UNIZO zorgt voor unieke winterhappening in Desselgem

Mario Verhellen, Lieven De Borgraeve en Veerle Deconick van SP.a waregem hebben niet bij de pakken blijven zitten na de aankondiging vorige week van hun minister Van Brempt om extra middelen te voorzien voor een betere doorstroming van het openbaar vervoer.  Ook in Waregem zijn er op dat vlak problemen en met de steun van de Vlaamse Gewestregering kan nu gewerkt worden aan een sneller en kwalitatief betere dienstverlening van De Lijn.   

Zo scoort De Lijn zeker ondermaats inzake stiptheid van de bussen en de reistijden. 

Een slechte doorstroming van het openbaar vervoer veroorzaakt vertragingen en te lange reistijden voor de klanten. Dit brengt ook voor de buschauffeurs problemen met zich mee inzake de naleving van de rij- en rusttijden.  Dit zorgt dan weer voor verlies aan concurrentiekracht van de Lijn t.o.v. de auto, met verlies aan (potentiële) klanten en ontvangsten. Daarnaast brengt  de slechte doorstroming en de daaruit volgende vertragingen ook hogere exploitatiekosten  met zich mee, doordat bijvoorbeeld bijkomende chauffeurs en voertuigen moet ingezet worden om de systematische vertragingen op te vangen…

Het contact van hogervermelde SP.a-leden met de medewerkers van  minister Van Brempt leverde resultaten op.  In eerste fase heeft de minister voor dit jaar  80.000 euro voorzien voor een betere doorstroming van het openbaar vervoer in Waregem .  Deze middelen zullen gebruikt worden om de verkeerslichten in de Henri Lebbestraat en deze in de Sprietestraat aan te passen zodat deze voorrang geven aan de bussen van de Lijn, verkeerslichten-beïnvloeding noemt men zoiets. 

Dankzij deze doorstromingsinvesteringen kan gezorgd worden voor:

-          een betere kwaliteit (reissnelheid)

-          een verbetering in de  regelmaat van het openbaar vervoer

-          een efficiëntere exploitatie van bussen in Waregem

-          vrijkomende capaciteit om extra bussen te laten rijden

Dit moet leiden tot meer Lijn’ers.  Er werd aangedrongen om in een volgende fase ook de andere verkeerslichten, die op het Waregemse Lijn-traject liggen, aan te pakken. Bovendien werd gevraagd om tijdens de spits het aantal bussen te verhogen om het Lijn’en comfortabeler te laten verlopen.

Het onderwerp kwam hier al aan bod bij de actie van Welzijnszorg (22-12-2005) en ook burgemeester Yolande Dhondt toonde haar bekommernis bij haar nieuwjaarswoordje (5-1-2006). Ook afscheidsnemend schepen Raf  De Cabooter had het daarover in zijn afscheidswoord. Armen hebben geen stem in de gemeenteraad. We ontvingen toch een uitgebreid studiewerk daarover van Lieven De Borggraeve uit Beveren-Leie, werkzaam op de studiedienst van SP.a. We willen u hiervan de inhoud niet onthouden, omdat het gaat over een groep die, vooral de laatste jaren van ‘belastingsverlagingen’ en andere mooie beloften voor de kapitaalkrachtigen, overal uit de boot valt. Die onrustwekkend aangroeiende groep verdient een menselijke benadering, maar is het grootste slachtoffer van de ondoordachte, ja geniepige fiscale en a-sociale maatregelen van het huidige beleid. De huidige bestuurders in Brussel schikken zich te gemakkelijk naar de ‘zotte’ wensen van de toenemende groep van rijken (België kent het hoogste stijgingsprocentage aan Euromiljonairs in Europa), terwijl ze o zo moeilijk de consequenties kunnen inschatten van hun beleid voor de toenemende groep van armen (ook hier scoort België ‘hoog’, als zouden we het hier beter bij ‘laag’ houden).

We zouden Waregem een rijke stad kunnen noemen, want van alle gemeenten uit het arrondissement Kortrijk heeft Waregem met 26.569 euro het hoogste gemiddelde belastbare inkomen per aangifte. Het Vlaamse gemiddelde ligt op 25.620 euro, dat voor het arrondissement Kortrijk op 24.752 euro.  Nog een beter inzicht in de inkomenstoestand van de Waregemnaar bekomen we door het  mediaaninkomen van de Waregemnaar te bekijken. Dit cijfer bekomen we door de inkomens van alle Waregemnaars te rangschikken van klein naar groot en daarvan de waarde te nemen die in het midden ligt. Het mediaaninkomen ondervindt geen invloed van de hoge inkomenstrekkers, en levert dus een vrij accuraat fiscaal beeld ontstaat van de doorsnee Waregemnaar. Ook het cijfer van die mediaan-Waregemnaar is met 21.299 euro het hoogste van het arrondissement Kortrijk (gemiddeld 19.601 euro) en een stuk hoger dan in Vlaanderen (19.764 euro). Het verschil tussen het mediane en het gemiddelde inkomen: 5.270 euro toont aan dat er ook in Waregem een ongelijke inkomensverdeling is (bron cijfergegevens NIS).

Fiscale statistieken tonen aan dat de 20% armsten in België na belasting (wareber: armen hebben geen belastingsverlaging) het moeten stellen met 1,8 % van het totaal inkomen. Deze inkomenskloof en bovendien toenemende ongelijkheid bestaat ook in Waregem.  Dit baart niet alleen onze gesprekspartner Lieven De Borggraeve van Animo zorgen.  Cijfermateriaal over armoede in Waregem bestaat, maar ligt niet voor het grijpen. Aan de Waregemse beleidsverantwoordelijken vraagt Lieven om dringend een analyse te maken van alle cijfermateriaal rond armoede en sociale uitsluiting in Waregem: werkloosheidcijfers, uitstroompercentages van ongeschoolden, het aantal mensen met inkomensarmoede (zoals leefloners, zelfstandigen met een te klein pensioen, gehandicapten, vluchtelingen, werklozen,…), mogelijkheid tot eigen woningbezit, de kwaliteit van het woningbestand, de niet-participatie van kansengroepen aan het culturele leven, …

Misschien is zijn uitspraak daarrond hier een beetje misplaatst maar we geven die toch mee : “Indien er een goed stadsbestuur is, is armoede een schande. Als er een slecht stadsbestuur is, is armoede ook een schande. Het CD&V stadsbestuur kreeg onlangs de kans om deze cijfers in kaart te brengen, naar aanleiding van het eerste lokaal sociaal beleidsplan, maar vond dit blijkbaar niet prioritair.”

Armoede is een maatschappelijk probleem, voor wie gelooft in de maakbaarheid van de samenleving, ligt het falen en de oplossing dus in de  maatschappij (en haar Federale, Vlaamse en lokale overheden)... Armoede is ook meer dan een inkomensgerelateerd probleem (waar de bijsturing vooral op hoger niveau ligt). Dit neemt niet weg dat de lokale overheid toch haar verantwoordelijkheid kan nemen, zowel op inkomensgebied (de aanvullende 'gunst'maatregelen van het ocmw) als andere gebieden. Er leven 127 mensen in Waregem met een leefloon. Dit was wel een daling vergeleken met 2003, alleen stellen we in Waregem een stijging met 35 % vast onder het aantal leefloners tussen de 18-25 jaar. Het leefloon bedraagt momenteel 625 euro per maand voor een alleenstaande en 835 euro voor een persoon met gezinslast. Deze 127 leefloners hebben volgens Europese indicatoren een inkomen onder de armoedegrens. De bijkomende toelagen die het OCMW Waregem (eerder niet dan wel) toekent, trekken deze situatie geenszins recht. Er is ook uitsluiting in Waregem. Eind december 2005 waren in Waregem zeven adressen volledig afgesloten van gas en/of elektriciteit. Vijf hiervan zijn nog bewoond waarvan 2 volledig afgesloten zijn voor gas en 3 voor elektriciteit (bron: sociale dienst Waregem). Eind december telde Waregem ook 61 huishoudens, waar een budgetmeter geïnstalleerd is. Lieven De Borggraeve roept Welzijnszorg op om Waregem niet te vergeten tijdens de campagne ‘huishouden vraagt energie’. Welzijnszorg kan Animo, S-Plus , Viva-svv, en sp.a hierbij als partners beschouwen.

Werkloosheid verhoogdt zeker het armoederisico. Ruw geschat 300 van de 1026 Waregemse werklozen (cijfer december 2005) bevinden zich in toestand van financiële armoede (31% armoederisico onder de Belgische werklozen). Het vinden van een job is een bepalende factor om uit de armoede te klimmen. Er moet echter vastgesteld worden dat het aantal langdurige werklozen in Waregem de laatste jaren toeneemt. Vele senioren in Waregem beschikken niet over een toereikend pensioentje, en maken in het slechtste geval aanspraak op een inkomensgarantie onder de armoedegrens. Als we het cijfer van 21% van de senioren, die  in Vlaanderen in armoede leeft, extrapoleren naar de 7600 60-plussers in Waregem komen we aan 1.600 Waregemse senioren in financiële armoede. Niettegenstaande het Waregemse OCMW in 2004 voedselpakketten bedeelde aan 33 mensen (wat op zich al een indicatie is voor armoede), blijkt dit nog niet voldoende te zijn om aan de vraag te voldoen. Sommige Waregemnaars kloppen immers aan voor een voedselpakket bij Poverello te Kortrijk.

Het organiseren van de participatie van arme mensen op lokaal vlak is heel moeilijk. Er zijn, behalve in een aantal steden, weinig of geen verenigingen die opkomen voor de armen en die op lokaal vlak zijn georganiseerd. De valkuil van een goed bedoeld maar te bevoogdend beleid is sterk aanwezig, omdat arme mensen zich in de meeste gemeenten niet manifesteren, integendeel zelfs. Ze kruipen weg in hun eigen wereld en proberen op eigen kracht uit de armoede weg te geraken. Dat is één van de zwakke punten in het armoedebeleid. Er is te weinig de nadruk gelegd op de toegankelijkheid van sociale netwerken. Nochtans is wederkerigheid, het zich verbonden voelen met anderen en de maatschappij, één van de belangrijke integratiekanalen om mensen terug in het normale maatschappelijke leven te brengen.

De dienstverlening vanuit het OCMW en de gemeentelijke sociale diensten is ook nog te sterk bureaucratisch georganiseerd. De dienstverlening, het curatieve, verloopt vaak volgens traditionele procedures. Mensen die behoeftig zijn, of het nu ouderen zijn die wensen gebruik te maken van de warme maaltijden of de poetshulp of het zijn armen die een financiële ondersteuning als het leefloon nodig hebben, werden en worden verondersteld om naar de kantoren van de gemeente of het OCMW te komen en daar - weliswaar met hulp en begeleiding - de nodige papieren en formulieren in te vullen. Wie niet opdaagt, wordt niet geacht  behoeftig te zijn. Veel arme mensen weten die stap niet te zetten of schrikken er voor terug. Ze vrezen hierdoor gestigmatiseerd te worden of ze vrezen nog eens een slechte ervaring. Arme mensen laten participeren op lokaal vlak, biedt grote kansen om een groot aantal mensen de armoedespiraal te laten doorbreken.

Het is op lokaal vlak dat de meeste initiatieven worden genomen en dat de meeste kennis en ervaring voorhanden zijn. Kunnen we de stap zetten om de sociale dienstverlening om te vormen van een passieve naar een actieve dienstverlening? Om de armen in hun noden tegemoet te komen, zullen medewerkers van gemeente en OCMW meer te velde moeten gaan en ook een netwerk moeten opzetten met mensen die armoede kunnen zien. Huisartsen, postbodes, poetsvrouwen zijn personen die bij veel mensen en dus ook bij armen aan huis komen. Zij zien wat voor de meesten onzichtbaar is en kunnen bijdragen om arme mensen op te nemen in informele of formele sociale netwerken. Gemeente en OCMW zouden samen aan een armoedebeleid moeten werken, want uit de verhalen over armoede blijkt het belang van een inclusief en integraal beleid, laat ons zeggen een actief afmoedebeleid. Dat is wellicht gemakkelijker te realiseren op lokaal dan op Vlaams en federaal vlak.

Voor wie het wil zien: er bestaat armoede in Waregem. Een verantwoord beleid begint volgens Lieven De Borggraeve met de erkenning van alle Waregemnaars, ook zij die in armoede leven.

Zaterdag 21 januari was opnieuw een belangrijke mijlpaal in de betrekkelijk korte geschiedenis van de Stedelijke Basisschool Torenhof. Dit weekeind konden honderden genodigden kennis maken met de nieuwe vleugel van de school. Na de officiële openingsplechtigheid (14-16u.) was er een opendeur voor alle geïnteresseerden. Deze werden dan gegidst door de leerlingen van het zesde leerjaar. Het was de 12-jarige klasverantwoordelijke Jasper Dheedene, die met directeur Isabelle Callu het feestprogramma in goede banen leidde. Het was Onderwijsschepen Jeannine Vervaeke die de feesttoespraak hield, maar ook ondervoorzitter Eddy Dewaele van DIGO en voorzitter Patrick Delbaere van OVSG kwamen aan het woord.    

Het publiek kon hierbij niet alleen kennismaken met de hedendaagse infrastructuur, maar ook met de nieuwste leermethodes.  De rondgang eindigde in de nieuwe eetzaal, waar een drankje voorzien was. Voor alle kinderen was randanimatie voorzien en voor hen was er een kleine attentie. De nieuwbouw omvat vier ruime klassen en twee kleine bijlokalen. Een nieuw sanitair vlok voor de kleuters en personeel en bijkomend sanitair voor de leerlingen waren eveneens noodzakelijk. De eetzaal biedt voortaan plaats aan 140 eters. Er kwam ook een nieuwe speelplaats en een aangepaste keuken.

Alhoewel nog bitter jong heeft de school op het Torenhof reeds een merkwaardige geschiedenis achter de rug. Die geschiedenis is zeer nauw verbonden met de woonwijk, die een enorme explosie kende tijdens de beginjaren ’70. Het waren allemaal jonge gezinnen, die wel brood zagen in het huren of aankopen van de goedkope, maar toch comfortabele woonhuizen welke hier opgetrokken werden door de plaatselijke bouwmaatschappij “Helpt Elkander”. Het initiatief voor de aanleg van deze centrale woonwijk werd genomen door wijlen de heer Oscar Kint.

De buurtbewoners voelden vlug de nood aan een nabij gelegen kleuterschooltje. De toenmalige schepen van onderwijs Frans Delombaerde en burgemeester Marcel Coucke namen het intiatief. De gemeentelijke centrumschool o.l.v. Oscar Verhellen zou de onderneming patroneren. Dat patronaat zou nog duren tot in 1982, wanneer de school uiteindelijk een zelfstandige school werd.

Het oog viel op een leegstaand boerderijtje, dat in ijltempo werd klaargestoomd en bemeubeld met ‘overschotten’ uit de centrumschool. Verschillende leerkrachten en ouders zorgden ervoor dat het gebouwtje kleutervriendelijk werd gemaakt en dat er voldoende aantal kinderen werden ingeschreven. Dit gebeurde door alle huizen van het Torenhof te bezoeken, een taak die werd opgedragen aan de jongste onderwijzers van de centrumschool. De school is gestart in 1970-1971  met kleuterleidster Veronique en 14 kleutertjes. Aldra volgde een tweede en een derde kleuterklas en het boerderijtje werd onvermijdelijk te klein.

In 1972 startte de bouw van een nieuw schooltje, wellicht onder een ongelukkig gesternte van een failliete aannemer. Bekaert Building Company nam het werk over en bouw de klassen volgens het toen erg in zwang zijnde prefabsysteem. Er volgden nog uitbreidingen bij een tweede en derde programma wegens de grote aantrekkingskracht van de school, die toen pilootschool werd voor nieuwste leermethoden.  Mar de gebouwen van het eerste uur hadden duidelijk hun beste tijd gehad. Er was vooral een nijpend tekort aan speelruimte met als gevolg ondermeer ook een teveel aan ongevallendossiers. Er was ook te weinig sanitair en klassen moesten ook dienen als refter en in de overdekte kleuterspeelplaats werden klassen gevormd.

In mei 1997 kwam voor toenmalig directeur Georges Decuyper en zijn korps het verlossend principiëel akkoord van de gemeenteraad voor een totaal nieuwe vleugel, mits subsidiëring van DIGO.  De goedkeuring van het ontwerp liet nog drie jaar tot 4 juli 2000 op zich wachten, maar het duurde weer tot 24 september 2003 voor een eerste werkvergadering, waarop de werken werden voorbereid. Sinds november 2003 is de school één grote bouwwerf. Eerst werd de oude vleugel met drie klassen en een sanitair blok afgebroken. Die maakte plaats voor twee sanitaire blokken, twee grote bergruimtes en een ruimte voor het schoonmaakpersoneel, een comfortabele refter en keuken en ruimte voor de voor- en naschoolse opvang. In juni 2004 vond de eerste steenlegging plaats.

Op de verdieping kon men nog eens vier ruime klassen, een taakklas en een berging onderbrengen. De school beschikt eindelijk ook over een noodzakelijke nieuwe brandweertoegang van 6 meter breed naar de binnenspeelplaats. Vanaf april 2005 werd voorde school ook een nieuwe speelplaats aangelegd. De kostprijs van de nieuwe infrastructuurwerken bedraagt 2.061.878 Euro (BTW inclusief), waarvan 1.078.547 Euro betoelaagd wordt door DIGO.  De school telt momenteel 320 leerlingen, afkomstig uit twintig gemeenten.  Die zijn nu eindelijk gehuisvest in luchtige, moderne gebouwen. Tijdens de werken moesten een aantal klassen worden ondergebracht in containers.

Onderwijsschepen Vervaeke zag de school als het kloppend hart van de wijk Torenhof. Hier is er geen gevaar dat iemand reclameert over het lawaai, want de school houdt de wijk eeuwig jong.  De feestvierders nodigden ook alle buren uit voor deze kennismaking. Patrick Delbaere van OVSG stelde dat openheid een van de hoekstenen is van een degelijke basisschool. De sterke ouderraad legt eveneens de link naar de omgeving. De jonge zangers, dansers en muzikanten zorgden voor de peper eh het zout  tijdens de stijlvolle openingsplechtigheid.

(deze bijdrage vervangt de aankondiging van 17-01-2006)

Dury heeft het weer goed bekeken. Essevee heeft ondertussen ook al enige maturiteit in eerste verworven en ook de laffe fouten van de Standard-spelers konden hen niet uit hun lood brengen. In de heenmatch won Standard nog op een diefje in het Regenboogstadion, vanavond was daar geen sprake van. Conceiçao kon Standard nooit op sleeptouw nemen. Een serieus verschil met Zulte-Waregem, dat Minne als bewaker van Conceiçao bijna foutloos zag spelen en ook kon rekenen op de altijd aanspeelbare Sergeant en de Ghanese krachtpatser Salou.

Al na tien minuten kregen de Rouches een eerste waarschuwing, maar een goal van D'Haemers werd door De Bleeckere wegens buitenspel afgekeurd. Standard reageerde met een schot van Rapaic. Sengier loste, Geraerts plaatste de rebound tegen de paal. Zulte combineerde dikwijls perfect en toen Runje een verrassend knap schot van Salou voor de voeten van Sergeant werkte, leek die te gaan scoren. Deflandre bracht redding op de lijn.

Snel na de pauze was het toch raak. D'Haemers glipte door de buitenspelval en legde over Runje binnen: 0-1. Onyewu kopte een voorzet van Meert tegen de eigen deklat en Salou toonde zich egoïstisch op counter, zodat Standard nog mocht hopen. Via de invallers Kovalenko en Niculae brandde Sclessin zelfs even. Tchité liet lopen voor de vrijstaande Roemeen, die zijn eerste goal in België scoorde. Eén minuutje duurde de hel van Sclessin. Sergeant liet een kans niet onbenut na opnieuw een krachttoer van Salou. Bij Conceiçao kookte dan het potje al over. Een enorme ontgoocheling voor Standard, zwak over de hele lijn. "Een collectieve off-day", zei hulptrainer Demol. "De zege van Zulte was verdiend."  Die zou trouwens ook al verdiend geweest zijn in de heenronde op Waregem.

Zaterdag 21 januari 2006 om 20 u. presenteert Singhet Vro een auditieconcert in het kader van het eerste Provinciaal Koorfestival, dat zal doorgaan op 22 oktober 2006 in het Concertgebouw te Brugge. Het auditieconcert is het  eerste in de reeks en hierop treden het Klein Koor Desselgem en Rondinella uit Knokke-Heist aan voor de selectiejury. De nieuwe provinciale korfestivalcyclus is eigenlijk vorig jaar al gestart en dan vierde de Provincie West-Vlaanderen ’50 jaar cultuur’.  De Waregemse koren zijn bijzonder sterk vertegenwoordigd in de selectie, die verder wordt beoordeeld bij auditieconcerten. Ook de reeds eerder gelauwerde koren Laidos en Con Cuore zijn daarin geselecteerd.

Van de twintig ingeschreven koren, werden er tien uitgekozen na een eerste selectie op basis van het ingediende dossier en een klankopname van het koor.  In de tweede fase worden de geselecteerde koren door dezelfde selectiejury beoordeeld tijdens auditieconcerten. Het is de bedoeling dat de jury uit deze tien koren maximum zes finalisten aanwijst. Op het Provinciaal Koorfestival, waarvoor een andere vakjury is aangekondigd, wordt één koor uitgeroepen tot provinciaal laureaat. Ook de tweede en derde laureaat krijgt hierop een afzonderlijke vermelding. De overige drie koren mogen dan de titel dragen van ‘provinciaal genomineerde’.

Supporters en koorliefhebbers kunnen aan de inkom een folder bekomen met informatie over alle auditieconcerten en de geselecteerde koren. Daarin staat ook de samenstelling van de selectiejury met Antoon Defoort, Luc Anthonis, Kamiel Cooremans, Florian Heyerick en Roger Leens . De presentatie gebeurt door Trui Demarez. De toegang bedraagt 7 € in voorverkoop en 8 € aan de deur.

De Stedelijke Openbare Bibliotheek  Waregem zet de jaarlijkse gedichtendag van donderdag 26 januari op drie manier in de kijker.  Eigenlijk wordt al gestart op zaterdag 21 januari met een tentoonstelling van kalligrafisch uitgebeelde poëzie. “Poëzie & Beeldende Kunst” is het thema van dit jaar 2006, dat niet alleen een André Demedtsjaar is maar ook als Rembrandtjaar wordt bestempeld. Vandaar de intergratie van een klassevolle kalligrafietentoonstelling in de Waregemse bibliotheek, een ideale mix van tekst en toegepaste plastische kunsten.

De tentoonstelling loopt van 21 januari tot 18 februari met werk van Brody Neuenschwander en Yves Leterme. Aan de rekken worden ingekaderde kalligrafieteksten opgehangen en de bibliotheekbezoeker kan met een plannetje een rondgang maken op het gelijkvloers en de eerste verdieping. Brody Neuenschwander en Yves Leterme wonen beiden in Brugge en behoren tot de top van het kalligrafie-ambacht in ons land. 

Brody Neuenschwander (foto links) is een geboren Texaan maar streek al jaren geleden in Brugge neer waar hij een internationale reputatie als kalligraaf opbouwde. Hij werd gewaardeerd en bekend door zijn medewerking aan films van Peter Greenaway (o.m. met beschreven lichamen in The Pillow Book) en was vorig jaar nog samen met Kader Abdolah co-auteur van een kunstboek in de alfabetreeks voor ABC2004. Neuenschwander schuwt geen experimenten en is een meester in collagetechniek van mixed media. Door zijn unieke combinatie van tekst en beeld is taal ook een visueel medium geworden : “Zo kan lezen en schrijven eindeloos opnieuw worden uitgevonden”.

De kalligraferende Leterme is de politieker niet, maar ook West-Vlaming. Hij is een volbloed classicus, die voor zijn werk trouwens gretig teksten plukt uit de klassieke talen. Yves Leterme is een verfijnd vakman met een visie : “Wie kalligrafie vereenzelvigt met schoonschrift, gaat voorbij aan de essentie”. Teksten neigen uit zichzelf al naar een bepaalde vorm. Het is de taak van de kalligraaf die vorm te vinden en uit te werken. Via de ambachtelijke kalligrafie ontwikkel je een gevoel voor proportie. Pas later kan je op een bewuste manier die formele regels overtreden en op zoek gaan naar een eigen expressievorm.

Het Poëziefeest wordt in Zuid-West-Vlaanderen jaarlijks regionaal aangepakt. Vorig jaar werd vanuit het samenwerkingsverband van de bibliotheken in onze regio (de bibs van Anzegem, Avelgem, Deerlijk, Harelbeke, Kortrijk, Kuurne, Lendelede, Menen, Waregem, Wervik, Wevelgem en Zwevegem) een bescheiden bundeltje uitgegeven met 13 gedichten van evenveel dichters uit alle gemeenten in de regio. Voor de gedichtendag van dit jaar werd de jonge talentvolle dichteres Lies Koopman verzocht ons een gedicht aan te leveren. Dit regiogedicht, dat wij nog Leiegedicht kunnen noemen, is verwerkt in een poster/jaarkalender. De bibbezoekers krijgen een exemplaar in de week van gedichtendag.

Bovendien worden op Gedichtendag van donderdag 26 januari 2006 ook zakdoekjes met gedichtjes uitgedeeld aan de bezoekers.  Het was het V.C.O.B. (of Vlaams Centrum voor Openbare Bibliotheken) dat zorgde voor het aanmaken van stijlvolle zakdoeken met ontroerende gedichten. Een ideale attentie om de bibliotheekbezoekers mee te verrassen.

te verrassen.

André Demedts werd geboren op 8 augustus 1906. De Stichting van het André Demedtshuis wil dit 100^e geboortejaar luisterrijk opfleuren met een aantal opmerkelijke activiteiten rond het leven en werk van André Demedts. Hij die, zoals hij het verwoordt in zijn gedicht ‘De rozen’, “blij kon zijn om niets”, zou er monkelend-afwijzend bij gestaan hebben.  Monkelend, omdat hij er hoe dan ook veel plezier zou aan beleefd hebben en dankbaar aanvaardend zijn medewerking zou hebben verleend, afwijzend omdat dit nu allemaal toch niet hoefde…

Conform aan de levensopvatting van André Demedts dat de mens de hem hier toegemeten tijd in de eerste plaats dient te gebruiken om gelukkig te zijn, wil de Stichting in het Demedtsjaar 2006  zoveel mogelijk mensen laten delen in de vreugde die André Demedts steeds heeft willen overbrengen naar al wie hem onringde. Ooit schreef Demedts : “Wat zijn we zonder levende waarheid? Wat als er geen hart in klopt, als er geen mens achter staat ?” 
 

Een greep uit de activiteiten die op stapel staan en waaraan nu reeds heel wat mensen en verenigingen hun medewerking hebben toegezegd : een toneelopvoering van Anton Cogen, een expositie van beeldende kunstenaars die ook met het woord bezig zijn, de opvoering van een mysteriespel, een poëzieavond met het begeleidende diavoorstelling, en veel concerten.

Het eerste concert in de reeks optredens rond de viering van 100 jaar André Demedts wordt ons gebracht volgende donderdag 26 januari om 20.30 u. in de Sint-Bavokerk door het kamerensemble Contrasts. Het gereputeerde internationale ensemble bestaat uit Katy Sebestyén, Dana Protopopescu, Freddy Arteel en Ervin Schiffer.  Op het programma staat werk  van Jean Baptiste Loeillet (Trio sonate in F dur), Franz Schubert (Adagio en Rondo), Frederic Devreese (Benvenuta suite), Bernard Baert (Divertimento Allegro), Rimsky-Korsakov (Kwartet in Bes). Tickets zijn vooraf te bestellen bij de Culturele Dienst Wielsbeke tel. 056/67.32.50 of via cultuur@hernieuwenburg.be.

Freddy Arteel is één van de Belgische topklarinettisten. Hij was 25 jaar soloklarinettist bij de Filharmonie te Antwerpen en sedert ’77 docent aan het Koninklijk Conservatorium te Gent. Naast het ensemble Contrasts is hij ook verbonden aan het Belgische klarinettenkwartet en het Antwerpse houtblazerskwintet. In 1993 was hij directeur van het Internationale Klarinettenfestival te Gent, met 700 klarinettisten van over de hele wereld.

Katy Sebestyén uit Hongarije is docent viool aan het Koninklijk Conservatorium te Brussel en aan het Conservatorium van Brabant in Nederland. Ze is verbonden  aan het prestigieuze Koningin Elisabeth Kapel. Ze is de oprichter en dirigent van de Sebestyén Strings en een lid van het Haydn String Quartet.  Ook is ze concertmeester van de European Philharmonic Orchestra.

Dana Protopopescu uit Roemenië is een buitengewone pianiste met een schitterende carrière. Ze liet zich ook opmerken door de originele interpretatie van de muziek van de film ‘Benvenuta’ van de Belgische cineast André Delvaux. Momenteel is ze docent aan het Koninklijke Conservatorium te Brussel en is een veelgevraagd concertpianiste in binnne- en buitenland.

De IJspiste in het kasteelpark Casier was een succesverhaal. Daar was al het prachtig verlichte stadspark. De ijspiste zelf was in tegenstelling met de eerste editie van vorig jaar  operationeel van bij de opening op 8 december 2005 tot de sluiting op zondag 9 januari 2006 om 23 u.  In totaal telde men 12.341 gebruikers, waarvan 2.588 personen die een groepsticket namen (scholen, verenigingen en andere groepen). De uitbating van het schaatsenverhuur door vzw Strijkijzer verliep prima, dwz.vlot, gestructureerd, vriendelijk…

Er stonden vier tuinhuisjes achter de piste opgesteld. Daarvoor werden in totaal 88 boekingen toegestaan van Waregemse verenigingen. Over de locatie van de stalletjes waren er enkele opmerkingen. Deze stonden eigenlijk aan het minst bereikbare deel aan de overkant van de piste en niet alle bezoekers hadden er een omweg voor over om daar te geraken.

De resultaat van het gebeuren kan ook goed geëvalueerd worden, dank zij een enquête van Justine Vanryckeghem. Zij is stagiaire op de dienst Externe Zaken van de stadsadministratie en heeft in de periode van de uitbating van de ijspiste een steekproef van 206 enquêtes afgenomen en verwerkt.  Voor zover de steekproef betrouwbaar genoeg is, blijkt dat er ongeveer evenveel mannelijke als vrouwelijke schaatsers waren, die op enkele schaarse uitzonderingen na allemaal de sfeer gezellig tot zeer gezellig vonden. Die hoogste kwotering “zeer gezellig” viel vooral ‘s avonds bij de aangepaste verlichting.

De enquête toont ook aan dat 70 % van de bezoekers komt met vrienden of gezin en als we de verdeling maken tussen beide groepen noteren beide ongeveer evenveel. Overdag scoren de gezinnen en verenigingen-groeperingen het hoogst, ’s avonds de vrienden. De meeste bezoekers (61 %) komen met de auto en parkeren hem in de centrumstraten van Waregem, op de markt of op de parking van het stadspark. 24 % komt te voet, bijna 10 % met de fiets en 5% met het openbaar vervoer. De twintigers en veertigers zijn het talrijkst; pas daarna volgen de vijftigers en de dertigers. Opvallende vaststelling uit de resultaten is dat er toch minstens 2 bezoekers (1 %) zouden geweest zijn van ouder dan 85 jaar.

De meeste bezoekers zijn woonachtig in Waregen (met 53 % uit de kerngemeente zelf). Er waren wel evenveel bezoekers uit buurgemeenten Zulte en  Anzegem als uit de deelgemeenten van Waregem. Uitschieters kwamen uit Kessel-Lo, Nederland, Frankrijk, Zwevezele, Aalter, Gent, Zedelgem, Deinze en Menen. De informatie over de ijspiste kregen de meeste bezoekers door mond aan mond-reclame. De stedelijke informatie (Sprong, …) staat genoteerd  op de tweede plaats en op drie komen de andere communicatiemiddelen, buiten de krant of folder die nog afzonderlijk in die volgorde worden opgegeven. Behoort deze e-gazette niet tot die andere communicatiemiddelen?!

(op de foto beeld van Griet Mahieu, de 10.000ste bezoekster van ijspiste, hier samen met vader Tony en zusjes Lies en Ine)

Zaterdag 21 januari wordt opnieuw een belangrijke mijlpaal in de betrekkelijk korte geschiedenis van de Stedelijke Basisschool Torenhof. Dan wordt er een nieuwe schoolvleugel geopend. Naar aanleiding hiervan nodigen het college van burgemeester en schepenen en het team van de SB Torenhof  ons uit om kennis te maken met de nieuwe infrastructuur. Na de officiële plechtigheid met de genodigden worden van 16 tot 18 u. de deuren geopend voor alle geïnteresseerden. We worden er dan gegidst door leerlingen van het 6^e leerjaar. Er is een drankje voorzien in de nieuwe eetzaal. Voor alle kinderen is randanimatie voorzien en een kleine attentie.

De school is gestart in 1970 met kleuterleidster Veronique Devreese en 14 kleutertjes. Tijdens de beginjaren 70 werd de pas gebouwde woonwijk Torenhof in snel tempo bevolkt. Het waren uiteraard allemaal jonge gezinnen die wel brood zagen in het huren of aankopen van de goedkope maar toch comfortabele woonhuizen welke hier opgetrokken werden door de plaatselijke bouwmaatschappij "Helpt Elkander". Het initiatief voor de aanleg van deze centrale woonwijk werd genomen door wijlen de Heer Oscar Kint.

Met de jonge gezinnen op de nieuwe wijk waren er ook veel jonge en vele kinderen. De buurtbewoners voelden vlug nood aan een nabij gelegen kleuterschooltje. De toenmalige schepen van onderwijs, de heer Frans Delombaerde, en de burgemeester Coucke namen het initiatief. De gemeenteljke centrumschool o.l.v. directeur Oscar Verhellen zou de onderneming patroneren.

Het oog viel op een leegstaand boerderijtje dat in ijltempo werd klaargestoomd en bemeubeld met "overschotten" uit de centrumschool. Verschillende leerkrachten en ouders zorgden ervoor dat :

- Het gebouwtje kleutervriendelijk werd gemaakt

- Er een voldoende aantal kinderen werden ingeschreven

en dit gebeurde door alle huizen van het Torenhof te bezoeken, een taak die werd opgedragen aan de jongste onderwijzers van de centrumschool.

Wareber kon reeds (op 20 december) melden dat Esther Maas de nieuwe directeur wordt van Cultuurcentrum De Schakel in Waregem. Ze volgt op 1 februari officieel Ria Merlier op, die haar nog enkele weken gaat begeleiden. De raad van bestuur van De Schakel is ervan overtuigd dat Esther Maas een stevige aanwinst wordt voor het Waregemse culturele leven. Zelf was ze nooit eerder actief in Waregem en het wordt dus een hele uitdaging om met de bewoners kennis te maken.

Een aantal Waregemnaars maakten al kennis met de 26-jarige Esther Maas. Zij is afkomstig van Neerpelt (Limburg) maar verblijft al een poos in Gent. De nieuwe directeur is licentiate Germaanse Filologie en volgde Theaterwetenschappen. Zelf speelde ze theater bij het gezelschap Mireille & Mathieu. In centrum Vooruit was ze ook een tijdje aan de slag. In Neerpelt gaf Esther Maas toneellessen, dictie en voordracht.  Nu gaat ze zich goed voorbereiden op haar intrede in het Waregemse culturele leven en daarbij kan ze gebruik maken van de ervaring van Ria, die haar nog enkele weken helpt begeleiden.

Esther Maas is gek op theater en ze kijkt al uit om in haar nieuwe functie van directeur van De Schakel zo veel mogelijk producties te zien en te evalueren. Intussen werkt ze al mee aan de programmatie voor volgend jaar. Haar keuze voor cultuurcentrum De Schakel was een bewuste keuze als middelgroot centrum met een goede programmatie, dat een breed publiek aanspreekt.  Nieuw directeur Esther Maas weet dat De Schakel in de ruime regio een grote naam heeft. De uitstraling is groot. Ze ziet het als haar opdracht om met de staf en alle andere medewerkers het niveau hoog te houden.

Cultuurcentrum De Schakel mag ook Pieter Possenier verwelkomen, die het technische team komt versterken.

De Jonge Ondernemers van Unizo Waregem hebben al een hele reputatie opgebouwd van bekende en interessante gastsprekers op hun jaarlijkse nieuwjaarsreceptie. Dat was dit jaar niet anders en een stunt was ook dat de traditionele receptie als primeur doorging in de pas gerenoveerde zaal “De Hoop” in de Stationsstraat. Daar zal de nieuwe voorzitter Kristof Chanterie, als confrater van de nieuwe zaaleigenaar Delmulle, wel voor kunnen zorgen hebben. Het werd voor de zowat tweehonderd sympathisanten alvast een gezellige avond in het schitterende kader van de heel stijlvol gerenoveerde zaal “De Hoop”. 

Als gastspreker hadden Kristof Chanterie en zijn twintigkoppig bestuur dit jaar niemand minder dan de minister-president kunnen strikken. De laatste jaren waren ondermeer gouverneur Paul Breyne, toenmalig nationaal Unizo-voorzitter Kris Peeters en vorig jaar nog Vlaams minister Geert Bourgeois te gast. Yves Leterme zag 2006 positief in met een iets hogere groei van het BN¨P (2 %) en het vooruitzicht dat Vlaanderen tegen 2009 zijn schuldenberg tot het nulpunt kan terugdringen.

Maar de Vlaamse minister-president blijft waakzaam. Hij vraagt meer aandacht voor economie. We kunnen de kop niet langer in het zand steken als alle cijfers van verschillende betrouwbare instituten  hetzelfde aanduiden: België gaat er mondiaal en europees, op economisch vlak, op achteruit. Het helpt ons niet te denken dat we het over enkele decennia nog goed zullen hebben, alleen maar omdat we vandaag een welvarende gemeenschap zijn. Er valt hard te knokken. En dat kan maar door hard te werken, langer actief te blijven e vooral inventief te zijn. Ook het verhaal dat we nog altijd de slimste van de klas zijn, is al lang achterhaald.

Over de realisaties van zijn eigen regering blijft Leterme met beide benen op de grond: “We werken hard met de ganse ploeg en we moeten normaliter in 2006 wel enkele vruchten plukken van de inspanningen van de voorbije jaren. Er komt ook weer meer ruimte om te investeren. Maar de basis van alles blijft de ingesteldheid van de mensen. Nee, Vlaanderen krijgt de welvaart de komende jaren niet cadeau.”

De Jonge Ondernemers in Waregem tellen momenteel een honderdtal leden. Het is en blijft de bedoeling jonge zelfstandigen en ondernemers uit de Waregemse regio via allerlei activiteiten samen te brengen op een informele manier. De vereniging blijft volgens voorzitter Kristof Chanterie de beste remedie tegen individualisme en de daaruit voortvloeiende verzuring in onze maatschappij.  Eind februari gaan de Jonge Ondernemers meegenieten van het carnaval in Aalst, in de lente volgt een eetavond en in de zomerperiode wordt een sportdag geprogrammeerd. Voor de traditioneel geworden kroegentocht is men op zoek naar een alternatief die de verkiezingskoorts kan weren.

In de hal van het Cultuurcentrum De Schakel worden momenteel, en dit tot zondag 5 februari, de geselecteerde werken tentoongesteld van de Gaverprijs 2006.  Vrijdagavond had de proclamatie plaats en hierbij werd de hoofdprijs toegekend aan de 25-jarige Cédric Estercam uit Merksem. De laureaat is student van de Antwerpse Academie en zijn werk is volgens de jury gekenmerkt door een zeer grote homogeniteit, door een bevreemdende keuze voor een aparte thematiek, door een al even bevreemdend perspectief, door een extreem heldere plaatsing van het motief in het compositieveld, door de zelfzekere tegenstelling tussen figuur en achtergrond en tenslotte door de zeer rijke, geschakeerde picturale behandeling van het motief. Het is een hele boterham, maar als u het werk gaat bekijken, zult u gegarandeerd die uitleg naar waarde kunnen schatten.

Het schilderij dat van zijn drie inzendingen unaniem werd weerhouden om in ruil voor de bekroning in deze toch gereputeerde wedstrijd te schenken aan de stad Waregem is een beeltenis van een ‘stootkar’.  De beeldtaal is heel bevattelijk en dat is trouwens een kenmerk dat voor zijn drie werken van toepasselijk is. Een ander werk van hem toont een eenvoudige caravan. In zijn verslag merkte de jury trouwens op dat de volledig abstracte beeldtaal zo goed als afwezig bleef in het Gaverjuweel 2006 met de vraag trouwens op het volledige abstracte vandaag de dag wel het academische zou weten te overstijgen. De bezoeker kan dus genieten van de kwaliteit van de werken. Hier en daar worden wel gekozen voor het beste van de twee werelden, door abstracte en figuratieve elementen in één beeld te vermengen.

Bij de proclamatie wees schepen van cultuur Jeannine Vervaeke op het stijgend belang van de Gaverprijs. Het blijft een prijs voor schilderkunst en die wordt tweejaarlijks georganiseerd door Cultuurcentrum De Schakel, in samenwerking met het Stadsbestuur en de Cultuurraad van Waregem. Gestart in 1982 is men dit jaar aan de elfde editie toe en in 2008 wacht de volgende uitgave. In de jaren tachtig werd de Gaverprijs afwisselend georganiseerd met het Gaverjuweel voor amateur-toneelgezelschappen, maar die is bij enkele edities beperkt gebleven. Voor nieuw talent is het geen evidentie de wegen naar het grote publiek te vinden. De tweejaarlijkse Gaverprijs is voor jonge kunstenaars terzelfdertijd een uitdaging en een kans: de uitdaging zich te meten met andere talentvolle kunstenaars en de kans te worden geselecteerd door een eminente jury. Laureaat worden houdt voor de kunstenaar een wissel op de toekomst in. De overzichtstentoonstelling met werk van geselecteerde laureaten uit de voorbije edities, die dit jaar in BE-PART (platform voor actuele kunst) wordt georganiseerd, is daarvan het mooiste bewijs. Die tentoonstelling van de selectie van laureaten van de Gaverprijs 1982-2004 is te zien van 26 februari tot 23 april 2006.

Gaverprijs is een wedstrijd die zich richt tot die schilders die op een professionele manier met de schilderkunst omgaan. De organisatoren willen mensen onderscheiden en stimuleren die professioneel met schilderkunst bezig zijn, weze het nu tijdens hun (hogere) opleiding, tijdens hun post-graduaat of tijdens de zeer moeilijke, vaak donkere overgangsperiode tussen opleiding en onafhankelijke, individuele kunstenaarspraktijk. Aan de globale inzendingen valt trouwens zeer goed te merken dat de zogenaamde amateurs hoe langer hoe meer de Gaverprijs links laten liggen. Dit alles betekent niet dat de organisatoren of de juryleden van de Gaverprijs vinden dat de amateuristische beoefening van de schilderkunst onterecht of zonder betekenis zou zijn. Integendeel. Het betekent wel dat de Gaverprijs zich specifiek inzet met en voor zij die voor een professionele schilderkunst gaan.

De Gaverprijs 2006 telde 52 inzendingen, het laagste cijfer ooit onder het bewind van de huidige organisatie en jury. Voor de eerste keer waren er meer inzendingen van vrouwen dan van mannen! Dit laatste laat zich ook aan de prijzen zien. Drie selectieronden waren nodig om een quotum te bereiken dat toelaat een tentoonstelling neer te zetten, die is aangepast aan de huidige expositiemogel ij kneden van De Schakel. Met het opnemen van gedeeltelijke inzendingen wilde de jury expliciet gerichte signalen van appreciatie geven. Het zal aan de betrokken kunstenaars zijn voor zichzelf de lessen te trekken uit onze keuze uit het door hen ingeleverde werk.

De tweede prijs van de Gaverprijs 2006 is voor de 23-jarige Dorien Delbaen (\'1982) uit Boechout, ook al studente aan de Antwerpse Academie. Dorien Delbaen werkt aan een meer inhoudelijk geladen, mysterieuze schilderkunst. De voorwerpen, de mensen of de situaties die ze in beeld brengt zijn ons zeer vertrouwd maar krijgen door een adequate en persoonlijke schilderkunstige vertaling een uitgesproken unheitnlich karakter. De derde prijs gaat naar naar de 23-jarige in Kortrijk geboren Ada Van Hoorebeke . De jury waardeerde vooral in haar diptiek Waffle Table de zeer ironische interpretatie van het stilleven en het burgerlijk interieur, in de beste traditie van De Braekeleer en Ensor. De jury heeft er aan gehouden het werk van de 27-jarige in Kortrijk geboren Marieke van Edom, studente aan Sint-Lucas Gent, met een eervolle vermelding te sieren. In haar intimistische schilderijen prezen we het subtiele evenwicht tussen ingezette picturale middelen en compositie. De andere geselecteerde kunstenaars waren Raf Peeters uit Brugge, Lique Schoot uit Arnhem, Maartje Smeyers uit Antwerpen, Saskja Snauwaert uit Koolskamp, Nele Tas uit Antwerpen, Peter Van Ammel uit Rollegem en Savio Van Bavel uit Antwerpen.

Geven we nog mee dat de jury bestond uit voorzitter Jo Coucke, directeur Deweer Art Gallery Otegem, kunsthistoricus Norbert De Dauw, docent-kunsthistoricus Johan Pas en Hans Feys, adjunct van de directeur Administratie Cultuur. Het ligt in de bedoeling om daar voor de volgende edtie een vrouwelijk jurylid aan toe te voegen, indien mogelijk een kunstenares.

(zie ook de aankondiging in dit blog op 8 oktober 2005)

Bij Unizo Waregem komt er een nieuwe ploeg aan het roer. Hans Maddelein is verkozen als nieuwe voorzitter. Joof Duthoy doet na vier jaar voorzitterschap een stap opzij en wordt nu ondervoorzitter. Het nieuwe uitvoerend comité bestaat verder uit Henk Arslyder, Stefaan Casteur,  Gauthier Debrandere en Franky Verschueren. Het is de bedoeling van dit uitvoerend orgaan om zonder daarom meteen aan politiek te doen, de syndicale functie de volgende jaren nog te versterken.

Unizo Waregem heeft een sterke reputatie in het land. Als het ledenaantal en werking aankomt, staat Unizo Waregem momenteel op de twaalfde plaats van gelijkaardige middenstandsorganisaties in Vlaanderen. En dat niveau wil het nieuwe uitvoerend comité met voorzitter Hans Maddelein op kop zeker behouden. Eigenlijk bestaat de ambitie om eigenlijk nog naar een hoger niveau op te klimmen door onder andere meer potentiële leden in Waregem te benaderen. De doelgroepen zijn: winkeliers en eenmanszaken, KMO’s, vrije beroepen en kaderleden, starters of beginners. Deze laatste moeten door de organisatie zeker ook worden opgevolgd en ondersteund.

Nieuwe voorzitter Hans Maddelein wil jaarlijks uitpakken met een soort „State of Union", een soort intentieverklaring gebaseerd op de resultaten van wat er de voorbije twaalf maanden gebeurde. Hij kreeg alvast een sterke erfenis. Unizo is al goed in beeld met de handels- en verbouwbeurzen, de Nacht van de Middenstand, de Nacht van de Humor, enzomeer. De periodiek NCMWeetje is straks aan zijn 65ste nummer en krijgt daarbij een nieuwe naam die afstapt van de oude NCMV-benaming.  Het Weetje vormt het bindmiddel tussen de raad van bestuur en de leden. Maar de voorzitter wil vooral niet vergeten waarvoor de organisatie bestaat: de belangen van het doelpubliek verdedigen.

Tijdens de nieuwjaarsreceptie van de SPa in Waregem is aangekondigd dat SPa en Spirit na diverse overlegmomenten hebben beslist om bij de gemeenteraadsverkiezingen van oktober samen in kartel naar de kiezer te trekken. De lijst zal de naam SPa-Spirit dragen.   Er is ook een nieuwe lijsttrekker gevonden in de persoon van Guy Adams. De verdere invulling van de lijst zal de komende maanden gebeuren. Dat SP.a niet meer scheep gaat met het Paars kartel Openstad, hoeft niemand te verwonderen. In 2000 haalden de socialistische kandidaten bij het paarse kartel Open Stad van toen het leeuwenaandeel van de stemmen, maar dit is mede door omstandigheden geenszins te merken in de gemeenteraad. In 1994 haalde de SP nog zeven verkozenen en daar blijven er momenteel nog twee (drie) van over.

Guy Adams is geen onbekende voor politiek Waregem. Hij nam al in 1994 en 2000 deel aan de gemeenteraadsverkiezingen. Guy Adams was als fractieleider met 1028 voorkeurstemmen zowat de rijzende ster van de nieuwe Waregemse socialisten, toen hij begin 2003 onverwachts ontslag nam uit de gemeenteraad en plaats maakte voor Guy Delodder (VLD). Eerder in september 2001 had ook al kopstuk Erik Derijcke, lijsttrekker met monsterscore van het paarse kartel Openstad, ontslag genomen voor zijn job in het Arbitragehof. Later spatte Openstad uit elkaar en hield SP nog slechts twee raadsleden over.  Guy Adams werd voorzitter van het Vrijzinnig Centrum Poincaré in de Stormestraat in Waregem. Na gesprekken met diverse personen heeft Guy Adams nu besloten om het door SPa aangeboden lijsttrekkerschap te aanvaarden.

Aquafin is deze week gestart met grootscheepse collector- en wegeniswerken in Beveren-Leie en Desselgem. Voor plaatselijke bevolking is daarover gisterenavond een infovergadering gehouden in het Stedelijke Ontmoetingscentrum ’t Klokhuis in Beveren-Leie. Het gaat om het project nr 99.540 en hierin wordt een gescheiden rioleringsstelsel aangelegd. Dit betekent dat afvalwater en regenwater maximaal gescheiden zullen worden afgevoerd. Het regenwater zal rechstreeks afgevoerd worden naar de Leie. Schoon water hoort namelijk niet thuis in een rioleringsnet. Het afvalwater wordt dan afzonderlijk naar de toekomstige RWZI (= rioolwaterzuiveringsinstallatie) in Beveren-Leie gevoerd, waar het zal gezuiverd worden vooraleer het in de Leie wordt geloosd.

Dit RWZI wordt pas volgend jaar gebouwd aan het einde van de Sint-Jansstraat. In afwachting van de indienststelling van de RWZI zal het afvalwater voorlopig rechstreeks in de Leie lopen zoals tot nu toe altijd het geval is geweest. Met de uitvoering van dit project wordt op termijn het afvalwater van 15.000 inwoners aangesloten op het rioleringsinfrastructuur. Door gebruik te maken van een gescheiden buizennet zal niet langer ongezuiverd afvalwater in de Leie worden geloosd. Om de hinder te beperken, wordt er gewerkt in verschillende fases. De werken starten in het gedeelte van de Sint-Jansstraat in Beveren-Leie van het toekomstige zuiveringsstation aan de Leie tot aan het kruispunt met de Grote Heirweg.

Aquafin staat als bouwheer in voor de aanleg van de collectoren (hoofdriolering). Hiermee worden volgende lozingspunten naar de RWZI gevoerd: Dolagestraat, Leiestraat, Lindenstraat, St. Pietersstraat, Tienbunder en Ooigemstraat in Desselgem ; Grote Heerweg, Barmbeekstraat, Hoornakkerdreef, Sint Jansstraat, Kleine Heerweg, Kerkdreef, Bermkouter, Ter Zompt, Deken De Bosstraat, Kleurvinge, Pontstraat, een gedeelte van de  Kortrijkseweg in Beveren-Leie en de Gentsesteenweg in Harelbeke.

De stad Waregem staat als mede-opdrachtgever in voor de aanleg van de gemeentelijke rioleringen. Ook worden een aantal straten heringericht, zoals de  Ponstraat (tussen N43 en Grote Heerweg), Grote Heerweg, Hoonakkerdreef en Sint-Jansstraat . Het rioleringsproject zelf gaat 7,2 miljoen euro kosten, exclusief BTW, waarvan 2.939.450 Euro voor de stad Waregem en 4.315.297 Euro voor Aquafin, zeg maar het Vlaams Gewest. De uitvoeringstermijn is bepaald op 280 werkdagen, zeg maar 672 kalenderdagen of bijna twee jaar tot eind 2007. 

Te verwachten hinder:

Gedurende de werken kan u enige hinder ondervinden als gevolg ervan. Er wordt geprobeerd om dit tot een minimum te beperken, met een maximum aan toegankelijkheid en veiligheid. Daarom zal er gewerkt worden in verschillende fases:

1. Sint-Jansstraat tem kruispunt Grote Heerweg

2. Kortrijkseweg Zuid

3. Kortrijkseweg Noord

4. Grote Heerweg tussen Sint-Jansstraat en Hoonakkerdreef

5. Pontstraat en Kleine Heerweg

6. Hoonakkerdreef + Grote Heerweg ten oosten van Hoonakkerdreef

7. Grote Heerweg ten westen van Sint-Jansstraat

8. Tussen ooigemstraat en Ter Lindenstraat

9. Ter Lindenstraat + Hooistraat

10. Ter Lindenstraat – Dolagestraat (excl. Leiestraat en Hooistraat)

11. Leiestraat en Hooistraat

12. Dolagestraat

13. Ooigemstraat

14. Tussen Ooigemstraat en Grote Heerweg

15. Pompstation Ooigemstraat

16. Pompstation Pontstraat

We kondigden reeds eerder de opvolging aan van Raphael De Cabooter als CD&V-raadslid door Pietro Iacopucci. Die aankondiging hebben we inmiddels na de gemeenteraadszitting vervangen en gewijzigd.  Hier willen we het nieuwe raadslid nog even voorstellen. Pietro Iacopucci is 28 jaar en dat betekent dat hij met Chantal Coussement (twee jongste raadsleden) de job heeft om bij stemmingen in de raad in te staan voor het tellen van de stemmen.  Hij woont ook al sinds zijn geboorte in deelgemeente Beveren-Leie en hij is daar geen onopgemerkte figuur.

In Beveren-Leie was hij niet actief in de Chiro, maar wel in het Jeugdkoor en ook deze trokken op kamp, organiseerden fuifen en bezochten interessante projecten. Intussen heeft Beveren aan hem een sterk geëngageerde persoonlijkheid, ondermeer als secretaris van het feestcomité maar ook als lid van de verkeerscommissie, de parochieraad en het ACW. Hij is trouwens ook voorzitter van de gemeentelijke ACW-kern voor gans Waregem en lid van het ACW-verbondsbestuur Midden- en Zuid-Westvlaanderen.

Zijn inzet blijft trouwens niet beperkt tot het ACW. Hij is ook lid van de PWA-raad Waregem, de toezichtscommissie van de Stedelijke Academie voor Muziek, Woord en Dans, de algemene vergadering van vzw Cultuurcentrum De Schakel. Hij is ook bestuurslid van de cultuurraad Waregem, de werkgroep Muziek en Podiumkunsten, de milieuraad, GECORO Waregem en de Jeugdraad. Ondanks zijn jonge leeftijd mogen we van hem wellicht deskundige tussenkomsten verwachten. En dan hebben we nog niet vermeld dat hij advocaat is en op dit vlak zelfs een gereputeerd pleiter, wat blijkt uit zijn palmares als winnaar van het Pleitjuweel op de nationale Pleitwedstrijd. 

De politieke microbe kreeg hem te pakken in de Faculteit Rechten aan de K.U Leuven. Zijn interesse ging zover dat hij in 2000, pas afgestudeerd, deelnam aan de gemeenteraadsverkiezingen en het daarbij zeker niet slecht deed. Hij wil in de gemeenteraad ijveren voor de eigen leefomgeving, de buurt, de thuis ten dienste van de medemens. Hij engageerde zich binnen de CD&V omdat de Christendemocratie een waardevol alternatief wil bieden en opkomt voor de zwakkere in de maatschappij. Om dit zo goed mogelijk te doen, beweegt de CD&V zich volgens Pietro ‘midden de mensen’, in het maatschappelijk middenveld, in de verenigingen. Als lid van jong-CD&V nationaal gaat ook hier zijn engagement verregaand.

De Waregemse Jeugdraad koos een nieuwe voorzitter in opvolging van Daan Vandekerkhove, die vijf jaar voorzitter was. Het werd Thomas Ducatteeuw en deze wil op meer dan een vlak een trendbreuk teweegbrengen.  Thomas Ducatteeuw heeft ervaring bij het jeugdwerk in de KSA, waar hij negen jaar in de leiding stond. Al zijn voorgangers kwamen uit de Chiro. Met vorige voorzitter Daan Vandekerkhove, Hein Decabooter, David Desmet en Pieter Ornelis steekt er zowel ervaring als vernieuwing in de nieuwe bestuursploeg.

De nieuwe voorzitter wil de jeugdraadwerking een nieuwe elan bezorgen. Het zit hem dwars dat de jeugdraad het imago heeft gekregen van papieren tijger. Met zijn bestuursploeg en jeugdconsulent Frederik Verhaeghe wil hij de werking meer slagkracht bijbrengen in het verdedigen van de belangen van verenigingen en individuele jongeren in Waregem. Eigenlijk zette zijn voorganger Daan Vandekerkhove al een vernieuwingsproces op gang en dat is niet meer te stoppen.

Volgens Thomas Ducatteeuw dient de vergadercultuur afgeremd te worden. In de plaats moet flexibeler kunnen ingespeeld op de bestaande wensen en kan er meer effectief tussengekomen ten voordele van de leden.  Binnen die vernieuwing kregen de leerlingenraden van de scholen al stemrecht in de jeugdraad en werd er een jeugdhuis opgezet in de centrumgemeente. Ook werd het huurgeld van de uitleendienst al afgeschaft; een jeugdbewegingstoelage ingevoerd en de kunstzinnige groep Pilch'art opgestart buiten de jeugdraad.

Er wordt ook overwogen om niet langer op zaterdagmiddag te vergaderen aangezien dit een druk moment is voor bepaalde jeugdverenigingen (o.a. KSA, Scouts). Uiteraard blijft de kern het verstrekken van adviezen aan de gemeenteraad, terwijl de acties zoals de honderd-dagenfuif aantonen dat er hier dynamiek schuilt.

Met zijn nieuwe voorstelling op vrijdag 13, zaterdag 14 en zondag 15 januari 2006 sluit Compagnie DE URN weer nauw aan bij zijn doelstellingen.  “God kost Geld”, de titel van de nieuwe productie, is zeker weer een niet te onderschatten uitdaging voor de jonge artiesten. De voorstelling is noch klassiek noch alledaags en dat is toch al een kenmerk van de ietwat eigenzinnige jonge ‘compagnie’, die met zijn vorige producties al een sterke reputatie heeft opgebouwd.  Een andere doelstelling van DE URN is dat kansen worden gegeven aan jonge creatievelingen. In deze nieuwe productie staan er maar liefst zes nieuwe jonge gezichten op de scène. Samen met de drie ‘anciens’ en hun regisseur/auteur gaan zij de ‘God kost Geld’-uitdaging aan.

De affiche hangt al een tijdje in het straatbeeld en biedt ons wellicht al een sfeerbeeld van de voorstelling. Daarop vernemen we al dat ‘God kost Geld’ een tragi-komedie is over vreemde vogels en dit bij leven en dood … en voor geen geld. Tijdens het stuk krijgt u als toeschouwer de kans om op drie verschillende momenten even binnen te gluren bij een niet alledaagse familie. Vader gaat dood… Zijn echtgenote blijft in bed tot hij dood is… Ondertussen is het rondlopend geschift zootje, dat hem “papa” mag noemen, vooral met zichzelf bezig… 

Olivier slentert door het huis in zijn militaristisch kostuum. Tot hij alweer dood gaat weigert hij nog te slapen. Zijn vrouw Rita is de tegenpool, die zich van de hele meute distantieert en zich terugtrekt in haar bed. Het is niet verwonderlijk dat Mieke, de geadopteerde mentaalgehandicapte dochter de enige is waarmee Olivier nog vredig kan praten. Het zootje bestaat uit de gefrustreerde zoon David,  de kleinzerige hoogwangere Rea, de losbandige Monique, het heilig boontje Martine en de immer beschonken Jessica. Tenslotte kan een schone zwarte madam met lange benen en hoge hakken even ’t gekraai stoppen.

Acteurs in dit spel zijn : Marie Lammertyn, Dacha Van Eeckhoutte, Jessie De Leeuw, Dries Velghe, Koen De Deygere, Nele Dewaele, Sarah Vermeirsch, Charlotte Claeys en Riet Gailliaerd. Joost Van de Kerkhove staat voor tekst en regie.  De voorstellingen in Waregem gaan door in Cultuurcentrum De Schakel, in de oranje zaal op vrijdag 13 en zaterdag 14 januari om 20.30 u. en op zondag 15 januari om 18 u. De tickets (kostprijs 7 Euro) voor de voorstelling van zaterdag zijn al een tijd uitverkocht. 

Compagnie De URN gaat met de productie ook “on tour”.  In Tielt spelen ze “God kost Geld” op 10 maart 2006 in het ‘Vossenhol’ van Cultureel Centrum ’t Gildhof. In Izegem staat de productie geprogrammeerd op 15 maart 2006 in het Jeugd Ontmoetings Centrum De Schuur. Voor bijkomende informatie verwijzen we naar hun site www. compagniedeurn.be  of tel. 056/60.08.72.

Het Cultuurcentrum De Schakel voelt zich dit seizoen geroepen om ons in te wijden in de modern-klassieke muziek. Zowel in het theaterabonnement als in het vormingsaanbod staat momenteel “Modern Klassiek” op de agenda. Laten we beginnen met de lessenreeks. Onder begeleiding van musicoloog Jan Christiaens wordt ons daarin op een eenvoudige manier de evolutie van de muzikale taal in de 20^ste eeuw uit de doeken gedaan. De reeks van vier opeenvolgende woensdagavonden  start op woensdag 25 januari en de sessies duren telkens van 19.30 u. tot 22 u.

Laat u niet afschrikken door begrippen als atonaliteit, dodecafonie, serialisme, experimentele muziek, postmodernisme en nieuwe complexiteit. Deze worden door de begeleider in een eenvoudige taal uitgelegd. Componisten als Stravinsky, Schönberg, Bartók, Messiaen, Varère, Cage, Stockhausen, Boulez, Reich, Feldman, Ferneyhough en een aantal anderen passeren de revue. Meermaals wordt ook de link gelegd met de schilderkunst. Daarin doen zich immers gelijkaardige evoluties voor.

Toch ligt in deze lessenreeks de nadruk niet zozeer op de theorie. Veel tijd wordt besteed aan het begeleid beluisteren van klassieke muziek uit de 20^ste eeuw. Dit is immers de beste kennismaking met deze ongemeen boeiende periode uit de muziekgeschiedenis. Er is dan ook geen muzikale voorkennis vereist, enkel een grote onbevangenheid en openheid.

Ook bij de concertenreeks “Modern Klassiek” is er uitleg te bekomen. Lucien Bollaert verzorgt voor elk concert om 19 u. een gratis inleiding. Deze concertreeks biedt een overzicht van de belangrijkste werken en componisten uit de 20^ste eeuw. Die start al op donderdag 12 januari, wanneer het Filarminica Strijkkwartet werk brengt van Prokofiev, Roslavets en Schnittke. De volgende concerten gaan door op dinsdag 14 februari (Jan Michiels), dinsdag 21 maart (Sax-Appeal) en woensdag 26 april (Daan Vandewalle).