Maandag 24 december 2007
Toen was het geen kille Kerst !
't Had reeds dagen gevroren dat het kraakte. De temperaturen daalden geregeld tot -12° en -18° C.
Tot mijn grote spijt en ergernis ( de Walen waren weer eens de dans ontsprongen en de Vlamingen hadden, naar gewoonte,voor de zoveelste keer weekendwacht) had ik die Kerstavond dienst als officier van wacht in de pantserschool te Stockem.
Overal lag er tientallen cm sneeuw en de wegen lagen er, op het paradeplein na, spiegelglad bij. Ik meen mij zelfs te herinneren dat er een speciale tankwacht was ingesteld die telkens weer twee tanks diende op te starten, die te laten warm draaien en daarna waren de volgende twee aan de beurt. Mocht die procedure niet gevolgd worden, dan kon het wel eens gebeuren dat het onmogelijk zou zijn om de tanks nog aan de praat te krijgen.
Diep in de bossen verscholen, lag er ook nog een munitiedepot waar permanent wacht diende te worden gelopen.Er was immers toen ook de OAS-terreur. Men was , en waarschijnlijk terecht, bang voor een overval op het munitiedepot. Dit was voor een dergelijke terreurbeweging immers een uitermate interessant doelwit. Ik meen dat er toen gefluisterd werd dat er in Duistland depots overvallen waren .
Verder was de pantserschool, op de sukkelaars die van dienst waren na, zowat leeggelopen. Iedereen die ook maar kon gemist worden had wel iets beters te doen dan kerstavond in een kazerne door te brengen. Wel hadden wij één geluk...onze kok Ada was sterren waard en dat maakte toch nog iets goed. ( Ja, inderdaad, zelfs toen al kon ik genieten van iets lekkers op mijn bord. )
Waarom al die uitleg ... gewoon om de sfeer te schetsen waarin wij op dat moment onze wachtdienst dienden te lopen.
Een van de taken van de wachtofficier was ook het toezicht op de kantine.
Met de juffrouwen van de kantine werd afgesproken om de drie respectievelijke wachtposten te verassen in de loop van de avond.
Door hen werd gezorgd voor een aantal lekkere boterkoeken de man en ... voor gloeiend hete chocolademelk.
Ik charterde de jeep van de wachtofficier en rond 21.00 u vertrokken we... glijdend op de spiegelgladde wegen, met achter in de jeep onze zakken met boterkoeken en de drie thermosketels, gevuld met lekkere gloeiendhete chocolademelk.
De ontvangst door die verschillende wachtposten was ronduit hartverwarmend. Het roerde, hoe die jonge gasten reageerden op de komst van de kerstjuf en kerstman.
Echt, nu 45 jaar later, krijg ik nog steeds een warm gevoel als ik aan die kerstavond terugdenk.
Tot mijn grote spijt en ergernis ( de Walen waren weer eens de dans ontsprongen en de Vlamingen hadden, naar gewoonte,voor de zoveelste keer weekendwacht) had ik die Kerstavond dienst als officier van wacht in de pantserschool te Stockem.
Overal lag er tientallen cm sneeuw en de wegen lagen er, op het paradeplein na, spiegelglad bij. Ik meen mij zelfs te herinneren dat er een speciale tankwacht was ingesteld die telkens weer twee tanks diende op te starten, die te laten warm draaien en daarna waren de volgende twee aan de beurt. Mocht die procedure niet gevolgd worden, dan kon het wel eens gebeuren dat het onmogelijk zou zijn om de tanks nog aan de praat te krijgen.
Diep in de bossen verscholen, lag er ook nog een munitiedepot waar permanent wacht diende te worden gelopen.Er was immers toen ook de OAS-terreur. Men was , en waarschijnlijk terecht, bang voor een overval op het munitiedepot. Dit was voor een dergelijke terreurbeweging immers een uitermate interessant doelwit. Ik meen dat er toen gefluisterd werd dat er in Duistland depots overvallen waren .
Verder was de pantserschool, op de sukkelaars die van dienst waren na, zowat leeggelopen. Iedereen die ook maar kon gemist worden had wel iets beters te doen dan kerstavond in een kazerne door te brengen. Wel hadden wij één geluk...onze kok Ada was sterren waard en dat maakte toch nog iets goed. ( Ja, inderdaad, zelfs toen al kon ik genieten van iets lekkers op mijn bord. )
Waarom al die uitleg ... gewoon om de sfeer te schetsen waarin wij op dat moment onze wachtdienst dienden te lopen.
Een van de taken van de wachtofficier was ook het toezicht op de kantine.
Met de juffrouwen van de kantine werd afgesproken om de drie respectievelijke wachtposten te verassen in de loop van de avond.
Door hen werd gezorgd voor een aantal lekkere boterkoeken de man en ... voor gloeiend hete chocolademelk.
Ik charterde de jeep van de wachtofficier en rond 21.00 u vertrokken we... glijdend op de spiegelgladde wegen, met achter in de jeep onze zakken met boterkoeken en de drie thermosketels, gevuld met lekkere gloeiendhete chocolademelk.
De ontvangst door die verschillende wachtposten was ronduit hartverwarmend. Het roerde, hoe die jonge gasten reageerden op de komst van de kerstjuf en kerstman.
Echt, nu 45 jaar later, krijg ik nog steeds een warm gevoel als ik aan die kerstavond terugdenk.
Geschreven door Disteltje om 16:55
Reageer op dit bericht
