Naar de inhoud

Oh Maar

akke.beakke.be
Image and video hosting by TinyPic

Archief

AUTEUR : Herman De Coninck

.abstractportret01oge407gr6.jpg.



NOG EEN GELUK

 

 

Zoals met de gek uit het grapje
die zich voortdurend met een hamer
op het hoofd sloeg, en naar de reden gevraagd, zei:
“Omdat het zo prettig is, als ik ermee ophou”-
zo is het een beetje met mij. Ik ben ermee opgehouden
je te verliezen. Ik ben je kwijt.

 

Misschien is dat geluk: een geluk bij een ongeluk.
Misschien is geluk: Nog een geluk dat.
Dat ik aan jou kan terugdenken, bv.,
in plaats van aan een ander

 

2 reacties Reageer op dit bericht

WirWar, ZONDAG 'S EIGEN WERKJE


.featureonlinegamblingjs6.jpg.




ONLINE  GOKKEN.

Het leven...

 

Als je huwt en je eerste

kind komt uit moeders

buik, dan ben je opeens

met zijn drieën,of meerdere.

Spannend toch want beide

wordt je ouder !

Samen bewonder je de kleine

spruit, het mooiste kind

van de wereld is geboren.

 

Zo is dat toch bij de meeste families.

Dan de eerste zorgen als ze eens ziekjes zijn

als ouder zo je dan liever zelf ziek zijn

dan je kleine lieveling.

Dan komen de eerste schooldagen.

Oei opeens neemt de juf een

belangrijke plaats in, ja die weten het beter.

 

In hun opgroeiende tijd, zie je

dat ze in de goede richting gaan.

Wat niet altijd gemakkelijk is,

slechte vrienden zonder dat jij het

weet, want tenslotte gaan de ouders

werken voor alle comfort , schoolreizen,kleding,pc enz.

 

Eindelijk zijn ze afgestudeerd , wat

zijn de ouders trots,heel de familie erbij.

Dan denk je als ouder, we hebben

onze plicht toch goed vervuld

ze zijn iets geworden al die spruiten.

 

Maar ben je eindelijk wel ooit gerust

als je nagaat hoeveel echtscheidingen

je kleinkinderen zien veel miserie

meer dan sommige professoren

medici en opvoedkundige wel kunnen zeggen.

 

Eindelijk ben je nooit gerust,

er gaat iets mis met een van je kleinkinderen

daar zijn families waar ze heel jong hun

kind moeten afgeven door ziekte

of ongeval.

 

Als je dan zegt okay nu zit

alles in goede banen.

Goede job waar ze zelf hard aan gewerkt hebben

in een goede vriendenkring

en een goede verhouding onderling.

 

Neen, teveel geluk mag ook niet

op deze aardbol.

Eén slechte persoon, kan

hun wereld omdraaien macht.

En om macht te hebben moet

je veel geld hebben, denken ze

Ja dan ben je ook al veertig geworden

en je gaat je geld nutteloos

vergokken via de pc online banking.

 

Hoe kan een ouder zoiets tegenhouden ?

Wel ik weet het ook niet ,zussen en broers ook niet.

Je hebt nu al genoeg gezaagd volgens hen

Zo dus komen ze niet meer thuis .

Waarom, je bent in hun ogen toch

zo negatief, zelfs geen schouderklopje

kan er af, wanneer ze leergeld verliezen.

 

Nu mag een mens alles niet negatief inzien

Ze komen wel terug…van hun kale reis.

En gelukkig dat ze zijn, want ja

Je zaagt niet meer in hun ogen !

Nu als ouder heb je ook je lesje geleerd

Geef ze wat minder, ze zullen het meer appreciëren.

 

WirWar

7 reacties Reageer op dit bericht

AUTEUR : Lut de Block

.61362677c04ce6beb7bw2.jpg.

EEND :  HET RECEPT

 

Neem vier personen met vleselijke lusten en
vier malse magrets de canard. Zet de eersten
op sherry, une suze, pastis, bloody mary. Laat
chambreren, breng op smaak met iets pittigs:
amuse-gueule, olijf, een radijsje of twee.

 

Concentreer op de eend. Neem het mes,
de filets en laat een duimdikke vetlaag intact.
Hanteer het zoutvat alsof het wierook bevat.
Kwispel pontificaal maar zorg dat je lippen
niet kloven. Nu moet er de eend aan geloven.

 

Leg op de rooster, het paarsnaakte vlees op
het staal, de vetlaag beschermend naar boven.
Ze hunkert naar oven, knispert van zeezout
en hitte, sijpelt zich gaar in haar vet. Gun haar
dertien dieproze minuten en laat even bekomen.

 

Snij aan en dien op met voornoemde personen.
Arroseer dit voltallige gezelschap met wijn.
Geen entre deux mers, geen bordeaux.
Daal in je kelder en in het verleden en
laat het een uitgelezen, volle bourgogne zijn.

 


1 reactie Reageer op dit bericht

AUTEUR : Gerda de Preter .

molkr3.gif.




MOL

 

Er woont een minnaar in mijn tuin,
een kompel met fluwelen handen,

 

Hij klopt, betast en streelt de rulle
wanden, breekt met zachte vingers

 

de vochtige aarde aan. Zij laat begaan.
Zoals hij stijgt en daalt, hardnekkig al

 

haar gangen gaat, lichtvoetig kruipdier
van genot dat in haar bekken sluipt,

 

kleine doodgraver van verlangen,
blindganger van geluk die in haar huid

 

zijn tekens weeft, dan huiverig naar
adem snakt en wegvlucht uit haar schoot.

 

Zij meet de schade, wist zijn sporen,
sluit zich onbewogen, als hij boven haar

 

de handen strekt, het nekvel spant
en stil het hoofd buigt voor de spade.

 

 

5 reacties Reageer op dit bericht

AUTEUR : Geert De Kockere



.dyn010original459459pjplv3.jpg.
Ik zou je
kunnen opeten, zei ik .
En ik deed het...

Het smakte lekker.


Vrijen, zei ik
is vaak een kwestie
van grammatica.
Hoezo ? vroeg je.
Als het meewerkend
voorwerp ontbreekt, zei ik,
is de zin beperkt .

4 reacties Reageer op dit bericht

Meer van Oh Maar

↑ Terug naar de berichten