DAG DAGELIJKSE GEDACHTEN.

.


Jouw handen hebben mij zo vaak gedragen
jouw lippen hebben mij zo vaak gekust
nu tel je stil de uren en de dagen
en bent je van de wereld niet bewust

Jouw ogen konden mij van alles zeggen
ik teer nog op de liefde die je gaf
het is niet zo eenvoudig uit te leggen
maar wat ik voel neemt niemand van me af

Soms kun je nog genieten van het kleine
gedachteloos - van alle zorgen vrij
jij hebt jouw wereld nu en ik de mijne
met zeeën vol herinnering in mij

Marianne Busser & Ron Schröder

.

.

.

.


En wat als jij me ontmantelt
- me blust tot hete schaduw -
als satelliet naar een ondenkbaar zwart
waar drang met rede wordt behandeld ?

Ik, de blinde, alert en schuw
- wakend blijf ik je aankijken -
aanschouw met ogen van de nacht
hoe wij elkaar ontzien en wijken
en met een zelfde angstig hart
kiezen voor een klein gevaar ;
een ander min der zacht
terwijl het ons geen rust gebaart
en laaiend op elkander wacht.

.

.

Ik heb je brief goed ontvangen. Ik denk dat
ik begrijp wat je wilt zeggen.
Maar ik weet het niet zeker.
Daarom wil ik je vragen mij terug te schrijven.
Om te zeggen of je denkt dat wat ik denk
juist is. Liefs,


                   Martha

.

.

Kan ik verliefd worden op een jongen?
vroeg een jongen. Nee, zei z'n vader, uitgesloten.Ja,
zei z'n moeder, het kan. Ja kijk, zei z'n vader, jongens
 worden verliefd op meisjes en meisjes worden verliefd op jongens.
Zo heeft de natuur dat geregeld. En tegen de natuur kan je niet ongestraft
ingaan. Juist, zei z'n moeder, om de natuur kan je niet heen.
Als je iets voelt voor een jongen, dan voel je iets voor een jongen.
Daar valt niets tegen te beginnen.
je moet de natuur zijn gang laten gaan.
Ho, zei z'n  vader, daar valt wel iets tegen te beginnen.
Je moet het van je afzetten.
Je moet je natuurlijk gedragen. Zoals het
hoort voor een jongen.
Zo natuurlijk mogelijk. Natuurlijk! zei z'n moeder.
Zo natuurlijk mogelijk...
De jongen keek voortdurend van z'n vader naar z'n moeder.
En hij vroeg zich af wie van hen nu
het méést gelijk had.


Auteur: Geert De Kockere

..

.


Heb ik al gezegd
dat ik je mooi vind
veel mooier dan het mooiste schilderij
en dat ik elke dag opnieuw
weer blij ben
dat jij destijds gekozen hebt voor mij

Heb ik al gezegd
dat ik je leuk vind
en blij ben met je liefde en je trouw
en dat ik nu nog steeds
na al die jaren
nog meer dan honderdduizend van je hou

Marianne Busser & Ron Schröder

.

.


Vergeet nooit
al het goede en het mooie
dat we samen mochten delen keer op keer

Vergeet nooit
alle warmte - alle liefde
geloof me liefste - 't werd alleen maar meer

Vergeet nooit
hoe we samen mochten groeien
de eerste blik - die allereerste zoen

Vergeet nooit
al het mooie in ons leven
ik zou het zo weer over willen doen


Marianne Busser & Ron Schöder

.

.

De ruit is gebroken.
de kan is tot de rand gevuld.

Dit is een groot geheim
dat nimmer wordt onthuld
tenzij aan de vrouw
of de man
die zelf gebroken is
als de ruit
of gevuld als de kan.


Auteur : Huub Oosterhuis

.

.

.

.



Niet dat ik weet
waar alles ligt,
maar ik vermoed
wel hoe, en goed.
Hier ging het
als met het roofje
op mijn wonden:
veel heeft vanzelf
zijn plek gevonden.
Heel soms nog
zijn mijn sleutels
kwijt, dan gaat
het bij de deur
een tijdje mis.
Maar Columbus
heeft zich ook
een keer vergist,
dus dat is wat ik
leer: waar doet er
minder toe dan hoe.

Auteur: Bart Moeyaert