Berichten van 11 november 2013 tot 17 november 2013

ooit schreef ik: no more light!

nu zeg ik:

licht, licht, licht!

vijftig tinten aubergine
opgedragen aan david foster wallace, die in de bleke koning super literaire fragmenten afwisselt met technische passages en dat alles op 1 bladzijde

wie had ooit gedacht dat op die bewuste donderdagochtend
31 oktober 2013 op de ninoofsesteenweg nummer 58
in het winkeltje met de buitengewone naam exclusive
(enig! apart! bijzonder! uniek!)
een kledingzaak onvergelijkbaar in zijn soort
want bestemd voor dikke dames
de vloer omhoog kwam in de pashokjes
ik voelde me wankelen wiebelen zweven neen toch zei ik
is dit nog het effect van mijn jaarlijks broeds zijn
of is het hier plots italië of tokyo of brazilië

vreemd dat omhoogkomen stopte even plotseling
als het begonnen was had net een dure tuniek gepast
met dromerige auberginekleurige bloemenmotieven
had net bij mezelf gezegd de kleur van mijn rode schoentjes
in dit neonlicht is prachtig je ziet de regenvlekken niet
toen de strenge verhuurster er onverwijld werd bijgehaald
zij was de buurvrouw en de eigenares van huizen
en huizen en appartementen in de wijk
de man van kathleen (de mollige beeldschone gerante
die prachtige donkerrode robijnen tranen aan haar hals droeg)
kwam kwaad binnen geschuifeld toen begon een lang gesprek
over vochtinsijpeling en click clack vloeren
en boormachines en advocaten en verantwoordelijkheden

ondertussen had ik al de kledingrekken afgeschuimd
op zoek naar de juiste outfit om gedichten voor te dragen
op de antwerpse boekenbeurs ik sloop als een dievegge
in de nacht tussen de bijna vechtende panelleden
altijd opnieuw naar het pashokje met de omhoge vloer
trok alle roze en mauve en auberginekleurige
ook zwarte met luipaardmotieven
tuniekjes aan paste zeven pantalons met elastieken band
het verslag werd opgesteld ze gingen het onderzoeken

waarom moet jij optreden vroeg kathleen ik zei dat ik gedichten schreef
oh! zei ze als ik jong was las ik ook gedichten
maar nu ik lees ik chicklits zie ze liggen onder de toonbank
ik lees ze als ik me verveel in de winkel
ik zal je een bundeltje meebrengen zei ik
morgen beslis ik welke outfit ik kies moet nu naar huis
zo gebeurde het dat ik op halloweendag 1 november nogmaals
auberginekleurige tuniekjes paste bij kathleen
eindelijk had ik er eentje gevonden met elegante mousselinen voorpanden
vijftig tinten aubergine dacht ik

in de winkel waren er ondertussen twee dikke dames
bijgekomen de ene was mooi inktzwart gekleed de andere
met een dikke bobbelbuik bloeide in oranjerode bloemenprints
misschien was zij ook broeds bedacht ik
op haar leeftijd oeioeioei
lees eens een gedicht zei kathleen en ik las
it’s not only rock 'n roll baby, not only rock ‘n roll
de dame in bloemenprints trok grote ogen
bij het woord condoom zij had zeventig tinten grijs gelezen
mijn gedicht was nog niet zo erg zei ze
het zijn vijftig tinten grijs zei kathleen geen zeventig
heb ze alle drie echte pornografie in het derde deel
kom je maar pas te weten waarom ze het doet

hoe is het met je vloer vroeg ik
misschien werkt de click clack vloer door de kou
antwoordde kathleen het is een hele klus een click clack vloer leggen
er moet speling zijn tussen de randjes en de muur
maar de inktzwarte dame vroeg toen een grotere maat

lievelingsboeken van afgelopen week:



een rasschrijver! daarvan geniet ik het meest: zo gewoon, vlot, onderhoudend, grappig, vliedend, schijnbaar ongekunsteld schrijven. af en toe is karl ove ook heel diepzinnig: omdat de diepzinnige fragmenten ingebed zijn in het voortkabbelend gebabbel, vallen zij des te meer op. herkenbaar: in de dagelijkse stroom van gebeurtenissen, conversaties enz... zegt iemand plots, zonder het zelf te willen, iets ongelooflijk grappig, dromerig, diepzinnig, hilarisch, metafysisch, bovennatuurlijk, paranormaal  enz...

natuurlijk kan ik ook genieten  van wat ik noem  hoogstaande literaire taal, met veel kronkels en additieven. maar soms veel vermoeiender om te lezen. eist veel meer concentratie, veel meer traagheid. maar ik wil meezweven op gevleugelde woorden, op lichtheid, als een donsveertje in de wind.

knausgaard is ook heel noordelijk: hij leeft voor de helft van de tijd in een donkere omgeving (6 maanden dag, 6 maanden nacht), zijn eetpatroon is herkenbaar (acht boterhammen), zijn hang naar drank ook. en hij schrijft 's nachts....

Deze notities zonder titel komen uit het boek mumyōshō en zijn geschreven in de japanse 12^de eeuw. het zijn gesprekken omtrent dichters en gedichten. kamo no chōmei (鴨 長明, 1153 of 1155–1216), auteur, dichter en essayist) geeft goede raad aan dichters die zich in het schrijven van de tanka willen bekwamen.

vreemd, deze tekst op de cover:

il arrive aussi qu'une dame récemment entrée au palais, ou au contraire rompue à tous ses usages, vous adresse, en guise de ce qu'elles appellent "une équivoque", un ou deux vers d'un poème que vous n'avez jamais entendu. si on comprend ce qu'elle veut dire, on lui répondra comme on veut. mais si le sens reste obscur, on peut répondre par un simple "vous n'y songez pas..." pareille réponse est adaptée à tous les cas. elle convient aussi bien pour le cas où la dame vous exprime son amour que pour celui où elle vous fait des reproches ou se plaint de vous. si vous le dites sur un ton de fâcherie, vous semblerez avoir cédé à un mouvement d'humeur, mais vous pourrez toujours tourner le reproche en un spirituel badinage.

 kamo no chômei,  des procédés pour le cas où une femme vous adresse un poème, notes sans titre, vers 1212.

de laatste vrucht van marleen. een overdaad aan kijk- en leesgenot! ik schrijf eerstdaags een recensie voor de auteur.
en er zit een echt spiegeltje in dit boek!




mijn recente aankoop!

maar… o, wat een plezier was het om te lezen! als de letters hun juiste klank hadden gekregen en zich tot woorden vormden die ik kende van mijn eigen mond en die van de anderen, als de samenstelling van de woorden alle verklaringen van de wereld voortbracht en verhalen die bij elkaar mijn hoofd van binnenuit bekleedden alsof dat benige gewelf de muren vormde van het museum en de bibliotheek van de universiteit van kopenhagen… (p.26)