Archief

UNIZO Desselgem steekt de schouders onder een nieuw initiatief : APRES-SKI HAPPENING.  Die gaat volgende zaterdag 28 januari 2006 door vanaf 15 uur en voor de gelegenheid staat het kerkplein te Desselgem vol met houten chalets en een grote tent. Hierin bieden zeven handelszaken en dertien plaatselijke verenigingen drank en hapjes aan.  UNIZO Desselgem reikt hiermede niet alleen de hand naar de Desselgemse middenstanders, doch ook naar alle Desselgemse verenigingen en het mag gezegd de reacties zijn eensluidend positief en massaal.

 

Zaterdagnamiddag valt er dus heel wat te beleven op het dorpsplein in Desselgem. Wie vorige maand de sfeer heeft mogen meesnuiven aan de vier chalets rond de ijspiste in het stadspark Casier in Waregem, kan zich de beoogde ‘apres-ski’ sfeer volgende zaterdag op het dorpsplein best inbeelden. Er wordt ernaar gestreefd dat elke middenstander of vereniging een ander product verkoopt.  De integrale opbrengst gaat naar de deelnemers en voor de verenigingen is dit een ideaal moment om hun kas te spijzen.

 

De 20 deelnemers dienen enkel de huur van de chalets te betalen.  Alle andere kosten worden tenlaste genomen door UNIZO Desselgem, want er wordt werkelijk alles gedaan om er een geslaagd evenement van te maken. In de chalets kunt u terecht voor spijs en drank. Het geheel wordt overkoepeld door een tent van 16 bij 25 meter, zodat zelfs bij regenweer het initiatief niet in het water valt.  Voorts is er verwarming en muzikale animatie voorzien en wordt al het nodige gedaan om een après-skisfeer te creëren.  Electro Devolder, Klimatisatie Wullaert en Jeugdhuis Jakkedoe zorgen voor electriciteit/verlichting en sanitaire voorzieningen/stromend.  Bestuurslid Christof Anckaert staat in voor de organisatie en bestuurslid Dominiek Meyhui zorgde voor het aanmaken van het nodige drukwerk.

 

 

De deelnemende zelfstandigen  met hun respectieve producten zijn : Straetje zonder Ende (aperitief met hapjes, scampis, Italiaanse koffie), restaurant Damberd (oesters, worst met hutsepot of pistolets, wijn), Casa El vid (wafels, chocolademelk met speciale drank, bier la chouffe), Chocolaterie Dezutter (chocoladetaart en koffie), Cafe De Toekomst (pils en kriek), Sfeercafé De Leemput (piro’s en black hole (soort carlsberg)) en El Vid (spaanse dranken en delicatessen).

 

De deelnemende verenigingen/organisaties met hun respectieve producten zijn : Markant (gluhwein), KVLV (soep en advocaat) , Handbalclub (hamburgers, porto en snoep), Golden River Schutters (aperitief, frieten en streekbier), Leiepikkers (escargots, wulloks en irish coffee), Jakkedoe (kippeboutjes en palm), Koninklijke Muziekverenigingen De Leiezonen (barbecue, witte en rode wijn), Minivoetbal Desselgem (Hasseltse koffie), Oudercomité (jenevers), Basketbal (pitta), Chiro (hotdogs, blonde en bruine leffe), Oxfam Wereldwinkel (eigen producten) en Unizo (watoubier en breydelhamspek).

 

Feestcomité Desselgem

 

De grote interesse van de Desselgemse verenigingen wordt ten zeerste geapprecieerd door de plaatselijke UNIZO-afdeling. Het is een bewijs dat in Desselgem samenwerking tussen diverse verenigingen mogelijk is.  Het succes moedigde het plaatselijk bestuur van UNIZO aan om het ‘feestcomite Desselgem’ nieuw leven in te blazen.  In de loop van de maand maart zal Unizo Desselgem een vergadering beleggen met alle verenigingen met het oog op het heropstarten van het feestcomité en dit in overleg met het Stadsbestuur.  Eén van de gespreksonderwerpen wordt de aanwending van de stedelijke subsidie voor feestcomités. Bedoeling is deze toelage effectief aan te wenden in het voordeel van alle Desselgemnaars  (verenigingen, ganse bevolking en middenstanders). 

 

Het feestcomité in Desselgem heeft eigenlijk al een lange traditie. We herinneren ons nog  bijeenkomsten, waarbij ondermeer de jaarlijkse activiteitenkalender werd opgesteld. De hoofden werden ook bij elkaar gestoken in voorbereiding van de ommegang- kermisfeesten. Het was ook die ‘plaatselijke cultuurraad’, die naar aanleiding van het ‘Jaar van het Dorp’ in 1978 instond voor de organisatie van dorpsactiviteiten. Voor zover we ons herinneren bestond die ‘dorpsraad’ of agenda-comité ook al voor de fusie met Waregem. Toen werd dit gepatroneerd door het gemeentebestuur en vertegenwoordigers van alle socio-culturele verenigingen konden er deel van uitmaken.  We zouden het op prijs stellen dat wie daar meer over weet, zijn herinneringen daarover meedeelt in ‘reageer’ of mail.

Mario Verhellen, Lieven De Borgraeve en Veerle Deconick van SP.a waregem hebben niet bij de pakken blijven zitten na de aankondiging vorige week van hun minister Van Brempt om extra middelen te voorzien voor een betere doorstroming van het openbaar vervoer.  Ook in Waregem zijn er op dat vlak problemen en met de steun van de Vlaamse Gewestregering kan nu gewerkt worden aan een sneller en kwalitatief betere dienstverlening van De Lijn.   

 

Zo scoort De Lijn zeker ondermaats inzake stiptheid van de bussen en de reistijden. 

Een slechte doorstroming van het openbaar vervoer veroorzaakt vertragingen en te lange reistijden voor de klanten. Dit brengt ook voor de buschauffeurs problemen met zich mee inzake de naleving van de rij- en rusttijden.  Dit zorgt dan weer voor verlies aan concurrentiekracht van de Lijn t.o.v. de auto, met verlies aan (potentiële) klanten en ontvangsten. Daarnaast brengt  de slechte doorstroming en de daaruit volgende vertragingen ook hogere exploitatiekosten  met zich mee, doordat bijvoorbeeld bijkomende chauffeurs en voertuigen moet ingezet worden om de systematische vertragingen op te vangen…

 

Het contact van hogervermelde SP.a-leden met de medewerkers van  minister Van Brempt leverde resultaten op.  In eerste fase heeft de minister voor dit jaar  80.000 euro voorzien voor een betere doorstroming van het openbaar vervoer in Waregem .  Deze middelen zullen gebruikt worden om de verkeerslichten in de Henri Lebbestraat en deze in de Sprietestraat aan te passen zodat deze voorrang geven aan de bussen van de Lijn, verkeerslichten-beïnvloeding noemt men zoiets. 

 

Dankzij deze doorstromingsinvesteringen kan gezorgd worden voor:

 

-          een betere kwaliteit (reissnelheid)

-          een verbetering in de  regelmaat van het openbaar vervoer

-          een efficiëntere exploitatie van bussen in Waregem

-          vrijkomende capaciteit om extra bussen te laten rijden

 

Dit moet leiden tot meer Lijn’ers.  Er werd aangedrongen om in een volgende fase ook de andere verkeerslichten, die op het Waregemse Lijn-traject liggen, aan te pakken. Bovendien werd gevraagd om tijdens de spits het aantal bussen te verhogen om het Lijn’en comfortabeler te laten verlopen.

Het onderwerp kwam hier al aan bod bij de actie van Welzijnszorg (22-12-2005) en ook burgemeester Yolande Dhondt toonde haar bekommernis bij haar nieuwjaarswoordje (5-1-2006). Ook afscheidsnemend schepen Raf  De Cabooter had het daarover in zijn afscheidswoord. Armen hebben geen stem in de gemeenteraad. We ontvingen toch een uitgebreid studiewerk daarover van Lieven De Borggraeve uit Beveren-Leie, werkzaam op de studiedienst van SP.a. We willen u hiervan de inhoud niet onthouden, omdat het gaat over een groep die, vooral de laatste jaren van ‘belastingsverlagingen’ en andere mooie beloften voor de kapitaalkrachtigen, overal uit de boot valt. Die onrustwekkend aangroeiende groep verdient een menselijke benadering, maar is het grootste slachtoffer van de ondoordachte, ja geniepige fiscale en a-sociale maatregelen van het huidige beleid. De huidige bestuurders in Brussel schikken zich te gemakkelijk naar de ‘zotte’ wensen van de toenemende groep van rijken (België kent het hoogste stijgingsprocentage aan Euromiljonairs in Europa), terwijl ze o zo moeilijk de consequenties kunnen inschatten van hun beleid voor de toenemende groep van armen (ook hier scoort België ‘hoog’, als zouden we het hier beter bij ‘laag’ houden).

 

We zouden Waregem een rijke stad kunnen noemen, want van alle gemeenten uit het arrondissement Kortrijk heeft Waregem met 26.569 euro het hoogste gemiddelde belastbare inkomen per aangifte. Het Vlaamse gemiddelde ligt op 25.620 euro, dat voor het arrondissement Kortrijk op 24.752 euro.  Nog een beter inzicht in de inkomenstoestand van de Waregemnaar bekomen we door het  mediaaninkomen van de Waregemnaar te bekijken. Dit cijfer bekomen we door de inkomens van alle Waregemnaars te rangschikken van klein naar groot en daarvan de waarde te nemen die in het midden ligt. Het mediaaninkomen ondervindt geen invloed van de hoge inkomenstrekkers, en levert dus een vrij accuraat fiscaal beeld ontstaat van de doorsnee Waregemnaar. Ook het cijfer van die mediaan-Waregemnaar is met 21.299 euro het hoogste van het arrondissement Kortrijk (gemiddeld 19.601 euro) en een stuk hoger dan in Vlaanderen (19.764 euro). Het verschil tussen het mediane en het gemiddelde inkomen: 5.270 euro toont aan dat er ook in Waregem een ongelijke inkomensverdeling is (bron cijfergegevens NIS).

 

Fiscale statistieken tonen aan dat de 20% armsten in België na belasting (wareber: armen hebben geen belastingsverlaging) het moeten stellen met 1,8 % van het totaal inkomen. Deze inkomenskloof en bovendien toenemende ongelijkheid bestaat ook in Waregem.  Dit baart niet alleen onze gesprekspartner Lieven De Borggraeve van Animo zorgen.  Cijfermateriaal over armoede in Waregem bestaat, maar ligt niet voor het grijpen. Aan de Waregemse beleidsverantwoordelijken vraagt Lieven om dringend een analyse te maken van alle cijfermateriaal rond armoede en sociale uitsluiting in Waregem: werkloosheidcijfers, uitstroompercentages van ongeschoolden, het aantal mensen met inkomensarmoede (zoals leefloners, zelfstandigen met een te klein pensioen, gehandicapten, vluchtelingen, werklozen,…), mogelijkheid tot eigen woningbezit, de kwaliteit van het woningbestand, de niet-participatie van kansengroepen aan het culturele leven, …

Misschien is zijn uitspraak daarrond hier een beetje misplaatst maar we geven die toch mee : “Indien er een goed stadsbestuur is, is armoede een schande. Als er een slecht stadsbestuur is, is armoede ook een schande. Het CD&V stadsbestuur kreeg onlangs de kans om deze cijfers in kaart te brengen, naar aanleiding van het eerste lokaal sociaal beleidsplan, maar vond dit blijkbaar niet prioritair.”

 

Armoede is een maatschappelijk probleem, voor wie gelooft in de maakbaarheid van de samenleving, ligt het falen en de oplossing dus in de  maatschappij (en haar Federale, Vlaamse en lokale overheden)... Armoede is ook meer dan een inkomensgerelateerd probleem (waar de bijsturing vooral op hoger niveau ligt). Dit neemt niet weg dat de lokale overheid toch haar verantwoordelijkheid kan nemen, zowel op inkomensgebied (de aanvullende 'gunst'maatregelen van het ocmw) als andere gebieden. Er leven 127 mensen in Waregem met een leefloon. Dit was wel een daling vergeleken met 2003, alleen stellen we in Waregem een stijging met 35 % vast onder het aantal leefloners tussen de 18-25 jaar. Het leefloon bedraagt momenteel 625 euro per maand voor een alleenstaande en 835 euro voor een persoon met gezinslast. Deze 127 leefloners hebben volgens Europese indicatoren een inkomen onder de armoedegrens. De bijkomende toelagen die het OCMW Waregem (eerder niet dan wel) toekent, trekken deze situatie geenszins recht. Er is ook uitsluiting in Waregem. Eind december 2005 waren in Waregem zeven adressen volledig afgesloten van gas en/of elektriciteit. Vijf hiervan zijn nog bewoond waarvan 2 volledig afgesloten zijn voor gas en 3 voor elektriciteit (bron: sociale dienst Waregem). Eind december telde Waregem ook 61 huishoudens, waar een budgetmeter geïnstalleerd is. Lieven De Borggraeve roept Welzijnszorg op om Waregem niet te vergeten tijdens de campagne ‘huishouden vraagt energie’. Welzijnszorg kan Animo, S-Plus , Viva-svv, en sp.a hierbij als partners beschouwen.

 

Werkloosheid verhoogdt zeker het armoederisico. Ruw geschat 300 van de 1026 Waregemse werklozen (cijfer december 2005) bevinden zich in toestand van financiële armoede (31% armoederisico onder de Belgische werklozen). Het vinden van een job is een bepalende factor om uit de armoede te klimmen. Er moet echter vastgesteld worden dat het aantal langdurige werklozen in Waregem de laatste jaren toeneemt. Vele senioren in Waregem beschikken niet over een toereikend pensioentje, en maken in het slechtste geval aanspraak op een inkomensgarantie onder de armoedegrens. Als we het cijfer van 21% van de senioren, die  in Vlaanderen in armoede leeft, extrapoleren naar de 7600 60-plussers in Waregem komen we aan 1.600 Waregemse senioren in financiële armoede. Niettegenstaande het Waregemse OCMW in 2004 voedselpakketten bedeelde aan 33 mensen (wat op zich al een indicatie is voor armoede), blijkt dit nog niet voldoende te zijn om aan de vraag te voldoen. Sommige Waregemnaars kloppen immers aan voor een voedselpakket bij Poverello te Kortrijk.

 

Het organiseren van de participatie van arme mensen op lokaal vlak is heel moeilijk. Er zijn, behalve in een aantal steden, weinig of geen verenigingen die opkomen voor de armen en die op lokaal vlak zijn georganiseerd. De valkuil van een goed bedoeld maar te bevoogdend beleid is sterk aanwezig, omdat arme mensen zich in de meeste gemeenten niet manifesteren, integendeel zelfs. Ze kruipen weg in hun eigen wereld en proberen op eigen kracht uit de armoede weg te geraken. Dat is één van de zwakke punten in het armoedebeleid. Er is te weinig de nadruk gelegd op de toegankelijkheid van sociale netwerken. Nochtans is wederkerigheid, het zich verbonden voelen met anderen en de maatschappij, één van de belangrijke integratiekanalen om mensen terug in het normale maatschappelijke leven te brengen.

 

De dienstverlening vanuit het OCMW en de gemeentelijke sociale diensten is ook nog te sterk bureaucratisch georganiseerd. De dienstverlening, het curatieve, verloopt vaak volgens traditionele procedures. Mensen die behoeftig zijn, of het nu ouderen zijn die wensen gebruik te maken van de warme maaltijden of de poetshulp of het zijn armen die een financiële ondersteuning als het leefloon nodig hebben, werden en worden verondersteld om naar de kantoren van de gemeente of het OCMW te komen en daar - weliswaar met hulp en begeleiding - de nodige papieren en formulieren in te vullen. Wie niet opdaagt, wordt niet geacht  behoeftig te zijn. Veel arme mensen weten die stap niet te zetten of schrikken er voor terug. Ze vrezen hierdoor gestigmatiseerd te worden of ze vrezen nog eens een slechte ervaring. Arme mensen laten participeren op lokaal vlak, biedt grote kansen om een groot aantal mensen de armoedespiraal te laten doorbreken.

 

Het is op lokaal vlak dat de meeste initiatieven worden genomen en dat de meeste kennis en ervaring voorhanden zijn. Kunnen we de stap zetten om de sociale dienstverlening om te vormen van een passieve naar een actieve dienstverlening? Om de armen in hun noden tegemoet te komen, zullen medewerkers van gemeente en OCMW meer te velde moeten gaan en ook een netwerk moeten opzetten met mensen die armoede kunnen zien. Huisartsen, postbodes, poetsvrouwen zijn personen die bij veel mensen en dus ook bij armen aan huis komen. Zij zien wat voor de meesten onzichtbaar is en kunnen bijdragen om arme mensen op te nemen in informele of formele sociale netwerken. Gemeente en OCMW zouden samen aan een armoedebeleid moeten werken, want uit de verhalen over armoede blijkt het belang van een inclusief en integraal beleid, laat ons zeggen een actief afmoedebeleid. Dat is wellicht gemakkelijker te realiseren op lokaal dan op Vlaams en federaal vlak.

 

Voor wie het wil zien: er bestaat armoede in Waregem. Een verantwoord beleid begint volgens Lieven De Borggraeve met de erkenning van alle Waregemnaars, ook zij die in armoede leven.

Zaterdag 21 januari was opnieuw een belangrijke mijlpaal in de betrekkelijk korte geschiedenis van de Stedelijke Basisschool Torenhof. Dit weekeind konden honderden genodigden kennis maken met de nieuwe vleugel van de school. Na de officiële openingsplechtigheid (14-16u.) was er een opendeur voor alle geïnteresseerden. Deze werden dan gegidst door de leerlingen van het zesde leerjaar. Het was de 12-jarige klasverantwoordelijke Jasper Dheedene, die met directeur Isabelle Callu het feestprogramma in goede banen leidde. Het was Onderwijsschepen Jeannine Vervaeke die de feesttoespraak hield, maar ook ondervoorzitter Eddy Dewaele van DIGO en voorzitter Patrick Delbaere van OVSG kwamen aan het woord.    

 

 

Het publiek kon hierbij niet alleen kennismaken met de hedendaagse infrastructuur, maar ook met de nieuwste leermethodes.  De rondgang eindigde in de nieuwe eetzaal, waar een drankje voorzien was. Voor alle kinderen was randanimatie voorzien en voor hen was er een kleine attentie. De nieuwbouw omvat vier ruime klassen en twee kleine bijlokalen. Een nieuw sanitair vlok voor de kleuters en personeel en bijkomend sanitair voor de leerlingen waren eveneens noodzakelijk. De eetzaal biedt voortaan plaats aan 140 eters. Er kwam ook een nieuwe speelplaats en een aangepaste keuken.

 

 

Alhoewel nog bitter jong heeft de school op het Torenhof reeds een merkwaardige geschiedenis achter de rug. Die geschiedenis is zeer nauw verbonden met de woonwijk, die een enorme explosie kende tijdens de beginjaren ’70. Het waren allemaal jonge gezinnen, die wel brood zagen in het huren of aankopen van de goedkope, maar toch comfortabele woonhuizen welke hier opgetrokken werden door de plaatselijke bouwmaatschappij “Helpt Elkander”. Het initiatief voor de aanleg van deze centrale woonwijk werd genomen door wijlen de heer Oscar Kint.

 

 

De buurtbewoners voelden vlug de nood aan een nabij gelegen kleuterschooltje. De toenmalige schepen van onderwijs Frans Delombaerde en burgemeester Marcel Coucke namen het intiatief. De gemeentelijke centrumschool o.l.v. Oscar Verhellen zou de onderneming patroneren. Dat patronaat zou nog duren tot in 1982, wanneer de school uiteindelijk een zelfstandige school werd.

 

 

Het oog viel op een leegstaand boerderijtje, dat in ijltempo werd klaargestoomd en bemeubeld met ‘overschotten’ uit de centrumschool. Verschillende leerkrachten en ouders zorgden ervoor dat het gebouwtje kleutervriendelijk werd gemaakt en dat er voldoende aantal kinderen werden ingeschreven. Dit gebeurde door alle huizen van het Torenhof te bezoeken, een taak die werd opgedragen aan de jongste onderwijzers van de centrumschool. De school is gestart in 1970-1971  met kleuterleidster Veronique en 14 kleutertjes. Aldra volgde een tweede en een derde kleuterklas en het boerderijtje werd onvermijdelijk te klein.

 

 

In 1972 startte de bouw van een nieuw schooltje, wellicht onder een ongelukkig gesternte van een failliete aannemer. Bekaert Building Company nam het werk over en bouw de klassen volgens het toen erg in zwang zijnde prefabsysteem. Er volgden nog uitbreidingen bij een tweede en derde programma wegens de grote aantrekkingskracht van de school, die toen pilootschool werd voor nieuwste leermethoden.  Mar de gebouwen van het eerste uur hadden duidelijk hun beste tijd gehad. Er was vooral een nijpend tekort aan speelruimte met als gevolg ondermeer ook een teveel aan ongevallendossiers. Er was ook te weinig sanitair en klassen moesten ook dienen als refter en in de overdekte kleuterspeelplaats werden klassen gevormd.

 

 

In mei 1997 kwam voor toenmalig directeur Georges Decuyper en zijn korps het verlossend principiëel akkoord van de gemeenteraad voor een totaal nieuwe vleugel, mits subsidiëring van DIGO.  De goedkeuring van het ontwerp liet nog drie jaar tot 4 juli 2000 op zich wachten, maar het duurde weer tot 24 september 2003 voor een eerste werkvergadering, waarop de werken werden voorbereid. Sinds november 2003 is de school één grote bouwwerf. Eerst werd de oude vleugel met drie klassen en een sanitair blok afgebroken. Die maakte plaats voor twee sanitaire blokken, twee grote bergruimtes en een ruimte voor het schoonmaakpersoneel, een comfortabele refter en keuken en ruimte voor de voor- en naschoolse opvang. In juni 2004 vond de eerste steenlegging plaats.

 

 

Op de verdieping kon men nog eens vier ruime klassen, een taakklas en een berging onderbrengen. De school beschikt eindelijk ook over een noodzakelijke nieuwe brandweertoegang van 6 meter breed naar de binnenspeelplaats. Vanaf april 2005 werd voorde school ook een nieuwe speelplaats aangelegd. De kostprijs van de nieuwe infrastructuurwerken bedraagt 2.061.878 Euro (BTW inclusief), waarvan 1.078.547 Euro betoelaagd wordt door DIGO.  De school telt momenteel 320 leerlingen, afkomstig uit twintig gemeenten.  Die zijn nu eindelijk gehuisvest in luchtige, moderne gebouwen. Tijdens de werken moesten een aantal klassen worden ondergebracht in containers.

 

 

Onderwijsschepen Vervaeke zag de school als het kloppend hart van de wijk Torenhof. Hier is er geen gevaar dat iemand reclameert over het lawaai, want de school houdt de wijk eeuwig jong.  De feestvierders nodigden ook alle buren uit voor deze kennismaking. Patrick Delbaere van OVSG stelde dat openheid een van de hoekstenen is van een degelijke basisschool. De sterke ouderraad legt eveneens de link naar de omgeving. De jonge zangers, dansers en muzikanten zorgden voor de peper eh het zout  tijdens de stijlvolle openingsplechtigheid.

 

 

(deze bijdrage vervangt de aankondiging van 17-01-2006)

We beseffen dat we hier andere sporten, waar Waregem het ook goed doet, in de kou laten. Maar deze informatie hebben we bij de hand en willen deze u niet onthouden. Essevee heeft prachtig revanche genomen op Standard voor het dubieus verlies bij zijn eerste thuismatch in Waregem. Een opnieuw o zo uitgekookt Zulte-Waregem won met 1-2 op Sclessin. Een opdoffer van formaat voor de fiere herfstkampioen. De grootste ontgoocheling voor Standard is ongetwijfeld dat de zege voor de part-timers van Dury niet eens onverdiend was. De eerste stunt in het nieuwe jaar van Zulte-Waregem heeft niet lang op zich laten wachten, Gouden Schoen Conceiçao bleef ontgoocheld achter.
 

Dury heeft het weer goed bekeken. Essevee heeft ondertussen ook al enige maturiteit in eerste verworven en ook de laffe fouten van de Standard-spelers konden hen niet uit hun lood brengen. In de heenmatch won Standard nog op een diefje in het Regenboogstadion, vanavond was daar geen sprake van. Conceiçao kon Standard nooit op sleeptouw nemen. Een serieus verschil met Zulte-Waregem, dat Minne als bewaker van Conceiçao bijna foutloos zag spelen en ook kon rekenen op de altijd aanspeelbare Sergeant en de Ghanese krachtpatser Salou.

 

Al na tien minuten kregen de Rouches een eerste waarschuwing, maar een goal van D'Haemers werd door De Bleeckere wegens buitenspel afgekeurd. Standard reageerde met een schot van Rapaic. Sengier loste, Geraerts plaatste de rebound tegen de paal. Zulte combineerde dikwijls perfect en toen Runje een verrassend knap schot van Salou voor de voeten van Sergeant werkte, leek die te gaan scoren. Deflandre bracht redding op de lijn.

 

Snel na de pauze was het toch raak. D'Haemers glipte door de buitenspelval en legde over Runje binnen: 0-1. Onyewu kopte een voorzet van Meert tegen de eigen deklat en Salou toonde zich egoïstisch op counter, zodat Standard nog mocht hopen. Via de invallers Kovalenko en Niculae brandde Sclessin zelfs even. Tchité liet lopen voor de vrijstaande Roemeen, die zijn eerste goal in België scoorde. Eén minuutje duurde de hel van Sclessin. Sergeant liet een kans niet onbenut na opnieuw een krachttoer van Salou. Bij Conceiçao kookte dan het potje al over. Een enorme ontgoocheling voor Standard, zwak over de hele lijn. "Een collectieve off-day", zei hulptrainer Demol. "De zege van Zulte was verdiend."  Die zou trouwens ook al verdiend geweest zijn in de heenronde op Waregem.

Zaterdag 21 januari 2006 om 20 u. presenteert Singhet Vro een auditieconcert in het kader van het eerste Provinciaal Koorfestival, dat zal doorgaan op 22 oktober 2006 in het Concertgebouw te Brugge. Het auditieconcert is het  eerste in de reeks en hierop treden het Klein Koor Desselgem en Rondinella uit Knokke-Heist aan voor de selectiejury. De nieuwe provinciale korfestivalcyclus is eigenlijk vorig jaar al gestart en dan vierde de Provincie West-Vlaanderen ’50 jaar cultuur’.  De Waregemse koren zijn bijzonder sterk vertegenwoordigd in de selectie, die verder wordt beoordeeld bij auditieconcerten. Ook de reeds eerder gelauwerde koren Laidos en Con Cuore zijn daarin geselecteerd.

 

Van de twintig ingeschreven koren, werden er tien uitgekozen na een eerste selectie op basis van het ingediende dossier en een klankopname van het koor.  In de tweede fase worden de geselecteerde koren door dezelfde selectiejury beoordeeld tijdens auditieconcerten. Het is de bedoeling dat de jury uit deze tien koren maximum zes finalisten aanwijst. Op het Provinciaal Koorfestival, waarvoor een andere vakjury is aangekondigd, wordt één koor uitgeroepen tot provinciaal laureaat. Ook de tweede en derde laureaat krijgt hierop een afzonderlijke vermelding. De overige drie koren mogen dan de titel dragen van ‘provinciaal genomineerde’.

 

Supporters en koorliefhebbers kunnen aan de inkom een folder bekomen met informatie over alle auditieconcerten en de geselecteerde koren. Daarin staat ook de samenstelling van de selectiejury met Antoon Defoort, Luc Anthonis, Kamiel Cooremans, Florian Heyerick en Roger Leens . De presentatie gebeurt door Trui Demarez. De toegang bedraagt 7 € in voorverkoop en 8 € aan de deur.

De Stedelijke Openbare Bibliotheek  Waregem zet de jaarlijkse gedichtendag van donderdag 26 januari op drie manier in de kijker.  Eigenlijk wordt al gestart op zaterdag 21 januari met een tentoonstelling van kalligrafisch uitgebeelde poëzie. “Poëzie & Beeldende Kunst” is het thema van dit jaar 2006, dat niet alleen een André Demedtsjaar is maar ook als Rembrandtjaar wordt bestempeld. Vandaar de intergratie van een klassevolle kalligrafietentoonstelling in de Waregemse bibliotheek, een ideale mix van tekst en toegepaste plastische kunsten.

 

De tentoonstelling loopt van 21 januari tot 18 februari met werk van Brody Neuenschwander en Yves Leterme. Aan de rekken worden ingekaderde kalligrafieteksten opgehangen en de bibliotheekbezoeker kan met een plannetje een rondgang maken op het gelijkvloers en de eerste verdieping. Brody Neuenschwander en Yves Leterme wonen beiden in Brugge en behoren tot de top van het kalligrafie-ambacht in ons land. 

 

Brody Neuenschwander (foto links) is een geboren Texaan maar streek al jaren geleden in Brugge neer waar hij een internationale reputatie als kalligraaf opbouwde. Hij werd gewaardeerd en bekend door zijn medewerking aan films van Peter Greenaway (o.m. met beschreven lichamen in The Pillow Book) en was vorig jaar nog samen met Kader Abdolah co-auteur van een kunstboek in de alfabetreeks voor ABC2004. Neuenschwander schuwt geen experimenten en is een meester in collagetechniek van mixed media. Door zijn unieke combinatie van tekst en beeld is taal ook een visueel medium geworden : “Zo kan lezen en schrijven eindeloos opnieuw worden uitgevonden”.

 

De kalligraferende Leterme is de politieker niet, maar ook West-Vlaming. Hij is een volbloed classicus, die voor zijn werk trouwens gretig teksten plukt uit de klassieke talen. Yves Leterme is een verfijnd vakman met een visie : “Wie kalligrafie vereenzelvigt met schoonschrift, gaat voorbij aan de essentie”. Teksten neigen uit zichzelf al naar een bepaalde vorm. Het is de taak van de kalligraaf die vorm te vinden en uit te werken. Via de ambachtelijke kalligrafie ontwikkel je een gevoel voor proportie. Pas later kan je op een bewuste manier die formele regels overtreden en op zoek gaan naar een eigen expressievorm.

 

Het Poëziefeest wordt in Zuid-West-Vlaanderen jaarlijks regionaal aangepakt. Vorig jaar werd vanuit het samenwerkingsverband van de bibliotheken in onze regio (de bibs van Anzegem, Avelgem, Deerlijk, Harelbeke, Kortrijk, Kuurne, Lendelede, Menen, Waregem, Wervik, Wevelgem en Zwevegem) een bescheiden bundeltje uitgegeven met 13 gedichten van evenveel dichters uit alle gemeenten in de regio. Voor de gedichtendag van dit jaar werd de jonge talentvolle dichteres Lies Koopman verzocht ons een gedicht aan te leveren. Dit regiogedicht, dat wij nog Leiegedicht kunnen noemen, is verwerkt in een poster/jaarkalender. De bibbezoekers krijgen een exemplaar in de week van gedichtendag.

 

Bovendien worden op Gedichtendag van donderdag 26 januari 2006 ook zakdoekjes met gedichtjes uitgedeeld aan de bezoekers.  Het was het V.C.O.B. (of Vlaams Centrum voor Openbare Bibliotheken) dat zorgde voor het aanmaken van stijlvolle zakdoeken met ontroerende gedichten. Een ideale attentie om de bibliotheekbezoekers mee te verrassen.

te verrassen.

André Demedts werd geboren op 8 augustus 1906. De Stichting van het André Demedtshuis wil dit 100^e geboortejaar luisterrijk opfleuren met een aantal opmerkelijke activiteiten rond het leven en werk van André Demedts. Hij die, zoals hij het verwoordt in zijn gedicht ‘De rozen’, “blij kon zijn om niets”, zou er monkelend-afwijzend bij gestaan hebben.  Monkelend, omdat hij er hoe dan ook veel plezier zou aan beleefd hebben en dankbaar aanvaardend zijn medewerking zou hebben verleend, afwijzend omdat dit nu allemaal toch niet hoefde…

 

Conform aan de levensopvatting van André Demedts dat de mens de hem hier toegemeten tijd in de eerste plaats dient te gebruiken om gelukkig te zijn, wil de Stichting in het Demedtsjaar 2006  zoveel mogelijk mensen laten delen in de vreugde die André Demedts steeds heeft willen overbrengen naar al wie hem onringde. Ooit schreef Demedts : “Wat zijn we zonder levende waarheid? Wat als er geen hart in klopt, als er geen mens achter staat ?” 
 

Een greep uit de activiteiten die op stapel staan en waaraan nu reeds heel wat mensen en verenigingen hun medewerking hebben toegezegd : een toneelopvoering van Anton Cogen, een expositie van beeldende kunstenaars die ook met het woord bezig zijn, de opvoering van een mysteriespel, een poëzieavond met het begeleidende diavoorstelling, en veel concerten.

 

Het eerste concert in de reeks optredens rond de viering van 100 jaar André Demedts wordt ons gebracht volgende donderdag 26 januari om 20.30 u. in de Sint-Bavokerk door het kamerensemble Contrasts. Het gereputeerde internationale ensemble bestaat uit Katy Sebestyén, Dana Protopopescu, Freddy Arteel en Ervin Schiffer.  Op het programma staat werk  van Jean Baptiste Loeillet (Trio sonate in F dur), Franz Schubert (Adagio en Rondo), Frederic Devreese (Benvenuta suite), Bernard Baert (Divertimento Allegro), Rimsky-Korsakov (Kwartet in Bes). Tickets zijn vooraf te bestellen bij de Culturele Dienst Wielsbeke tel. 056/67.32.50 of via cultuur@hernieuwenburg.be.

 

Freddy Arteel is één van de Belgische topklarinettisten. Hij was 25 jaar soloklarinettist bij de Filharmonie te Antwerpen en sedert ’77 docent aan het Koninklijk Conservatorium te Gent. Naast het ensemble Contrasts is hij ook verbonden aan het Belgische klarinettenkwartet en het Antwerpse houtblazerskwintet. In 1993 was hij directeur van het Internationale Klarinettenfestival te Gent, met 700 klarinettisten van over de hele wereld.

 

Katy Sebestyén uit Hongarije is docent viool aan het Koninklijk Conservatorium te Brussel en aan het Conservatorium van Brabant in Nederland. Ze is verbonden  aan het prestigieuze Koningin Elisabeth Kapel. Ze is de oprichter en dirigent van de Sebestyén Strings en een lid van het Haydn String Quartet.  Ook is ze concertmeester van de European Philharmonic Orchestra.

 

Dana Protopopescu uit Roemenië is een buitengewone pianiste met een schitterende carrière. Ze liet zich ook opmerken door de originele interpretatie van de muziek van de film ‘Benvenuta’ van de Belgische cineast André Delvaux. Momenteel is ze docent aan het Koninklijke Conservatorium te Brussel en is een veelgevraagd concertpianiste in binnne- en buitenland.

 

Ervin Schiffer uit Hongarije is één van Europa’s grootste altviolisten, pedagogen en kamermuziekcoaches. Hij is docent altviool aan het Sweelinck Conservatorium te Amsterdam en het Koninklijk Conservatorium te Brussel. Daarbij is hij ook verbonden aan de prestigieuze Koninging Elisabeth Kapel. Hij is artistiek directeur van de internationale ‘Cours de Musique’ in Morges, artistiek adviseur van het Sebestyén strijkorkest en coach van het Nationaal Jongeren orkest van Spanje en de Belgische Youth Philharmonic. 

De IJspiste in het kasteelpark Casier was een succesverhaal. Daar was al het prachtig verlichte stadspark. De ijspiste zelf was in tegenstelling met de eerste editie van vorig jaar  operationeel van bij de opening op 8 december 2005 tot de sluiting op zondag 9 januari 2006 om 23 u.  In totaal telde men 12.341 gebruikers, waarvan 2.588 personen die een groepsticket namen (scholen, verenigingen en andere groepen). De uitbating van het schaatsenverhuur door vzw Strijkijzer verliep prima, dwz.vlot, gestructureerd, vriendelijk…

 

Er stonden vier tuinhuisjes achter de piste opgesteld. Daarvoor werden in totaal 88 boekingen toegestaan van Waregemse verenigingen. Over de locatie van de stalletjes waren er enkele opmerkingen. Deze stonden eigenlijk aan het minst bereikbare deel aan de overkant van de piste en niet alle bezoekers hadden er een omweg voor over om daar te geraken.

 

De resultaat van het gebeuren kan ook goed geëvalueerd worden, dank zij een enquête van Justine Vanryckeghem. Zij is stagiaire op de dienst Externe Zaken van de stadsadministratie en heeft in de periode van de uitbating van de ijspiste een steekproef van 206 enquêtes afgenomen en verwerkt.  Voor zover de steekproef betrouwbaar genoeg is, blijkt dat er ongeveer evenveel mannelijke als vrouwelijke schaatsers waren, die op enkele schaarse uitzonderingen na allemaal de sfeer gezellig tot zeer gezellig vonden. Die hoogste kwotering “zeer gezellig” viel vooral ‘s avonds bij de aangepaste verlichting.

 

De enquête toont ook aan dat 70 % van de bezoekers komt met vrienden of gezin en als we de verdeling maken tussen beide groepen noteren beide ongeveer evenveel. Overdag scoren de gezinnen en verenigingen-groeperingen het hoogst, ’s avonds de vrienden. De meeste bezoekers (61 %) komen met de auto en parkeren hem in de centrumstraten van Waregem, op de markt of op de parking van het stadspark. 24 % komt te voet, bijna 10 % met de fiets en 5% met het openbaar vervoer. De twintigers en veertigers zijn het talrijkst; pas daarna volgen de vijftigers en de dertigers. Opvallende vaststelling uit de resultaten is dat er toch minstens 2 bezoekers (1 %) zouden geweest zijn van ouder dan 85 jaar.

 

De meeste bezoekers zijn woonachtig in Waregen (met 53 % uit de kerngemeente zelf). Er waren wel evenveel bezoekers uit buurgemeenten Zulte en  Anzegem als uit de deelgemeenten van Waregem. Uitschieters kwamen uit Kessel-Lo, Nederland, Frankrijk, Zwevezele, Aalter, Gent, Zedelgem, Deinze en Menen. De informatie over de ijspiste kregen de meeste bezoekers door mond aan mond-reclame. De stedelijke informatie (Sprong, …) staat genoteerd  op de tweede plaats en op drie komen de andere communicatiemiddelen, buiten de krant of folder die nog afzonderlijk in die volgorde worden opgegeven. Behoort deze e-gazette niet tot die andere communicatiemiddelen?!

(op de foto beeld van Griet Mahieu, de 10.000ste bezoekster van ijspiste, hier samen met vader Tony en zusjes Lies en Ine)

Zaterdag 21 januari wordt opnieuw een belangrijke mijlpaal in de betrekkelijk korte geschiedenis van de Stedelijke Basisschool Torenhof. Dan wordt er een nieuwe schoolvleugel geopend. Naar aanleiding hiervan nodigen het college van burgemeester en schepenen en het team van de SB Torenhof  ons uit om kennis te maken met de nieuwe infrastructuur. Na de officiële plechtigheid met de genodigden worden van 16 tot 18 u. de deuren geopend voor alle geïnteresseerden. We worden er dan gegidst door leerlingen van het 6^e leerjaar. Er is een drankje voorzien in de nieuwe eetzaal. Voor alle kinderen is randanimatie voorzien en een kleine attentie.

 

De school is gestart in 1970 met kleuterleidster Veronique Devreese en 14 kleutertjes. Tijdens de beginjaren 70 werd de pas gebouwde woonwijk Torenhof in snel tempo bevolkt. Het waren uiteraard allemaal jonge gezinnen die wel brood zagen in het huren of aankopen van de goedkope maar toch comfortabele woonhuizen welke hier opgetrokken werden door de plaatselijke bouwmaatschappij "Helpt Elkander". Het initiatief voor de aanleg van deze centrale woonwijk werd genomen door wijlen de Heer Oscar Kint.

 

Met de jonge gezinnen op de nieuwe wijk waren er ook veel jonge en vele kinderen. De buurtbewoners voelden vlug nood aan een nabij gelegen kleuterschooltje. De toenmalige schepen van onderwijs, de heer Frans Delombaerde, en de burgemeester Coucke namen het initiatief. De gemeenteljke centrumschool o.l.v. directeur Oscar Verhellen zou de onderneming patroneren.

 

Het oog viel op een leegstaand boerderijtje dat in ijltempo werd klaargestoomd en bemeubeld met "overschotten" uit de centrumschool. Verschillende leerkrachten en ouders zorgden ervoor dat :

- Het gebouwtje kleutervriendelijk werd gemaakt

- Er een voldoende aantal kinderen werden ingeschreven

en dit gebeurde door alle huizen van het Torenhof te bezoeken, een taak die werd opgedragen aan de jongste onderwijzers van de centrumschool.