Mezen in de tuin.

Hierbij heb ik een paar foto's geplakt die mij nog even laten nagenieten en die me er ook aan herinneren hoe mooi een zomer toch kan zijn.

Voor alle passanten, al dan niet toevallig op bezoek in mijn disteltuintje, 'k  ga er even tussenuit met het vrouwtje. We gaan een beetje zon zoeken en ervan profiteren om heel wat  te wandelen. Dat doet deugd voor de oude knoken.

 En , mocht het hier af en toe een beetje gaan regenen. . . ik zal zeker een paar mooie zonnige foto's meebrengen, om jullie jaloers te maken. 

Degenen onder jullie die houden van 'Distel- en/of andere tuintjes' wil ik hier even laten meegenieten van wat  nu bloeit en mij boeit in mijn disteltuintje.

Bij een tochtje door het Vlaamse land mocht ik op verscheide plaatsen glimlachen om de politici, die her en der met een prachtige " rode neus ".waren gesierd.

Dat ze er niet al te best kunnen mee lachen, begrijp ik heel goed.  Normaal zijn wij immers altijd de clowns . . . die moeten lachen met hun fratsen - of dat nu zuur of anders is -.
Voor één keer, ook al is het slechts voor enkele dagen,  de rollen eens omgekeerd zien,  doet toch deugd.

Spijtig genoeg gaat na 7 juni het oude spelletje " eerst oompje en dan oompjes kindertjes " verder als vanouds en daar  zullen onze stemmen helemaal niets aan veranderen.

Hierbij nogmaals de foto's waarnaar ik helemaal onderaan in het artikel verwijs.

Vanmorgen hoorde ik op de radio dat ook in India een verkiezing had plaats gehad. Het land,  op één na het grootste ter wereld, heeft ook een democratisch kiesstelsel.
De 400.000.000 kiezers, inderdaad vierhonderd miljoen,  mochten er 543 parlementsleden gaan verkiezen.

Als je dan bedenkt dat in ons kleine landje, met amper 10 miljoen inwoners - niet 10 miljoen kiezers -  méér dan 543 parlementairen  hun deel uit de ruif nemen . . .  dan begrijp je meteen hoe het komt dat er in dit land geen geld is voor de echte noden van de mensen.

Als ik schrijf echte noden dan denk ik bv. aan de pensioenen van diegenen die een heel leven hebben gewerkt en elk jaar opnieuw ruim de helft van hun , soms zuurverdiende, centen  hebben moeten afdragen in een bodemloze staatskas.
Ook aan hen, die met een handicap door het leven moeten en daarom afhankelijk zijn van extra hulp , denk ik dan..

Onze politici denken echter liever aan het gratis testen van cocaïne en  xtc of  aan het omzeilen van de door henzelf op gelegde spelregels ( B-H-V ) .

We zijn in dit landje " goed bezig" . . .   tenminste als we alles willen om zeep helpen !

Ik ga er niet veel woorden aan spenderen  maar je gewoon laten meegenieten van dit vertederende beeld.
Ze heeft  sinds gisteren, 20-04-2009,  een gezinnetje met 14 kleintjes en . . . gisterenavond was ze er reeds mee op wandel door de wijk.

Zoals in Cuba 2 werd aangekondigd volgen hier de foto's van Havana.

Zoals ik vroeger zei:" Cuba heeft echt mijn hart gestolen " !
De mensen zijn er echt enorm vriendelijk en altijd bereid tot een praatje.
Voor diegenen die eraan denken een bezoek te brengen aan dit prachtige land . . . wil ik hier een voorsmaakje geven.
Deze keer gaan wij even naar Havana.
1. Vanaf de overkant van de baai zie je de skyline van "La Habana ".
foto genomen vlak bij " El Moro" castel.
2. In de stad zelf ( centraal plein ) vind je er nog het oude fort: "La Real Fuerza "
3. Centrum " Old Havana " - "Plaza del Cathedral" ( gebouwd door de Jezuïten )
4. Ingang van het  om zijn prachtige monumenten beroemde hoofdkerkhof van Havana
5. Overal vind je prachtige huizen van de tijd toen de rijken (ook van Amerika) het in Cuba voor het zeggen hadden.
6. En dan... het huidige vervoer " Cuban style ".

De bijhorende foto's vind je in " Cuba 3 "

Hierbij dan weer maar een paar foto's uit mijn lentetuin. Zelf houd ik vooral van de kerria met zijn wolk gele knopjes en van de kleine paarse primula.

Zo'n prachtige dag!  Ik kon mijn geluk niet op . . .  tot  ik hoorde op het nieuws dat wij een glorierijke overwinning hebben geboekt tegen Indonisië.

In dat land met zijn kleine 200 miljoen inwoners hebben ze verkiezingen gehouden en... wij hebben ze met glans kunnen verslaan.

De ruim 130 miljoen kiezers konden daar maar kiezen voor één regering en amper een 530 volksvertegenwoordigers.

Als wij dan zien dat wij hier in België, met z'n  10 miljoen inwoners,  het geluk hebben te   mogen, of is het moeten, kiezen voor  zes ( + één Europese ) regeringen en meer dan zeshonderd volksvertegenwoordigers ... dan ben ik ervan overtuigd dat die mensen in Indonesië toch zullen moeten toegeven dat zij van ons nog veel te leren hebben.

Om aan alle passanten op mijn blog te bewijzen dat ik wel degelijk overloop van de goede voornemens,  geef ik je hierbij een paar beeldjes uit mijn prille lentetuin.

Vandaag waren de eerste bijen reeds aan het vliegen.

Wie gelooft die mensen nog ?

'k Wil kort zijn,  want het spektakel sprak voldoende voor zichzelf.

Meerdere ministers, samen met hun kabinetchefs zitten in vergadering en... wat blijkt :" Ze horen duidelijk allemaal iets totaal anders !"

Volgens de ene werd de kabinetchef van Didier Reynders telefonisch op de hoogte gebracht en vertelde hij dat in die vergadering aan de kabinetchef van Yves Leterme.

Er moet daar een babelse spraakverwarring geweest zijn want, al naar gelang het partijbelang, heeft men het al dan niet gehoord.

Politiek kan toch zo boeiend, maar eveneens zo weinig geloofwaardig zijn. Volgens mij worden politi geboren op een omgekeerde ver afgelegen planeet waar een ja een nee is, waar waarheid leugen heet en  vice versa,  waar het eigenbelang vertaald wordt als ten dienste van de mensen
 

Vandaag las ik, ergens binnen in de krant, hoe mager het met onze Vlaamse pensioenen is gesteld.
- Niet dat ik dat niet sinds lang wist !!! -

Zowel in absolute cijfers ( gemiddeld 11906 € ) als procentueel ( 56 % ) mogen wij voor ons de trieste eer opeisen de minsten onder de  Europeanen te zijn.
Zelfs in België hebben wij de eer de kleinste pensioenen te hebben.
Hoe zou dat nu mogelijk zijn ?

Eindelijk begrijp ik waarom wij hier in Vlaanderen de eer en het genoegen hebben voor alles en nog wat meer te betalen - onder de mom van solidariteit - dan de andere landsgedeelten.

Nu begrijp ik eindelijk ook waarom ik nog altijd die maandelijkse solidariteitsbijdrage moet betalen. Mijn pensioen zou waarschijnlijk iets te groot worden in verhouding tot de landgenoten van over de taalgrens.

En dan maar telkens weer luisteren naar  de Vlaamse partijen die ons voorhouden dat ze het goed met ons voorhebben, dat zij fantastisch werk leveren en  dat zij ons heel goed besturen.

Wat we zelf doen. . .  doen we immers beter ! 

Inderdaad,  in Brussel, zowel als in Wallonië,  worden veel regeringen,  en veel politiek personeel,  aangesteld, worden belastingplichtigen heel wat minder gecontroleerd, worden bijna geen flitspalen geplaatst, worden bepaalde categoriën van inwoners heel goed en langsdurig gepamperd, worden hogere pensioenen uitgekeerd ( en zo zou ik nog wel een tijdje kunnen doorgaan ) maar . . . in Vlaanderen worden de burgers beter en efficiënter de zakken leeggehaald tijdens hun  beroepsleven.

Eenmaal op pensioen wordt diezelfde Vlaming dan ook nogmaals efficiënt op droog zaad gezet.

En dan maar klagen dat de Vlaming de klassieke partijen, die sinds jaar en dag de spelregels uitzetten, de rug toekeert.

Je zou het voor minder !

( 'k Hoor daarjuist die reclameboodschap voor de bewuste 250 € voor de werkende Vlaming; Het mooie daaraan is de eindboodschap: " We hebben de werkende mens broodnodig !"
Inderdaad, zij die werken kan je het best van hun centen ontdoen. )

't Is weer eens prachtig om alle reacties te lezen op het openen van zo'n site. 
 Zelf zal ik de opsteller van zo'n site niet  beoordelen noch veroordelen.  

En . . .  het zal je inderdaad, zoals de tegenstanders zeggen, maar gebeuren dat men in je omgeving het vermoeden heeft, terecht of helemaal onterecht, dat men jou bedoelt op zo'n site.

Dit moet sociaal een regelrechte ramp zijn voor zo'n persoon.

Toch kan ik mij niet ontdoen van de mening  dat dergelijke initiatieven in de eerste plaats het gevolg zijn van de verwaarlozing van de belangen van de slachtoffers in onze huidige reechtspraak en maatschappij.

Een slachtoffer moet zijn miserie maar dragen want van een terechte en correcte vergoeding komt er meestal toch niets in huis.

In heel veel gevallen blijven de slachtoffers gewoon in de kou staan na, eventueel, een kostelijke procedureslag.
De dader geniet  in veel gevallen toch van een pro-deo.
Je zal maar overvallen, bestolen of aangevallen zijn ( bv verkeersagressie )  en geconfronteerd worden met de mogelijkheid een paar dagen (of zelfs een paar uren later ) diegene op straat tegen te komen die je overviel.

Nog veel erger is het feit dat heel wat mensen  een enorm gevoel van onmacht ervaren. Men is precies machteloos tegenover de misdadigers. 
Niet alleen worden zij bijgestaan door een heel rechtsapparaat, maar waag het ook niet je te weer te stellen tegenover een dief of een agressor.

Je mag er zeker van zijn dat de kans bijzonder groot is dat de rollen worden omgekeerd. Zelfs onze politiemannen en -vrouwen hebben daarmee af te rekenen. 

Binnen de kortste keren vinden dergelijke agressors en misdadigers  in de media wel hier of daar een journalist die het  nodig vind, zogezegd uit naam van de objectiviteit , de politie aan te klagen voor ongeoorloofd geweld en daarmee indirect de agressor  in een slachtofferrol te brengen.

Heren politici, wettenmakers, er is op dat gebied nog heel wat werk aan de winkel. Maar ja, dit zou weinig spectaculair zijn.
Enkel een veilige maatschappij zou daar baat bij hebben en ja... bij zo iets zijn onmiddellijk weinig stemmetjes te rapen.

En dus... laat maar betijen !

Gisteren meldde ik hoe in de tuin de bloemen volop op het openbarsten stonden en ... vandaag is dat effectief gebeurd.
Zoals ik zegde: " Nog een uurtje zon en ze staan in bloei."

Welnu, voor de geïnteresseerden laat ik het resultaat zien van een beetje zonneschijn.