Woensdag 7 mei 2008

De multicurele samenleving.

De multiculturele samenleving.

Terwijl iedereen in de weer is met spotprenten, vrijheid van meningsuiting en andere vormen van geweld dacht ik gisteravond terug aan een korte ontmoeting, afgelopen zomer in Turkije.

Zoals vele anderen waren wij deze zomer in Turkije. Wij hadden een heerlijk, vervallen en afgelegen hotel met een prachtig uitzicht over de Egeïsche zee. Verder helemaal stereotype met een zwembad aan zee. Het allerleukste vond ik echter de enorme variëteit aan nationaliteiten. We werden omringd door Russen, Fransen, Duitsers, Engelsen, Polen, Tsjechen, Israëli, Hollanders en onze vrienden de Belgen.
Voor het eten zat ik elke avond op een muurtje naar de zonsondergang te kijken boven de Egeïsche zee, met mijn MP3 speler op mijn hoofd, om me even helemaal terug te trekken in mijn eigen wereldje. Die avond was het Jaques Brel: Mijn Vlakke Land.
Toen ik daarna in de rij stond voor het eten hoorde ik achter mij iemand praten in verrukkelijk Belgisch. Ik stond echter wel even raar te kijken toen ik omkeek en daar een zwarte jongen zag staan die ergens het midden hield tussen een Surinamer en een Noord Afrikaan. Ik moest er om lachen en sprak hem erover aan.
"Maar eigenlijk ben ik een Marokkaan," sprak hij met zijn Vlaamse tongval. Hij vertelde me dat hij morgen weer naar huis ging en dat hij wel terug verlangde naar zijn eigen land. Ik kon het niet laten:
"Maar voel je je nou meer Belg of Marokkaan?"
"Awel, madame," zei hij lachend, "ik ben een Vláming!"
"Dan wil je dit vast wel even horen terwijl je op het eten staat te wachten," en ik haalde mijn MP3 speler van mijn hoofd en hing hem bij hem om. Zijn ogen gingen wagenwijd open. Daarna boog hij zijn hoofd een beetje naar beneden en legde zijn handen om zijn oren en verdween in het Vlakke Land. Toen het nummer voorbij was kwam hij weer omhoog met zijn hoofd en zette de koptelefoon af:
"Jaques Brel ken ik wel, maar aléz; ik wist niet dat hij ook in het Vlaams zong! Dit ga ik mij toch ook aanschaffen."
Zijn vriendinnetje was er inmiddels bij komen staan. Zij was ook Vlaams, maar dan Turks.

Uit Weblog Annis Annis

Reageer op dit bericht

4 reacties op dit bericht

cates7 mei 2008 om 19:33

Groetjes

Hallo Wir War,

Ik wens je fijne avond en voor morgen een mooie dag!

Groetjes van Cates.

Alida7 mei 2008 om 16:57

de wereld is zo klein als een dorp

Zalig weertje, geniet ervan. Xxx Alida

Frieda7 mei 2008 om 14:52

knap geschreven

goede middag lieve blogvrien(in)
ik kom je een heel zonnige midweek wensen
wij gaan ook alle jaren naar Turkye
en ja hoor de laatste tijd zitten er meer russen dan ander volk
liefs Frieda

Agneta7 mei 2008 om 13:21

Multiculturele samenleving

In welk land men ook komt, is men verbaast dat sommige mensen die bepaalde taal van het land spreken, en toch zien zij er heel anders uit dan de autochtonen, dat is nu de nieuwe samenleving en hopen dat degene die naar dat andere land gaan zich ook aanpassen aan dat land, hun kultuur leren kennen en vooral de taal en niet andersom. Respect voor mekaar dat is wat men nodig heeft in deze samenleving en dat is niet zo gemakkelijk voor iedereen, maar het is ook zo dat men niet te snel een oordeel mag vellen over die andere mensen, wij moeten ook respect hebben voor hun waarden.
Lieve wirwar vele groetjes en dikke zoenen van Agneta

Reageer op dit bericht

Dinsdag 6 mei 2008

DAG DAGELIJKSE GEDACHTEN.

17 reacties Reageer op dit bericht

Dinsdag 6 mei 2008

DE KATER ! AUTEUR : ED KLEIN GOLDEWIJK

.

De Kater

Dronken ogen
aanschouwen de wereld
in karikatuur

Valse emoties
misleiden het netvlies
in een extase
van korte duur

want de kater
dempt de schijneuforie
in een nawee
van spijt

die telkens weer
tot zure verzuchting