De baas

Een eenzame soldaat, op post in de ondoordringbare jungle, heeft een papegaai gevangen en die is nu zijn kameraad bij de bittere gevechten aan het opschuivende front. Op een avond, in het bivak, zocht de soldaat zijn papegaai, maar het dier is verdwenen. Pas uren later dook hij ineens op, nerveus fladderend met de vleugels. "Een wijf!" krijste hij. De soldaat greep zijn geweer en stortte zich in de dichte bossages, achter de papegaai aan, die de weg wees met voortdurend uitroepen: "Een wijf!" "Een lekker wijf!" "Wat een figuur, wat een wijf!" Eindelijk streek de papegaai op een tak neer en wees: "Daar zit ze, baas!" "Wie probeer je hier te bedonderen," brulde de soldaat. "Dat is geen wijf, dat is een papegaai." "Ja, maar wat een lijf heeft die vrouwtjespapagaai!"

Als het paard geen haver lust, dat het dan mijn kloten kust.
Wie z'n kind benzine voert, mag niet roken als het boert.
Wie zijn kruis krabt met een riek, eindigt vaak in de kliniek.
Als de haan 's nachts lustig kraait, wordt z'n bakkes dichtgenaaid.
Als de hond naar varkens ruikt, heeft hij vast de zeug misbruikt.
Als het hooi is in de schuur, zit het wijf vaak bij de buur.
Wie zijn haar soigneert met stront, is waarschijnlijk donkerblond