Zwaar bewolkt (maar droog) vertrokken, onderweg een paar fikse plensbuien ondergaan.... In Luxenburg getankt, en dan de rest van de route afgelegd, met verschillende weertype's... tot bijna zonnig.... Het is wel aangenamer om op wegen te rijden waarSOAP ligt... het opspattend water door de wielen van de vrachtwagens... is toch iets dat ik als erg onaangenaam ervaar...
zeker als er zo een paar cowboys op de baan zitten.... ik hou altijd mijn hart vast als we over de franse grens zijn... Franse mensen hebben een héél andere rijstijl dan ons.... oftewel tegen het roekeloze af, ( geen enkele wet respekterend)ofwel de andere categorie,diegene die van de eerste beschrevenen bang zijn, en er met een slakkegang voort tuffen.en dat geeft soms toch wel de nodige consternatie.
Ondertussen zijn we dus april en is het s'avonds langer licht, grote luxe, want november, december , en januari is het dus om 18 uur donker en de kleine landwegskes zijn niet verlicht.Nu kan je dus zien waar je rijd....
Een volle plensbui toen we  in Melay aangekomen zijn....
De meegebrachte spullen uitgeladen en nog een glaasje bruis gedronken op de veilige route....

Dus nu even koffie drinken, youhurt eten, en plaats maken aan de overkant om de keuken uit te laden...
Op de Jef zijn nuchtere maag... met borstel gewapend .... een onderhoudsbeurt gegeven..... ( hij heeft dat niet graag, en het steeds een gevecht op leven en dood, zeker aan de achterkant van zijn carroserie). eens het gebeurt is , is hij wel zo fier als een pauw.....
en nu hup aan de slag

De termometer aan de keukendeur geeft 9 graden aan, alhoewel de meteo van een veel koudere temperatuur spreekt.Wij hebben vorige zomer ondervonden, dat je , je niet kan vastpinnen aan de voorspellingen, want het kan soms tot 8 graden verschillen met een volgende dorp.
Zo dat was het
Deze avond staat er voetselder (bleekselder) met ballekes in tomatensaus op het programma...
een typisch antwerps gerecht..... lekker met gewoon gekookte aardappelen of puree.

Gisteren onder de avond heb ik toch al wat afgebreid, het achterste gedeelte dus de rug is af ( mijn grootmoeder heeft me indertijd geleerd om eerst de rug te breien, zodat de eventuele schoonheidsfoutjes, daar niet zo opvallen, nu al halfweg het voorpand( het is natuurlijk niet zo moeilijk , het gaat met een tgv-vaart... naalden no 10) en nu maar hopen dat ik genoeg garen heb voor de kraag, de nieuwe bestelling merino is van een andere firma, en bijlange niet zo een mooie kwaliteit... en de kleur is ook vele geler, en ook niet zo poezelig zacht...; .

Vrolijk Pasen voor al mijn vrienden, kennissen en in het bijzonder voor onze pa.......

Ondanks dat het Pasen is toch maar onze werkplunje's aangetrokken, theo is nog stijf... maar heeft geen echte rugklachten meer... en is dus ook druk bezig...

onze keuken stond op het 1e verdiep, van een soort van overloop,(omdat ze niet geschonden zou worden, we hadden zo onze handen vol ( met 6mensen+vorklift +chaufeur)dat ik gewoon vergeten ben van foto's te maken,om ze in de bus te krijgen hebben ze ook een paar kasten moeten demonteren.....hopelijk is het hydraulisch-liftsysteem nog intakt als ze op haar plaats is....sorry voor de gebroken belofte

Denk ik toch wel eens aan onze woonkamer in Antwerpen..... 

de keuken voor de gite  te gaan ophalen, speciaal ontworpen en gemaakt voor mindervaliden..... 

Ik ben mijn voorraad wol (Merino) die redelijk van dikte moet zijn aan het aanvullen, dus ik bedoel breigaren, op de Aschford gaat dat blijkbaar zonder probleem, ik vind het wel een zéér lullig wiel... ik versta niet dat ze voor die nieuwe prullen zoveel geld vragen... ik heb er eigenlijk geen goed woord voor over, alléén ik spin daar de broodnodige dikke draad mee, dus het blijft voorlopig in mijn bezit.

Ik ben mijn voorraad wol (Merino) die redelijk van dikte moet zijn aan het aanvullen, dus ik bedoel breigaren, op de Aschford gaat dat blijkbaar zonder probleem, ik vind het wel een zéér lullig wiel... ik versta niet dat ze voor die nieuwe prullen zoveel geld vragen... ik heb er eigenlijk geen goed woord voor over, alléén ik spin daar de broodnodige dikke draad mee, dus het blijft voorlopig in mijn bezit.

Op het gelijkvloers is er ( zonder opzeg) een app. vrij gekomen, twee jaar geleden volledig gerenoveerd, met sjiek parket, dito badkamer en keuken.... Buurman onder ons verwittigde ons, dat er een verhuiswagen voor de deur stond, en er verschillende mannen op en aan liepen, en dat er een neger in onze kelder aan het rotzooien was.

Een aschford traditional, met 2 vluchten (dus ook die om lace te kunnen spinnen), een lazy-kate ,

het geloop om de papierberg in orde te brengen voor het proces dat we aanspannen tegen de ex-aannemer heeft nogal wat voeten in de aarde gehad, we zijn ook niet alléén op de wereld dus vrienden, kennissen, fam.en onze woning in antwerpen moeten ook in acht worden genomen, niet altijd even gemakkelijk..want we willen natuurlijk dat het 1e huis zo vlug mogelijk klaar is, en het hout bewerken is dus echt wel een tijdrovende bezigheid... uiteraard is de kwaliteit er dan ook naar.

uitgesteld, Wij denken de oorzaak te kennen, maar SO WATTE, de lieverds hebben de beste bedoelingen, en we nemen het hun niet kwalijk , het is voor de goede zaak.
Het was best wel gezellig,en het was een zéér geanimeerd gesprek, over hoe wij allemaal zoal in het leven staan, in verband met vriendschappen, geld, werk etc.
We zijn met zijn allen er over eens , dat jaloezie veel kapot maakt.....en de jaloerse persoon in kwestie toch de grootste sukkel is, want uiteindelijk zal er toch wel altijd iemand zijn, die meer heeft, of beter is in het 1 of ander....vandaag een spinnewieltje gaan ophalen... ik ben er helemaal hyper van

Ik heb dus voet bij stuk gehouden, en heb de OOOooo zo nodige papieren ( P.V.) die opgemaakt zijn door de gendarmes van Bourbonne-les-bains.... Ik heb de magistraat van dienst, aan zijne gilet getrokken.... en vriendelijk te kennen gegeven, dat ik ze nodig heb, zééér dringend, en ik niet weg zou gaan voor ik ze had..... stout gesproken is blijkbaar half gewonnen... ik hou niet van mensen onder druk te zetten, maar soms, ja soms is een vriendelijk , maar onverzettelijk standpunt wel eens nodig.Ik heb de papieren dus eindelijk in mijn bezit... de advocaat in antwerpen is zielsgelukkig ( natuurlijk hij niet alléén,wij ook)

En omdat ik een paar dagen geleden, nog maar eens een ( half griezelverhaal heb te horen gekregen Van Nederlandse mensen, over onze Melayse makelaar in spé!
Ik was nu toch op de juiste plek om hieromtrent door te vragen, de letter van de franse wetgeving omtrent makelen.

Het is dus zwart op wit.... de verkoper betaald de makelaar.... en vriendendienstjes, of zusjes en zootjes komt hier niet aan te pas, is dit wel het geval, dan wil de makelaar van 2 walletjes eten... licht hij de mensen op.
Krijg je als kandidaat-koper zo een voorstel, hoe mooi , en hoe schappelijk de prijs ook is... hoe verliefd je op het huis ook bent , laat het vallen als een steen en zoek iets anders .. want je wordt opgelicht.
Het beste is, van rechtstreeks met de verkopers te onderhandelen, of met het notariskantoor van die regio... die moeten zich aan de franse wetgeving houden,( eed afgelegd)
Meestal( als het geen ruïne is) weten de geburen wel meer , soms zelfs een adres of telefoonnummer van de verkopers) zoniet eventjes naar het gemeentehuis, met straatnaam en huisnummer en dan kunnen ze je daar negen op de 10 keer wel verder helpen.
Frans kan een obstakel zijn, maar ik denk dat het , als het over een echt waardevol pand gaat, je beter een bëedigt tolk kan meenemen.... die niets met immo's te maken heeft.
want het gaat toch dikwijls over duizenden euro's, en zeg nu zelf... wie laat er nu graag zijn zuurverdiende centjes afsnoepen.

Tijdens de ritten met de auto ( weliswaar zit ik dan niet aan het stuur hé )
en vandaag , aan de waterkant
Deze breinaaldjes zijn dus afgeleid van een rondbreinaald en zijn gewoon zalig om mee te breien... ik ben van plan om me een set met verwisselbare punten aan te schaffen.... neemt belange niet zoveel plaats in beslag .

Foto's van mijn avond activiteiten....
Een  debardeurke..... naar de allernieuwste trend...eenvoudige steek ( altijd rechts) maar een luxe-garen, dit is dus 90% alpaca en 10% merino.....(Meestal brei ik deze toestanden in de auto... op weg naar ergens...zonder dat er iets noemenswaardig te zien is)De grote mand propvol lamswol , gewassen, gekaard , gesponnen, gehaspelt en voorgekrompen...klaar om te verwerken als breiwerk.

Onze eerste vide-grenier zit erop ( was eigenlijk niets speciaals te zien, veel plastieke pottekes, versleten poppen, hondenmandjes  , en oude wedstrijdbekers)Maar dan....Theo heeft hier zo naar uitgekeken... de eerste keer vissen in de haute-marne.... aan de Saonne... veel zon, geen zweet,en op het eind van het visavontuur, ook gene vis Ik was blij dat er nog breiwerk in de auto lag, zodat ik me daar maar op geconcentreerd heb... want theo moet eerst nog die vissen manieren leren, dat wil zeggen ze moeten dus leren van aan den haak te komen hangen, met ons Vlaams-nederlands lokaas... blijkbaar kennen die beestjes ons merk niet en vertikken ze het ,van ook maar eens te komen likken aan die lekkere brokjes...
 In elk geval, het was er mooi, zéér mooi, en erg warm, ik ben helemaal verbrand in mijn gezicht, en armen....
 de hondjes hebben zich uitgeleefd in het kabbelende water onder de brug....
 en mijn breiwerk is erg opgeschoten...
theo is helemaal in de wolken en is al strijdlustig ,een aanvalsplan aan het uitbroeden voor die franse beesten, om ze de volgende keer toch in mijn pan te krijgen...
zie verder foto's.. ( uiteraard zonder waterbeestjes )

kunnen kopen... de prijs was niet misselijk 85 euro de beest... en omdat ik graag op tijd een stokske in mijn handen heb, dus X2.... het is op naam, niet overdraagbaar ( je moet zelfs een foto plakken)
Theo was zo in de wolken over zijn kaart dat hij pardoes naar huis is gevlogen, dus van foto's maken is er niets in huis gekomen.
Mama Suzanne verjaart morgen, ze wordt 86 jaar, en wordt vertroeteld door 1 van haar dochters Chantal, ( waar ik een grenzeloos respekt voor heb.Boven op de zorg voor haar moeder is het ook nog een héle harde werktster)....en die heeft ons dus uitgenodigt voor het verjaardagsfeestje van haar moeder,omdat we toch naar Vesoul moesten ,om materiaal te halen,heb ik daar een lekker ruikend flesje gekocht...Een luchtje van Piere Cardin.....en dan huiswaarts..gisterenavond nog 2 volle klossen gesponnen en getwijnd , de streng wol is dus voorgekrompen en hangt nu lekker te drogen aan het rek in de zon.