Archief

Voor diegenen die zich afvragen hoe iemand er toch toe komt om zijn blog de naam Disteltuintje te gaan heten.

Ik hoop dat de bijhorende foto je veel zal duidelijk maken .

Bekijk dit en geniet mee met de hommel, die dronken van stuifmeel en nectar verdwaasd in de stokroos hangt.

Vanmorgen  hebben ze eindelijk het nest, veilig bakje tegen de garagemuur, verlaten. Dagenlang reeds was er de ganse dag een gepiep, gefriezel en herrie, in het mezenbakje . 't Was precies een stel kleuters die ongeduldig wachtten op. . . . Ja, waarop wachtten ze ?

Vanmorgen, terwijl we zaten te ontbijten, waren ze er plots allemaal. Op een paar minuten bleef er neit eentje meer over in het mezenbakje. Ze duikelden, spring-vlogen en joegen in een dolle buiteling, achter elkaar aan, de struiken en de oude eiken in.
En ook nu nog is het een plezier ze te horen en te zien. Ze frazelen en roepen mekaar, diep verscholen tussen het groen.

'k Vermoed dat er een achttal jongen waren, want om ze precies te kunnen tellen was dat jonge geweld veel te onrustig.

In de winter van 1962 - '63, 't vroor de stenen uit de grond, waren de KRO's in Stockem, ondanks alles, toch nog op post want . . . de opleiding diende verder gezet.

Reeds verscheidene dagen stonden alle tanks binnen en er was een startdienst aangesteld. Dag en nacht dienden telkens twee tanks te worden opgestart om ze te laten warm lopen waarna ze weer werden stilgelegd. Dit alles op te voorkomen dat ze zouden vastvriezen met alle gevolgen ( en kosten ) vandien.

En die morgen, in het kader van de opleiding, reden wij uit met een peloton. Héél lang duurde het plezierritje echter niet. Na de eerst helling reeds begon de miserie. De eerste tank kon wel de helling af en de volgende oprijden.
De twee volgend voertuigen konden slechts met heel veel moeite, via een jong aangeplant bosje, naar boven raken en zo terug binnenrijden.
De dappere eerste tank ( op de foto ) die wel de helling was opgeraakt zakte echter reeds  enkele tientallen meters  verder niet allen figuurlijk maar ook letterlijk door het ijs.

Graag zou ik weten wie die moedige (?) tankbemanning was,  die zich warmde bovenop het motorcompartiment. 'k Ben er zeker van dat dit voorval, ook vandaag nog, heel fris in het geheugen is blijven steken.
Even laten weten als je jezelf herkent als medespeler.

Ikzelf ben diegene met de sigaret tussen de lippen - ondertussen niet-roker en . . . héél wat jaartjes ouder.