DAG DAGELIJKSE GEDACHTEN.

Foto : Frahan sur semois België

.


Heer, laat ons samen
even mijmeren
op een bank, aan de waterkant.

Alles is voorbij,
het streven, de illusies,
het drukke leven...

Laat me in deze herfst
nog wat gelukkig zijn.

Het leven is haar belofte kwijt,
en het andere Leven
ken ik nog niet...

Maar geef me nog wat kracht.
En laat ons samen
nog even verder gaan...

.

Hartelijk mijn hart





Hartelijk mijn hart
als ik je geur kan ruiken
als je adem weerklinkt in mezelf
alsof je om me heen zweeft
iets in mijn oor fluistert
iets over koestering
iets over blijven als je gaat.
Hartelijk mijn hart
als ik me verbeeld
dat je bij me bent.

..

.


Soms kijk ik
lichtjes in je ogen.

En als ik vurig kijk,
komt er wel eens
vuurwerk van.

.

Van de zigeunerin
Voor Anthi.


.

Ik wil zigeuner worden
zei ik tegen een zigeunerin
om jou te krijgen

Kun je vroeg zij als avondmaal
bittere groente eten zonder zout
en dan gaan liggen?

Dat kan ik zei ik

Kun je vroeg zij gaan liggen
zonder te huilen van kou
op de bevroren modder?

Dat kan ik zei ik

Kun je vroeg zij op de modder
mijn lichaam in vlam zetten
en verbranden tot as?

En of ik dat kan zei ik

Kun je vroeg zij mijn as
in je wijn strooien
en je bedrinken, mij vergeten?

Nee, dat kan ik niet zei ik

Dan word je geen zigeuner zei ze.

Auteur : Yorgos Paulopoulos

..

Ik heb je lief, zei ik.
O ja ? vroeg je.
Ja, zei ik.
Je bent mijn
liefhebberij.




Jij  &  ik
en tussen ons
een tong
als voegwoord.

.

..

Houden van is...

geborgenheid
tederheid
samen zijn
veiligheid
niet denken
maar weten
samen praten
luisteren naar
vergeven
en opnieuw blij zijn
warmte voelen
tekens verstaan
geloven in elkaar
glimlachen
dansen
met heel je lichaam
verkleinwoorden uitvinden
voorzichtig aanraken
met je vingertoppen
je ogen sluiten
de klok willen stil zetten
knipogen naar een kind
bescherming geven
thuis zijn
en vooral...
een hart
op jouw ritme.

..

..

In China at ik vaak mijn buikje rond,
Maar toen ik eenmaal happig wilde weten
Hoe het gerecht tussen mijn stokjes heette
Kreeg ik als antwoord kort en bondig : hond !

Mijn hemel, ik had zomaar hond gegeten,
Besefte ik verschrikt met volle mond,
Doch omdat ik de smaak best lekker vond
Bekroop mij toch de lust om door te eten.

En toen het mormel mij voor ogen stond
Dat thuis vaak op mijn stoepje had gescheten
En dat ooit na een trap onder zijn kont
Mijn dure broek aan stukken had gereten
En mij vervolgens bloedig had verwond
Heb ik de hond eens lekker teruggebeten.

.

..


Wees een perfectionist.

Raak bevangen door het volmaakte.
Snoei chaos uit de wereld weg.
Duld geen missing. Leef foutloos.

Vervloek de onverschilligen,
die hun falen een feestje zien
en maar wat rondhangen
op de laagvlakte van hun halfslachtigheid.

Nee, dan jij! Modelmens van altijd weer
perfectie in de tijdgeest prenten.
Ga ver voorbij je grootste angst:
gezien te worden in het bijzijn
van je eigen mankementen.

..

De Pruimeboom

ene vertelling


.


Jantje zag eens pruimen hangen,
o ! als eieren zo groot.
't Scheen, dat Jantje wou gaan plukken,
schoon zijn vader 't hem verbood.
Hier is , zei hij, noch mijn vader,
noch de tuinman, die het ziet:
Aan een boom, zo vol geladen,
mist men vijf zes pruimen niet.
Maar ik wil gehoorzaam wezen,
en niet plukken: ik loop heen.
Zou ik, om  een hand vol pruimen,
ongehoorzaam wezen ? Neen.
Voord ging Jantje: maar zijn vader,
die hem stil beluisterd had,
Kwam hem in het lopen tegen
voor aan op het middelpad.
Kom mijn Jantje, zei de vader,
kom, mijn kleine hartedief !
Nu zal ik u pruimen plukken;
nu heeft vader Jantje lief.
Daar op ging Papa aan 't schudden,
Jantje raapte schielijk op;
Jantje kreeg zijn hoed vol pruimen,
en liep heen op een galop.

..

..


De kern van alle dingen
is stil en eindeloos.
alleen de dingen zingen.
Ons lied is kort en broos.

En donker zingt mijn bloed,
van heimwee zwaar doorwogen.
Ik zeil langs regenbogen
Gods stilte tegemoet.