Naar de inhoud

Oh Maar

seniorennet.beseniorennet.be
Image and video hosting by TinyPic
Dinsdag 8 juli 2008

WAT HET IS....

.kaarspr2.png


:
Wat het is.


Het is onzin
zegt het verstand.
Het is wat het is
zegt de liefde.

Het is tegenslag
zegt de berekening.
Het is alleen maar pijn
zegt de angst.
Het is uitzichtloos
zegt het inzicht.
Het is wat het is
zegt de liefde.

Het is belachelijk
zegt de trots.
Het is lichtzinnig
zegt de voorzichtigheid.
Het is onmogelijk
zegt de ervaring.
Het is wat het is
zegt de liefde.


Geschreven door Erich Fried.
Reageer op dit bericht

4 reacties op dit bericht

cates8 juli 2008 om 19:44

Groetjes!

gezelligeavond.gif
Groetjes van Cates.
Miryam8 juli 2008 om 17:33

Het is wat het is WirWarreke , niet meer... maar zeker ... niet minder ... Knipoogje !!

Image Hosted by ImageShack.us / Image Hosted by ImageShack.us 

Hiiii .... Smiiiiile WirWarreke    ! ! Ben graag en met veel plezier eens komen zien  ... t was hier biezonder aangenaam om vertoeven ...  ''k Wens je alvast nog een gezellige avond toe  ... maak er iets moois van ... veel liefs ... dikke knuff  ... XXX
Dierenopvoedster & Magnetiseur Miryam

ekenit8 juli 2008 om 16:40

Goede middag lieve Wir War een prachtige tekst staater hier weer op je blog

Vandaag een regendagje hier dus mooi even de tijd voor de blog bezoekjes. Nog bedankt voor het bezoekje, en verder nog een fijne dag gewenst liefs en groetjes
Lana & Pip8 juli 2008 om 09:35

Wij lopen altijd hand in hand, als ik haar loslaat gaat ze winkelen.



.

.

.
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen
Maandag 7 juli 2008

DE GEBARSTEN VAAS.

.zoenie6.jpg

De gebarsten vaas.
Een lichte stoot van een waaier
raakte de sierlijke vaas
met de bloeiend-paarse verbena,
geluidloos, eventjes maar.

Maar de lichte verwonding
verder inbijtend altijd
volgt de volmaakte ronding
van het kristal dat splijt

en het water drupt naar buiten
en de bloem gaat verwelken dra
en niemand die nog twijfelt:
zij barstte. Kom er niet aan.

Soms kneust een hand die men liefheeft
het hart met een lichte stoot,
maar de kneuzing bijt stil verder
en de bloem van de liefde gaat dood.

Naar buiten is alles als vroeger
maar het hart voelt steeds verdergaan
de lichte verwonding die inbijt.
Het barstte. Kom er niet aan.


Geschreven door Sully Prudhomme.
9 reacties Reageer op dit bericht
Zondag 6 juli 2008

DE SCHAT...

.ke8x22508b1v6sivj96pbzhkr8.jpg


De schat

Je bent een schat , zei ik haar. Ik zal goed

voor je zorgen. Een schat kan worden geroofd, zei ze.

Mijn schat niet, zei ik beslist. Hoe weet je dat zo zeker ?vroeg ze.

Ik zal hem goed verbergen, zei ik.

Rovers zijn vindingrijk, merkte ze op. Geeft niet,

zei ik , wie verliefd is, overtreft de dief. Dieven zoeken

overal, zei ze nog. Zelfs op plekjes die niet eens bestaan.

Ik zal je heus wel goed verbergen, zei ik.

Wees maar niet bang, niemand vindt je. Niemand ?

Niemand ! En wat als je zelf je schat niet meer

terugvindt ? O , zei ik, dan zoek ik wel een andere...

 

Auteur : Geert De Kockere


 

12 reacties Reageer op dit bericht
Zaterdag 5 juli 2008

Hinkellied Auteur : Bart Moeyaert

toembaqk1.gif

Hinkellied

Er is een liedje -
 wacht, ik leer het me -
 over een jongen die ze
 Hinkel noemen,
omdat hij elke dag
een steentje gooit,
sprongen maakt
en het op één been redt,
 nee: rooit.
 Dat liedje had ik graag
een keer gezongen,
maar het lukt me niet,
het lukt me nooit.
6 reacties Reageer op dit bericht
Donderdag 3 juli 2008

TROOST...

.emotie1fg2.jpg

IK LIEP OVER
van verdriet.
Het gaat voorbij,
zei moeder me.
O ja? vroeg ik.
Ja, zei ze.


En ze heeft gelijk.
 Het gaat voorbij.


 Maar wat ze niet vertelde,
 is dat het meteen
daarna opnieuw begint.


Auteur : Geert De Kockere
12 reacties Reageer op dit bericht
Woensdag 2 juli 2008

EERLIJK ?

.kadercj8.jpg



Eérlijk gezegd,
 Ik heb wel wat welvaart, komfort.
 Als heb ik er ook voor moeten knokken.
 De gewone mens krijgt het niet voor niets.
En dan wordt er nog aan geknaagd
 door besparingen, en extra-belastingen
 die me van hogerhand worden opgelegd.
En als ik niet oplet, schiet ik er nog iets anders
 bij in : mijn menselijkheid.
 Want het berekenen en cijferen kan je zo in beslag
nemen, dat je nog nauwelijks de noden van
 anderen ziet en er wat aan doet.
Toch behoor ik nog tot dat kleine procent
 " gelukzakken" dat buiten oorlogsgeweld, hongersnood
 en uitbuiting kan opgroeien.


Ik moet er mij niet schuldig over voelen,
 maar zoals alles wat aan mij is,
 puur gekregen is,
 roept het mij op om er iets mee te doen,
 het te laten renderen :
dat stukje wereld dat ik kan beheren,
dat klutsje verstand dat hierboven zit te draaien,
dat hart dat warm kan meevoelen,
die ogen die kunnen zien,
ook dwars door de schijn heen,
 die handen en voeten, die nog altijd bewegen
 waarheen ik ze stuur.
Het is Goddank de moeite om
 voluit mens te zijn,
vandaag !
 

Uit Kiezen &/ of Delen 1991 auteur : onbekend
8 reacties Reageer op dit bericht
Dinsdag 1 juli 2008

DE KUNST VAN HET LOSLATEN.

.2loslatenrg7.jpg


Er liepen eens een oude en een jonge Zen-monnik langs een weg. Op een gegeven moment kwamen ze bij een rivier, die ze moesten oversteken. Op de plek waar de weg en de rivier elkaar kruisten, stond een mooie jonge vrouw in een zijden kimono.

De vrouw vroeg of de monniken haar konden helpen bij het oversteken. De oude Zen-monnik aarzelde geen moment, nam haar in zijn armen, droeg haar naar de overkant en zette haar daar neer.

Zwijgend vervolgden de monniken hun weg.

's Avonds laat toen ze onderdak hadden gevonden in een tempel kon de jonge monnik zich niet langer bedwingen en vroeg:

"Wij Zen-monniken mogen ons tijdens onze training niet met vrouwen bemoeien, laat staan aanraken. Waarom heb jij dat dan toch gedaan?"

De oudere monnik antwoordde: "Ik heb de vrouw opgepakt, naar de overkant gedragen, haar daar neergezet en losgelaten. Jij draagt haar kennelijk nog steeds met je mee en hebt haar nog niet losgelaten."


UIT 366 hOORSCHELPEN AUTEUR : Jos Grégoire

5 reacties Reageer op dit bericht
Maandag 30 juni 2008

JIJ ALLEEN...

extremekayakinghw7.jpg.



" Jij alleen kan mij helpen," zei zij.
'Help mij.  Bij jou kan ik hem vergeten.'

Die nacht, terwijl zij gromde
dacht ik aan hem in dat ver land
en zij hoorde het en verstomde.

Auteur : Hugo Claus

8 reacties Reageer op dit bericht

Meer van Oh Maar

↑ Terug naar de berichten