DAG DAGELIJKSE GEDACHTEN.

.

DE KREKEL EN DE MIER

De krekel sjirpte dag en nacht, zo lang het zomer was,
Wijl buurvrouw mier bedrijvig op en neer kroop door 't gras.
'Ik vrolijk je wat op,' zei hij. 'Kom luister naar mijn lied.'
Zij schudde nijdig met haar kop: ' Een mier die luiert niet!'
Toen na een tijd de vrieswind kwam, hield onze krekel op.
Geen larfje of geen sprietje meer; droef schudde hij zijn kop.
Doorkoud en hongerig kroop hij naar 't warme mierennest.
'Ach, juffrouw mier, geef alsjeblieft wat eten voor de rest
Van de barre winter. Ik betaal met rente terug,
Nog voor augustus, krekelwoord, en zweren doe 'k niet vlug!'
' Je weet dat ik aan niemand leen,'
Zei buurvrouw mier toen heel gemeen.
'Wat deed je toen de zon nog straalde
En ik mijn voorraad binnenhaalde ?'
' Ik zong voor jou, ' zei zacht de krekel.
'daaraan heb ik als mier een hekel!
Toen zong je en nu ben je arm.
Dus dans nu maar, dan krijg je 't warm!'

Wie leeft van kunst gaat door voor gek.
Vaak lijdt hij honger en gebrek.

..

Soms komt de droefheid.

Soms komt

vanuit de aarde zelf de droefheid,

zij komt vanuit de liefde,

vanuit de afwezigheid van de liefde,

vanuit het gesteente of de planten tot de mens.

Soms is zij vaag aanwezig of wordt uitgestraald

door een onschuldig gemoed.

Soms komt de droefheid uit een plek of uit de lucht,

uit de gevallen vriendschap of uit een holle naam,

uit de droom of uit de kindertijd,

uit een woord dat we niet hebben uitgesproken,

uit wat we geloofden en niet meer geloven,

uit de hoop en uit de wanhoop,

uit de harde schors van de liefde.

Soms komt de droefheid.

Soms is er in de droefheid haat,

afwezigheid en haat,

as en vergeten aangezichten,

oude foto’s en stilte

en een langdurige onthechting.

Soms komt zij, breekt naar binnen

als een omgekeerde gave,

als een gave die gegeven wordt en niet ontvangen,

als wat nooit is gegeven aan de hoop

of wat, tenslotte, aanvaard wordt en gegeven, maar niet kan leven.

Soms komt zij.

Zij komt of is er.

Soms is er in de droefheid haat

en wroeging en liefde.

.

.


Zwarte handel

Je ziet in Zuid-Europa op elk strand
Met sieraden omhangen negers lopen
die bezig zijn de kustlijn af te stropen
Op jacht naar een geïnt'resserde klant.

Dan klappen zij hun uitstalkoffers open,
Ze vissen bonte lappen uit een mand
En spreiden trots hun boeltje op het zand
Alsof zij ziel en zaligheid verkopen.

Ooit togen Witte paters naar hun land
Met kralen, spiegeltjes en benen knopen
In ruil waarvoor men zich wat graag liet dopen,

Maar nu komen de zwartjes van hun kant
Met al die snuiterijen uit de tropen
En doen ze hier aan ons weer van de hand.

.

.

..

.

Gisteren kreeg ik een  ons wekelijks telefoontje van een nichtje van mij, die met recht en rede een dieet heeft gevolgd met goed resultaat.
Maar... haar man heeft altijd graatmager geweest , heb hem nooit anders gekend en is een goede eter. Daarom met haar dieet en zijn te smalle lijn , had ze voor haar het dieet voedsel klaar gemaakt en voor hem goede vette soep, waar de vetogen je toelachen brrrrrr.
Ook voor hem speciaal goede boter heel veel om het kort te maken alle vettig voedsel met de goede bedoeling van haar kant was voor hem en voor haar het dieet.
Ze doen dat nu al langer dan een jaar.
Besluit van de dokter kwestie haar man, hij moet op zijn voeding letten want zijn cholestrol staat werkelijk in het rood.
Zij begrijpt er niks van , hoe kan dat nu hij weegt 46 kg.
Als ik haar het een en ander had uitgelegd dat hij altijd al mager is geweest , maar niet gezond at, dat ze eindelijk moest stoppen met voor beide aparte menu's te maken , laat hem maar met u mee diëten zijn cholestrol zal er goed bij varen.
Moeilijk te begrijpen voor haar maar ze gaat het toch toepassen.
Nu ja dat is wel allemaal goed en wel dat vermageren, voor haar nieuwe kleding, ze voelt er zich goed bij behalve dat vel , dat gekwabbel van dat vel aan haar armen en hals en buik !!!
Ja maar vraag ik voorzichtig , je hebt vanaf je beginnen te diëten bent toch een crème gebruik voor je vel ?
Jaja maar zeg zo'n potje vettige crème kost veel. Ik zeg vettige crème , je moet een voedende dag crème nemen voor je vel.
Ja dat doe ik maar zo'n klein potje kost veel. Mijn man had de conversatie zowat gevolgd en zegt koopt ze dat dan in een emmers van 10 kg of zo. Neen , zegt ze een klein onnozel potje bij de schoonheidsspecialiste waar ze nog maar eenmaal was binnen geweest. Daarop zeg ik ben je dan veranderd van merk of wat ,oei oei wat had ik nu gezegd, ze doet daar al één jaar mee met dat potje. Even stilte langs onze kant.
Hallo zegt ze ben je er nog , ja maar dat ene kleine potje is nu toch leeg , neen goed gij ,nog zeker meer dan een vierde zit erin.
Ik zeg kijk je gaat naar en andere winkel je koopt daar voor de prijs dat je gegeven hebt zeker 10 potjes en je strijk dat goed overal open, dat je hals en gelaat wit zijn je armen en je buik en laat dan die crème er zachtjes in je vel gaan je mag er zelfs wat lichtjes bij masseren en je kwabbel vel zal stilaan verdwijnen. Ja sorry hoor, telt ook maar één jaar en doe dit dagelijk .

 Euh.. vergeet eerst je eerste potje nu maar niet leeg te maken het zal deugd doen aan je velletje.
Dag nichtje, tot ons volgend telefoontje, ja kusje ook voor je man…Daaaag

WirWar

..

Jij bent een
ideale vriendin

..


Je hebt me gekend
in goede en
in slechte tijden
Je hebt me gezien
toen ik blij was
en wanneer ik verdriet had
Je hebt naar me geluisterd
toen ik zei dat ik intelligent was
en tegelijkertijd onzin uitpraatte
Je was bij me
als we plezier hadden
ook wanneer het slechter met ons ging
je hebt me zien
lachen
en huilen
Je hebt me begrepen
toen ik wist wat ik deed
en ook terwijl ik fouten maakte
Bedankt dat je
in me gelooft
en dat je altijd klaar staat
om samen van gedachten te wisselen
Je bent een ideale vriendin

.

.

Stil zijn en zoals de Fransen zeggen:
ma tendresse
roerloos ademen
eindeloos stil
jouw tederheid in mij binnenlaten
en dan voorzichtig elkaar benaderen.

Stil zijn, tender
jouw zachtheid in me dragen
en daarna opnieuw verdwijnen
in de alledaagsheid van de dagen.

De natuur gaf de mens

twee uiteinden : een om op te zitten

en een om mee te denken. Sindsdien

is het succes van de mens altijd

afhankelijk geweest van het uiteinde

dat hij het meest gebruikt.



George  R.  Fitzpatrick

.

EEN GOED MENS

Als knaap was Karel bij de welpen.
In 't honk zei de akela: 'Kleine krullenkop!'
Hij ruimde altijd al zijn rommel op
en thuis ging hij dan ook nog moeder helpen.

Zo groeit men op tot een rechtschapen man
en wordt getrouwd door een gespierde Lien.
Zij was niet helemaal zijn smaak misschien,
maar och, er kwamen zeven kinders van.

Des zondags liep hij met de kerkenzak.
Des maandags liep hij met de aktetas
en meende lang dat dit het leven was.
Pas na zijn veertigste werd hij wat zwak.

Hij dacht: Ik ben altijd zo goed geweest,
een stille man met stille visgraatpakken.
De braafheid zit op mijn gezicht gebakken,
maar diep van binnen voel ik me een beest.

Ik wil eens rumba dansen op mijn hoed
of onze dienstmaagd vatten om de leest.
Haar kussen, ja, dat wil het beest
en alles doen wat men dan doet.

En uit de kerkenzak wilde hij jatten
om het met sloeries te verbrassen
en lekker nooit meer op de kinders passen,
ze laten staan met ongeveegde gatten.

Maar, och, ook daar kon Gods constructie tegen.
Hij wiep het beest in Karel plichten voor.
Lien moest naar bed met een ontstoken oor
en moe had van de week geen AOW gekregen...

En Keesje had weer uit zijn neus gebloed.
'O, Karel, ga eens gauw de huur betalen.'
Hij wou wel slecht maar kon het niet meer halen.
't Was gauw te laat. Hij bleef voor eeuwig goed.

Maar op zijn sterfbed heeft hij nog gezeid:
'Ik was een beest, Lien. Maar ik had geen tijd.'

..

..

De gave.

Ik wil je iets geven, mijn kind, want wij zijn op drift

in de stroom van de wereld.

Onze levens zullen uit elkaar gedreven en onze liefde

zal vergeten worden.

Maar ik voed geen dwaze hoop, dat ik je hart met mijn

gaven kan kopen.

Jong is je leven en lang je weg, en je drinkt onze liefde

in één teug leeg, en keert je om en verlaat ons.

Je hebt je spel en je speelkameraden; wat geeft het als

je geen tijd of gedachte hebt voor ons?

Inderdaad, wij hebben in onze ouderdom tijd genoeg

om de dagen te tellen, die voorbijgegleden zijn, en in

in ons hart te koesteren, wat onze handen voor altijd

hebben verloren.

De rivier zingt haar lied en breekt in snelle storm

door alle hindernissen.

Maar de berg blijft staan, vol van herinnering, en

volgt haar met mijn liefde. 

.

.



Vijver.

Ik zei: Vanavond wil niet met je samen zijn,

je moet maar weggaan.

En snikken ben je weggegaan.

Ik heb geen woning om naar terug te gaan. 
Ik wreef telkens opnieuw

over het spoor waarmee je, snikkend,

uit mijn hart was weggegaan.

De vlekken van jouw tranen bleven overal in mij vastzitten.

Zij waren een vijver geworden.

Door het gewicht van deze vijver was mijn hart

zwaarder dan anders.

Zo ben ik die nacht,

onder het gewicht van mijn hart,

ingeslapen.