parende vliegen

Het vermoeden wat je al even had is definitief
maar toch nog onverwachts gekomen
Alle plannen. Alle dromen
Ze zijn je in één klap ontnomen
Wham. Weggeslagen
om een ziekte te dragen
die leidt naar de dood

Even ben je volledig van de kaart
maar dan kies je om te leven
en wil je in korte tijd alles geven
wat ik pessimistisch al op had gegeven
Met een overweldigende oerkracht
vecht je tegen een macht
van winnende cellen

Met mijn ogen op de grond
Denk ik aldoor aan je te korte leven
De trillingen rondom mijn mond
vertellen dat ik om je heb gegeven

Ik weet het, maar beseffen doe ik het niet
Je bent dood...
Maar waarom voel ik bij vlagen toch dat schrijnende verdriet?
Is het dan echt voorbij?
Ben je heus gegaan zonder mij?

Wacht
Stop!
Kom terug alsjeblieft
Ik heb nog zoveel te zeggen
zoveel uit te leggen
Alsjeblieft...

Roerloos zit je verstuft op de grond
Je donkerbruine ogen stralen niet
maar tonen evenmin verdriet
Voor jou geen morgenstond
Voor jou enkel het nu
en dat nu is cru
voor een kind
als jij

Talloze vliegen dansen energiek om je heen
alsof ze een spoedige prooi in je zien
en wie zal het zeggen, misschien
hoef je niet door morgen heen
laat je alle honger achter
het is de gedachten
die een kind
als jij
heeft

In gedachten
leg je de laatste hand
aan het truitje
wat ooit in de breimand is beland

In gedachten
schrijf je weer een brief
van tien kantjes
aan je op afstand zijnde lief

Maar in gedachten
weet je dat het fysiek
niet meer op te brengen valt
omdat het gedaan is met je motoriek

En als je ontwaakt
uit je gedachten
weet je dat alleen de geraniums voor het raam
blijvend en de enige zijn die je frustraties kunnen verzachten

De rimpels op je gezicht
verraden een bewogen leven
Je ooit zo volle glanzende haar
is met name het afgelopen jaar
sterk uitgedund en vergrijst
alsof dat is wat verwijst
naar de laatste fase in je leven

De spiegel van de ziel zijn de ogen
en die zeggen woordenloos
dat het van jou snel komen mag
Want zo moe en uitgeblust
heb jij je levenslust
vaarwel gekust