Pompmolentje terug in kasteelpark

De restauratie van het oude Pompmolentje in het stedelijk kasteelpark Casier is zo goed als afgewerkt. Het wordt één van de attractie voor de Open Monumendag van 11 september 2005. Het pompmolentje is uniek in Vlaanderen en illustreert hoe je met windkracht een pomp kan aandrijven om water te verplaatsen. Sedert 10 oktober 2002 is het een bescherm monument. Dan stond nog enkel de romp in baksteen metselwerk overeind en waren het draaiend gevlucht en het aandrijfwerk zo goed als verdwenen.
Intussen staat het pompmolentje weer in zijn vol ornaat in het kasteelpark Casier. Tegen september moet de molen weer kunnen werken in de didactische opstelling. De ruwbouw werd volledig heropgebouwd met de oorspronkelijke bakstenen. De oude ronde gemetselde bufferput onder de molen kon volledig worden vrijgemaakt en opgekuist. De aandrijving van de pomp gebeurt met windkracht. De molen is zelfkruiend en gaat zich dus automatisch in de ideale positie opstellen ten opzichte van de windrichting van het moment.
De kosten voor de restauratie worden betaald door de afdeling Monumenten en Landschappen van het Vlaams Gewest, de provincie West-Vlaanderen en de stad Waregem.De opmaak van het reconstructiedossier moest gebeuren op basis van enkele (onbeduidende) foto's vanaf 1908 ofwel door vergelijking met andere soortgelijke molentjes in Nederland. De functie van het molentje bleek vrij uniek in Vlaanderen, nl. het aandrijven met windkracht van de pomp om water te verplaatsen. Naar de exacte bedoeling is het echter nog gissen. Mogelijks moest op die manier de vijver van het park op peil worden gehouden door het oppompen van water uit bvb de Gaverbeek. Een ander mogelijke functie was het waterpeil van de drassige weiden in het park te verlagen via een drainagesysteem, zodat de grasperken konden gebruikt worden als bleekweide en andere doeleinden.
Naar didactische opstelling van de pompfunctie opteerden de adviseurs om voorlopig eht water uit het oude reservoir op te pompen en te storten in de gevonden opvangplaat in blauw hardsteen, die het water terugvoert naar de put. Het oude pomptype was uiteraard niet meer verkrijgbaar, maar het werd vervangen door een eenvoudig toestel, robuust en met minimaal onderhoud, zoals het nu wordt gebruikt in de ontwikkelingslanden. De ramen in de molenromp zijn iets groter uitgevoerd zodat de werking visueel beter kan gevolgd worden van buitenaf. De toegangsdeur blijft in principe afgesloten, tenzij voor geleide bezoeken. Het hout van het gevlucht bestaat uit eik.


















