Archief

Wat ieder van ons graag zou verzamelen :

medailles zonder keerzijde.


O.Weiss

.

Gedichten

Ik geef mijn woorden
meteen vleugels

ze vliegen weldra
uit het open raam

over mijn tuin,
bomen naar

een ander gebied,
naar zee.

Maar soms wil een gedicht
dichtbij mij blijven

er is geen reden,
geen andere bestemming.

Het is als de liefde die niet
steeds op reis moet gaan.

Ik houd hem bij me,
aan het hart, aan mijn woning.

Bij velen loopt de tong

op de gedachten vooruit.

Socrates

.

Intensive care

Je ligt in bed en speelt een plant.
Het gaat je aardig af.
Je ligt mooi stil.
Je groeit de wereld uit.
Je slaapt met één been in het graf.

Een rode draad vol perslucht
houdt je hier.
Je hebt geen flauw benul.
Van een tunnel naar het licht
is niets te zien in je gezicht.

Ons leven is een schitterend
soort toeval, een vergissing haast,
een winnend lot.
De dood zit anders in elkaar:
een kwestie van een schakelaar.

Vanmorgen maken wij ons druk
als mieren, lopen doelloos rond,
dwalen door de ziekenzalen,
storten in en staan weer op -

vanmiddag drukt er iemand op de knop.

Een hart is slechts vol

als het overloopt.


Jan Vercammen

.





IK DENK NIET...


Ik denk niet
als ik schrijf

ik volg alleen
een spoor van inkt
dat langzaam
in mij
binnendringt
en zegt
wat ik verzwijg

Je bent zowel de weg

als degene die hem bewandelt.


Kahlil  Gibran

.
.


Huurcontract

Misschien rust op dit huwelijk geen levenslange zegen,
maar wel het soort zekerheid
van een te hernieuwen huurcontract
drie-zes-negen.
We zijn binnen voor de regen
van melancholie.

Misschien is dat minder passionant
dan vroeger, als je klaarkomt vraag ik "wablieft"
en grappen in die trant.
Maar ik heb je meer dan vroeger lief:
er is zoveel meer "jou" nu dat ik ken,
zoals ik voor jou meer ikken ben.

En allemaal samen hebben we dat zootje van zes.
(Zoontje bedoel ik, maar de schrijffout mag blijven staan.)
Vaak kan ik niet slapen
van het denken eraan.

En dan denk ik: net een heus gezin.
En ik tast naar jouw hand.
En jij slaapt evenmin.

(Herman De Concink)

Geluk is een tussenstation tussen

te weinig en te veel.



C Pollock

.




JE BENT ALS MENS EEN VERLIEZER.


Je zou een gelukkig moment
willen doen voortduren,
een mooie dag nooit zien eindigen,
maar je verliest,
je moet uit handen geven,
elke avond een dag achterlaten.