Eindelijk terug !Eindelijk terug op m'n blog.
Na een aantal jaren afwezigheid door allerlei omstandigheen o.a. door ziekte ga ik terug de draad opnemen. Vroeger vond ik het
heel prettig om langs te komen op seniorennet en de blogs. Ik zie wel hoe het evolueert.
Dank heer dokter voor je begrip !Voor een paar dagen hoorde ik op VTM, in het nieuws, dat een dokter in vraag stelde of het nog wel redelijk was een persoon van 80 jaar nog te reanimeren als hij een hartstilstand doet.
Ik, als tachtigjarige, bedank hem voor het begrip en medeleven dat hij betoont tegenover ons senioren. Ik hoop dat men mij in elk geval tracht te helpen mocht er zich iets ernstig voordoen.
En mocht de levenskwaliteit dermate slecht worden dan hoop ik dat men mij gunt om op een waardige wijze zelf te kiezen om het te beëindigen.
Maar voor sommigen heeft het blijkbaar volstaan dat wij jarenlang belastingen betaalden, dat wij afdroegen voor ziekte en invaliditeit, dat wij op alles wat wij kochten BTW afdroegen ( ook op eventueel noodzakelijke medicatie). en dat sommigen onder ons hun dorkters hielpen om een royaal inkomen te verwerven.
Wij, de generatie waar maar moeten de stelregel was, zijn nu onze laatste tijd aan het uitrijden en blijkbaar is ook dat voor sommigen te veel.
Toch wil ik er even aan herinneren dat onze generatie niet de klagers en de vragers waren. Integendeel. Onze generatie heeft, na de tweede wereldoorlog, de aanzet gegeven tot de welvaart van vandaag.
Na onze schooltijd dachten wij niet aan een jaartje rust of een lange reis op kosten van ... !
Nee wij gingen zo vlug mogelijk aan het werk want we wilden op eigen benen te staan. Een eigen gezin stichten was voor het merendeel de droom. We begonnen met heel weinig en elke kleinigheid die we konden verwerven gaf ons oprecht veel plezier.
En nu wordt ook dat ons duidelijk niet gegund. We zijn blijkbaar te kostelijk geworden voor de Mij. Pensioen, mutualiteit of zelfs OCMW moeten sommigen onder ons ondersteunen. Belastigen, op ons pensioentje, zijn blijkbaar onvoldoende en dus worden wij "economische lastposten". We zijn op de negatieve zijde van de balans terechtgekomen.
En dan ook nog moeten horen dat een geneesheer ( professor?) zich afvraagt of het nog wel zinnig is om ons bij een ernstig probleem nog een kans te geven.
Laat ons minstens de geruststelling te weten dat we er kunnen op rekenen dat men moeite zal doen om ons te helpen als er zich een ernstig probleem stelt. ( Zelf heb ik - voorlopig - nog in een goede gezondheid maar ik ben er mij heel goed van bewust dat zoiets vlug kan keren want ik verloor mijn eerste vrouw aan kanker. )
Ik wilde dit niet op mijn lever laten liggen en dus moest mij even van het hart.
terugkeer naar m'n oude blog op het net.Voor enkele jaren, sinds het overlijden van m'n vrouw, had ik mijn activiteit op mijn blog volledig stilgelegd. Toen ik voor een paar dagen in een notaboek nog eens bladerde vond ik mijn gegevens terug. Vandaar naar het heropenen van mijn blog was maar een kleine stap en dus ben ik hier terug om eens bij te lezen en om eventueel ook zelf nog eens aan de slag te gaan.
We zien wel want de goede voornemens zijn in elk geval gemaakt.
Sleidinge: De bevrijdingsstoet
Naar aanleiding van de tentoonstelling van foto's van de bevrijdingsstoet dook ik in mijn klein archiefje en vond er volgende herinngeringsfoto's die ik jullie niet wil onthouden. Een kleine aanvulling van de grote tentoonstelling.
Vlak na de oorlog werd door de Sleidingenaren de bevrijding uitbundig gevierd.
Het einde van Duitse repressie bracht de mensen in een feestelijke stemming nadat ook Sleidinge eerst had kennis gemaakt met de zuivering die ten koste ging van diegenen die de voorbije jaren hadden meegeheuld met " den duits".
En toen kwam " den grooten bevrijdingsstoet ". Iedere wijk nam deel en de wagens moesten om ter schoonst worden opgetuigd. Iedereen zette zijn beste beentje voor en 't was schoone".
Zelf stond ik als klein baasje bovenin de tank - type Sherman - met twee grotere jongens.
Eindelijk een beetje regen voor de tuinEven terug op het net.
De voorbije 13 maanden hadden "mijn" maatje en ik heel wat aan het hoofd.
Die hele periode heeft zij gevochten tegen een kanker die haar lichamelijk volledig uitputte.
Lichamelijk heeft zij, het weekend na moederdag, de strijd moeten opgeven. Mentaal echter is zij tot het allerlaatste ogenblik die sterke vrouw gebleven die ze altijd was geweest.
Hoewel het verdriet om haar heengaan erg schrijnend is blijft zij bij ons als de goede moeder, de sterke vrouw; kortom ze blijft bij ons zoals ze was en om wie ze was.
Lied voor AgnesLied voor Agnes
Zacht, zo midden op de dag,
ging je van ons heen.
Terwijl ons hele wezen schreide,
dreven hoog onze witte wolkjes met je weg.
Mijn hart, het luisterde nog maar 't hoorde niet.
Terwijl ik starend voor me uit,
onze vele mooie dagen en al die kleine dingen zag,
die me om je schreien deden.
Later in slapeloze nacht,
vond ik in mijn hoofd en in mijn hart,
mijn liefste, blijvende herinnering aan jou.
Aan jou die ik nu reeds zo verschrikkelijk mis.
Willy
Bim bam beieren, de klokken leggen ... !
Aan iedereen een gezond en vrolijk paasfeest gewenst.
Denk eraan dat die lekkere eitjes en eieren wel minder goed zijn voor de kilootjes en ...
Laat je echter niet tegenhouden om er van te genieten.
"Carpe Diem"
Mijn gedachten
Gedachten
Rondom rond mijn hoofd,
tuimelend als kraaien gaan ze
wentelwiekend op een felle wind
elk een and're richting uit.
Om later weer
na het tuimelen en duiken
te zweven naar de vaste stek;
de boom waar z'ooit het leven zagen.
Willy
Nieuwjaarswens !
Aan allen die op mijn blog langskomen wil ik mijn beste wensen aanbieden voor ieder van U en voor allen die U dierbaar zijn. Ik wens U voor 2014 in de eerste plaats een opperbeste gezondheid toe en verder hoop ik, samen met U, dat het een sprankelend jaar wordt.
Gouden jubileum !
In augustus hebben wij ons jubileum van 50 jaar huwelijk gevierd.
We kozen ervoor om het niet uitgebreid te gaan vieren. Enkel wat dichte familie en buren waren uitgenodigd.
Het is feestje is echter reuze meegevallen.
Nu reeds dromen van ...
De eerste ochtendkilte deed me even mijmeren over wat was. En automatisch gingen mijn gedachten terug naar die wandelingen die we de voorbije junimaand maakten. We genoten er intens van om in Playa del Duque langs de Atlantische oceaan te wandelen en te kijken naar de golfjes die aanrolden en ruisend stilvielen in de keitjes.
Ja we keken naar alles en in feite naar niets speciaal. Toch was het echt genieten dat we deden.
Ik verlang er nu reeds naar om ginder terug te zijn en alles nog eens over te doen.
Wien, Wien nur du allein ....
Laatst waren we voor een weekendje in Wenen. Een nette en prachtige - redelijk prijzige- stad met unieke paleizen; een bezoek meer dan de moeite waard.
Een paar hoogtepunten voor ons waren de geleide bezoeken aan Schonbrünn en de Stephansdom met de crypte. Onvergetelijk was ook de
voorstelling in de Spaanse Hofreitschule met de lippizaners.
Echt een weekend om nog van na te genieten.
En toen was ze er terug ...de sneeuw!
De voorbije maanden hadden we zowat alles gehad wat een deftige winter te bieden heeft.
We hadden hem reeds vaarwel gezegd maar . . . toen kwam hij weer met sneeuw, heel veel sneeuw.
En de winter was er weer !
Vanmorgen ging ik naar de krantenwinkel. Plots, enigszins verscholen achter een afsluiting zag ik ze staan,
een beetje verloren, schuilend bij elkaar voor de koude, stonden ze er, de eerste sneuewklokjes die ik zag.
Elk jaar weer weten ze mij te verassen op die god vergeten plaats.
Om dit beeld te compenseren laat ik jullie meegenieten van mijn hamamelis die reeds een tijdje bloeit.
Toen stond Sleine stil .
De spelers ... zij waren er !
Vanuit mijn raam zag ik de spelers aankomen. Eén voor eén namen ze hun plaats op het veld in.
Ze waren nog vrij rustig in afwachting van de spelleider; die echter -misschien doordat het weer niet
zo goed was - niet kwam opdagen.
Daarop besloten de spelers, op enkele na die misschien verwachtten een gunstige transfert te bekomen
We waren de zon achterna gereisd !
De voorbije weken zijn we even de zon achterna gereisd en ... we vonden ze aan de Costa Adeje in het zuiden van Tenerife.
't Was lang geleden dat we nog zo'n onbewolkte en staalblauwe lucht hadden gezien.
Lekker languit op de zetel bij het zwembad met een cocktail in de hand ... heerflijk !!!
Eindejaar en dromen bij de haard.
Toen ik jong was, veel jaren geleden, leefde ik met grote dromen en ook de zekerheid dat ik ze zou verwezenlijken.
Nu, vele jaren later, steldde ik vast dat heel wat dromen oplosten in de mist van het leven.
In de plaats daarvan kwam het gelukkig zijn om en vooral ook het kunnen genieten van kleine dagdagelijkse dingen.
Mooie herfstdag !
Op deze mooie herstdag herinnert de zon me aan de voorbije zomer.
Het was daar in Tenerife -Costa Adeje- echt aangenaam en ook mooi.
1 reactie op dit bericht
Een koude zondag toegewenst
Lieve blog vrienden, en zo gaat het leven in 2024 verder. We gaan de tweede week van het nieuwe jaar in. Vele vuurwerkslachtoffers en dat zijn de tieners, jongeren. Sterkte voor de ouders.
Je bent van harte welkom voor uw bestwil hoor. Niet gedwongen. Uit vrije wil. Bij voorbaat dankjewel voor je bezoek en leuke bericht.