een transatlantisch centrum met wereldfaam uitbouwen. Vlaams minister-president Yves Leterme heeft officieel het Stamcelinstituut Leuven (SCIL) geopend. Dat gebeurde in aanwezigheid van tal van onderzoekers uit de Verenigde Staten. Het centrum zal geleid worden door de stamcelspecialisten Marc Boogaerts en Catherine Verfaillie. Verfaillie wil het Leuvense centrum en haar centrum in Minnesota uitbouwen tot het transatlantische onderzoeksinstituut met wereldfaam inzake stemcellen. Met haar zijn 20 collega's uit het Amerikaanse instituut naar Leuven meegekomen.

Het instituut komt er met steun van de Vlaamse overheid en past in de "braingain"-strategie van Vlaams minister van Economie Fientje Moerman (VLD) en minister-president Yves Leterme (CD&V). Dat beleid wil onderzoekers van topniveau naar Vlaanderen halen. Morgen treffen de Amerikaanse en Belgische delegaties van onderzoekers elkaar opnieuw in Leuven, voor een wetenschappelijk symposium in het Huis van Chièvres (Faculty Club) in het Groot Begijnhof. Wetenschappers van het Stem Cell Institute Minneapolis en het Stamcelinstituut Leuven geven daarop een stand van zaken over hun recent onderzoek.

Catherine Verfaillie (Ieper, 1957) studeerde geneeskunde in Kortrijk en Leuven. In 1987 ging ze werken aan de University of Minnesota in de Verenigde Staten. Verfaillie legde zich toe op het onderzoek naar beenmerg. Ze ontdekte dat stamcellen uit beenmerg van volwassenen even goed gebruikt kunnen worden als die uit embryo's voor het behandelen van allerlei ziekten. In de VS leidde ze het intussen wereldbekende Stem Cell Institute. Verfaillie komt nu dus terug naar Leuven, maar behoudt de band met haar vroegere instituut. Het onderzoek van stamcellen is vrij recent, maar kan op termijn leiden tot heel wat behandelingen van ziekten zoals suikerziekte, kanker, Alzheimer, Parkinson, zenuwletsels in het ruggenmerg en nog veel meer. Stamcellen zijn een soort basiscellen die later kunnen uitgroeien tot zowat alle andere lichaamscellen. Dat gaat van spierweefsel tot hersencellen en op die manier zouden op termijn beschadigde lichaamsdelen kunnen hersteld worden. De cellen komen voor in embryo's, maar door het werk van Verfaillie is gebleken dat stamcellen ook aangetroffen worden in volwassenen. Toch is er nog veel onderzoek nodig vooraleer stamcellen op grote schaal gebruikt kunnen worden.

Maandag 7 november starten de werken voor de uitbreiding van de parkeerhaven aan het station te Waregem. De uitbreiding is het gevolg van een nauwe samenwerking tussen de stad Waregem en de NMBS-Holding. Het gaat om een investering van 1,1 miljoen Euro, waarvan 728.136 euro voor rekening van NMBS-Holding. Na de werkzaamheden kunnen 385 auto’s en 664 fietsen comfortabel worden geparkeerd aan het station van Waregem. De werken zullen een half jaar (100 werkdagen) duren en vanaf maandag 7 november zal de voorlopige parkeerhaven ten westen van de achteringang van het station niet kunnen gebruikt worden.

De huidige parkeercapaciteit bedraagt 180 plaatsen en dat is ruim onvoldoende voor de gemiddeld 1518 mensen die tijdens de week in Waregem de trein nemen. Daar komen nu 205 plaatsen bij door de aanleg van een parkeerhaven op grond van de NMBS-Holding. Het gaat over de grond van het vroegere goederenstation, dat toen een industriespoor kende naar Anzegem en naar Ingelmunster. Het terrein sluit aan op de Boulezlaan en is al grotendeels in gebruik als voorlopige parkeerhaven.

Momenteel is het daar op een gewone weekdag niet eenvoudig om in de omgeving nog een parkeerplaats te bemachtigen. De huidige parkeercapaciteit bedraagt 180 plaatsen en dat is ruimschoots onvoldoende, zodat ook de Boulezlaan en aanpalende straten overvol staan. Tijdens de week nemen gemiddeld 1518 mensen de trein in het station te Waregem. Er is ook goed nieuws voor de fietsers. Aan de achterkant van het station komen twee nieuwe stallingen. De eerste is gratis en biedt plaats aan 252 fietsen en 8 bromfietsen. Voor de tweede stalling, die beveiligd is, moet worden betaald. Hier kunnen 100 fietsen en 12 bromfietsen worden gestald. De 312 fietsrekken aan de voorzijde van het station worden vernieuwd op kosten van de stad.

Bij de ingang van de onderdoorgang wordt een nieuwe overkapping aangebracht. Voorts wordt een plein gecreëerd met ruimte voor kortparkeren (zoenzone /kiss & ride). Tussen de Vansteenbruggestraat en de Boulezlaan, ter hoogte van de August Crasstraat, wordt een fietspad aangelegd naar de nieuwe fietsenstallingen. Het geheel krijgt een aangenaam uitzicht mede dankzij bomen en beplanting. Aannemer van de werken is Aclagro uit Zomergem.

In en rond het Waregemse stadscentrum zijn 486 appartementen aan realisatie toe en worden 210 percelen bouwrijp gemaakt voor verkavelingen. Dat liet schepen van Ruimtelijke Ordening Kürt Vanryckeghem (CD&V) vrijdag weten in zijn openingstoespraak van de elfde (Ver)Bouwbeurs. Een ander belangrijk onderwerp dat de schepen aansneed, was het dossier van de evenementenhal, die wordt opgebouwd achteraan de parkeerhaven tegenover het Regenboogstadion.

Volgens de huidige verwachtingen kan de expohal eind volgend jaar af zijn. De stad is momenteel al in het bezit van alle nodige documenten. De bouwwerken kunnen beginnen. Er is ook al een naam voor bedacht: Waregem Expo. Maar er staan nog andere projecten op stapel. Zo zal de West-Vlaamse Intercommunale WVI in 2006 starten met het inbreidingsproject tussen de Weverstraat en de Zeswegenstraat. Op deze locatie (de vroegere Bekaertsite Sint-Hubert) worden betaalbare woningen gebouwd voor 70 gezinnen. De WVI realiseert ook het 3,5 hectare groot kmo-park Transvaal op de plek waar vroeger de jutefabriek van de familie Dezuttere (Slekkeput) stond. Daar is er ruimte voor een twintigtal Waregemse kmo's. Nog wat later komt ook het terrein in de Fabriekstraat (vijf hectare) bouwrijp voor ondernemingen.

De (Ver)Bouwbeurs zelf trok afgelopen weekend vrij veel bezoekers. Voorzitter Steven Naessens kan tevreden terugblikken en kondigde voor de volgende editie nieuwe initiatieven aan. Binnen het bestuur leeft het idee om elk jaar met een (ver)bouwbeurs uit te pakken. De traditionele handelsbeurs zou dan niet meer georganiseerd worden. In het Waregemse blijven de bouwactiviteiten aanhouden. Als je vaststelt dat het stadsbestuur de voorbije tien maanden 460 bouwvergunningen uitreikte, dan kun je er niet omheen dat deze beurs hier meer dan reden van bestaan heeft. De voorzitter van de beurs sprak nog zijn hoop uit om volgend jaar al de beurs te kunnen organiseren in de nieuwe evenementenhal.

Ook de stad Waregem was met een stand vertegenwoordigd op de (Ver)Bouwbeurs. Schepen Kürt Vanryckeghem, stadsambtenaar Rita Beirlaen en beursvoorzitter Steven Naessens gaven hier bij de opening tekst en uitleg (foto). Op de stand van de stad lag niet alleen een woonwijzer met allerhande informatie voor bouwers en verbouwers in Waregem, maar gaf de dienst Gebouwen ook een overzicht van het gebouwenpatrimonium van de stad.

Sociale Bouwmaatschappij Helpt Elkander stelt naar aanleiding van de Verbouwbeurs in het Jeugdcentrum een aantal van haar projecten voor. De Beurs staat in het teken van “Energie sparen, de winst is voor U en voor het milieu” en in dit kader zijn deze projecten baanbrekend. Op het Torenhof worden bijvoorbeeld hoogrendementsketels geplaatst in de residenties Ter Dompel en Ter Beke en ook de plaatsing van thermische en akoestische isolatie kunnen onder die noemer worden begrepen. Helpt Elkander is op het Dompelpark bezig aan een tweede fase met de opbouw van 30 nieuwe woongelegenheden. Hier worden zonneboilers gebruikt met zonnepanelen op het dak.

De 30 woongelegenheden worden ingedeeld in twee blokken van zes eengezinswoningen en twee appartementsgebouwen. Deze appartementscomplexen (zie foto) bevatten telkens drie gelijkvloerse appartementen met één slaapkamer, twee appartementen op het eerste verdiep met één slaapkamer en nog op het eerste verdiep een appartement met twee slaapkamers. Op het tweede verdiep komt telkens een dupleksappartement met twee slaapkamers en twee duplexappartementen met drie slaapkamers.

De aanbesteding had al plaats op 22 november 2002 voor een bestelbedrag van 2,4 miljoen €. De financiering gebeurde met 65 % subsidiëring en 35 % eigen middelen van de Sociale Huisvestings Maatschappij. Aannemer is de NV Bouwcentrale Modern uit Kaprijke, die met de werken kon starten op 17 november 2003 en een uitvoeringstermijn kreeg van 550 kalenderdagen. De aanbesteding voor de aanleg van wegenis, infrastructuur en omgevingswerken had plaats op 14 maart 2005. De financiering gebeurde hier door het Vlaams Gewest (320.746 €) en de Stad Waregem (5.811 €) en de aannemer is NV Grondwerken P. Van Hulle uit Tielt. De wegeniswerken zijn pas (10/10/2005) gestart en de uitvoeringstermijn is 70 werkdagen. Het einde van de werken is dus voorzien voor het voorjaar van 2006.

Onlangs kreeg het natuurgebied op de oude spoorwegberg aan de grens van Zulte met Waregem een blikvanger bij. Natuurpunt liet er een oude treinwagon op de sporen plaatsen. Deze wordt omgebouwd tot educatief centrum. Het natuurgebied op de oude spoorweglijn van Waregem naar Sint-Eloois-Vijve wordt door steeds meer natuurliefhebbers ontdekt sedert de provinciale fietsroute De Gaverbeek langs de oude spoorwegberm voorbijkomt. Vorig jaar plaatste de gemeente Zulte een viertal infoborden langs het natuurgebied. Er is ook veel bezoek van de scholen.

Natuurpunt-voorzitter Peter Depodt is trots op de realisatie. Het was niet eenvoudig om een trreinwagon op de kop te kunnen tikken. Een oproep in het Radio 2-programma De Wensenkermis leverde niets op. Via de NMBS vond de vereniging een oud, roos wagonnetje tussen de afgedankte treinstellen van het Maldegemse Spoorwegmuseum. Na de aankoop rees de vraag hoe het ding van twaalf ton op hun berm te krijgen. Via het spoor, was de logische reactie. Maar dat mocht niet, want de wagon had geen licentie meer. Dus werd het een moeilijk wegtransport.

Acht leden van Natuurpunt zorgden voor een opmerkelijke restauratie met de hulp van drie generatoren, schuurmachines, slijpschijven en staalborstels. De verplaatsing van Maldegem naar Zulte duurde liefst acht uur. Voor het duur transport kon Natuurpunt rekenen op subsidies van Zulte, Waregem en de Bond Beter Leefmilieu. Via een speciaal uitgetekend traject zonder lage bruggen of obstakels reed de vrachtwagen tot aan de Zultse Koestraat. Daar werd de wagon op een zware vorkheftruck geladen en 150 meter verder gereden tot aan de berm. Na secuur paswerk stond het rijtuig perfect op de sporen. Voor vele jaren wellicht.

Eens ter plaatse stortte een team van acht personen zich op de anti-roestbehandeling. Drie lagen anti-roestverf en één groene laklaag werden vervolgens aangebracht. Alle ramen kregen dik plexiglas, het trapje werd hersteld, de deur slotvast gemaakt en het balkonnetje opgeknapt. Dan volgde de afwerking binnenin met isolatie, wandplaten, houten plafond, nieuwe vloer en de volledige restauratie van de houten banken. Ze konden rekenen op veel talent uit eigen kring of familie en veel materiële steun van de firma's Boss, Cras en Mirando Vandenbulcke en van kinderboerderij De Krekel.

Nu is het tijd voor het fijnere werk met het aanbrengen van educatieve en sensibiliserende documentatie. Dit wordt echt een trefpunt om aan natuurstudie te doen met vooral aandacht voor onze mascotte, de levendbarende hagedis. Natuurpunt hoopt zijn wagon begin 2006 in te huldigen. Op de foto zien we de trotse Geert Taeleman, Hilde Vanhaverbeke en Peter Depodt.

Zaterdag 22 oktober wil een werkgroep van de Jeugdraad de vrijwillige jeugdwerkers eens extra in de bloemetjes zetten met een “Dag en Nacht van het Jeugdwerk”. Van 14 tot 18 u. worden de kinderen, jongeren en leiders uit alle jeugdwerkinitiatieven in Waregem voor een spetterende spelnamiddag verwacht op en rond het Stedelijk Ontmoetingscentrum ’t Gaverke aan de Zeswegenstraat. De nacht gaat door in het feestzaaltje van café ‘Fools Garden’ aan de Noorderlaan. De bedoeling is om al de jeugdige vrijwilligers, die week in week uit in de weer zijn voor jongeren, eens extra in de bloemen te zetten.

De Waregemse jeugdraad dacht dit het best kon door zelf uit te pakken door hen een namiddag vol sport en spel aan te bieden, waaraan ze zelf weinig voorbereiding aan hebben. Groot en klein moet zich kunnen amuseren met een hele resem aan spelletjes. Zo is er zaterdagnamiddag doorlopend (van 14u tot 17u): - Een reuze springkasteel van 12 m x 12 m - Een klimmuur - In-line skaten - Kabelbaan - Trampoline springen - Volksspelen - Reuze tafel voetbal - Speleobox - Schmink - Verhalen - Breakdancen - Beatboxen - tekenfilm - Circustechnieken

Tussendoor wordt een ‘Tussen-twee-vuren-tornooi’ georganiseerd onder de aanwezige jeugdwerkinitiatieven. Hiervoor moet wel op voorhand worden ingeschreven. De namiddag wordt afgesloten met een optreden van het Waregemse groepje : VEXATION. Een tweede luik start om 20.30 u. Dit is een fuif in het feestzaaltje van café Fools Garden met gratis toegang voor iedereen die in tenue (uniform, T-shirt, …) van zijn jeugdvereniging is. Voor de hongerige magen zal er BBQ voorzien worden. We hopen zo om eens alle jeugdige vrijwilligers samen te brengen en het groepsgevoel en de teamgeest te versterken. Contact: Stedelijke Jeugddienst – Gemeenteplein 6 – 8790 Waregem – 056 62 13 85

Afgelopen weekend werd Waregemnaar Thomas Vanbiervliet (23j.) verkozen tot nationale ondervoorzitter van Prego, de jongerenorganisatie van Spirit. Hij woont langs de Flanders Fieldweg. Hij noemt zichzelf Links-Liberaal en is geen nieuweling meer op nationaal vlak. Hij is trouwens professioneel al verantwoordelijk voor de lokale uitbouw van de partij Spirit in heel Vlaanderen. In Waregem is Thomas voorzitter van de Spirit-afdeling van ondermeer gemeenteraadslid Jan Fonteyne.

Reeds op 18-jarige leeftijd werd Thomas Vanbiervliet verkozen tot raadslid van de toenmalige VU en dit al namens het nationale bestuur van de Volksunie-jongeren. In 2001 was hij stichtend nationaal bestuurslid van de opvolger van de Volksunie-jongeren, Prego. Thomas legde ons uit dat de Jongeren toen niet de overgang van Volksunie naar NVA gevolgd zijn. Ondertussen zit Thomas al voor het vierde jaar op rij in het nationale bureau van de jongeren van Spirit.

Ook binnen Spirit is Vanbiervliet een bezige bij. Als stichtend lid van Spirit is hij van bij de opstart actief op zowel lokaal, provinciaal als op nationaal niveau. Hij maakte dan ook de aansluiting bij het kartel met SP.a mee. Wellicht komt er ook in Waregem voor de gemeenteraadsverkiezingen van volgend jaar trouwens een kartel met SP.a.

Volgens de nieuwe ondervoorzitter van Prego is er nood aan een links-liberale stroming in Vlaanderen. "Links-liberalisme gaat niet uit van dogma's, maar zoekt naar pragmatische oplossingen voor maatschappelijke uitdagingen. In thema's als onderwijs, jeugdwerkloosheid, huisvesting, ecologie & technologie,... zullen we het verschil moeten maken en die jongeren moeten bereiken die samen met ons hierover willen nadenken en in actie willen schieten", aldus nog Thomas.

In Waregem gaat de Sociale Bouwmaatschappij binnenkort 34 loten bouwgrond verkopen in de sociale verkaveling Hoge Kouter tussen de Stuifkouter en de Hoge Kouter. Het zijn percelen die varieren van 224 tot 690 m² en deze worden verkocht aan een gemiddelde prijs van 75 Euro per m². De inschrijvingen gebeuren vanaf 19 november 2005 en de kavels worden toegewezen op maandag 5 december. De sociale kavels worden toegewezen volgens chronologische volgorde van inschrijving in het inschrijvingsregister. Er wordt evenwel een rangverhoging toegekend aan kandidaat-kopers die in de periode van 6 jaar voor de toewijzing tenminste 3 jaar inwoner zijn of zijn geweest van Waregem. De rangverhoging zal erin bestaan dat het inschrijvingsnummer van de kandidaat-koper wordt gehalveerd.

Er zijn wel een aantal voorwaarden verbonden voor het verwerven van deze relatief goedkope bouwgrond. Het inkomen mag niet hoger liggen dan 27.820 euro voor een alleenstaande en 41.730 euro voor een gezin van minimum twee personen. De kandidaat mag ook geen andere woning in volledige eigendom of vruchtgebruik hebben. De koper moet zich ertoe verbinden om zelf twintig jaar lang te blijven wonen in het gebouwde pand. De sociale grond met de erop gebouwde woning mag gedurende een periode van twintig jaar niet verkocht worden, te rekenen vanaf de datum van het verlijden van de akte. Het buitenmetselwerk van de woning moet binnen een termijn van vier jaar afgewerkt zijn, ook al vanaf de datum van de akte.

Het project wordt volgend weekend voorgesteld op de Verbouwbeurs in het Jeugdcentrum. De beurs heeft als motto : “Energie sparen, de winst is voor U en voor het Milieu”. Hierop informeert de Sociale Bouwmaatschappij Helpt Elkander ook over zijn andere bouwprojecten. Zo bouwt Helpt Elkander ook 30 woongelegenheden op het Dompelpark met gebruik van zonneboilers. In de residenties Ter Dompel en Ter Beke worden hoogrendementsketels geplaatst en zorgt de plaatsing van glasgevels voor thermische en akoustische isolatie. Nog op het Torenhof worden de daken vernieuwd van de huurwoningen met platte daken en worden de 138 opritten gerenoveerd met het verwijderen van de mazouttanks.

Vorig weekeind werd een bladzijde omgeslagen in het Instituut voor Verpleegkunde Aleydis aan de Vijfseweg in Waregem. Er werd afscheid genomen van de laatste inwonende zusters Aurore, Solange, Godelieve en Jeanine. Ze woonden in de villa ‘Rust Roest’ of moeten we zeggen de ‘villa Verheylesonne’ van een halve eeuw geleden. Vanaf 1960 werd de villa door de Zusters van het Geloof omgevormd tot verpleegsterschool. In 1965 kwam de nieuwbouw daarnaast en in 1976 volgde nog een uitbreiding. De polyvalente zaal werd aangebouwd in 1980 en in 2004 volgde het atrium.

De zusters maakten van de school in Huize Aleydis hun levenswerk. Het was moeilijk afscheid nemen vrijdagavond zowel voor de zusters als het pedagogisch personeel. Directrice Hilde Van Der Donckt leidde de hulde. Zuster Liesbeth, algemeen overste van de Zusters van het Geloof, keek terug op 45 jaar werking in Huize Aleydis. Peda-beheerder Claudine Decan, aan wie de zusters de sleutels overhandigden, blijft de onvoorwaardelijke beschikbaarheid en de liefdevolle overgave van de zusters bij. De zusters vervulden hun opdracht met hart en ziel. Altijd waren ze er met de schouders om op uit te huilen. De zusters zorgden voor de formidabele sfeer in Huize Aleydis.

Voorzitter Guy Algoet van de Geschied- en Heemkundige Kring De Gaverstreke beloofde een historische bijdrage over Huize Aleydis te schrijven voor een volgend Jaarboek. De inbreng van verpleegsterschool Huize Aleydis als school voor hoger onderwijs en aantrekkingspool voor Waregem, is niet te onderschatten. Het zal wennen worden zonder de zusters in Aleydis. Ze blijven echter actief in Waregem. Zuster Aurore, zuster Jeanine en zuster Solange wonen nu in de Guido Gezellestraat. Zuster Godelieve heeft zich aangesloten bij de zustergemeenschap, die bij het ziekenhuis woont.