Zuster Lydia wandelt in de kloostertuin.
Zij leven daar in stilte, bidden zes keer per dag, zijn een contemplatieve orde. Op dit moment telt de kloosterorde 31 zusters.
Dat rustige leven kon in de eerste jaren dat Mark de zusters begon te 'stalken' gewoon doorgaan. Zuster Lydia: "We hebben de gebeurtenissen bewust zo stil mogelijk gehouden. Een klein groepje zusters was van de brieven en scheldpartijen op de hoogte."
Tot 2 november de ruiten sneuvelen. Abdis Benedicta: "Het is vreselijk als de buitenwereld met zoveel geweld ons leven binnendringt.
Wij willen geen sensatie, dat past niet in ons leven. Wij hebben tegen elkaar gezegd: wat is dit voor wereld waarin zusters als wij, die in grote afzondering willen leven, worden lastiggevallen?"
En zuster Lydia: "Dat Mark vijfduizend euro schadevergoeding moet betalen, is niet het belangrijkste. Ik vind het nog steeds verschrikkelijk dat hij tot binnen ons terrein is doorgedrongen. Wij beschouwen onze tuin als een stukje heilige grond."
De dag nadat Mark de ruiten inkegelde, riep abdis Benedicta de zusters bijeen in de Kapittelzaal. "Met de hulp van zuster Lydia hebben wij de zusters verteld wat er gebeurd was, heel open. Dat is bij ons gewoon. Dat heeft een zeer positieve invloed op hen gehad. Daardoor is snel de rust weergekeerd.
Zuster Lydia heeft de kans gekregen om veel over de gebeurtenissen te praten, vertelt zuster Benedicta.
Intussen hebben de zusters de draad van hun gedisciplineerde leven weer opgepakt: 05.30 uur opstaan, 06.15 uur ontbijt, 09.30 uur eucharistieviering... Om 20.15 uur eindigt de kloosterdag met de completen, het avondgebed.