
Renainssance putten 1 en 11 aangeduid zijn met twee cillinders van blauwsteen. En hier zie je dan ook die eerste put.
Hier nog een liedje ter ere van al die mijnwerkers die hier ooit gewerkt en gezwoegd hebben, in de jaren begin 1900 en ervoor.
Het zwarte goud.
-----------------
Ze dalen diep in de schachten, Waar nooit eens een zonneke lacht.
ze zwoegen er dagen en nachten, terwijl hun gezin angstig wacht.
En diep in de schoot van de aarde, waar menig gevaar wordt doorstaan,
Ontluikt als een blijvende waarde, 'n vriendschap die nooit zal vergaan.
Het zwarte goud van onze mijnen, lokt jong en oud, diep in de schacht,
er zal voor hen geen zon meer schijnen, want in de mijn regeert de nacht.
Gluck auf, gluck auf, klinkt als een groet,
gluck auf, kameraad het ga je goed.
In de mijn zijn in 1855, 7 mannen verdronken, toen de Geul die er vlak naast loopt over haar oevers trad.
2 reacties op dit bericht
Lieve groetjes
Een bezoekje bij de blogvrienden, groetjes van Rogier
Wanneer vriendschap eenmaal diep is geworteld , is zij een plant
die door geen enkele storm kan worden ontworteld..
Een bezoekje op deze zonnige dag aan de blogvrienden.
Tevens de week doormidden zagen en de aller hartelijkste groetjes overbrengen.
Rogier