poezie
Taoîstische poêzie met zorg gekozen
23-09-2007
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Poezie met z'n drieën


POEZIE MET Z’N DRIEEN


 

LI PO.

 

Ik neem een fles wijn en ga die opdrinken Te midden van de bloemen.

Wij zijn altijd met ons drieën -

Als ik mijn schaduw en mijn vriend,

De glanzende maan, meetel.

Gelukkig weet de maan niets af van drinken

En heeft mijn schaduw nooit dorst.

Als ik zing luistert de maan in stilte naar me.

Als ik dans, danst mijn schaduw met me mee.

Als het feest afgelopen is,

Moeten de gasten vertrekken;

Die weemoed ken ik niet;

Als ik naar huis ga,

Gaat de maan met me mee

En mijn schaduw volgt mij op de voet.

 

 

Poëzie is moeilijk uit het Chinees te vertalen. Er zijn veel regels voor het dichten, zowel als voor de afzonderlijke dichtregels. Bovendien zijn alle woorden mono syllabisch waardoor er geen metrum is in gedichten. Zo vormen de éénlettergrepige woorden bloem, midden, één, fles en wijn de beginregel van Li Po’s gedicht. Li Po is de dichter van de ‘heldhaftige verzaking aan het leven” wat erop neerkwam dat hij adviseerde om het verstandige en op een volledige manier te leven. “Heldhaftige verzaking aan het leven” is op zich al een doordenkertje. De (schijnbare) eenvoud van dit gedicht bergt op een ietwat schijnbaar onnozel kinderlijke manier vele complexe Taoïstische principes en symbolen zoals schaduw, maan, de beker, de gasten, huis, drieën, bloemen, dansen, bewust zijn… enz. Zonder kennis van het complexe Taoïstische wereldbeeld zal de betekenis van dit gedicht de lezer vrijwel zeker ontgaan. En toch, Po weet het zo eenvoudig te zeggen…eenvoud is een Taoïstische stelregel.


>> Reageer (0)
17-06-2007
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De steen
 



Ik heb een steen verlegd
in een rivier op aarde

het water gaat er anders dan voorheen

de stroom van een rivier hou je niet tegen

het water vindt er altijd een weg omheen.

 

Misschien eens gevuld door sneeuw en regen

neemt de rivier mijn kiezel met zich mee

om hem dan glad en rond gesleten

te laten rusten in de luwte van de zee.

 

 

Ik heb een steen verlegd in een rivier op aarde

nu weet ik dat ik nooit zal zijn vergeten

ik leverde bewijs van mijn bestaan

omdat door het verleggen van die ene steen

de stroom nooit meer dezelfde weg zal gaan.

 

Ik heb een steen verlegd in een rivier op aarde

nu weet ik dat ik nooit zal zijn vergeten

ik leverde bewijs van mijn bestaan

omdat door het verleggen van die ene steen

de stroom nooit meer dezelfde weg zal gaan.

 

 

Tekst: Bram Vermeulen


>> Reageer (1)
22-03-2007
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.slaapliedje

Slaapliedje

 

Slaap kindje slaap

 

 In de kruin van

de boom,

  

 Als de wind gaat

waaien

 

Zal de wieg

schommelen;

  

Als de grote tak

breekt

 

Zal de wieg

 

vallen,

  

En omlaag valt dan

het kindje,

 

 Wieg

en

al.


>> Reageer (1)
14-03-2007
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.grafrede


Soms staan wij beiden 's nachts aan 't raam

maar andere sterren zien wij in andere tijden.

 

Uw land is zo ver van mijn land verwijderd:

Van licht tot verste duisternis dat ik

Op vleugels van verlangen rusteloos reizend

U zou begroeten met mijn stervenssnik.

 

Maar als het waar is dat door grote dromen

Het zwaarst verlangen over wordt gebracht

Tot op de verste ster: dan zal ik komen,

Dan zal ik komen iedere nacht.

 

 

 

Jacob Slauwerhoff


>> Reageer (0)
07-03-2007
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.zo alleen met liefde


Mail je poëzie

Poëzie met zorg gekozen.




zo alleen met liefde

zo alleen zijn wij

stil in elkaar geëtst

zachte ademkrassen

 

zo - alleen de liefde

zo groot en zo veel

onder onze huid

overal ragfijn gefluister

 

zo alleen is liefde

zo licht geschreven

tussen ons enkel stilte

waaruit de woorden

 

waaruit het gedicht

 



alexandra ekkelenkamp


>> Reageer (0)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Voor haar



Taoïstische poëzie met zorg gekozen.

 


"Voor haar"



Zij verstaat de kunst van bij me horen

In mijn lichaam heeft ze plaats gemaakt voor twee

In mijn ogen woont ze, in mijn oren

Ze hoort en ziet mijn hele leven met me mee

Soms begint ze in mijn hart te zingen

Waar het nacht wordt heeft ze lichtjes aangedaan

En door haar weet ik dan door te dringen

Tot de onvermoede schat van ons bestaan

Zo alleen maar wil ik verder leven

Schuilend bij elkaar

 

En als ik oud moet worden, dan alleen met haar

Zij kent al mijn dromen en mijn wanen

Al mijn haast en al mijn hoon en mijn spijt

Als ik lach kent zij alleen de tranen

Die daar achter liggen in de tijd

Zo alleen maar wil ik verder leven

Schuilend bij elkaar

 

En als ik oud moet worden, dan alleen met haar

Zij is meer dan deze woorden zeggen

In mijn lichaam heeft ze plaats gemaakt voor twee

Maar wie weet een wonder uit te leggen

En een wonder draag ik met me mee



~~~~~~

 


Is naar mijn mening het enige juiste chanson uit ons taalgebied.

Zo eenvoudig, juist, helder en klaar verwoord! Geen woord teveel, geen te weinig en alles is gezegd. Zo juist gezongen.


>> Reageer (0)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Salomon Grundy

 

 

Salomon Grundy.

 

Salomon Grundy

werd geboren op maandag,

Werd gedoopt op dinsdag,

Huwde op woensdag,

Werd ziek op donderdag,

Werd nog zieker op vrijdag,

Stierf op zaterdag,

Werd op zondag begraven.

Dit is het einde van Salomon Grundy.

 

Uit:

”De Tao en moeder de gans”.

 

Dit rijmpje gaat recht door zee en het komt hard en ongecompliceerd aan. Het meldt ons een paar “ongezouten” feiten. Precies daarom is het ook voor kinderen zo makkelijk te begrijpen maar volwassenen begrijpen het dan weer vanuit een totaal ander levensperspectief.

Dit gedichtje wordt gescandeerd want het is een kinderlijk aftelrijmpje. Toch vernemen wij  een logische opeenvolging van gebeurtenissen die moeten helpen om een opeenvolging van geordende patronen te begrijpen. Dit kinderrijmpje bevat geen enkele moraliserende boodschap maar het bevat daarentegen wel enkele duidelijke rituele elementen.

Alle overgangsrituelen voor belangrijke levensfases zijn er om ons in staat te stellen in “de wereld van het bewustzijn” te kunnen binnengaan. Die rituelen begeleiden ook kinderen bij hun overgangsproces van “onbewust zijn” naar “ontwakend bewust zijn”. Ze verlenen aan het kind de toelating om voortaan “bewuster te leven.”

Louter praktisch oefenen zulke rijmpjes ook het geheugen van kinderen en ze ordenen logisch en systematisch de chaos van  zovele nieuwe, nog verse en dus nog niet verwerkte kinderindrukken. Ook stimuleren dergelijke rijmpjes het kinderlijke gevoel voor ritme, klank en associatie. Ze leren kinderen ook dat er tin de loop van elk mensenleven op regelmatige tijdstippen mogelijkheden of gebeurtenissen uitgesloten worden en zo leert het kind onbewust ook elimineren en differentiëren. 

Maar er is nog veel meer: deze rijmpjes noemt men cumulatieve rijmpjes omdat er een opeenvolging van gebeurtenissen in tijd en ruimte plaats vindt.  Op die manier kan het kind dus ook zijn begrip van tijd en ruimte ordenen zodat het bijvoorbeeld in dit geval ook een idee krijgt van groei – levens - en stervensritmen. Na ziek te zijn kon Salomon immers ofwel genezen, ofwel zoals in zijn geval nog zieker worden. Toen Salomon nog zieker werd kon hij ofwel genezen, ofwel sterven…dit laatste geschiedde en dit gedicht biedt ook nog eens ruimte te over om het inlevend en medelevend vermogen van het jonge kind te ontwikkelen. 

Daarnaast wordt het ook nog ingewijd in het principe van oorzaak en gevolg want tengevolge van zijn overlijden moest Salomon begraven worden en trouwens als hij niet geboren was dan zou hij ook niet kunnen sterven en…niet begraven kunnen worden.

Kortom: zulke kinderrijmpjes bereiden kinderen voor op een (volwassen)wereld van tijdelijkheid, oorzakelijkheid, van onderscheid, van sterfelijkheid en van zindelijkheid en zedelijkheid en dit is namelijk de wereld waarin kinderen voortaan zullen moeten leren leven.

Zulke kinderrijmpjes initiëren het kind voorzichtig in het relatieve van ons bestaan en in het relatieve van alle dingen en gebeurtenissen. Ze laten uiteraard ook een straaltje licht schijnen op het mysterie van de eeuwigheid( is dit werkelijk het einde van Salomon Grundy?)

Alle gebeurtenissen blijken dan wel een zekere willekeur te vertonen, maar ter zelfde tijd lijkt toch niets algeheel willekeurig te zijn. Weet u, één ding is zeker: “Alles verandert en niets blijft.”

Deze lange nabeschouwing over dit korte kinderrijmpje om te verduidelijken dat de wetmatigheden van Tao zich achter een soort schijnbare simpelheid kunnen verbergen. En daar nog het liefst van al. Wat simpel is, dat is daarom nog altijd niet zo simpel. Zo simpel is Tao ook weer niet!

 

GROTE GEDICHTENTEST: Na dit rijmpje zonder commentaar aan mijn kleinkind Sara Hussain (10 jaar) voorgelezen te hebben, werd haar reactie woordelijk genoteerd.

 

Na diep nadenken:

Sara: ”Dit is een gedicht om over na te denken. Eigenlijk. Zo verloopt het leven van alle mensen. Als ge er goed over nadenkt is dat normaal, en daarbij moet ik denken aan de Goede Week en aan het lijden van Jezus. Aan mijn twee overgrootmoeders die dood zijn. Als ge het gedicht snapt is het simpel, maar ge moet het wel snappen.  Ik zal er nog eens moeten over nadenken, want eigenlijk is het allemaal zo.”

 

Vaak, te vaak zien wij de rijkdom niet van bijvoorbeeld simpele rijmpjes.
Bij voorbeeld.

 

 

Walter Marsoul.

 


>> Reageer (0)
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De waterlelie


POËZIE

Voor jou,

met zorg gekozen.





De waterlelie.

 

Ik heb de witte waterlelie lief,

daar die zo blank is

en zo stil haar kroon

uitplooit in het licht.

 

Rijzend

uit donkerkoele vijvergrond

heeft zij het licht gevonden

en ontsloot

toen blij het gouden hart.

 

Nu rust zij

peinzend op het watervlak

en wenst

niet meer.

 

Federik Van Eeden



THUIS ZIJN


Het is een genade

eenvoudig

te zijn.

 

Het is een genade

vrij

te zijn.

 

Het is een genade

te komen waar je

wezen moet.

 

Als je bent

waar je thuishoort

blijkt het een dal

van liefde en geluk

te zijn.

 

19e eeuwse Shakerhymne.



De sprinkhanen-
plaag.

 

Wat de klaagbek overliet,

heeft de sprinkhaan verslonden.

Wat de sprinkhaan spaarde

schrokte de langpoot op.

Wat de langpoot liet staan

vrat de kaalvreter af.

 

De profeet Joël.

(8ste eeuw voor Chr.)

 

Noot: Het oosten is rijk aan uitdrukkingen en nuances voor het specifieke gedrag van vele verschillende sprinkhanensoorten. Dergelijke nuances kunnen in westerse vertalingen slechts bij benadering weergegeven worden.



>> Reageer (0)


Inhoud blog
  • mijn wensen
  • Poezie met z'n drieën
  • De steen
  • slaapliedje
  • grafrede
    E-mail mij

    Druk op onderstaande knop om mij te e-mailen.


    Gastenboek

    Mail uw vragen en u hoort onverwijld van ons.



    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!