DAG DAGELIJKSE GEDACHTEN .

..




Winterspiegel

Zo'n eerste dag dat water
geen water meer is maar meer.
Het kind met beide voeten gestrand
vraagt naar ijs - glad - ijs.
Zo vraagt ze naar de chemie
van het simpele, gladde, volmaakte
waarin ze haar doorzichtige drie jaren ziet.

De schelle schaatsers flitsen voorbij
tekenen in de wind.

Het kind beweegt, schaduwloos
ze knielt, buigt voorover.
Een vis bloedt dood onder het ijs.
Ze wil hem redden, klopt en roept.
Het bloed sijpelt, kleurt.
De vis ademt een verdriet
dat zij daar in die winterspiegel ziet.
Niet zeggen, niet doen, niet.

Tussen hoop en herinnering

bloeit uw geluk.



C.S. Adama van Scheltema

.





Voor jou

Ben jij het die dit leest? Heb je net

je astrakan muts afgezet, en vallen nu

je zwarte krullen warm naar het papier?

Slaat het licht van deze bladzij

op in de goudspikkels van je ogen,

glimlach je gelukkig, nu je merkt

dat ik dit weet, en breng je ook

je donkere lippen zo dicht bij de woorden

da het lijkt of je ze gaat kussen?

Leg je, toch even onzeker, je vinger

tussen de bladzijs, druk je het boek

tegen je borst, waar het ritselt

door het bonzen van je hart?

Ben je nòg mooier nu, kijk je door het raam?

Wees gerust: dit is werkelijk voor jou geschreven.

 

Het geluk is gemaakt van heel

veel droom en een beetje

werkelijkheid.

René de Masny

Neem de tijd om te

lachen, het is het

krachtigste medicijn

ter wereld.

.

Herfsttij

Waar het vandaan komt weet ik niet,
die pijn als ik naar het licht kijk
dat op schaars gebladerte valt.

Nog gisteren hoorde ik klanken
in de kleinste dingen om me heen.
Ze vulden mijn dagen met een bijna
ongekend geluk in zomerse taferelen:
wandelingen langs water, in parken
en overal rozen zelfs slordig in bloei
alsof ze er in overdaad stonden.

Niets drijft makkelijker weg
en lost op achter brede luchten,
verre einders, dan woorden.
Eens bedekten ze de velden,
nu verdwenen in
een en hetzelfde ogenblik.

De schrijfster heeft verschillende boeken geschreven, sommige zijn online wel bestelbaar zonder verzendingskosten.

Spijtig voor het ogenblik is er maar één online boekenclub waar het boek " Mijn leven achter onzichtbare tralies" verkrijgbaar is met verzendingskosten. De mensen die dit boek toch aanschaffen met verzendingskosten

worden na de omruilingsperiode voor de verzendingskosten terugbetaald , door Manja Croiset zelf.

Gelieve naar dit blog te mailen met het bewijs van verzendingsonkosten . Dus enkel mensen die verzendingskosten betaald hebben voor één van de boeken van Manja Croiset .Na dat de omruilingstijd voorbij is te verstaan.
Deze regeling is geldig tot 31 januari 2010.

Mevr. Manja Croiset en WirWar danken U van harte.

..

Niet zomaar een naoorlogs gezin, dat uit vijf personen bestaat, de vader, de moeder, drie dochters waarvan Manja de jongste is.
De ouders Holocaustsurvivors, de vader concentratiekampen overleefd, waar hij terechtkwam door verraad over zijn illegaal drukwerk als strafgeval, niet als Jood, alhoewel hij een Joodse vader had.
De moeder verliest haar hele familie en komt zwaar beschadigd uit die oorlog tevoorschijn, maar ontkent ...

mamma had helemaal niets meegemaakt, er was nooit iets gebeurd

De angstige verdrietige vrouw heeft nagenoeg een fatale uitwerking op haar dochter Manja, die geen geborgenheid bij de moeder vindt, hoe zorgzaam die ook is, maar geen veiligheid uitstraalt.

Het meisje belandt jong in de psychiatrie zonder meer al schadelijk voor een puber, maar in de jaren zestig bestond dat meer uit mishandelen dan uit behandelen.
Ook zij een overlever mede dankzij haar schrijven.

Het boekje bevat tevens twee cd’s met door haarzelf ingesproken teksten, uitlichtingen dwars door het boek heen.

drie zusjes twee met een functie

doordat de oudste kwam

zijn pappa en mamma getrouwd

en was mamma “gemengd” gehuwd

en dat heeft haar leven gered

de tweede het geplande kind van de toekomst

de derde ongewenst

.

regressie in de therapie

een jong stemmetje

weten pappa en mamma niet

dat ze een kindje hebben dat Manja heet

Een doel is slechts zo veel waard

als de inspanning die moet worden

geleverd om het te bereiken.

.






Ooit

Ooit zal je ongetwijfeld mijn hart breken

niet één maar duizend keer

niet in één maar duizend stukken.

Een kind dat zijn speelgoedtrein te barsten rijdt

op de rails van zijn volwassenheid.

Ooit zal je lachen om mijn dromen,

dansen op mijn graf,

zingen om mijn stilte.

Ooit zal je me leren haten,

met het geduld van een kloosterling

mijn fouten koesteren.

Je zal me vast bedriegen

met de pijn - mijn vaste vriend.

Ooit zal je zeggen "ik ken je niet"

en ik zal verwaaien tot verdriet.

Ooit.

Maar nu nog

even,

nog even niet.

In het leven waken we om

te slapen en slapen we om

te waken.

.

Vers ijs,

daar gaat niets boven,

tenzij een boterham

met trappistenkaas

en daarbij

een Tripel van Westmalle

Maar als je dan

naar huis rijdt

met een licht hoofd

dan

heb je dat IJS weer nodig

dus nee,

Vers ijs

daar gaat niets boven.

Je zult nooit zelfverzekerd kunnen

spreken als je je mond niet de kans

geeft om open te gaan en de woorden

eruit te laten komen.

Op deze wereld is een half

geluk al een zeldzaam geluk.

Emanuel Wertheimer

.

STORM GAAT VOORBIJ.

Storm aan de hemel

en storm rond je huis;

storm in het hele land,

de mensen blijven thuis.

-

Storm in je leven

en storm in je hart;

storm in je gedachten,

je wereld wordt getart.

-

Storm luwt, gaat voorbij,

de lucht is verfrist,

de toekomst lacht je toe,

oud zeer is uitgewist.

Ons geluk hangt minder van de

omstandigheden af

dan van ons karakter.

Emile de Girardin

Speel nimmer met de

dobbelstenen van het fortuin;

gewoonlijk zijn zij vals.

Pythagoras

.

Bedrogen

er brandde een licht tussen ons

maar het is gedoofd

toen ik jou eeuwig licht

en duizend waskaarsen had beloofd

verkoos jij elektries te wonen

ik voelde me bekocht en bedrogen

en heb de kaarsen

in tranen verzopen

Lig je op je sterfbed,

 gooien ze je "dood' met kaarten van harte beterschap! 



Auteur : Manja Croiset

.


Vacuüm

 adem trekt zich vacuüm

daar ik besef

hoeveel jouw liefde voor mij

werkelijk in diepte meet

ondanks

oud vergeten passie

en diep begrip

die met dichtspijkers

een omlopend hoofd

trachten te herordenen

mijn hart voelt niet genoeg

om buikkriebels te weerhouden

soms is houden van

echt niet genoeg

het spijt me