Naar de inhoud

Oh Maar

seniorennet.beseniorennet.be
Image and video hosting by TinyPic

AUTEUR : Troebadoer OOIT


.






Ooit

 

Ooit zal je ongetwijfeld mijn hart breken

 

niet één maar duizend keer

 

niet in één maar duizend stukken.

 

Een kind dat zijn speelgoedtrein te barsten rijdt

 

op de rails van zijn volwassenheid.

 

 

 

Ooit zal je lachen om mijn dromen,

 

dansen op mijn graf,

 

zingen om mijn stilte.

 

 

 

Ooit zal je me leren haten,

 

met het geduld van een kloosterling

 

mijn fouten koesteren.

 

Je zal me vast bedriegen

 

met de pijn - mijn vaste vriend.

 

 

 

Ooit zal je zeggen "ik ken je niet"

 

en ik zal verwaaien tot verdriet.

 

 

 

Ooit.

 

 

 

Maar nu nog

 

even,

 

nog even niet.

Reageer op dit bericht

8 reacties op dit bericht

nia19488 december 2009 om 20:20

Hey vele lieve groetjes

.
2u6lb14.jpg
marcoen ria8 december 2009 om 18:27

Heel mooi

Sorry,het plaatje bleef niet plakken.
vogel.jpg
marcoen ria8 december 2009 om 18:19

Even binnen gewipt

goedenavondmoonlightur9.gif
HOBBYFOTOGRAFIE28 december 2009 om 17:54

Blogbezoek.

Dag Wirwar, hele mooie. Wij wensen je een fijne avond toe. Beste groeten van Magda en Luc.
Rik8 december 2009 om 17:38

Prachtig, zo teder en mooi WirWar,

.
dsc6321bewerkt1.jpg
Geniet nog van een mooie avondsluiting
neem de huiselijke warmte in je op en geniet.
Liefs Rik en Mik
waaroemni8 december 2009 om 12:18

waaroemni en de vervuiling

een hele mooie

De grootste vervuilers eisen het zuiverste water
om hun handen te wassen.
waaroemni
rudy en solange8 december 2009 om 11:37

Een groetje van ons op dinsdag,liefs

2njd0sg.jpg

Lana & Pip8 december 2009 om 11:16

Lieve groetjes van uit De Klinge


Ik kom je een fijne dinsdag wensen









Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

AUTEUR : Sabine Luypaert Vacuüm


.tekijkgezet.jpg


Vacuüm

 

 adem trekt zich vacuüm

daar ik besef

hoeveel jouw liefde voor mij

werkelijk in diepte meet

ondanks

oud vergeten passie

en diep begrip

die met dichtspijkers

een omlopend hoofd

trachten te herordenen

 

mijn hart voelt niet genoeg

om buikkriebels te weerhouden

 

soms is houden van

echt niet genoeg

 

het spijt me

 

12 reacties Reageer op dit bericht

AUTEUR : Manja Croiset metafoor

 

.
metafoor

 als een egeltje
opgerold
geen ingang

aan de stekeltjes
kunnen anderen
zich bezeren

egeltje cactus onder
de dieren

onderzoekend
komt soms
aarzelend
een nat snuitje
te voorschijn
heel voorzichtig
aftastend als olifantenslurven
liefkozend

zo broos
gemakkelijk
kapot te maken

zoals het onbedoeld
de luchtkastelen heeft stuk
geprikt

 

 

31 januari 2000

Met de toelating van de schrijfsters, dichter

© Manja Croiset
Uit: dissonante symfonie

PS. Bloggers vragen me waar ze haar echt levensverhaal :

"Mijn leven achter onzichtbare tralies"

vinden, ook online maar bij literatuur en dan zoeken waargebeurd

21 reacties Reageer op dit bericht

.

 

IN NAAM VAN DE SCHRIJFSTER

"MANJA CROISET"

Bedankt Wirwar iedereen die haar gedicht

gelezen heeft en bedankt voor de vele heel mooie reacties.

 

Een kleine tip van WirWar zelf,

als je soms nog niet weet wat als

geschenk te geven voor iemand

die verjaard, of voor onder de kerstboom.

Ze zijn online te koop en in voorraad

levering van het boek(-en) gratis en betaling achteraf via

een overschrijving.

Waar geef me een mailtje, en neen ikzelf heb er niks aan

maar we geven zo het mooiste geschenk aan de schrijfster zelf.

ps. deze tip komt enkel vanuit WirWar's hartje.

 

 

 

 

9 reacties Reageer op dit bericht

AUTEUR : BIESON Verlamd 10.01.07


.643155528.jpg



Verlamd

 

Niet weten waarheen, waarom, waartoe.

Schrap staand, in het bekaf moment.

 

Belegerd door vroeger, belegerd door later.

Belegerd door angst, belegerd door gedachten.

 

En onbewust verlicht, of vol energie.

Maar niet weten waarheen, waarom, waartoe.

 

Loslaten, en beginnen, met opstaan, met thee.

2 reacties Reageer op dit bericht

AUTEUR : Manja Croiset Die Bleierne Zeit

 

 

 

 

 

die Bleierne Zeit

 

 

 

 

 eens een sprankelende vrouw

nu zijn de lichtjes

gedoofd

 

 

dood is ze niet

 

 

maar leeft ze nog

 

 

langzaam verstorven

 

 

van leegte en een leven lang verdriet

 

 

om alles en niets

 

 

mag ik een spiegel

 

 

fluistert ze krachteloos

 

alles vervloeit

 

 

zelfs de voorwerpen

 

 

in de kamer verliezen

 

 

hun contouren

 

 

kleurloos voor eeuwig

 

 

uitgeblust

 

 

 

Dit gedicht spreekt voor zich zelf,

 

de ziekte van de schrijfster verergert.

 

Langs deze weg Mevrouw Manja Croiset

 

wensen we u veel sterkte toe.

 

WirWar en de bloggers die je gedichten

 

met regelmaat komen lezen.

50 reacties Reageer op dit bericht

Meer van Oh Maar

↑ Terug naar de berichten