.

.

De laagstaande winterzon verlicht hoekjes in huis die meestal in de schaduw bljven.

De inheemse priesters voor wie wij vroeger zilverpapier spaarden beschouwen Europa nu als missiegebied.
De Sint Claverbond, opgericht in 1889, bestaat nog steeds.

In de Zuidelijke Nederlanden treft men dit soort Mariakapelletjes nog wel aan. Het stemt een beetje droef dat dit soort uitingen van volksdevotie uitsterft. Nog even en er is niemand meer die het Rijke Roomsche Leven uit eigen ondervinding kent. Misschien is het troostrijk te weten dat alles geschiedenis wordt, ook dat wat morgen gaat gebeuren.

Geknot zoeken zij troost bij elkaar

.

Met vrij uitzicht op de landerijen

Wat een verrassing te ontdekken dat mijn blog uit 2014 nog steeds op het wereldwijde net staat. Ik dacht dat ik het destijds vernietigd had.
Nu ik de laatste tijd wat vaker foto's maak, kan ik eens proberen een paar afbeeldingen hier neer te zetten. Als het bevalt kan ik dit blog misschien omtoveren tot een fotoblog en af en toe wellicht een praatje bij een plaatje plaatsen.

Compositie van landschap

Als voor alle levende wezens geldt dat zij gedrag vertonen dat gericht is op overleven en voortplanting (de soort in stand houden), dan durf ik dat wel een van de algemene doelstellingen van de natuur te noemen.
Instinctieve handelingen hebben een doel ook al kan een dier daar geen verhandeling over schrijven.
Als ik ontbijt heb ik geen doel voor ogen (in leven blijven), maar het doel van ontbijten is wel in leven blijven.

Als een plant naar het licht groeit is dat niet omdat hij niet van het donker houdt, maar omdat hij 'weet' dat het licht zijn redding (overleving) is. Hoe komt een plant aan die 'kennis'? De een noemt dat het geheim van de natuur, een ander zegt dat die kennis ingeschapen is. Dat roept weer de vraag op of er een instantie bóven de natuur bestaat die er voor zorgt dat al het levende zich in een bepaalde richting beweegt, bijvoorbeeld naar meer diversiteit, of naar voortplanting, of naar een volmaakt evenwicht tussen vorm en inhoud, of naar ..... ?

De werkelijke werkelijkheid en de virtuele werkelijkheid kunnen gelijktijdig aanwezig zijn. Het biedt de mogelijkheid tussen beide te switchen. Als in een restaurant de leden van het eetgezelschap wat minder interessante praat te bieden hebben, kun je met je tablet of smartphone even overstappen naar de gedroomde werkelijkheid van bijv. de facebookvrienden. Je kunt hen laten weten hoe stierlijk je je verveelt; eventueel doe je er nog een fotootje bij van die supervervelende gasten bij jou aan tafel en vraagt advies over al dan niet opstappen. 
Met je smartphone kun je ook even checken of het aangeboden menu elders wellicht 20% goedkoper is. 
Bovendien is de scheidslijn tussen werk en privé nogal vervaagd. Je kunt dus eventueel inloggen op je werk en wat e-mails beantwoorden; dan kun je de volgende dag wat vroeger naar huis. 
Zo'n etentje biedt veel mogelijkheden. Als er drie gangen zijn en je bent met z'n zessen, kun je afspreken welke twee personen per etensgang de virtualiteit mogen opzoeken. Dan blijven er steeds vier over om samen te proberen er nog iets van te maken. 
Helemaal nieuw is trouwens de trend om in de eetgelegenheid met alle tafelgenoten tegelijk online te gaan en het gesprek digitaal te maken; natuurlijk verluchtigd met schone plaatjes en met links naar spannende websites; is bovendien ook leuk voor de overige restaurantbezoekers: plots weerklinkt van een tafel waar helemaal niets gezegd wordt een daverend lachsalvo. Dat leidt tot algemene hilariteit en verhoogt de gezellige sfeer bovenmate. 
Ik zou zeggen probeer het eens uit.