Naar de inhoud

Oh Maar

akke.beakke.be
Image and video hosting by TinyPic

DAG DAGELIJKSE GEDACHTEN.

Armoede steelt misschien je mooie

kleren, maar ze kan je lach niet stelen.

Reageer op dit bericht

9 reacties op dit bericht

steffie16 februari 2009 om 20:46

g avond

ben er weer terug d knuf en
grtz & bedankt
Kathleen16 februari 2009 om 16:19

Een fijne maandagavond wens ik je toe Wirwar

Nog een aantal dagen te gaan
Dan komt carnaval weer op gang
Je mag de gekste kleren dragen
Al draag je een pak van behang
Naar de lange optochten kijken
De een nog mooier dan de rest
Daar word heel veel gelachen en gefeest.
Dan voelen de carnavalisten zich opperbest
s’Avonds naar een café, tent of zaal
Er word gedanst en gezongen
Ze gaan massaal uit hun bol
Na vier dagen zo tekeer zijn gegaan
Is het weer voorbij voor een jaar
De carnavals spullen gaan in de kast
Dan zetten er veel hun alledaags masker terug op.
En iedereen is weer herkenbaar.
Lieve carnavalsfeergroetjes Kathleen
http://www.bloggen.be/blogfairy
Carnaval-2.jpg
Amor Fati16 februari 2009 om 16:11

Armoede aan geld is ongelukkig; armoede aan geest is ongelukkiger, maar armoede aan gemoedsleven is het ongelukkigst van alles......

  

Een aangename week toegewenst vanwege Amor Fati !


Het geluk om bemind te worden is van onschatbare waarde!

 

De liefde is een geschenk maar velen weten het niet


 
jefvanlaar16 februari 2009 om 13:15

Lieve groetjes en nog een fijne dag gewenst .

button02zt4.jpg
besoto16 februari 2009 om 13:00

dag wir war

op maandag even bij je binnen wippen om je een mooie dag toe te wensen
mooi citaatje staat hier weer maatje
lieve groetjes
Image and video hosting by TinyPic
dieneke16 februari 2009 om 12:51

ik kom je een fijne maandag wensen



Image and video hosting by TinyPic
>
Athea16 februari 2009 om 11:52

Hallo







ik pluk
een vriendelijke groet
doe er een lieve knuffel bij
hopelijk maak ik je hiermee blij
ik schenk hem jou
vanuit mijn hart
neem je hem aan van mij ?
ik zou je eeuwig dankbaar zijn


Jose16 februari 2009 om 10:17

Dag Wirwar

Image and video hosting by TinyPic
Een nieuwe week is weer begonnen
Ik wens je een fijne en een gezellige maandag toe
Dikke knuff,liefs
rebecca16 februari 2009 om 03:46

Mooi begin van een nieuwe week,lieve blogvriend....

j73j9g.gif
Wat gaat de tijd toch snel,het weekend is weeral gedaan.
Maak er een gezellige week van en dikke knuf van je
blogvriendin,Rebecca.
Wijze woorden,beste WirWar.....
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

AUTEUR : Daan de Ligt DICHTERSLEED

 




.70989042rn8.jpg





Dichtersleed

de Spuistraat op een wolkenloze dag
een winkel die je niet voorbij kunt lopen
lag gevelbreed voor koopjesjagers open
de Slegte, boeken voor een iel bedrag

’t is voor een dichter vaak een hard gelag
als daar je werk, dat iemand ooit wou kopen
als tweedehandsje droevig staat te hopen
op nog een kans (maar nu met meer ontzag)

een boek is als een kind, het doet verdriet
als niemand zich aan jouw geluk wil hechten
die aanblik ... ik moest tegen tranen vechten
een slapeloze nacht lag in ‘t verschiet

daar stond mijn fraaie bundel bij de Slegte
het regende toen ik de zaak verliet


 
2 reacties Reageer op dit bericht

AUTEUR : Anton Korteweg GEBOORTE

.babybornrf6.jpg.


Geboorte

I

Je trad niet zozeer, je werd met geweld
het huis uit gejaagd, het
kon zo niet langer.

Zij verlost, maar jij hing
als een haas in de hand van
de jager,

wachtend op de genadeslag
die je liet schreeuwen van leven.

II

Ik ben opeens gebaard;

een hand houd mij bij de enkels,
ik hang met het hoofd naar mijn buik,
ik ben uit mijn schoot gejaagd.

Licht botst tegen mij aan,
geluiden vallen op mij.

ik schreeuw; ik kan niet terug.

Plotseling ben ik te groot,
hang ik aan leven bloot.

III

Wie in haar was maar
niet meer is, erna dus,
die kent wel het heimwee, niet
meer het huid.

Altijd en nooit meer,
sinds hij werd uitgerukt,
uitgerukt werd hij
in wie hij sliep.



1 reactie Reageer op dit bericht

AUTEUR : Rutger Kopland VERTREK VAN DOCHTERS.




.br3ds3.jpg






VERTREK VAN DOCHTERS


Ze moesten inderdaad gaan, ik had het gezien
aan hun gezichten die langzaam veranderden
van die van kinderen in die van vrienden,
van die van vroeger in die van nu.

En gevoeld en geroken als ze me kusten,
een huid en een haar die niet meer voor mij
waren bedoeld, niet zoals vroeger,
toen we nog tijd hadden.

Er was in ons huis een wereld van verlangen,
geluk, pijn en verdriet gegroeid, in hun
kamers waarin ze verzamelden wat ze mee
zouden nemen, hun herinneringen.

Nu ze weg zijn kijk ik uit hun ramen en zie
precies datzelfde uitzicht, precies die
zelfde wereld van twintig jaar her,
toen ik hier kwam wonen.


 

12 reacties Reageer op dit bericht

AUTEUR : Pierre Kemp VAN der KLEUREN

.
naturist00205re2.jpg.



Van der kleure
n

De zon begint de plaatjes weer te lezen
op de deuren,
glimlacht om de namen naar hun wezen
en fluistert: hier is er geen.
Maar hier woont Van der Kleuren
en die is nooit alleen.
Doopt hij de kleuren in het water
zij worden nimf en hij is sater.
Houdt hij de kleuren naar het licht,
‘Kets’ zegt de vonk en wordt gedicht.
En slaapt die kleurenzuchtige man?
Van kleuren zonder kleren droomt hij dan!


 

1 reactie Reageer op dit bericht

AUTEUR : Tjitske Jansen UIT HET MOEST MAAR EENS GAAN SNEEUWEN.

.chestnut20gdekh6.jpg

Als iemand mij nou maar
had opgeraapt
en in zijn zak gestopt
en daar gelaten had,
dat af en toe een hand mij vond,
voelde hoe zacht ik was
en dan weer losliet.
Of op de vensterbank gelegd,
op 't nachtkastje,
in een rommeldoos.
De keukenla!
Ik heb nog nooit een reis gemaakt,
ik moest zo nodig wortel schieten.
Als iemand mij nou maar had opgeraapt,
er was niets aan de hand geweest,
ik was kastanjebruin geweest,
ik had geglansd, geglansd,
wat later was ik wat gaan rimpelen,
en dan, nou ja, maar nu,
nu moet ik onvrijwillig transformeren
en niet zo n beetje ook.
En steeds als ik zo ongeveer
gewend ben aan mijn nieuwe vorm,
steeds als ik zo min of meer
geaccepteerd heb
dat ik ben zoals ik ben,
dan ben ik alweer anders.
En als het nu zo was dat ik gekozen had
om zo te zijn, dat ik het wilde:
steeds een ring erbij,
zoveel soortgenoten aan mijn takken
in hun veilig stekelhuis,
zo anders dan ikzelf,
maar wat weet ik het nog goed.


Ik heb het opgegeven
te zijn zoals ik ben.
Ik groei maar mee
met wie ik worden zal.
Af en toe hoor ik
Dat iemand zegt
Hoe mooi ik ben.
In mijn schaduw
gebeuren dingen
die de moeite waard zijn.








 

2 reacties Reageer op dit bericht

AUTEUR : Hans Hagen SPRAAKGEBREK

nbnntvt6gert1dbmmpo4.jpg.


SPRAAKGEBREK

     achteraf weet ik
     wat ik had willen zeggen
     precies wat ik had moeten doen
    grijp ik alle kansen
    eindigt ons gesprek
    niet in spraakgebrek
    als jij weg bent durf ik pas
    tegen je te dansen
    maak ik fijne grappen
    duw de anderen opzij
    vind ik eindelijk de woorden
    die veel vroeger hoorden
    zie ik jou, jij mij
 

 

5 reacties Reageer op dit bericht

AUTEUR : Phil Bosmans EEN ANDERE LEVENSTIJL



moeder2pj8.jpg.




bevrijd je uit de vangarmen van de
consumtiemaatschappij, die de laatste
restjes vrijheid uit je wegrooft.
Keer terug naar een eenvoudige levenstijl.

Vrolijker, wat eenvoudiger, wat soberder,
We kijken te veel naar anderen en dat frustreert.
We kijken te veel naar teevee en
dat vervreemdt ons van onszelf
en van onze omgeving.
Keer terug naar een eenvoudige levensstijl.
En zeg ook eens : ik moet niet alles hebben.
Ik heb genoeg.

6 reacties Reageer op dit bericht

AUTEUR : Hannie Rouweler VIJF BOMEN VOOR HET RAAM

 

.
aq4copyoy5.jpg






Vijf bomen voor het raam

Er staan vijf bomen voor het raam.
Het zijn mijn broers en zussen

die me trouw blijven, nooit vloeken,
elke dag een bos bloemen bezorgen.

Het zijn mijn diepste gedachten
over liefde, ontucht, glasheldere

doorzichten naar morgen, de dood.
Het zijn vijf namen die ik nooit

zou kunnen vergeten. Vijf vingers
en aan elke vinger een zegel van goud.

Het is de hand van God, die dag en
nacht over me waakt en me telkens

vasthoudt om mijn middel zoals jij
als ik omval, als ik niet rechtop sta.

6 reacties Reageer op dit bericht

AUTEUR : ONBEKEND STREEPJE

STREEPJE

Toen ik Streepje had begraven,
achter bij de lijsterbes
— zielig hoopje dooie kater —
zei m’n moeder: Luister es.
Moet je niet gaan lopen treuren;
't
was tenslotte maar een kat.
Wat ie voor me had betekend
had ze dus nooit doorgehad.
Ga een keertje lekker fietsen;
zo erg is het ook weer niet.
Ik dacht enkel: Zwijg nou even,
‘k heb toch recht op wat verdriet.
Morgen gaat het vast al beter.
Alhoewel, dat stomme beest
was al heel m’n kinderleven
toch m’n beste vriend geweest.


ad08f0176cf64008a7a4c27pt5.jpg.

2 reacties Reageer op dit bericht

Meer van Oh Maar

↑ Terug naar de berichten