teveel taart...

Dag lieve vriendjes,

Hier ben ik dan weer. Ja gisteren heb ik niets kunnen schrijven want de mama had zelf de
computer nodig want ze moest daar allerlei dingen in opschrijven en uitproberen  weet ik veel..
Toen ik dan ook vroeg  om naar mijn vriendjes te schrijven, zei ze: nee jongen vandaag niet, nu
is het de mama haar beurt.
Maar vandaag ben ik terug op post.
Ik ben  gisteren naar het groot park geweest met mama, papa, Saskia (is de dochter van
papa )en ons Kobeke die 2,5 jaar is. Die kleine ziet mij gaarne en roept altijd Bavoke,
Bavoke maar dat graagzien is wel wederzijds, alhoewel dat moet ik eerlijk bekennen ik
soms wel een beetje jaloers ben, want ik ben toch ook nog klein... 
Ik heb dan weer geravot in 't park en achteraf zijn we pannekoeken gaan eten, lekker
lekker want ik krijg natuurlijk ook altijd een stukje.

Deze morgen was ik weer erg uitgelaten  en heb ik wel tweemaal vanuit de zetel over
de salontafel gelopen wat door de papa een luid geroep uitlokte. Pft vind ik wel flauw
ik wou enkel maar eens kijken welk boekje ik het liefst zou nemen om op te knabbelen.
Ik hou erg veel van het TV bladje, dat is niet zo groot en daar kan ik lekker stukjes
afbijten en kapottrekken.
Wat ik ook zalig vind zijn de salonkussens,jongens wat zijn die zacht en lekker om te
knuffelen,te likken en omhoog te gooien;

Oh mama roept, ik met geborsteld worden... krijg ik achteraf altijd een lekker honden-
koekje.
Tot morgen lieve vriendjes, dan vertel ik jullie over mijn eerste maal dat ik helemaal thuis
bleef.

Lieve collegaatjes,

Hier ben ik weer.
Zoals ik jullie gisteren beloofd heb, zal ik eens vertellen hoe dat komt dat mama mij voor
vele centjes kon verkopen:

een tweetal maanden geleden ben ik met mama en papa en de mobilhome naar Aken
geweest. Daar we niet in het centrum stonden, ben ik wel 4 x met de bus meegereden naar  'stad .het was er wel druk maar er waren vele winkels (dat heeft mama graag )en ook
vele cafés en  eetgelegenheden (dat heeft dan weer de papa graag).
Toen ik met mama voor een winkel van allerhande snoepgoed stond (mama snoept ook
gaarne) en papa een beetje verder een bepaald ding aan het bestuderen was, kwamen
er een duitse meneer en mevrouw aan. De meneer bleef onmiddellijk staan en scheen
geweldig onder de indruk van mij. Hij mompelde steeds maar "schöner Hund" wat ik
eigenlijk niet begreep, maar ik begreep wel dat het iets moois moest zijn , zo keek hij
naar mij. De mama begon dadelijk een conversatie in het duits (wat ik absoluut niet
verstond, maar nadien aan de papa in het nederlands vertaald werd zodat ik het dan
wel kon begrijpen)
Mama zei dat ik uit een dierenasiel kwam en reeds meer dan 3 maanden bij hen woon-
de en dat ze slechts 104 euro voor mij betaald had (met al mijn spuitjes daar bij in-
begrepen)  maar dat ik normaal wel 750 euro kostte. De duitse meneer luisterde
en zei steeds weer:schöner Hund en streelde mij over mijn kop. Hij zei dat hij mij wou
kopen waarop de mama heftig reageerde en nee schudde. De man ging verder en
bood 1500 euro, stel je zo iets voor. Mama antwoordde dat ik niet wegging en gaf
hem de raad zelf een hond te kopen, waarop hij laconiek antwoordde:  IK WIL deze
hond. Zijn vrouw zei: ja wat kun je daar nu aan doen: dass ist Liebe auf erstem Blick!!

Zo dat was het verhaal, ben ik eventjes blij dat ik nog altijd bij mijn lieve mama en
papa ben, anders had ik nog duits moeten leren en moeten luisteren in het nederlands
vind ik nu al moeilijk genoeg!

Ga nu nog wat rusten want ga straks met mama en papa naar verjaardagsfeestje.
Hoop dat er veel taart is.....


Knuffeltjes
Bavo

Lieve vriendjes,
Hier ben ik weer. Jullie zullen wel een beetje verbaasd zijn over mijn onderwerp, maar dat zit
zo:
was deze morgen weer extra vinnig en uitgelaten. Toen ik terug kwam van mijn dagelijks
ochtendwandelingetje, was het tijd voor het ontbijt. Papa en mama aten pistoleetjes met
kaas en paté. Van mama krijg ik 's morgens altijd maar alleen een stukje hesp en ook
een beetjes crockjes, geen brood, want dat kan mijn hondenmaagje niet zo goed ver-
teren. Soms durf ik wel eens  bedelen aan tafel (mag ook weeral niet volgens het
"hondenprogramma".)
Door mijn smekende blikken kreeg ik van papa enkele stukjes pistolet met paté, wat
door de mama volledig afgekeurd werd en ze zei dat papa nooit luisterde en dat
ik zou moeten overgeven (onder ons gezegd het gebeurt wel eens meer dat papa niet
luistert naar mama en misschien ook wel vice versa?)
Oh ramp, wat ze voorspelde was waar: ik heb dan ook 2 hoopjes met geknauwd brood
achtergelaten op het tapijt die papa dan maar opgekuist heeft en zei dat hij het nu nooit
meer zou doen, ik bedoel niet het opkuisen maar het geven van stukjes brood 'smorgens.

Om de deugnieterij van mij nog een beetje op te drijven ben ik dan heel stilletjes op
de zetel gekropen en ocharme de mama dacht dat ik echt ziek was, want toen ze
kwam om mij te borstelen, was ik viel stiller dan anders. Tot opeens papa terug kwam
vanuit de kelder en ik mijn "komedie" niet langer kon volhouden. Zot en opgewonden
begon ik weer rond te dollen en mama's nieuwe boek van de salontafel te halen en er
mee rond te springen.

Mama was absoluut niet kwaad maar zei dat ze me zo toch liever had dan wanneer ik 
ziek was en ze zei ook dat ik een echte "komediant" was
en maar in een film moest gaan spelen. Dit laatste zie IK dan weer niet zo goed zitten,
alhoewel.. ..als ze me moesten vragen om James Bond te spelen dan wel. Zie je me daar
al zitten in een knalrode auto omringd door de schoonste "teven"? Want tenslotte ben
ik wel ne mooie jongen (iedereen zegt het) en mama heeft me al eens kunnen ver-
kopen voor veel centjes, wat ze natuurlijk niet gedaan heeft, anders zou ik hier niet
meer aan mijn computer zitten en jullie alles kunnen vertellen.
Morgen vertel ik jullie daar alles over.
Daaaaaaaaaaaaaaaaaaag
Bavo

Goede morgen lieve vriendjes,


Vandaag reeds vroeg wakker (half zeven). Mama en papa sliepen nog maar daar kwam
vlug verandering in. Vanuit mijn mand stilletjes vanachter op het bed (volgens de boekskes
en ge weet wel dat hondenprogramma MAG dat allemaal niet, maar de mama zegt
altijd: ik vind dat ze toch nogal streng zijn en terwijl krapt ze eens achter mijn oren en
over mijnen kop wat ik zalig vind. Mama zegt ook dat ik al véél véél braver ben gewor
den (jongens mijn staart gaat naar omhoog van plezier als ik dit schrijf) en ze zegt ook
dat ik met mijn gat in de boter gevallen ben. Wat ze daar nu weer mee bedoelt dat
weet ik ook niet.
Ben vanmorgen dan ook al vroeg met papa buitengeweest om mij van mijn dagelijkse
zorgen te ontlasten, en ditmaal (omdat het vandaag niet regende) zonder die plastieken
vod die ze me aandoen als het regent. Pft... wat kan mij dat eigenlijk schelen dat mijn
lijfje en mijn poten nat worden, want ik doe niets liever dan  in de plassen lopen.
Wat ook zalig is, maar dat gebeurt niet alle dagen, is dat ik een afgeknauwd stuk
tutterfrut (wie dat nie kent dat is chewing gum) vind waar dat ik dan verder kan op
zabberen en bijten totdat ze het zien want dan begint het spel: dan is het van foei Bavo
wat zijt ge nu weer aan 't eten etc. Ik geef dat nie graag af maar uiteindelijk als ik er
dan toch op de een of andere manier meebinnen geraakt zijn, ga ik door mijn poten
wanneer ik een stukje vlees krijg en wanneer mama zegt: flinke jongen, brave jongen.

Helà ik wordt geroepen, mag mee naar buiten naar de ziekenkas of zoiets in den
aard....
Tot morgen vriendjes
Dikke poot , ook voor jou Taibo mijnen blog vriend!

Dag lieve vriendjes,
Hier ben ik weer, wat later dan anders maar vandaag heb ik wel tot 9 uur gemaft.
Gisteren namiddag ben ik met mama en papa naar vrienden in Herentals geweest.
Wat was me dat : ik was nog maar juist binnen of ik maakte reeds kennis met Bobke.
Bobke is een yorkshire hond van 9 jaar, een jongen. Het klikte meteen tussen ons.
Ik heb dan heel de middag en avond wel tot 12 uur 's nachts met Bobke gespeeld en
geravot. De poes van 15 jaar was er ook maar die had ik de eerste 4 uur niet eens
bemerkt. Ze lag verscholen in een hoekje van de zetel en hield zich muisstil om naar
ons gekke kuren te kijken. Ik was dan ook verrast toen ik samen met Bobke op de
zetel belandde, en recht in de ogen van Minou keek. Maar dat viel  noch bij mij noch
bij Minou in goede aarde. Met haar staart rechtomhoog vloog ze met een grote
sprong de kamer uit, ik er natuurlijk achterna tot ze ergens achter een gordijn verdween.
Eerlijk gezegd ik heb het niet zo erg met poezen. Met Bobke spelen was veel plezanter
zo plezant dat ik wanneer mijn etensbak naar beneden kwam, ik niet meer te stuiten was
en al mijn crockjes door de kamer vlogen. Ik sliep reeds in de auto en toen we thuis
kwamen moest mama niet eens zeggen Bavo mand, want op dat openblik was mijn
mand het zaligste bed dat ik kon bedenken.

Morgen vertel ik terug van mijn vroegere guitenstreken.


Nog een plezierige dag
Lieve knuffelpoten en likjes van jullie vriendeje Bavo

Lieve vrienden, zoals beloofd , hierna nog wat geschrijf over mijn lotservaringen:
Mijn tehuis is een niet al te groot appartement, spijtig genoeg zonder tuin. Maar dat hindert mij
niet want bijna dagelijks, ttz. als het niet te hard regent of slijk is, gaan we naar het parkje vlak
achter ons huis, maar het liefst van al ga ik naar het grote park, waar ik,  als er geen mensen of
"collega's" in de buurt zijn, vrij mag rondlopen. Zaaaalig !!! Maar ik wordt daar wel moe en dorstig
van en de mama heeft dan een plastiekflesje bij en wanneer ze daar op knijpt komt er water te
voorschijn in een bakje. Soms heb ik nog helemaal geen dorst en dan zegt de mama: "stomme hond"
en giet het water terug in de fles. Ik denk dus dat water véél geld kost..

Moet ik toch niet drinken als ik geen dorst heb, wat is me dat nu!

Oei ik ga met papa buiten, heb dus nu geen tijd meer, morgen meer
knuffelpoot voor jullie

Hello lieve hondencollega's

Toen ik 5 maanden jong was zat ik reeds in het dierenasiel, hoe ik daar precies gekomen ben, kan ik mij niet meer herinneren... ik zat daar niet alleen in mijn hok, nee er was ook nog een klein mormel dat Eros noemde en nog een zeer oud rakkertje. Op een dag stonden daar 2 mensen voor het hok. Mijn staart kwispelde van ongeduld en met mijn voorpoten tegen de tralies probeerde ik hun aandacht te trekken . Maar inplaats van mij kozen ze voor het kleine mormel... Staart en poten van verdriet naar beneden...
Maar wat was dat nu? Ineens werd het kleine mormel terug in het hok gezet (als ik het goe verstaan
had met mijn hondenoren was het kleine mormel reeds verpatst) en kozen ze voor mij..
Mijn naam was Babo maar dat vonden mijn nieuwe meesters maar niks en daarom noemden ze
me Bavo, nee niet Bavo Claes dat is diene vent van de TV, maar enkel Bavo. Is wel een grappige
naam vind ik maar "what's in a name"?
Wat ik ook raar vond  was dat mijn nieuwe meesters zich niet "tvrouwke" en "baasje" noemden maar wel mama en papa .... stel je voor ik ben toch geen baby maar een puppy?

Ik ben nu reeds 5 maanden in mijn  nieuwe tehuis en heb reeds leuke maar ook minder leuke
dingen beleefd, maar daar vertel ik jullie nog alles over.

Het is nu tijd dat ik in mijn mand kruip en een beetje ga maffen. Dikke nachtpoot.