Archief

We zijn nog juist op tijd om de filmvertoning in openlucht van Pilch’Art aan te kondigen. Donderdag 15 september in de avond waagt de actieve kunstzinnige groep jongeren zich al voor de derde keer aan een openluchtfilmvertoning aan de oevers van de stadionvijvers in Waregem. Pilch’Art kan alvast rekenen op de medewerking van De Schakel. Hopelijk zijn de weergoden dit initiatief gunstig gezind. Het moet dan alvast een gezellige bedoening worden tussen de kolenvuurtjes, met dekentjes en genieten van sangriabar en popcorn. Bij de splijtende zonsondergang wordt als film “Black cat, white cat” gepresenteerd. Het wordt misschien ook wel katjes knijpen in het donker… Toegang 5 Euro, jongerenpas 4 Euro en reservatie niet nodig.

meer info op www.pilchart.be ; deze link ook te vinden in rubriek zoek van linkpagina http://wareber.linkoverzicht.be

Er zijn hier al veel paarden gepasseerd in dit blog en dat past ook bij wat ergens wordt omschreven als de e-Gazette van Waregem. Aan het drafseizoen met 26 koersdagen sedert begin mei hebben we echter geen aandacht gegeven en dit moeten we als bewoner van de Stad van het Paard wel even rechttrekken. We krijgen daar een goede reden toe met de galameeting volgende zondag 18 september en de Belgian Darby als afsluiter van het seizoen. Het is meteen de absolute topmeeting (zonder overheidssubsidies) van het Belgisch drafseizoen en er valt een prijzenpot van maar liefst 100.000 € te verdelen.

Die Belgian Darby is een klassieker en wordt traditioneel de derde zondag van september georganiseerd. Het zijn de finalewedstrijden voor 3- en 4-jarige paarden. Toen de renbaan van Sterrebeek werd opgedoekt, kon de Waregemse Ren- en Rijvereniging de vzw. Darby Horse Racing overtuigen om de meeting in 2001 hier te organiseren. Zondag zijn we al aan de vijfde Darby op de Waregemse Gaverbeekhippodroom en er is ook al een overeenkomst afgesloten voor volgend jaar.

De Belgian Darby bestaat dus uit wedstrijden, waaraan de beste 16 drie- en vierjarige paarden van het seizoen aan deelnemen. De winnende paarden van de Darby zien we nadien meestal terug met sterke internationale resultaten. Een aantal keren wonnen de paarden tweemaal, het eerste jaar bij de driejarigen en het jaar nadien bij de vierjarigen. ‘Tel Me Quando’ van Urbain Vromman en bereden door Geert Lannoo uit Tielt won vorig jaar bij de driejarigen en is dit jaar één van de favorieten voor winst bij de vierjarigen. Bij de vierjarigen vinden we dit keer twee streekgenoten met de stal van Freddy Hoste (Deerlijk) en van Pascal Van Der Rasieren (Waregem).

Van elke leeftijdsgroep krijgen we telkens finale- en troostingwedstrijden. Maar daarnaast biedt de galameeting nog zeven rijk begiftigde omlijstingsrennen, waardoor de volledige Belgische hippische top in Waregem zal te zien zijn. En voor deze slotmeeting heeft de Rij- en Renvereniging voor alle Waregemnaars een geschenk in petto. Nieuw dit jaar is inderdaad dat GRATIS TOEGANG verleend wordt AAN ALLE WAREGEMNAARS, teneinde het huwelijk tussen de Waregemnaar en zijn renbaan nogmaals te bevestigen bij dit topevenement.

Het evenement werd ons in de Brik Schottezaal van het stadhuis voorgesteld door secretaris Francky Verschuere en Willy Meheus.

Enorm veel volk vandaag op het parcours van de Grote Prijs Brik Schotte in Desselgem. Ook een mooie koers. Reeds in de eerste ronden werd er zenuwachtig en snel gefietst met eerst een ontsnapping van vijf renners. Die ronde liep over den Dries, de Leikant, via Schoendale naar Vijve en dan langs het jaagpad aan de Leie terug naar de Terlindenstraat en De Poepe terug naar het centrum van Desselgem met eindmeet traditioneel ter hoogte van de woning van wijlen burgemeester Coornaert. Daarna hadden we op een bepaald moment een onsnapping met 14 en tenslotte de laatste ronden reden er drie voorop met twee renners van Quick Step, ploeg die de ganse koers eigenlijk heeft gecontroleerd.

Zoals dat het geval is met Waregem Koerse, is Desselgem Koerse de dag van Desselgem. Iedereen wil er blijkbaar bij zijn en dit jaar was er nog meer volk dan andere jaren. Overal waren er kennissen, een ideale namiddag ook om bij oudere Desselgemnaars wat informatie op te doen over de geschiedenis van Desselgem. Onze kennis over het herbergleven vroeger in Desselgem is heel wat verruimd.

En de koers. ja die komt er bij, zoals we dat kennen van Waregem Koerse en ook wij hebben de winnaar niet zien over de eindmeet komen. Maar het duurde niet lang met al die fietsende bezoekers eer we dat wisten. Het was de 21-jarige Wouter Weylandt, die door de winnaar van de vorige jaren Wilfried Cretskens naar de overwinning werd geleid. Met de reputatie van Desselgem Koerse zouden we kunnen zeggen dat Weylandt een grote toekomst tegemoet gaat. Musseeuw won destijds zijn eerste beroepsrennerskoers in Desselgem en de erelijst in Desselgem spreekt boekdelen. (Zie eerder in deze e-Gazette)

De foto hebben we genomen van het volkse centrum van de Koerse aan café De Poepe (Dragonder-Nieuwe Leikant). De Café zelf is al tientallen jaren gesloten, maar wordt dankzij wat vrijwilligers van Muziekvereniging De Leiezonen nog jaarlijks één dag opengedaan met de Koerse in Desselgem. Lucien Coussement (LUCO) had voor de gelegenheid ook de installatie van tijdens de Ronde van Vlaanderen over de weg geïnstalleerd. Niemand kon naast de Poepe kijken, die ook met versierd met foto's van Brik Schotte en verduidelijkende beelden over de volkse naamgeving van de uitbating. Het is een welkome halte voor de honderden bezoekers en het is uitgegroeid tot de Desselgem Koerse café, zeker als het zoals nu goed weer is. We hebben met velen genoten van het grote terras. Hopelijk kan deze attractie in ere worden gehouden.

Heel wat bezoekers hebben kunnen genieten van het grote Waregemse aanbod op de Open Monumentendag. Het bleef droog en dat was maar goed ook met de vele buitenactiviteiten. Zelf hebben we veel bijgeleerd. De archiefdienst van de stad had een handige en vooral informatief rijke brochure opgemaakt. Na de poëtische tekst achteraan konden we vernemen dat de uitgave een realisatie was van het stadsbestuur van Waregem en dat de Open Monumentendag 2005 een organisatie was van verschillende stadsdiensten zoals de archiefdienst, cultuurdienst, dienst toerisme, jeugddienst en technische dienst. Alvast dank en waardering aan al deze diensten voor het aanbod.

Ons zijn in het kasteelpark Casier de deskundige uitleg bijgebleven van Lieven Denewet over het pompmolentje en Baudewijn Declerck over de waardevolle bomen in het park. Over het pompmolentje kon u eerder in deze 'e-gazette van Waregem' al heel wat vernemen. In verband met het bestand aan bomen in het park moeten we het hebben over de majestueuze oude linde aan het rond punt tussen het kasteel en het koetshuis en een grote variatie aan zowel naald- als loofbomen. Bij de ingang onderscheiden we onder meer : den, spar en lork en verspreid over het domein: esdoorn, zomereik, paarde- en tamme kastanje, platanen, haagbeuk, boskers, acacia, trilpopulier, grauwe abeel, notelaar, enz.. Het zijn stuk voor stuk monumenten in hout.

Boeiend was zeker ook de concertmis van Johan Demeulemeester op het Van Belle- en Loncke-orgel en de gidsbeurten over het kerkmeubilair in Desselgem. Hetzelfde kan gezegd over de gidsbeurten in de dekenale kerk in Waregem me bezoek aan de klokkentoren en dakgebinte. De happening in het Goed te Nieuwenhove werd gesmaakt.

Achter het nieuwe vredegerecht is de bouw gestart van het zogenaamde Kiwanis-huis. Eigenlijk werd het project van serviceclub Kiwanis-Waregem reeds op 19 februari 2005 op gang gebracht met een symbolische eerstesteenlegging. Met de eigenlijke bouwwerken werd nog gewacht op het einde van de renovatie van het nieuwe Vredegerecht. Aannemer Deketele is nu begonnen met het aanleggen van de fundering. Tegen volgend zomerverlof moet het kleinschalig bouwwerk instapklaar zijn. De woonst zonder verdiepingen en met aangepaste domotica moet vijf personen met een handicap de mogelijkheid bieden om zelfstandig te wonen.

Kiwanis bestaat dit jaar al 25 jaar in Waregem en sponsort met het organiseren van allerlei activiteiten tal van versnipperde projecten. De serviceclub gaat hier het motto van de internationale beweging, nl ‘We Build’, wel heel letterlijk in daden omzetten. Het idee voor de bouw van een eigen sociaal woningproject dateert van het voorjaar 2002. Initiatiefnemer was wijlen Jozef Fraeye, Kiwanis-lid en voormalig zaakvoerder van interieurbedrijf Wilfra. Het beschikbaar budget bleek toen echter onvoldoende om zowel bouwgrond als het bouwcomplex zelf te financieren.

Twee jaar geleden werd het stadsbestuur bereid gevonden om bouwgrond voor dit initiatief ter beschikking te stellen. Tenslotte kon 1000 m² grond worden gevonden in de Nieuwe Olm, naast de parking van het Vredegerecht. Dan kon werk gemaakt worden van de administratieve en praktische realisatie. De inplanting van het Huis Kiwanis op het ‘perceel 285w’ is ook goedgekeurd in de Waregemse gemeenteraad. Kiwanis zal voor de grond een kleine erfpacht betalen. De kostprijs voor het complex van vijf woongelegenheden wordt geraamd op 300.000 €.

De leden van Kiwanis lieten zich inspireren door gepensioneerd tandarts Yvan De Vreese. Zijn zoon Steven (39) is fysisch gehandicapt als gevolg van zes maanden coma na een zwaar ongeval dertig jaar geleden. Steven verblijft momenteel in “de pastorij” te Gits, dat beheerd wordt door het Instituut Dominiek Savio. Het Kiwanis-huis achter het Vredegerecht en dus dicht bij het centrum moet zijn wens en die van andere personen met een handicap, nl. dichter bij hun thuis te wonen, kunnen inwilligen. Het project wordt geleid door Kiwanis-verantwoordelijke Carlos Ghistelinck, maar het OCMW zorgt voor begeleiding. Het Regionaal Sociaal Verhuurkantoor (RSVK) gaat het geheel huren en de woningen verder doorverhuren aan vijf mindervaliden. Het RSVK kreeg al genoeg aanvragen binnen en moest al starten met een wachtlijst, wat bewijst dat het Kiwanis-huis beantwoordt aan een reële behoefte.

We geraakten aan den babbel met de bijna 71-jarige Noël Lombaert en achteraf bekeken was dat eigenlijk geen groot toeval. Op het eerste zicht is hij een doodgewone Waregemnaar, die gans zijn leven gewroet heeft en bij gelegenheid graag een babbeltje slaat. Maar er is iets meer natuurlijk, anders zou hij niet als eerste onder deze rubriek op dit weblog komen. Naar zijn zeggen kent hij zowat 500 mensen, waar hij regelmatig een babbeltje mee slaat en misschien vallen wij daar nu ook onder. Andere bijzonderheid zijn Noël’s wandelexploten van de laatste jaren. Zonder enige aanleiding of voorafgaande planning legde hij onlangs wandelend zomaar 485 km af in 4 weken of 28 dagen.

Wandelen is gewoon de liefhebberij van Noël Lombaert. Hij wordt wel eens de ‘Wandelende tateraar’ genoemd en over dat tweede deel kon u reeds iets vernemen hierboven. Hij kan uren praten met de wildst vreemde mensen, die hij tegenkomt. Het was ook zo dat we hem ontmoetten in de omgeving van de glazen piramide op de esplanade van het Pand. En daarbij is hij een bezeten wandelaar. Hij houdt eraan een willekeurige locatie te hebben als doel voor zijn uitstap. Als het in een gesprek gaat over de een of andere locatie uit de omgeving, dan heeft hij weer een doel voor zijn volgende wandeling. Zo mogen we hem één van de volgende morgenen in Desselgem en in Dentergem verwachten.

De woensdagmorgen na Waregem Koerse vertrok hij vanuit zijn woonplaats op het Torenhof zomaar om 3.30 u. voor een eenzame nachtelijke wandeling naar Menen in de omgeving van het station. Toch is Noël niet het type om een nachtje door te zakken, zelfs niet met Waregem Koerse. Hij gaat steevast om 19.30 u. gaan slapen, zodat hij in de vroege morgen fris kan op stap gaan. Een vaste wandeling gaat omstreeks 6 u. naar het station om daar een aantal exemplaren van de Metro te halen, om die rond te delen bij een aantal vaste vrienden.

Eigenlijk gaat het bij hem over een gezondheidskuur. Hij is er aan begonnen op aanraden van de dokter. Zelf zegt hij dat hij een paar jaar geleden de dood nabij was. Zijn levenslust stond alvast op het vriespunt. Het verdriet om de slopende doodstrijd van zijn dochter, die twee jaar geleden overleed aan kanker, had hem in een diepe depressie gestort. Hij woog 105 kg en de dokter kon hem overtuigen om regelmatig een wandelingetje te maken. Van het een kwam het ander en nu zijn urenlange wandelingen aan een tempo van 6 km per uur een vast patroon geworden in zijn leven. Hij weegt nu 88 kg, maar dat is na wat trappisten en goed leven al weer een 8 kg meer dan enige tijd geleden. Maar hij voelt zich nu kiplekker en dat is het voornaamste.

Toch nog iets over die doodgewone Waregemnaar. Liep naar school tot op zijn 14e levensjaar om dan naar de werkvloer te gaan, eerst als metaalarbeider bij Renson en nadien naar Claessens, waar schildersdoeken worden vervaardigd. We laten de praatgrage Noël hier ook zelf aan het woord: “Ik heb altijd graag gewerkt en samen met zijn vrouw (Leona Callens) kunnen ze 100 stielen aan. Toen ik stopte was ik metser, maar we konden alle karweien aan.” Dus toch een gewone Waregemnaar, een exemplaar dat mede ervoor gezorgd heeft dat het goed leven was in Waregem en de economie hier groeide en bloeide.

Op onze linkpagina treft u al sedert de start ervan begin dit jaar een rubriek ‘Mark Waelkens’, om aan te tonen dat deze figuur niet zou misstaan bij het beperkt kransje Ereburgers van Waregem. De Professor aan de K.U.L. heeft van de opgravingen in het Turkse Sagalassos zijn levenswerk gemaakt en is voor de ontdekkingen aldaar overal in de wereld erkend. Al blijft hij zijn stad Waregem overal koesteren en is hij hier regelmatig op bezoek voor een lezing, een hulde door de Cultuurraad of voor private doeleinden, toch dringt het bij ons stadsbestuur niet door.

Onlangs konden we in zijn rubriek op onze linkpagina ook nog plaatsen dat zijn archeologenteam ook de overblijfselen hebben ontdekt van een stad uit de achtste tot de vierde eeuw voor Christus. De stad ligt op een vlakke heuveltop zowat vier kilometer ten zuidwesten van Sagalassos, waar het archeologenteam al zestien jaar elke zomer opgravingen verricht. Dit jaar waren er ongeveer 180 personen aan de slag. De onderzoekers vonden resten van stadsmuren, tientallen gebouwen en een burcht (acropolis) op een aanpalende bergtop. De stad is ongeveer 22 hectare groot. De inwoners zouden in de vierde eeuw voor Christus de stad hebben verlaten om Sagalassos te stichten. De onderzoekers vermoeden dat ze verhuisden door watergebrek. Deze site heeft immers geen waterbron, terwijl Sagalassos in een zeer waterrijke omgeving ligt.

Sagalassos ligt in het Turkse Taurusgebergte en werd bewoond tot de 7e eeuw na Christus. De stad is inmiddels uitgegroeid tot een van de grootste archeologische projecten ter wereld. In Sagalassos werden deze zomer een concertzaal blootgelegd evenals nieuwe delen van een 46 kamers tellende villa en een mozaïekvloer van bijna 1.200 vierkante meter, een van de grootste nog bewaarde dergelijke vloeren uit het oosten. Daarnaast werd de restauratie van Heron afgewerkt, een van de mooiste gebouwen van de stad uit het begin van onze tijdrekening. Net als het eerder ontdekte theater en de thermen lijkt de overdekte concertzaal veel te groot en te rijkelijk voor een stad als Sagalassos. Onderzoekers vermoeden daardoor dat de stad een centrum was voor religieuze festivals en spelen waar voor de keizerscultus bezoekers uit de hele regio Pisidië naartoe kwamen.

De opgravingen van prof. Marc Waelkens zijn te volgen op internet. Op de linkpagina http://wareber.linkoverzicht.be zijn een aantal internetlinks aangebracht.

Het Vlaamse Gewest is momenteel bezig met de herinrichting van de Gentseweg tussen de Moorstraat in Sint-Eloois-Vijve en de Poelstraat (eerder gekend als Bosstraat) in Desselgem. De hier op 5 september aangekondigde verkeershinder met omleiding van het verkeer in de richting Harelbeke is daarvan het gevolg. In een volgende fase komt nog het gedeelte tussen de Moorstraat en de N382 aan de beurt en ook het gedeelte tussen de Roterijstraat en de Vijfseweg in Sint-Eloois-Vijve wordt heraangelegd. Maar nu blijkt dat het Vlaams Gewest afziet van de verdere herinrichting van het eerder voorziene gedeelte in Desselgem tussen de Poelstraat in de omgeving van café-weegbrug De Toekomst en de afspanning De Toren aan de grens met Beveren-Leie.

Die beslissing is niet naar de zin van de bewoners, die langs de geschrapte strook wonen. Ze hebben een petitie opgestart en zijn met hun grieven naar het stadsbestuur gestapt. Ze nemen het niet dat het Vlaamse Gewest de rijstroken voor hun deur niet zal herinrichten. Het is een heel slecht stuk, dat misschien juist wel het meest nood had aan herinrichting. Op sommige plaatsen zijn er putten en verzakkingen. Deze worden nu om budgettaire redenen niet aangepakt. De bewoners blijven dus nog enige tijd verder leven met de trillende hinder, veroorzaakt door het zwaar verkeer over het beschadigd wegdek. “Telkens er tientonners passeren, trillen de glazen in de kast”, aldus woordvoerster Ann Vanbiervliet.

Het stadsbestuur heeft begrip voor de situatie van de bewoners. Het heeft de petitie samen met een ondersteunende nota van het stadsbestuur doorgestuurd naar de bevoegde diensten van het Vlaams Gewest. Het stadsbestuur kan hier zelf weinig uitrichten, want het Vlaams Gewest is beheerder van de Gentseweg. Het zijn de diensten van de minister van Openbare Werken, die moeten bepalen wanneer de slechtste strook van de Gentseweg wordt aangepakt.

Enkele dagen geleden kregen we een foldertje in de bus, waarvan de titel ons niet direct aansprak: vrouwen die het maken. De vrijetijdsbeurs voor vrouwenorganisatie blijkt een stedelijk initiatief te zijn, georganiseerd door de werkgroep ‘Gelijke Kansen’. Aanleiding is de vaststelling dat allochtone vrouwen meestal de weg niet vinden naar de bestaande Waregemse (vrouwen)verenigingen. Maar ook de autochtone vrouwen kennen het ruime Waregemse aanbod onvoldoende. Daarom deze beurs, waarbij ‘de vrouw’ centraal staat. De vrijetijdsbeurs met praatcafé gaat door op vrijdag 16 en zaterdag 17 september in het jeugdcentrum. De toegang is gratis.

Vrijdagavond opent de beurs daar om 19 u. Een aanrader voor vrijdagavond is zeker het praatcafé, dat start om 20 u. en waar op een geanimeerde manier kan kennisgemaakt met een hele reeks bekende en markante vrouwen. Vooreerst zijn er Sabine Vandeputte van de nieuwsdienst van VRT-radio-nieuwsdienst en TV-persoonlijkheid Sabine Devos. Ze brengen boeiende ontmoetingen met Waregems vrouwen die het gemaakt hebben of aan het maken zijn. Een vrouwelijke bedrijfsleider (Hilde Bruwier), markante vrouwelijke sportfiguren, een vrouwelijke missionaris, vrouwen met typische mannenberoepen, bekende Waregemse vrouwen, allochtone vrouwen, huisvrouwen, vrouwen uit de politiek (burgemeester Yolande Dhondt), allen kunnen ze aantonen dat vrouwen het maken. Tussendoor brengt de vlot bij ons geïntegreerde Oznur Karaca stand up comedy en klaagt over alles en nog wat. Tussendoor kan genoten van hapjes, een drankje en muziek.

Zaterdag kan van 10 tot 17 u. geanimeerd kennisgemaakt met de 19 standen op de vrijetijdsbeurs in het Jeugdcentrum. De Waregemse vrouwenorganisaties stellen zich voor aan de hand van verschillende ‘creatieve’ recepten voor een boeketje bloemen, een kookrecept tot een recept om te onthaasten. Er zijn dus tal van doe-, proef- en infostanden. Om 11 u. komt Mevr. Desmet van Waregems sterrenrestaurant ’t Oud Konijntje op bezoek voor een aperitiefuurtje. ’s Namiddags is er nog humor met Zaza, waarbij enkel vrouwen zijn toegelaten. Een kijkstuk wordt zeker de Afrikaanse modeshow vanaf 15.30 u. Tijdens de beurs is er ook plaats voor ’t Meningsverschil, waarbij met stellingen en slogans reacties worden uitgelokt die dan terecht kunnen in de papieren ‘babbelbox’.

We willen hier nog onze Waregemse Sabine Vandeputte voorstellen. Als radio-vrouw is haar stem bekender in Vlaanderen dan haar gezicht. Als rasechte Waregemse studeerde ze aan het OLV. Hemelvaartinstituut en behaalde daarna haar diploma regentaat Nederlands-Geschiedenis. Door omstandigheden kreeg haar beroepsleven eerder toevallig een journalistieke wending, eerst bij Knack (Roularta) en later bij Radio 2 regio West-Vlaanderen. Velen zullen zich uit haar 14-jarige loopbaan bij radio 2 haar sublieme interview-stijl herinneren. Ze nam toen onbetaald verlof om in Amsterdam een project op te zetten, maar kwam terug naar de radio, eerst de wereldomroep en nu op de nieuwsdienst van VRT-Radio in Brussel. Maar ze komt nog altijd graag terug naar haar thuisstad Waregem.

Ondanks zijn niet te onderschatten last van een moeilijke ademhaling, had Nolle er woensdag aan gehouden om Dirk Verbeke van KFV te vergezellen bij de voorstelling van de 58e Frans-Vlaamse Cultuurdag (voor programma zie eerder in dit blog op 7 september). Zijn ziekte heeft hem op zijn 69e doen besluiten om te stoppen als acteur, maar niet als pentekenaar. De vruchten van deze gedreven kunstzinnige bezigheid kunt u vanaf zondag 25 september bewonderen op de tentoonstelling “En Flandre” in het Cultuurcentrum De Schakel. Deze wordt geopend op de 58e Frans-Vlaamse Cultuurdag en kan bezocht worden tot en met zondag 2 oktober. De expositie “En Flandre” rond het thema Frans-Vlaanderen toont naast de pentekeningen van Nolle Versyp ook schilderijen van Filip Ramon. Het plastische werk van Nolle Versyp en Filip Ramon wordt op deze tentoonstelling nog kracht bijgezet door gekalligrafeerde gedichten van Ferdinand Florizoone.

Voor Nolle Versyp (Arnold °1936) is het Cultuurcentrum De Schakel in Waregem geen onbekend terrein, daar hij er meer dan eens theater bracht. Hij is trouwens een gevierd acteur in heel Vlaanderen en speelde bij de grote Vlaamse theatergezelschappen (NTG e. a.). Bij de TV-kijkers is hij laatst vooral bekend als dokter Dré in “Thuis”. Hij had er geen zin in om eventueel dezelfde weg op te gaan als Ann Petersen en gaf de samenstellers vorig jaar drie maand de tijd om hem uit de reeks te schrijven.

Nu kan hij zich met nog meer ijver wijden aan zijn tekenwerk. Hij heeft de ambitie om alles wat autentiek is tussen Boeschepe en Boulogne vast te leggen in zijn tekeningen. Zijn enige boodschap is te tonen wat nog echt is, wat authentiek is en dat vindt ge nog in de Westhoek en vooral in Frans-Vlaanderen. Als tekenaar-autodidact, maar met een typografische opleiding, blijft Nolle Versyp Frans-Vlaanderen doorkruisen op zoek naar dat authentieke, dat dorp dat nog dorp is gebleven, die kerk in de achtertuin. Zijn aandacht voor wat hij noemt ‘grandeur et décadence’ en vooral het besef van … “Alles van waarde is weerloos” (uit gedicht van Lucebert) brengt hem naar zijn onderwerpen, die hij met veel liefde en hoe langer hoe meer detaillistisch op papier zet. “Wat authentiek is, is veel interessanter om te tekenen”, zei hij woensdag nog in de Briek Schottezaal op het Waregemse stadhuis.

Zelf ziet Nolle Versyp zich als een acteur die graag tekent. “Ik ben geen kunstenaar in de verheven betekenis van het woord, maar iemand die graag tekent met veel geduld, monnikenwerk. Sommigen komen eerst kijken naar de acteur en dan naar mijn tekeningen. Het is soms een voordeel om bekend te zijn.” Het zou ogen openen, konden we hier in dit blog erin slagen om een paar van zijn detaillistische heel realistische tekeningen tonen. Het zijn als het ware getekende zwart-wit foto’s, maar het authentieke beeld heeft met de pen nog een ziel meegekregen.