Verdere oefenmoppen in het Westends en in de P-taal
Du kleurn van de Needurlaaänsjhu vlagu
U Nameeriekoönsjhu toeriest, in Uutregt, vraagt an u vorbiegangur wufur buteeëkunisu datu kleurn van du Needurlaaänsjhu vlagu en.”Dadedalus tu maakn met du bulastieng,“ kriegtn toorun, omu uuzu naanslag in du busu kriegn wordn mu rooöd van koleeru en omu tbudrag leezun trekn mu wit weg om uus doragtur blow tu butaaln.” De Nameeriekoön antwooört: “Bie uus is dadoenguveeër tseëfstu, mo wiedur zieën dur ook nog sterutjus bie.”
De kleuren van de Nederlandse vlag
Een Amerikaanse toerist vraagt aan een voorbijganger naar de betekenis van de kleuren van de Nederlandse vlag. "Dat heeft alles te maken met de belastingen," krijgt hij te horen, "als we de aanslag in de bus krijgen worden we rood van woede en wanneer we het te betalen bedrag lezen trekken we wit weg om ons vervolgens blauw te betalen."
De Amerikaan antwoordt: "Bij ons is dat ongeveer hetzelfde, alleen zien wij er nog sterretjes bij.
De taxichauffeur
Een Engelse toerist, die vloeiend Frans spreekt, neemt een taxi om van de luchthaven in Zaventem naar z'n hotel in Brussel te gaan. Ze rijden voorbij het Atomium en de passagier achter in de taxi wil de chauffeur wat vragen over het imposante bouwwerk. Hij tikt de man even op z'n schouder om de aandacht te trekken.
De taxichauffeur geeft een geweldige schreeuw en verliest de macht over het stuur.
Het voertuig mist op een haartje na een tram, ramt bijna een huis, alvorens op het trottoir tussen tientallen driftig fotograferende Japanners tot stilstand te komen.
Het is even stil in de taxi.
Dan zegt de chauffeur: "Meneer, wilt u dat nooit meer doen. Ik ben me doodgeschrokken."
De passagier zegt dat hij niet had geweten dat de chauffeur zo zou schrikken van een klein tikje op z'n schouder.
Waarop de bestuurder zegt: "Het is uw schuld niet hoor, meneer. Maar vandaag is mijn eerste dag als taxichauffeur. Hiervoor heb ik 25 jaar met een lijkwagen gereden".
Du taksiesjofuür
U nIengulsjhu toeriest, die vloejunt Fraans sprikt, nimt u taksie om van du lugtaavun in Zaavuntem no zu notel in Brusul tu goön. Zu rieën vurbie tAtoomjum en du pasagier vanagtur in du taksie wilt du sjofuür utwa vraagn oovur ut iemposant bowwerk. Nu tikt die vint eftjus up zu sjhoeëru voe zu naandagt tu trekn.
De taksiesjofuür gift u guweldiegu sjhreeëw e nu vurlieëst du magt oovur zu stieër.
Tvoeërtuug mist up u nartju u tram, ramt biekaans u nuus, vooör datn stilu komt tu stoön tusjhun tieëntaln fotoografeerundu Japaneezun. Tis eftjus stilu in du taksie.
Du sjofuür zegt toenu: “Muneeëru, wil ju da nooöt mi doeën. Ken mu dooödvursjhootn.”
De pasazjier zegt datn nie wistu dat du sjofuür zoö gienk sjhrikn van u kleën tiksju up zu sjhoeëru.
Du bustierdur zegt: ‘Tis joen sjhult nie, wi muneeëru, mo tis vandaagu mu neeërstu dag als taksiesjofuür. Ieërvooörn enk vuufentwientug joör medu liekwaagun gureen.
En nog intju in du P-taalu
Epen nopog eepeentjepe ipin depe P-taapaal
Eepeen apalleepeenstaapaandepe vroupouw moepoet naapaar depe dopokteper, maapaar opomdapat zepe geepeen opopapas heepeeft moepoet zepe haapaar vijpijf kipindeperepen meepeenepemepen. Eipeigupunaapaardipig maapaar diepie hepetepen apallepemaapaal Japan.
Vraapaagt depe dopokteper aapaan depe vroupouw: ‘Waapaaropom hepetepen apal upuw kipindeperepen Japan?’
Dapat ipis eperg hapandipig wapant apals wepe bijpijvoopoorbeepeeld gaapaan epetepen, moepoet ipik apalleepeen maapaar roepoepepen ‘Japan’ epen zepe kopomepen apallepemaapaal.”
Maapaar wapat apals upu eper eepeentjepe nopodipig hepebt, vraapaagt depe dopokteper veperbaapaasd.
“Dapan”, zepegt depe vroupouw, “roepoep ipik zepe bijpij depe apachtepernaapaam.”
Een alleenstaande vrouw moet naar de dokter, maar omdat ze geen oppas kan regelen moet ze haar 5 kinderen meenemen. Eigenaardig, maar die heten allemaal Jan.
Vraagt de dokter aan de vrouw: "Waarom heten al uw kinderen Jan?"
"Dat is erg handig want als we bijvoorbeeld gaan eten moet ik alleen maar Jan te roepen en ze komen allemaal."
"Maar wat als u er ééntje nodig hebt?" vraagt de dokter verbaasd.
"Dan”, zegt de vrouw, "roep ik ze bij de achternaam."
