Oost-West 2007 – The French Kiss …

 

 

Zondag 10 juni was opnieuw de datum voor wat ondertussen een vaste waarde in onze rittenkalender begint te worden : Oost-West meeting 2007.  Toen de datum vastgelegd werd, konden de organisatoren niet vermoeden dat dit juist met de federale verkiezingen van 2007 zou samenvallen.  Maar niet getreurd, met een aangepast en ingekort programma werd hieraan verholpen. 

 

Nadat mijn kleine schat haar papa een gelukkige vaderdag had gewenst, haar gedichtje keurig had opgedragen, haar geschenkjes had overhandigd en het ontbijt op bed verorberd was, konden we onze burgerlijke plicht gaan vervullen om ons daarna klaar te maken voor de MG-rit.  We hadden deze (kortere) rit ook uitgekozen om onze dochter van bijna 3 jaar eens mee te nemen.  Daarom ook werden de 2 MG’s samen van stal gehaald.

 

Anders dan anders werden we nu pas rond 11.30 h aan het kasteel van Ooidonk verwacht voor het aperitief.  Meteen dienden ook de praktische proeven afgelegd te worden.  Zoals de rit vorig jaar in het teken van Schotland stond, was het dit jaar ‘op zijn Frans’ te doen…  De proeven toonden dit al aan : petanque spelen (wellicht de nationale sport van Frankrijk) en raden hoeveel uien er in een zak zaten (deze laatste was trouwens goed gevonden : in Engeland worden Fransen steeds met uien geassocieerd; zie ook de befaamde televisieserie “Allo Allo” waar Mr. Leclercq regelmatig eens ‘disguised as an onion seller’ is.).  Na de drank en de proeven ging het richting koetshuis waar ons een prachtige kaasschotel met Franse kazen stond op te wachten.

 

De zon bleef een beetje zijdelings van de partij, maar daardoor was het natuurlijk ook niet té warm.  Na het eten stonden niet minder dan 61 MG’s ongeduldig op hun bestuurders te wachten om de route aan te vatten.  Onverwacht kreeg ik er nog een copilote bij : de dochter van Geert en speelkameraadje van onze dochter kwam de lege plaats naast mij innemen.  En het moet gezegd zijn : ook dit jaar hadden de organisatoren weerom prachtige wegen en mooie landschappen weten te ontdekken, maar mijn copilote, Lisa, heeft er niet zoveel van gezien want reeds na 5 km lag ze vredig te slapen. 

 

Na een drankstop namen we wellicht het staartstuk van de rit in.  Gelukkig zo zou blijken, want wat doemt daar plots voor ons op ?  Jawel, een MG met de motorkap open !  Altijd interessant natuurlijk; dus ik zet me aan de kant en ga eens luisteren wat het probleem zou kunnen zijn (er waren gelukkig al een paar bereidwillige vrienden gestopt).  Geen ontsteking hoor ik zeggen, zou het de bougie zijn vraagt er iemand, misschien wel de delcokap? Uiteindelijk wordt snel de juiste diagnose gesteld : probleem met de rotor.  Heeft er iemand een rotor bij wordt er geroepen ?  Ja, ik had er nog een bij, maar dan wel voor een MGA en niet voor een B.  Toch eens de twee vergeleken en geprobeerd en jawel : de motor sloeg aan en Danie kon zijn weg verderzetten.  Tot op het volgende terras waar ons opnieuw een drankje door de organisatie werd aangeboden.

 

Na deze korte pauze vatten we het slotstuk van onze rit aan richting Brugge.  Einddoel was het Kasteel (en feestzaal) Lodewijk van Male waar het avondbuffet ons stond op te wachten.  Het aperitief was achteraan het kasteel voorzien, in de prachtige tuin.  Blijkbaar vonden de eigenaars het geen probleem dat we onze wagens op het gras plaatsten.  Op die manier konden we in een prachtige omgeving, temidden van onze MG’s, van ons aperitiefje genieten en nog een beetje navertellen van deze prachtige dag.  Genieten met volle teugen, alhoewel Eddy, die plots een olielek aan zijn motor constateerde, duidelijk andere zorgen had.

 

Na de prijsuitreiking (de eerste prijs was opnieuw een schitterend kompas) en de maaltijd werd het tijd om afscheid te nemen en huiswaarts te keren.  Omdat een radio in mijn MGA nog ontbreekt, kreeg ik via de walkie-talkie, waarmee ik met de meisjes die achter mij reden in verbinding stond, de eerste verkiezingsuitslagen te horen.  Blijkbaar zouden een paar politici ook wel de therapeutische werking van een MG-rit kunnen verdragen.  Laat ons hopen dat we voor de ‘goei’ gedaan hebben : dat zijn dan voor mij diegene die ons het plezier om met onze wagens te rijden onder het mom van ‘milieu’ en ‘opwarming van de aarde’ nooit zullen ontzeggen …

Enfin, deze rit was alvast weer schitterend georganiseerd en bij deze : Claudine, Joske, Hendrik en Leslie nogmaals bedankt voor deze prachtige dag.

Ivan

Oost-West 2007 – The French Kiss …

 

 

Dimanche 10 juin se tenait, ce qui devient une valeur sûre de notre calendrier MG: l'Oost-West meeting de l'année. Au moment d'en fixer la date, les organisateurs étaient loin de se douter, que les élections fédérales tomberaient justement ce jour-là. Pas de problème; adapter et raccourcir  le programme remédia à cette situation.

 

Après que mon petit trésor m'eut souhaité une bonne fête des Pères, nous pouvions remplir notre devoir citoyen et nous préparer à la balade MG. Nous avions choisi cette sortie (raccourcie) pour emmener notre fille d'à peine trois ans; c'est pourquoi les 2 MG sortirent ensemble de " l'écurie ".

 

De fil en aiguille, nous arrivions vers 11h30 au Château d' Ooidonck où l'on pouvait prendre l’apéro et passer directement les épreuves pratiques. Alors que le tour de l’an dernier était placé sous le signe de l’Ecosse, cette année-ci, il se déroulait sous le signe de La France. Déjà les épreuves en attestaient : jouer à la pétanque (sport national en France) et deviner le nombre d’oignons contenus dans un sac. Après le drink, déguster un plat de fromages, français eux aussi. 

 

Le soleil n'étant pas franchement de la partie, il ne faisait pas trop chaud. Après le repas, 61 MG attendaient impatiemment  leur conducteur pour prendre la route.

A l'improviste, je reçu un copilote: la fille de Geert, camarade de jeux de notre fille, prenait la place vide à côté de moi. Cette année encore, les organisateurs avaient choisi de belles routes et de magnifiques paysages, mais Il faut dire que ma copilote, Lisa, n’en a pas vu grand-chose, après 5 Km elle dormait déjà paisiblement.

 

Après l'arrêt pour un drink nous roulions derrière tous les autres participants. Une MG était arrêtée  avec le capot ouvert ! Toujours intéressant naturellement ; je m’arrêtais et allais écouter où pouvait se situer le problème (heureusement  des amis de bonne volonté s'étaient déjà arrêtés). J’entendais dire: pas d’allumage, quelqu'un demanda: si ce n'était pas les bougies, ou peut-être le couvercle du delco ? Finalement le diagnostique exact tomba : c’était le rotor. "Quelqu’un a-t-il un rotor ?" cria-t-on.  Moi j’en avais un, mais pour une MG A et pas pour une B. On a comparé les deux pièces, puis essayé: ok!  Le moteur tournait et Danie pouvait continuer sa route. A la terrasse suivante l’organisation nous offrait à nouveau une boisson.

 

Après cette courte halte on attaqua la fin du tour, direction Brugge. Le but final étant le Château (et salle de fêtes) Lodewijk van Male, où le buffet du soir nous attendait. L’apéro avait lieu dans le splendide parc derrière le château. Les propriétaires ne virent pas d'inconvénient à nous laisser garer nos MG sur la pelouse. De sorte qu'on prit l'apéritif entouré de nos MG, dans un magnifique environnement en évoquant les moments forts de cette belle journée. Nous étions tout à notre plaisir, alors qu'Eddy avait autre chose en tête: il venait de remarquer une tache d'huile de moteur sous sa voiture.

 

Après le repas et la remise des prix (le premier prix était à nouveau un magnifique compas), il était temps de prendre congé et de rentrer chez soi. Vu que je n’ai pas encore de radio dans mon MG A, je recevais les résultats des élections  au moyen du walkie-talkie, qui me servait de liaison avec les "filles" roulant derrière moi. Manifestement quelques politiciens auraient  bien besoin un tour en MG comme thérapie. Espérerons que nous avons votés pour les bons: c'est à dire ceux qui nous permettront de rouler en oldtimer et qui ne croient pas qu’on pollue et qu’on réchauffe la planète.

Ce tour était à nouveau brillamment organisé; grand merci à Claudine, Joske, Hendrik et Leslie pour cette belle journée.

 

Ivan     (Adapté en français par Marina.)

 

 

Stille Waters 6 mei 2007

 

Voor ons stond deze tweede versie van Stille Waters in het teken van de ‘1’.

Nadat Carine en Sven het idee hadden gelanceerd dat de éérst ingeschrevene ook éérst mocht vertrekken, was de mail van Wim Salaets nog maar net in ons postvak gekomen of we stonden al in de bank om onze inschrijving te bevestigen. Fier waren we dan ook met rallyplaat ‘1’ aan onze MG de Grote Markt van Aalst te kunnen afbollen.

De foto - en kwiswedstrijd was een tweede, doch veel moeilijkere opdracht. Aandachtig rondkijken op de verschillende locaties én onderweg, vergelijken met mede-rally-rijders (vooral de vrouwen onder elkaar), nauwlettend lezen van de vragen, gespitst luisteren én een beetje geluk :  we waren er voor gegaan, doch we hadden het niet verwacht ....de 1^ste prijs bleek ons toe te komen !

Voor ons is deze tweede versie dan ook  een volkomen voltreffer : prachtig weer, een geslaagde, probleemloze en knap in elkaar gestoken rit, geen treintje rijden ondanks de verbluffende opkomst van 89 MG’s, enz enz....Met veel plezier danken we de organiserende ploeg voor deze leuke dag!

Kunnen we ons nu al inschrijven voor nummer 3 ?

 

Eddy en Nadia Van Der Straeten.

Stille Waters 6 mai 2007.

 

De notre point de vue la deuxième édition de "Stille Waters" allait être de la même veine que la première.

Carine et Sven ayant lancé l'idée que le premier inscrit prendrait le départ le premier; dés réception du mail de Wim Salaets, nous passions à la banque pour verser notre inscription. Quelle fierté d'avoir la plaque de rallye N°1 sur notre MG et de quitter le Grand' Place d'Alost les premiers!

Deuxième étape: le concours de photos et le quiz étaient des tâches plus difficiles.

Regarder attentivement aux différents endroits et en chemin comparer les solutions avec les autres participants (surtout les femmes entre elles), lire minutieusement les questions, écouter avec attention, plus un brin de chance: nous avions fait de notre mieux, mais  nous ne nous attendions pas à recevoir le 1^er prix!

Selon nous cette deuxième édition est un succès total: temps et balade magnifiques, sans problème et sans devoir faire de file, malgré l'imposante  la participation de 89 MG, etc. etc.
Nous remercions chaleureusement l'équipe organisatrice pour cette agréable journée.

Eddy et Nadia Van Der Straeten.

Kemmelrit 2007 : dooprit van onze MGA

 

 

Het is er uiteindelijk toch van gekomen : onze MGA heeft aan zijn eerste rit deelgenomen, en heeft ons niet laten staan.  Alhoewel … het scheelde niet zo veel. 

 

Nadat de papieren in december eindelijk in orde waren gekomen was het seizoen natuurlijk voorbij.  Maar niet getreurd, er waren genoeg mooie dagen in de winterweekends waarop we ritjes konden maken, het ene al verder dan het andere, teneinde de wagen te leren kennen en het vertrouwen in de gerestaureerde mechaniek te doen groeien.  Zo hadden we 750 km probleemloos bij elkaar gereden (behalve een lekkende benzinefilter) en waren we er klaar voor. 

 

De weersverwachtingen voor de Kemmelrit waren ronduit schitterend en zomers : 25° en een stralende zon temidden van april, wat kan je nog meer wensen ?

 

De dag ervoor had ik de tijd genomen om een paar zaken nog eens dubbel te checken : olieniveaus, bandenspanning, … de A was er klaar voor.

 

Zondagochtend vroeg uit de veren.  Aangezien we de avond ervoor naar een feest geweest waren, hadden we maar een 4-tal uurtjes geslapen.  Ik reed de wagen buiten en had zo precies de indruk dat ie wat zwaar stuurde.  We vertrokken en eens op de weg hoorde ik een raar geluid.  Els keek eens naar buiten en constateerde dat de rechter voorband “tamelijk plat” stond.  OK, we maakten dus rechtsomkeer en reden terug om een kleine compressor die op de sigarettenaansteker werkt op te halen en alvast de bandenspanning wat te verhogen.  ’s Morgens vroeg maakt dat natuurlijk een hels lawaai.  Verschillende mensen kwamen dan ook aan hun raam kijken wat er zich juist buiten aan het afspelen was. 

 

Enfin, na een tijdje (en dat duurt dus wel echt héél lang) was de bandenspanning genoeg om onze rit weer aan te vatten.  Tot ik na een paar km op het idee kom om aan een tankstation nog even de druk te checken en voor de zekerheid die band maar op 2 bar te zetten.  OK, nu leek alles goed en kon ons niets meer gebeuren.  Dachten we.

 

Aangezien we die ochtend nog niets gegeten hadden besloten we te stoppen aan een bakkerij.  Een parkeerplaatsje was juist ervoor beschikbaar.  Terwijl Els stond aan te schuiven voel ik de andere wachtenden kijken.  1^e les geleerd : zet je nooit in het zicht van andere mensen.  Ik leg de motor stil en wacht, en plots wordt mijn aandacht gevestigd op een sissend geluid.  Met enige naïviteit zit ik mij nog af te vragen of dat vanuit de bakkerij komt, tot ik plots een voorgevoel krijg en het bewuste rechtervoorwiel nog eens ga bekijken.  En jawel : de lucht was zachtjes aan het ontsnappen.  Nog even probeer ik met de compressor, maar moet al snel besluiten dat er niets anders op zit dan het wiel te verwisselen.  Enfin, al het gerief uit de koffer geladen, het reservewiel uitgehaald, de vleugelmoer losgeklopt en de krik uitgehaald.

Het moet vanuit de bakkerij natuurlijk een schitterend zicht geweest zijn : iemand die daar om 7.30 uur ’s morgens met een hamer op zijn wiel zit te kloppen (weten zij veel dat die centre-lock vleugelmoeren zo verdomd vastzaten…).

 

Dan komt uiteindelijk het moment om de wagen op te krikken, en wat blijkt : mijn (nieuwe en nog nooit gebruikte) krik is te hoog en past dus niet onder het chassis.  Mijn vrouwtje, die ondertussen met een paar koeken terug uit de bakkerij geraakt is, suggereert voorzichtig om Touring Wegenhulp te bellen, wat ik uiteraard niet zie zitten (dan heb je die wagen volledig uit elkaar gehaald en terug gemonteerd, en dan zou je voor een lekke band al Touring Wegenhulp moeten inschakelen … niet met mij !).  Na de zaak nog eens bekeken te hebben kom ik op het idee om de wagen met het rechtervoorwiel op de stoep te rijden waarna de krik wel past en ik uiteindelijk het wiel kan verwisselen.  2^e les geleerd : draag nooit een witte broek bij uitstapjes met de A (mijn overall lag nog in de koffer, maar die kwam ik maar tegen toen ik al het gerief weer in de koffer wegborg).

 

De rest van de rit verliep dan verder voorspoedig en we kwamen een half uurtje later dan voorzien aan in De Halve Maan te Poperinge.  Na een beetje gebabbeld te hebben werd het snel tijd om te vertrekken.  Tot plots Hendrik begint te beseffen dat hij zijn sleutels niet meer bij zich heeft.  Verloren ?  We zoeken met een paar mensen al de plaatsen af waar hij gelopen had, maar niets te vinden.  Maar kom, geen probleem, Hendrik was met zijn MGA en ik wist wat het contactslot juist voorstelde.  Met een passend kabeltje was ik ervan overtuigd dat ik Hendrik’s A weer rijdend zou krijgen – zonder sleutel.  3^e les geleerd : je hebt altijd dat nodig wat je niet bij je hebt.  Gelukkig kon ik bij iemand anders een kabeltje bekomen, maar toen we zo ver waren had Hendrik zijn sleutels al terug gevonden tussen de zetels.  Eind goed al goed.  We konden nu de rit aanvatten, als één der laatste wagens. 

 

Na een paar km bemerken we plots dat we gevolgd worden door een aantal MG’s.  Bleek dat een bepaald deel van het parcours tijdelijk afgesloten was geweest, waardoor zij wat verloren gereden waren en na enig zoekwerk toch weer op de goede route gekomen waren.  Wij hadden die wegversperring, door later te starten, niet gehad, en hadden dus op die manier al wat tijd ingelopen.

 

De eerste stop was voorzien aan een manege waar we onze boterhammen voor ’s middags kregen en iets konden drinken.  Iedereen installeerde zich op het terras in de zon, at met smaak de boterhammen op  en bracht het vochtgehalte terug op peil, want de zon gaf al flink van katoen.

 

Vervolgens zetten we onze weg verder langs de mooie wegen van het Heuvelland.  Op de top van de  Kemmelberg aangekomen besloten we met het gezelschap halt te houden en de officiële doopplechtigheid te voltrekken.  Een paar flessen werden in F1-stijl ontkurkt en geledigd, waarna we onze auto officieel tot lid van onze club mochten tellen !  Vanaf toen ging de route richting Diksmuide.  Onderweg pauzeerden we nog voor een verkoelend ijsje, waarna we uiteindelijk nog relatief vroeg onze auto’s in Diksmuide konden parkeren, waar we verwacht werden in het St. Janshof voor het afsluitend etentje. 

 

Na een terrasje gedaan te hebben daar ter plaatse kwamen we op het idee om nog eens snel de dodengang (1914-1918) te gaan bezoeken, wat uiteindelijk een fikse wandeling heen en terug bleek te zijn.

 

Na het lekkere diner namen we afscheid van alle bekenden en met een “tot op de stille waters rit” werd meteen de afspraak gemaakt voor de volgende rit.

Wim, alvast bedankt voor de organisatie en het roadbook dat ons in Miles opnieuw de correcte info verschafte.  We hebben er, samen met onze A, enorm van genoten.

 

Els en Ivan

Hallo MG vrienden hier zie je reeds de kalender voor 2007 grtjs WIM

Halo amis Mg voiçi déjà le calendrier pour 2007 salutations amicales WIM

                               M.G. CAR CLUB BELGIUM vzw / asbl

 

    

    Evenementenkalender 2007 / Calendrier des évenements 2007

 

4 maart / mars :

Algemene leden vergadering / Assemblée générale : Wetteren

 

18 maart / mars :

Openingsrit : Willy en Paul

 

22 april / avril :

Kemmelrit : Wim

 

6 mei / mai :

Stille waters : Carine, Sven en Marc

 

20 mei / mai:

In het spoor van Reynaert de Vos  : Achiel en Luc

 

10 juni / juin :

Oost – West : Joske en Hendrik, Claudientje en Lesley

 

24 juni / juin - 2 juli / juillet :

Route entre Meuse et Molignée: Marina et Olivier L.

 

1 juli / juillet :

Ganda tour : Daniël en Olivier

 

21 juli / juillet :

MG Club Day :

 

5 augustus / août :

Beach Meeting : Els en Ivan, Guy en Wim

 

9 september / septembre:

Guldensporenrit : Els, Ivan en Wim

 

30 september / septembre :

Palingrit : Annelies en Jordy, Marleen en Kris

 

21 oktober / octobre :

Panoramatour : Daniël en Olivier

 

3 november / novembre :

MG by Night : Alain

 

24 november / novembre :

Eindejaars diner / Dîner de fin d’année : Kortrijk

Het jaarlijkseindejaarsetentje was weer heel lekker en zeer gezellig
Grtjs Wim
Le diner fin d'année était superbe !!!

Salutations MG amicales

 BY NIGHT

Tijdens de Beachmeeting waren we in panne gevallen met onze MG. Om deze terug rijklaar te krijgen hebben we aan het sleutelen geweest tot zaterdagnamiddag. En eindelijk hij deed het weer, na een andere boîte, nieuwe koppeling, (vorige was verdampt) en een MGA cardan (wat al niet past bij alle types!). Er waren wel nog enkele kleine probleempjes maar de nachtrit kon doorgaan en wel met de MG.

Ik moest van papa mijn overall en helm meenemen om zogezegd “open” te rijden. Bij het ontvangen van de roadbook werd het duidelijk, we gingen karten op het einde van de rit! Tijdens het eten dat geserveerd werd in ’t buikje rond, zat ik te popelen om te kunnen vertrekken, het kon niet snel genoeg gaan. Na de aspergesoep en zalm in een papillot van deeg en puree aardappelen en ook nóg de koffie vertrokken we eindelijk cabrio met enige vertraging voor een rit van ongeveer 155km. Als aandenken kregen we een klein lampje wat goed van pas kwam aangezien de binnenverlichting het niet deed (typisch na een uitkleedpartij van een mg).

De rit begon via voor ons bekende baantjes maar de benzine waren we vergeten dus vlug nog tanken en dan maar inlopen op de meute. Dit ging vlot door het gebruik van de “kerstboom” vooraan op de auto . Aan de vergezichten te zien (de straatverlichtingen) is de rit een aanrader om over te doen overdag want de streek was prachtig. Grote wegen werden vermeden en kleine, smalle, kronkelende wegjes werden opgezocht. Heel gezellig reden we met een sliert van 17 MG’kes doorheen de Vlaamse Ardennen. Er waren heel wat nieuwe wagens tussen de deelnemers maar enkele bejaarde stalen rossen lieten zich niet kennen! We hielden een stop in het kluisbos (sommigen ietwat te vroeg op een verkeerde parking) voor een droogje en een natje. Ondertussen had ik mijn raceoverall al boven mijn kledij aangetrokken want het was heel fris in de auto.

Uiteindelijk besloten we de roadbook niet verder meer te volgen. We hadden al een heuse vertraging opgelopen en de racemicrobe kriebelde. Onder leiding van Stevens GPS reden we met 4 MG’s vanuit het kluisbos rechtstreeks naar de karting te Poperinge.

Daar aangekomen, zaten Alain en Monique ons al op te wachten. Die waren ons even voordien op de autosnelweg voorbijgesneld. Normaal was het voorzien dat er 1 persoon per auto mocht deelnemen aan de race maar wie wou kon zich extra inschrijven. Dit had papa blijkbaar al afgesproken met Alain. Samen met 8 andere kart-piloten vertrokken we voor een spannende race. Het circuit was zalig om over te scheuren. Het lukte heel goed omdat ik vlug de ideale rijlijn vond en de snelste tijd reed in de eerste race. Ik heb me wel goed moeten concentreren want Jan kwam gevaarlijk dichtbij. Het was spannend tot de laatste minuut. Langzaam kwamen de andere deelnemers aan die wél het roadbook hadden gevolgd. Uiteindelijk bleek dat er 3 auto’s al veilig in de garage waren opgeborgen en niet meer tot in Poperinge waren gekomen. Eens iedereen daar aangekomen, vertrok de tweede race. Daar was Eddy Janssens de snelste.

Er waren prijzen voorzien voor de eerste 4 deelnemers. Op de prijsuitreiking bleek dat de jongste deelnemer had gewonnen. Hierdoor kreeg ik de beker van MG by night in mijn bezit. Trots ging ik samen met Alain de foto op. Doordat ik een extra deelnemer was heeft Alain de fles jenever die ik normaal ook kreeg aan de 5^e snelste deelnemer gegeven. Op deze manier bleef het eerlijk voor iedereen. Onze tafel viel uiteindelijk nog 3 keer in de prijzen. Jan Nagels werd verdienstelijk 2^e, mijn papa 3^e en Steven Galliaert 4^e, elk kregen ze een fles jenever. Ook Eddy Janssens viel in de prijzen, die eindigde op de 5^e plaats en kreeg ook een flesje plezier overhandigd.

Moe maar fier (mijn eerste beker) zetten we de rit richting huiswaarts in. Veel heb ik er niet meer van beseft want er kwam een varkentje met een dikke snuit en die blies voor mij een prachtige dag uit.

Klassement van de kart-race

 

Proficiat aan de organisatie die het schitterend heeft gedaan!

Groetjes Bart!

                                                MG  BY  NIGHT

 

Durant le Beachmeeting, nous étions tombés en panne. Afin de pouvoir participer à d'autres rallyes, nous avons dû changer la boîte de vitesses, l'embrayage et l'arbre de transmission de notre MGA, et nous voilà prêts pour le rallye de nuit.

Afin de rouler décapoté, mon père m'avait conseillé d'emporter une salopette et un casque? A la réception du roadbook, il était déjà clair que nous allions faire de la lecture de carte à la fin du parcours. Durant le repas, j'étais vraiment impatient de prendre le départ de ce tour de 155 km. Une petite lampe offerte en souvenir nous est venue bien à point, car l'éclairage interne de notre MG ne fonctionnait pas!!!

Après avoir fait le plein d'essence, nous sommes partis par de petites routes que nous connaissons bien en suivant " l' arbre de Noël " constitué par le cortège des MG nous précédant. Au vu des panoramas formés par l'éclairage public, l'on peut concevoir que ce parcours est à faire en plein jour tant cette région est belle! Le cortège de 17 MG, évitant les grandes routes au profit des petits chemins de campagne étroits et tortueux, typiques des Ardennes Flamandes, les anciennes MG faisaient bonne figure face aux  quelques " modernes" parties en même temps que nous.

Halte au Kluisbos pour un rafraîchissement. Pour la suite, j'ai enfilé ma salopette car il faisait très frais dans la voiture.

Ayant pris beaucoup de retard, nous avons pris la décision de ne plus suivre le roadbook et, à l'aide du GSM de Stevens, 4 MG ont pris la route pour rejoindre directement le karting de Poperinge.

Alain et Monique nous y attendaient déjà. Quelques instants auparavant, ils nous avaient dépassés sur l'autoroute.

Il était normalement prévu qu'une personne par voiture pouvait prendre part à la course, mais l'on pouvait également s’inscrire à part. C'est ce que mon père avait déjà fait avec Alain. (la salopette et le casque ). Avec 8 autres pilotes, nous avons pris le départ de la première course. Bien vite, je trouvais les bonnes trajectoires mais il m'a fallu me concentrer afin de contenir les assauts de Jan qui se rapprochait dangereusement. Ce fut passionnant jusqu'à la dernière minute!

Ceux qui avaient suivis scrupuleusement le roabook étant arrivés, la deuxième course pouvait démarrer. C'est Eddy Janssens qui devait, cette fois, se montrer le plus rapide.

Des prix avaient été prévus pour les quatre premiers, mais au moment de la remise des prix, je fus déclaré vainqueur car étant le plus jeune participant. C'est ainsi que je reçus la coupe du MG by night et que je pus, fièrement, figurer sur la photo auprès d’Alain. Du fait que j'étais un participant hors catégorie, Alain a offert la bouteille de genièvre, qui m'était normalement destinée, au 5e  plus rapide de la course. Jan Nagels 2e, mon père 3e et Stevens Galliaert 4e, reçurent chacun une autre bouteille de genièvre,ainsi que le 5e Eddy Janssens.

C'est fier et fatigué, avec ma première coupe sous le bras que nous sommes rentrés à la maison.

                          

 

Bravo à l'organisation!!                    BART

                                                                Traduction: L. Bosman

                                 

                                      BEACHMEETING   2006

 

En arrivant vers neuf heures au Biezenhof à Aalter, nous pensions être parmis les premiers. Mais nous pouvions déjà aller nous parquer à l'arrière, tant le parking de devant était occupé. 75 MG brillaient sous le soleil ( photo 1 ).

 

Comme d'habitude avant une sortie en MG, la météo avait été, les jours précédant , la vedette de notre attention. Et comme chaque année, ( du moins ces cinq dernières ) ce fut probablement le plus beau dimanche de ce dernier semestre!

 

Nos voitures bien rangées et après avoir un peu bavardé avec l'un ou l'autre, nous sommes allés nous présenter au service des inscriptions afin de prendre possession de notre plaque de rallye et du road-book. Achille était dans tous ses états afin de noter convenablement tous les présents. ( photo 2 ).

Les croissants, couques au beurre et au chocolat ainsi qu'un délicieux café nous attendaient en abondance dans la salle. ( photo 3 ). Les tables rondes falicitant la conversation, nous avons parcouru et commenté le carnet de route: 98 km. pour la matinée: au travail!

 

En route dans la région de Tielt nous nous sommes trouvés confrontés à un détournement pour cause de brocante à Schuiferskappelle! ( photo 4 ) C'est sans difficulté que nous avons retrouvé le parcours. Ce qui ne fut pas le cas de chacun.

Le long de petites routes, nous nous sommes dirrigés vers Ypres. Le bruit de nos moteurs ayant attisé la curiosité des habitants, ils se trouvaient  sur le pas de leur porte afin de profiter de ce spectacle.

 

Près de Ypres, nous avons été arrêté par une route barrée pour le rallye " Omloop van Vlaanderen ". ( photo 5 ) C'est donc par un autre itinéraire que nous nous sommes rendus directement au Pelican pour la pause de midi. Une grande réception nous y attendait avec boissons et amuses gueules à volonté. ( photo 6 ) Ce qui nous a permis d'échanger nos impressions et commentaires, de demander ou de donner  des conseils. Entretemps, la boisson ayant fait ses effets, ( photo 7 ) l'ambiance était montée de plusieurs crans.

 

 C'est parmi les derniers que mon co-pilote et moi-même avons repris la route pour la deuxième partie de la journée. 90 km à parcourir ou peut-être un peu plus. Mon co-pilote très attentif releva une faute dans le road-book mais trouva bien vite la parade pour se rendre au Mont Kemmel et reprendre la suite normalement.

 

Arrivés à l'Yser nous nous sommes arrêtés au café du Commerce sur une terrasse ensoleillée. Une bonne adresse à retenir pour l'avenir.

L'étape suivante nous a conduits au  Normandie, ce bateau construit en dur le long de la route Royale à Oostduinkerke. Ce bâtiment vient d'être complètement restauré et constitue aussi une adresse à retenir.

 

De là nous avons roulé les derniers km. vers le Café De Leute à Oeren. Nous y étions attendus car une prairie était mise à disposition pour garer nos auto( photo 8 ) ainsi que des tentes pour offrir un toit pendant le barbecue précédé par une séance apéritive abondante.( photo 9 )

 

C'est alors que Luc, Achille et Mieke ont été ovationnés pour la magnifique journée qu'ils nous ont proposée. ( photo 10 ). Espérons qu'ils seront à nouveau de la partie l'année prochaine.

 

                                           Els et Ivan ( Traduction: L. Bosman)

 

 

 

 

 

 

 

 

Beachmeeting 2006

 

Toen we rond 9.00 h in het Biezemhof in Aalter aankwamen, dachten we één van de eersten te zijn die toekwamen. Maar niets daarvan. We konden ons al achteraan gaan parkeren, want de ganse parking vooraan stond reeds vol. Iedereen had er duidelijk zin in, en nog het meest de 75 MG’s die volop in de zon stonden te blinken ! (foto1)

Zoals wel meer bij een MG-rit wordt het weer de dagen vooraf met meer dan normale belangstelling gevolgd. Ook dit jaar hadden we opnieuw geluk – wellicht was dit de beste zondag van de tweede jaarhelft ! Het lijkt overigens wel of het op een Beachmeeting per definitie altijd mooi weer is (de laatste vijf jaar toch).

Nadat we onze MG netjes geparkeerd hadden en een beetje bijgepraat waren links en rechts, gingen we ons aan de "dienst inschrijvingen" aanmelden, om onze rallyplaat en het roadbook in ontvangst te nemen. Achiel was dienstdoend secretaris en had de handen meer dan vol om alle aanwezigen nauwkeurig te noteren. (foto2)

Binnen in de zaal stond ondertussen een schitterend ontbijt klaar met croissants, boterkoeken, chocoladekoeken en heerlijke koffie (foto3). Alles rijkelijk voorzien. Aan de ronde tafels praatten we ondertussen wat bij, en werd het roadbook eens snel doorgenomen. 98 km voor de voormiddagrit : dat wordt werken geblazen !

De eerste kilometers gingen rustig door de streek van Tielt tot in Schuiferskappelle waar we een omleiding tegenkwamen : een rommelmarkt ! Vrij vlot kwamen we weer op de juiste weg uit en bij het volgende kruispunt (waar we rechtdoor moesten) kwamen een paar vrolijk wuivende MG’s van rechts die ondanks onze gebaren rustig hun weg verderzetten. We hebben ze later nog gezien, dus het is wel goed gekomen.

(foto4) Via kleinere wegen ging het zo geleidelijk aan verder richting Ieper. Opvallend was wel hoeveel mensen er in die streek, wellicht door het horen van het lawaai van onze motoren, naar buiten kwamen om al dat blinkend staal en chroom te kunnen aanschouwen.

In de streek van Ieper stond er een stukje van het circuit van de Rally "omloop van Vlaanderen" op het programma, maar jammer genoeg waren we daar iets te laat toegekomen en de KP was al begonnen. (foto5) Het was óf een uurtje wachten tot de KP gereden was, en dan onze weg verderzetten, óf rechtsomkeer maken en het vervolg van onze weg opzoeken, waartoe we uiteindelijk besloten, wellicht enigszins onder druk van onze vrouwen die dringend "moesten" en aan een boom niet voldoende hadden. We kwamen onderweg nog een paar MG’s tegen en in groep reden we naar de Pelikaan waar de middagstop voorzien was.

Daar was het meteen weer anders dan anders. Voor ‘s middags waren er drank en hapjes voorzien, een uitgebreide receptie (foto6). Dit gaf ons uitermate de kans om met een glaasje in de hand eens hier en daar wat te gaan babbelen, tips uit te wisselen en raad te vragen. De drank werd ondertussen vlot geschonken (en gedronken) en naarmate de pauze vorderde werden de meesten alsmaar mondiger (foto7) en de verhalen alsmaar straffer !

Als één der laatste zetten we ons ook weer achter ons stuur en vatten het tweede deel van de rit aan die ons 90 km ver zou leiden. Of misschien zelfs nog een beetje meer. De derde situatie van het roadbook vermelde een verkeerd pijltje, maar mijn co-piloot had ondanks het wijntje de situatie snel door, en na een correcte analyse reden we over de Kemmelberg en vervolgden we keurig de uitgestippelde weg.

Aan de Ijzer aangekomen besloten we halt te houden aan het café ’t hof van Commerce. Hier geen Filip Kouwlier, maar wel een mooi zonnig terras en heel veel antieke curiosa, waaronder een wasdraad met vrouwelijk ondergoed van een halve eeuw terug. In elk geval een toffe zaak, en te onthouden voor de toekomst. Na wat uitgerust te hebben werden de motoren weer gestart, en de weg verdergezet met als volgende afspraak restaurant "De Normandie" in Oostduinkerke waar ons een consumptie aangeboden werd (weeral drinken). Dit stenen namaak schip onderging onlangs een volledige restauratie en werd weer smaakvol ingericht. Ook een adres om te onthouden !

Van daaruit werden de laatste kilometers aangevat (gedeeltelijk onder begeleiding van een orkest) en werd ons einddoel, Café De Leute in Oeren, bereikt. Daar waren ze duidelijk op onze komst voorzien. Niet alleen was er een weiland ter beschikking gesteld om onze auto’s op te parkeren (foto8), maar waren er ook een aantal tenten voorzien om iedereen onderdak te kunnen bieden tijdens de barbecue. Na een paar aperitieven (er werd goed geschonken) (foto9) werd het startsein van de barbecue gegeven. Tussendoor werden de inrichters (Luc en Achiel en de Miekes) nog eens door iedereen van harte bedankt voor deze prachtige rit. We hopen dat ze volgend jaar opnieuw van de partij zullen zijn ! (foto10)

Els en Ivan.