Justitie onafhankelijk ? Laat ons eens goed lachen.
Justitie onafhankelijk ? Laat ons eens goed lachen.
De Luikse procureur-generaal Cédric Visart de Bocarmé wordt kabinetschef bij Minister van Binnenlandse Zaken Joëlle Milquet (cdH). Hierdoor komt het mandaat van procureur-generaal in Luik vrij. Dat deelde Milquet zopas mee.
Visart (58) begon zijn carrière in 1977 als advocaat in Namen. Vier jaar later werd hij magistraat, eerst op het parket van Charleroi, later in Namen, waar hij in 1990 procureur werd. Zijn lange gerechtelijke carrière onderbrak hij om te gaan werken op de kabinetten van twee christendemocratische justitieministers: Melchior Wathelet vader en Stefaan De Clerck. Bij De Clerck werd hij in de jaren negentig kabinetschef.
Burgemeester van Sint-Truiden Ludwig Vandenhove (sp.a en belgicist tot in de kist) is donderdagavond in stomdronken toestand met een ziekenwagen afgevoerd. Na een avondje in een Italiaans restaurant had Vandenhove drie promille alcohol in zijn bloed. Hij raakte bewusteloos. Dat schrijft een Corelio-krant.
Aangekomen in het ziekenhuis bleek dat Vandenhoves leverfunctie zwaar verstoord was door het drankgebruik. De burgervader werd voor alle zekerheid een nachtje in het ziekenhuis gehouden.
Vandenhove (52) kwam in 2007 al eens zwaar in opspraak omwille van zijn drankgebruik. Toen had hij twee wagens aangereden en vluchtmisdrijf gepleegd. Wanneer de politie even later bij zijn thuis aanbelde, wilde Vandenhove de deur niet openen zodat de agenten geen alcoholcontrole konden uitvoeren. Meteen daarna vertrok de burgemeester voor één week naar het buitenland. Uiteindelijk werd Vandenhove door de politierechtbank veroordeeld.
Bron : Wijnen en spiritualiën Vandenhove, Sos en B-Plus
Het stond in 't Pallieterke
Kerstmis
Het redactieteam van Angeltjes : Lolita, Senior, Freddy, Floriaan, Studio Mieke, Studio Rony, Wim en Ray
.
Parkeren ? Kwestie van ervaring
SF : A'penplaneet anno 2100 - de Ring van Antwerpen
De vaak overbelaste Ring werd niet gespaard door de Grote Ramp. Enkele verdoolde dieren (geiten ?) laven zich aan het water in de Crevitsputten.
(afbeelding Gazet van Antwerpen)
23-12-2011
Vlaams Belanger helpt eerste allochtoonse schepen aan mandaat in Antwerpen
We hebben al enkele sfeerstukjes geschreven over de nervositeit in Antwerpse politieke middens met het oog op de verkiezingen over 10 maanden.
De overstap van Monica de Coninck naar de federale regering zorgde voor extra spanningen in het socialistische kamp van Janssens. We gaan alles niet herhalen, het ligt vers in het geheugen, even de feiten overlopen : de burgemeester kiest eerst een Marokkaans raadslid als opvolger maar trekt de voordracht in als blijkt dat de man verwikkeld is in een gerechtelijk onderzoek. Direct wordt de Turkse Güler Turan naar voren geschoven. Deze aanvaardt zonder aarzelen en schreeuwt dan over de daken, dat zij geen allochtoons rolmodel wil genoemd worden. Besluit : iedereen kwaad en ontgoocheld, de Marokkanen omdat een hunner opzij geschoven werd en de Turken omdat hun dochter hen direct verloochent.
Normaliter had Güler op 19 december de eed moeten afleggen maar dat kon niet omdat de socialist Youssof Slassi wegens "omstandigheden" de voordracht niet ondertekend had. Slassi, we schreven het reeds, voelt zich gepasseerd.
Een extra-gemeenteraad werd derhalve vastgelegd op vrijdag 23 december. De raad kan slechts bijeenkomen als de helft + 1 van de leden aanwezig zijn : dat is 28 mandatarissen. De meerderheid bestaat in Antwerpen uit 33 edielen (geen edelen). Dat is nipt, want verschillende verkozenen waren verhinderd, vooral "toevallig" enkele allochtonen, iedereen weet waarom. De oppositie zou haar kat sturen : zowel Groen als Vlaams Belang zagen geen brood in hun aanwezigheid op deze raadszitting.
Bij de aanvang was de raad niet in aantal. Na een halfuurtje treuzelen, telefoneren en aarzelen kwamen de 2 Groenen er toch bij (daar is flink gekonkeld, dat bleek overduidelijk bij het dankwoord van Janssens later op de avond). En wie kwam nog binnenwaaien ? De Vlaams Belanger George Ver Eecke. De raad was in aantal en de nieuwe schepen kon de eed afleggen.
De eerste allochtoonse schepen in de stad van allah werd derhalve verkozen dankzij Vlaams Belang. Uiteraard zou het anders ook gebeurd zijn in januari. Ik denk dat er ten huize van Filip Dewinter een aardig stukje gevloekt zal worden.
Ray
Uit Het Nieuwsblad van 18/12/2010 :
Om 15.15 uur donderdagmiddag liep bij de Antwerpse politie een melding binnen van een winkeldiefstal. Een oudere man had in de GB onder de Groenplaats van alles opgegeten - onder meer tomaten, rauw spek en een croissant - en was zonder betalen naar buiten gestapt. Het winkelpersoneel had echter gezien wat er was gebeurd.
Het bleek te gaan om het Antwerpse gemeenteraadslid George Ver Eecke (70), lid van de fractie van Vlaams Belang. De man betaalde uiteindelijk zijn schuld, maar moest toch mee naar het politiekantoor voor verhoor. Er is een proces-verbaal opgesteld. Nu is het aan het parket om te oordelen of er een vervolging komt.
De vrees was niet ongegrond dat de toegelaten Congolese betoging tegen Kabila zou uitdraaien op een herneming van de geweldscènes die zich in Brussel afspeelden. Geluukig is alles hier rustig verlopen met een klein aantal manifestanten.
Kleurrijk Congo in grauw Vlaanderen
Wij waren bij het verzamelpunt in de Kievitstraat nabij het Centraal Station en er waren toen net voor het vertrek wellicht een 250 tot 300 manifestanten. Radio VRT heeft er 750 geteld maar wie vertrouwt dit regimezendertje nog ?
Allemaal keurige zwarte mensen, goed in het pak en overwegend Franstalig. We telden ook een aantal leeuwenvlaggen, maar de eigen ordediensten wensten enkel de driekleurige vlaggen van de Vlaamse Gemeenschap te zien. Op zijn Congolees werden echter de enkele Vlaams-nationale geel-zwarten verder met rust gelaten.
Bij het verzamelpunt bevonden zich een tiental agenten en uiteraard een aantal geheime vrienden, die er steeds in gelukken zo onopvallend te zijn dat je ze van op 1 kilometer herkent. In de belendende straten stonden manschappen en overvalwagens. Ook Fons Bastiaenssens, de Antwerpse politionele spreekbuis van het regime, liep rond met kepi en uniform, als was hij de ceremoniemeester van dienst.
De leeuwen dansen
Er werd luid en druk gepraat door de anti-kabilisten en mij werd herhaaldelijk, gevraagd en ongevraagd bevestigd, dat de Congolese belgen voor monsieur De Wever gaan stemmen : "on aime les Flamands, nous". Waarop ik enkel naar waarheid kon antwoorden "Moi aussi", want mocht ik gezegd hebben "Ik kook" zouden er wellicht taalmisverstanden ontstaan zijn.
Hopelijk zijn de dames en heren rustig met hun kleine groepje opgestapt zonder incidenten. Wat uiteindelijk de bedoeling is van elke manifestatie. De vraag blijft : moeten wij voor elk buitenlands conflict een grote politiemacht optrommelen om internationale problemen hier aan bod te laten komen ? Met het risico op relletjes en geweld, zoals in Brussel.
Zoiets krijg je natuurlijk als je uitpakt met een slogan : " 't stad is van iedereen". Behalve van mij, denk ik dan stilletjes.
Ray
Angeltjes' kerstboodschap wordt gebracht door Pat Condell
Fanatieke atheïsten, politiek-correcte eencelligen, linxe maatschappijhaters, blijf met jullie fikken van onze kerstsymbolen. Ook wij zijn atheïsten, maar wij maken deel uit van de westerse, christelijke beschaving en wij zijn NIET gekwetst, noch voelen wij ons geminoriseerd door de uiterlijke verschijnselen van het christendom. Laat de klokken klepelen, open de poorten van de kerken, luister en geniet van de prachtige religieuze muziek, tuig de kerstbomen op (ook al is dit niet direct een bijbels ding), wij houden van Kerstmis en van de kerstsfeer.
Enthousiast onderschrijven wij de boodschap van Pat Condell : aan iedereen een vrolijk of zalig kerstmis, ook aan het Kindje Jezus en aan alle mensen van goede wil, dus zeker onze lezeressen en lezers
De redactie van Angeltjes.
PST : bedankt voor de toevloed van kaartjes en boodschappen. Als al die wensen uitkomen, dan worden wij de gelukkigste mensen van 2012. Jullie zijn schatten.
Waarom heten de Groenen niet de Bruinen ?
Het Vlaams Belang is niet te spreken over de eenzijdige, tendentieuze berichtgeving van de VRT (in Terzake van 22 december) over de “onvermijdelijke” bevolkingsexplosie in Brussel en de daarmee samenhangende en al even “onvermijdelijke” verstedelijking van de Vlaamse Rand. Zeer opmerkelijk was dat enkel de ideologen van de linkerzijde aan het woord kwamen (de VUB-professoren Corijn en Deboosere en Groen-politicus Vander Taelen), die ten zeerste gekend zijn om hun pro-immigratiestandpunten.
De snelle bevolkingsevolutie in Brussel van de jongste jaren is UITSLUITEND het gevolg van de uit de hand gelopen open-grenzen-politiek. Het extreem lakse immigratiebeleid en ons onbeperkt sociaal verzorgingssysteem zorgen ervoor dat wij veel aantrekkelijker zijn geworden dan de buurlanden en veel meer immigranten te slikken krijgen, zowel uit Europese als niet-Europese landen. Achter dit gewilde immigratiebeleid schuilt in eerste instantie een Franstalige politieke agenda, die erop gericht is Brussel én de Vlaamse Rand in grote mate te ontnederlandsen. De Vlamingen zullen dan ook het eerste en grootste slachtoffer zijn van de demografische zondvloed die op ons afkomt. Getuige daarvan de uitspraak van MR-kopstuk Armand De Decker, die voorspelde dat de faciliteitengemeenten over 10 jaar voor 100% Franstalig zullen zijn. Vorige week stelde De Decker in de Senaat dat deze evolutie louter het gevolg is van de demografie.
Het Vlaams Belang weigert zich neer te leggen bij deze “onvermijdelijkheid”. De demografische zondvloed kan wel degelijk afgewend worden, maar dan moet er dringend een veel krachtiger en strenger immigratiebeleid gevoerd worden. Daarnaast is het volkomen onaanvaardbaar dat de Vlaamse Rand als vloermat moet gaan fungeren van Brussel en massaal nieuwe inwijkelingen moet gaan verwelkomen. Grootschalige “intelligente” hoogbouw in Vlaamse gemeenten om de expanderende Brusselse bevolking op te vangen, zoals Vander Taelen bepleit, zal immers leiden tot de totale verBrusseling en verfransing van grote delen van Halle-Vilvoorde. Reeds bij herhaling liet Vander Taelen zich neerbuigend uit over de “Gordel” en de beleidsinitiatieven om de Vlaamse Rand groen en landelijk te houden. Met hun perverse pleidooien ten gunste van nog massalere immigratie en intensieve verstedelijking hebben de Groenen duidelijk gebroken met hun eigen wortels, die gebaseerd waren op kleinschaligheid en op de verdediging van de landelijkheid. De groenen zouden dan ook beter van naam veranderen.
Het Vlaams Belang eist dat de Vlaamse regering kleur bekent in dit debat. Het kan niet zijn dat de Vlaamse overheid zomaar zou aanvaarden dat Vlaams-Brabant onder de voet wordt gelopen. Er moet integendeel een intensief woonbeleid komen in Vlaams-Brabant dat inwijking van anderstaligen ontmoedigt en dat jonge Vlaamse gezinnen volop aanmoedigt om in eigen streek te blijven. Het homeopathische beleid dat tot op heden werd gevoerd, voldoet in de verste verten niet. Het fundamentele debat over de demografische evolutie in Brussel en Vlaanderen moet eindelijk gevoerd worden.
Bart Laeremans, senator
PST : wij hebben deze persmededeling van senator Laeremans integraal overgenomen. De titel is van ons. Dit om te vermijden dat de senator ademhalingsmoeilijkheden krijgt : we hebben hem nog lang nodig.
NMBS - Bingo
Van Quickenborne : de Vlaams Kapo* in de regering Di Rupo
Deze morgen heeft de Kamer de pensioenhervorming goedgekerud met 89 tegen 51 stemmen, volgens Vandaag.be mededeelt. 10 Kamerleden waren niet aanwezig bij de stemming.
De Raad van State had heel wat opmerkingen over het kunst- en vliegwerk dat de regering in mekaar geknutseld heeft : vooral de bevoegdheidsdelegaties aan de koning en volmachten aan de regering werden op de korrel genomen. Anderzijds is iedereen er van overtuigd dat maatregelen nodig zijn om de leefbaarheid van de pensioenstelsels in het bijzonder, maar ook het voortbestaan van onze sociale zekerheid in het algemeen te vrijwaren.
Aan de bezwaren van de Raad van State werd tegemoetgekomen, als we Van Quickenborne mogen geloven en uiteraard al de leden van de Franstalige meerderheid die deze regering steunen en de ontwerpen goedkeruden.
Vlaams Belang is absolute voorstander van de zuivere 40-jarige loopbaan, alsook van de harmonisatie van de verschillende pensioenstelsels. De gepresteerde loopbaan moet centraal staan en niet de pensioenleeftijd.
Eigenlijk is het simpel: wie van zijn 16 jaar in de bouwsector aan de slag is, zoals er momenteel nog heel veel zijn, kan wat ons betreft na 40 jaar effectieve arbeid met pensioen. Wie in het algemeen 40 jaar actief heeft bijgedragen tot een systeem mag daar ook de vruchten van dragen. Wie kan, mag langer werken en moet daartoe aangemoedigd worden, maar je moet ook de mogelijkheden creëren, door er bijvoorbeeld voor te zorgen dat de combinatie arbeid-gezin doenbaar is enzovoort.
Mag het ook taboeloos gezegd worden dat het normaal is dat de mensen zich afvragen waarom ze moeten inleveren als ze zien op welke manier met het geld van onze sociale zekerheid gesmeten wordt voor bijvoorbeeld de buitenproportionele instroom van buitenlanders?
Het is moeilijk iemand te overtuigen langer te werken, om het systeem in stand te houden als de lakse wetgeving geknoei door buitenlanders met pensioenen, de werkloosheidsverzekering, kinderbijslag, gezondhedszorg en andere takken van de sociale zekerheid toelaat. Bepaalde achterpoortjes van sociaal misbruik moeten gesloten worden, maar dan moet ook de voorpoort van immigratie en asiel stevig in het slot gaan.
Wie offers vraagt van de bevolking, geeft zelf best het goede voorbeeld. Laat het Parlement dus ook eens het goede voorbeeld geven en de eigen pensioenregeling herbekijken.
Er zal nog veel en lang gepalaverd worden over de omzetting van de goedgekeurde pensioenhervorming in concrete toepassingsmaatregelen. Waar de belgische politiek normaliter gekenmerkt wordt door heilloze compromissen, werd nu in de nieuwe Waalse stijl van Di Rupo geopteerd voor een Sovjet-aanpak. Dat uitgerekend een Vlaamse liberale minderheidsminister deze Kapo-taak op zich neemt, mag duidelijk rondgebazuind worden. Trouwens Quick heeft zijn fysiek mee voor deze rol.
Ray
* Kapo : Een Kapo was een gevangene in een concentratiekamp in de Tweede Wereldoorlog, die als taak had op de andere gevangenen toe te zien. Een Kapo moest voor de SS het werk van de gevangenen begeleiden en hij was verantwoordelijk voor hun resultaten.
Bron : diverse media en VB
Napoleon de Gucht, voor de fiscus op de vlucht
De bijzondere belastinginspectie (BBI) heeft Europees Commissaris Karel De Gucht al een tijdje in het vizier. De fiscus gaat na of De Gucht geen belastingen ontduikt, omdat zijn belastingaangifte zijn uitgavenpatroon onvoldoende zou verklaren.
Heel wat mensen zagen bijvoorbeeld vorig jaar hoe De Gucht journalist Martin Heylen rondleidde in zijn mooie vakantiedomein in Toscane. De BBI was er dan ook als de kippen bij om van De Gucht en zijn echtgenote Mireille Schreurs inzage in zijn bankrekeningen te vragen. Dat is veel eenvoudiger geworden sinds een nieuwe wet van 1 juli dit jaar.
De Gucht gaat daar niet mee akkoord en trok naar de rechtbank van eerste aanleg in Gent om te verhinderen dat de rechtbank zijn rekening zou kunnen inkijken. Die wetgeving gaat veel te ver, luidde zijn verdediging, zeker als de fiscus zich enkel baseert op de uiterlijke kenmerken van rijkdom om het bankgeheim op te heffen. Dat is een schending van de privacy, aldus De Gucht. Hij vroeg daarom dat de rechter over de kwestie een vraag aan het Grondwettelijk Hof zou stellen. Tot ieders verbazing sloot de BBI zich daarbij aan, om meteen duidelijkheid te krijgen.
De rechtbank van eerste aanleg in Gent gaat echter niet in op de vraag, zo blijkt uit een tussenvonnis van 19 december. Omdat de fiscus de vraag om de rekeningen te mogen inkijken baseert op aanwijzingen voor belastingontduiking - en niet op uiterlijke tekenen van rijkdom - is een vraag aan het Grondwettelijk Hof overbodig. De rechter laat in het vonnis al verstaan dat de fiscus voldoende aanwijzingen voor fraude heeft. De debatten worden voortgezet op 20 februari. Nadien beslist de rechter of de BBI terecht de inzage van de bankrekeningen vraagt.
Als de zaak dan nog niet bij een rechter in beroep zit. Want de verdediging van De Gucht wil wellicht vermijden dat dezelfde rechter de zaak verder afhandelt.
Een normale burger die zich, zij het vaak morrend, aan de regels van de dwaze wetten van dit land houdt, komt normaal niet in aanraking met het gerecht. Als dat onverhoeds toch gebeurt, is hij geneigd zich neer te leggen bij de uitspraken van de poppenkast die justitie vaak is. Een arrogant kereltje als de liberaal De Gucht is uit een ander hout gesneden. Als de wet op hem toegepast wordt, schakelt hij justitie in en als een rechter blijkt, mijnheer het politieke genie niet te volgen, dan wordt gewoon overgeschakeld naar een andere rechter.
De Gucht wiens reputatie steunt op schimpen, ruziemaken, schofferen, iedereen de les spellen, is nu definitief door de mand gezakt als een ordinaire sjoemelvent. Ook als de uitspraak in zijn voordeel mocht uitvallen, blijft hij rondlopen met de verdenking zijn fiscale verplichtingen niet na te leven. Een echte onbetrouwbare mestkever.
Ray
Een Oostenrijkse seksschool, Kafka met taalfouten en ons pensioen
Een eerder slim bedacht project. In Oostenrijk werd de eerste internationale sexschool opgericht: ergens in de buurt van Wenen, verstopt tussen het groen. Zodra de melding ervan op het internet verscheen, ging het als een lopend vuurtje over de aardbol en meldden zich honderden geïnteresseerde seksstudenten aan.
En toch is dit alles pure nep, een intelligent bedrog. Het gaat nl. over een facebookgroep, The Birdbase, die de aandacht willen vestigen op het in elkaar stortend pensioensysteem, onder het motto “Meer seks, meer kinderen, meer zekerheid later”. Men moet er maar opkomen. En bovendien is de professionele tweetalige gids op het internet een niet te onderschatten prestatie.
Dit initiatief is niet de eerste opvallende mediastunt van de Birdcagegroep. Midden november lieten ze het boek “Das Schloss” van Franz Kafka met talrijke fouten erin verdelen in scholen in Oostenrijk, Duitsland en Zwitserland. Zo werd bv. het woord “Schnee” (sneeuw) foutief gespeld als “Schne”, “Niemand” werd “Niemant”, “Mensch” werd “Mensh”. De verdeling van de 1000 boeken, die ze voor € 2000 in Polen hadden laten drukken, werd als een EU-gesteund project voorgesteld, opdat het ook zou gelezen worden. Ook op de e-aankondiging ervan werden schrijffouten verstopt: het doel was aan te tonen hoe weinig er (nog) gelezen wordt en hoe miserabel het staat met de correcte schrijfwijze van de taal. De boodschap luidde dat veel mensen niet meer kunnen lezen. Wie even een kijkje wil nemen op hun webstek kan het via dit bruggetje http://aisos.at/http___www.aisos.at/Home.html
Hoed af voor de geslepen strategie. De Birdcagegroep plant verdere acties in het voorjaar.
Wij zouden ons perfect een dergelijke truuk kunnen voorstellen om de brave Vlaming wakker te schudden. Wie heeft suggesties?
Floriaan Terbeke
Bron: PI, Aisos
VRT verzaakt ondubbelzinnig aan zijn objectieve informatieplicht
Onze mening over de Onvlaame Overbodige Openbare Omroep (0000) is genoegzaam gekend : wij sparen deze zwaar gesubsidieerde tent nooit van onze kritiek, zeker niet wat de journalistieke afdeling betreft.
Gisteren schreven we dat de journalisten van de nieuwsdienst niet eens beseffen, dat zij totaal ongeloofwaardig overkomen, als zij moeten berichten over de sociale onrust en de nationale staking, waar zij zelf met hun 3000 verwende personeelsleden aan deelnemen.
Wij hebben om 19 uur het VTM nieuws gevolgd. Danny Verstraete, zeker geen vriend van al wat Vlaamsgezind is, had heel wat negatieve commentaren op de nationale staking, die aan hand van feiten en cijfers, kon beschouwd worden als een mislukking. Behalve bij het openbaar vervoer, dat zoals steeds succes kent met zijn acties die de mobiele werkende bevolking treffen. Hij legde een ACOD-dame op de rooster. Het mens had zich opgetut alsof ze naar een première in de Munt ging en elk punt waarmede Verstraete haar confronteerde, werd verontwaardigd van de hand gewezen. De staking was een succes, omdat in het Rode Boekje van de ACOD geschreven staat, dat dat zo is. Het was even wennen aan een journalist die niet terugweek voor een rood obstakel..
Het 0000-nieuws hebben wij met stukjes en brokken gevolgd op hun webstek. Zoals te verwachten, lukten Freek Braeckman en Chris Denys er niet in een objectief verslag te brengen of een neutrale toon te voeren. Die Denys is het prototype van de zuivere syndicalist ; het enige wat hem onderscheidt van de actievoerders, is de microfoon die hij in de hand heeft. Zijn taal, stijl en argumentatie ondersteunen ondubbelzinnig de vakbonders. Het wederwoord, als hij er iets over zegt, wordt zeer bondig weergegeven en de kijker voelt dat het eigenlijk pure Quatsch is.
In de nageboorte van het Journaal, Terzake, zat het venijnige Gelaarsde Vrouwtje te glunderen om een soort luidieke reportage aan te kondigen over het drukke leven van een vakbondspief. Het verhaal werd op een luchtig en quasi afstandelijk toontje verteld maar het bleef een hoofdzakelijk rood succesverhaal met op het laatste enkele simpele ACV-ers die opgevoerd werden als grappige groene ventjes, die cafépraat uitsloegen. Hieronder een bruggetje naar de reportage.
Als er nog mensen zijn, die mochten aarzelen over de intenties en de onkunde van vele VRT journalisten, dan zijn de uitzendingen van 22 december 2011 hopelijk dé argumenten om alle twijfels op te heffen.
Savat
Het Egyptische leger en de maagdentest
Op 27 december moet eindelijk het uitgestelde proces tegen het Egyptische leger plaats vinden, een proces om een gedwongen maagdelijkheidstest.
De aanklacht werd ingediend door Samira Ibrahim, die in maart door de militaire politie gearresteerd werd tijdens een sit-in op het Tahrirplein, en vervolgens tijdens haar hechtenis gedwongen werd een maagdelijkheidstest door ongeïdentificeerd militair personeel te ondergaan. Haar advocaat Ahmed Hossam laat ons weten dat deze klacht deel uitmaakt van drie klachten die vervat zitten in Samira’s proces. De openbare aanklager zal deze maand de tweede klacht, die de verwijzing naar een militair hof bestrijdt, behandelen. Daarmee gaat de advocaat in beroep tegen het vonnis van één jaar voorwaardelijk, die tegen haar uitgesproken werd. De derde klacht is tegen de legerofficieren die de maagdelijkheidstest uitgevoerd hebben: die wordt behandeld voor het militair gerechtshof.
Samira Ibrahim is de enige van 17 vrouwen, die gedwongen tot zo’n test, het waagde hiermee naar het gerecht te stappen. Het sociale stigma dat ze hiermee over zichzelf oproept is geen onbelangrijke beslissing in het conservatieve Boven-Egypte. Mensenrechtenorganisatie Human Rights Watch stelden eerder al de onwil van de legerleiding aan de kaak om het seksuele misbruik van vrouwelijke betogers en folterpraktijken in meer dan 170 gedocumenteerde gevallen in de openbaarheid te brengen. De organisatie meent dat de legerleiding de misbruiken in de doofpot wil stoppen – na het trauma van seksueel geweld worden de vrouwen ook nog eens het recht op wettelijke bescherming ontzegt.
Abdel-Fattah Al-Sisi, hoofd van de militaire geheime dienst, deelde Amnesty International in juni mee dat het leger de maagdelijkheidstesten uitvoert als middel van zelfverdediging tegen mogelijke verkrachtingsbeschuldigingen. Dit was de eerste keer sinds de afzetting van Moebarak dat het leger toegaf deze praktijken uit te voeren. CNN had daarvoor bericht over een gesprek met een hogere officier die bevestigde dat gearresteerde vrouwelijke activisten een maagdelijkheidstest moesten ondergaan. De generaal zegde letterlijk “De gearresteerde meisjes zijn geenszins zoals uw of mijn dochter; het zijn meisjes die samen met mannen kampeerden op het Tahrirplein en we vonden molotovcocktails en drugs in hun tenten. We willen achteraf niet beschuldigd worden van seksueel misbruik of verkrachting – dus willen we bewijzen dat ze sowieso geen maagd meer waren. Geen enkele van hen waren nog maagd.”
Het SCAF (Hoger Militair Gerechtshof) heeft beloofd dat folterbeschuldigingen zullen onderzocht worden. En “we kunnen de gang van zaken noch bevestigen, noch ontkennen: het onderzoek is lopende.” En een belofte aan Human Rights Watch dat “het niet meer zou gebeuren.”
Het komt dus blijkbaar hierop neer dat men niet kan verkracht of misbruikt worden als men geen maagd meer is.
Rond Kerstmis voel ik mij niet verplicht jullie jeugdige en zondige herinneringen op te frissen. Ik ben dan niet in stemming voor zoiets frivools.
Vandaag bied ik jullie een zanger aan, waarvan bij ons thuis verschillende elpees in de platenkast stonden. Hij was dan ook een internationale ster, zij het met een korte vervaldatum.
Alfredo Arnold Cocozza werd geboren op 31 januari 1921 in Philadelphia, Pennsylvania, als zoon van Italiaanse immigranten. Zijn groot muzikaal talent leidde al op tienerleeftijd ertoe dat hij deel uitmaakte van de YMCA Opera Company; dirigent Serge Koussevitzky merkte hem en zorgde ervoor dat de jongen in 1942 een studiebeurs voor het Berkshire Music Center kreeg. In datzelfde jaar maakte hij zijn operadebuut als Fenton in Otto Nicolai’s opera "The merry wives of Windsor", na een instudeerperiode van slechts 6 weken. Het was toen dat hij zijn artiestennaam aannam, die hij ontleende aan de meisjesnaam van zijn moeder Maria Lanza.
Zijn carrière stond tot na de tweede wereldoorlog even op pauze. Vanaf oktober 1945 herbegon Mario Lanza alsof hij nooit – noodgedwongen weliswaar – opgehouden had met optredens bij het CBS-radioprogramma en 15 maanden studie bij Enrico Rosati. Van juli 1947 tot mei 1948 trok hij met bariton George London en lyrische sopraan Frances Yeend op tournee in de VS, Canada en Mexico met in totaal 86 concerten. Louis B. Mayer van MGM filmstudio’s merkte hem op en bood hem een filmcontract aan. Hierdoor verbleef hij zes maanden in de studio’s en aanvankelijk was dit nog wel te combineren met zijn operacarrière. In 1948 nam hij twee keer de rol van Pinkerton uit Madama Butterfly op zich voor de New Orleans Opera Association. Ook ging hij nog door met het geven van soloconcerten, terwijl hij bovendien samen met George London en Frances Yeend het Bel Canto Trio vormde. In mei 1949 maakte hij zijn eerste commerciële opname voor RCA Victor. Zijn eerste twee films, That Midnight Kiss en The Toast of New Orleans, kenden veel succes, evenals zijn platen, en Mario Lanza's roem nam enorm toe.
In 1951 vertolkte hij Enrico Caruso in The Great Caruso met de frêle An Blyth en dit bleek een verbluffend succes. Tegelijkertijd stelde Lanza's populariteit hem bloot aan felle kritiek van muziekrecensenten, onder wie dezelfden die jaren tevoren zijn werk hadden geprezen.
In 1952 kreeg Lanza, nadat hij de liederen voor The Student Prince had opgenomen, ontslag bij MGM. Daarop werd de film opgenomen met de acteur Edmund Purdom, die Lanza's zang playbackte. Aan de rand van het bankroet wegens slechte beleggingsbeslissingen door zijn voormalige manager en met een belastingsschuld van ca. $ 250.000 trok Mario zich even terug in de anonimiteit.
Zijn volgende film Serenade had niet het verhoopte succes. Lanza vertrok in mei 1957 naar Rome, waar hij acteerde in de film Seven Hills of Rome, hard werkte en zich weer richtte op een concertenreeks in heel Europa. Hij oogstte veel bijval. Aan het begin van 1958, deed hij auditie bij de Scala van Milaan en kreeg onmiddellijk een contract van twee jaar aangeboden. De eerste opera waarvan sprake, was Tosca van Puccini.
Later dat jaar kwam Lanza ook overeen dat hij het seizoen 1960/61 van de Opera van Rome zou inluiden als Canio in I Pagliacci. Maar toen begon zijn gezondheid achteruit te gaan; de tenor ging aan een aantal kwalen lijden, waaronder flebitis en acute hoge bloeddruk. In april van het volgend jaar, 1959, kreeg Lanza een lichte hartaanval, in augustus van hetzelfde jaar dubbele longontsteking. In oktober stierf hij in Rome, 38 jaar oud, aan longembolie nadat hij trachtte gewicht te verliezen met een verdacht vermageringsprogramma. De sopraan Maria Callas zei later: "Wat me het meeste spijt, is dat ik geen gelegenheid heb gehad om samen te zingen met de grootste tenor die ik ooit heb gehoord."
Mario Lanza heeft in zijn korte carrière geschitterd in opera, radio, concerten, opnames en films. Hij was de eerste RCA Victor Red-Seal-artiest die een gouden plaat ontving; tevens was hij de eerste van wie 2.500.000 platen werden verkocht. Hij inspireerde generaties operazangers zoals Placido Domingo, Luciano Pavarotti, Leo Nucci en José Carreras.
Hij stond bekend als “rebels, hard en ambitieus” en gedurende de jaren van zijn filmcarrière was hij verslaafd aan eten en alcohol. Een ontembaar man. Het lot was niet vriendelijk voor het gezin Lanza. Zijn weduwe, Betty, keerde terug naar Hollywood met hun vier kinderen, maar stierf vijf maanden later, 37 jaar oud, aan verstikking door ademhalingsmoeilijkheden. In 1991 stierf de jongste zoon Marc aan een hartaanval, ook slechts 37 jaar jong en zes maanden later de oudste dochter Colleen, 48 jaar, bij een aanrijding. Damon Lanza, de oudste zoon, stierf in augustus 2008, aan de gevolgen van een hartaanval op 55 jarige leeftijd.
Hoe noemt men dat? Schicksal, destiny, kismet, lot of brute pech? Laten we dankbaar zijn voor de jaren dat Mario Lanza iets betekend heeft op aarde, voor de vreugde en de blijdschap, die hij nog steeds in onze harten brengt. Zeker nu, met Kerstmis.
Mario Lanza zingt voor ons: Hark! The Herald Angels.
Ik wens jullie allemaal een zalig en vredig Kerstfeest. Dikke knuffel van jullie
Lolita
22-12-2011
Iran en Saoedi-Arabië lanceren 2 Spaanstalige tv-kanalen
Rond Kerstmis zullen er twee Spaanstalige tv-zenders bijkomen in Spanje. De Iraanse begint uit te zenden op 21 december, de Saoedische op 1 januari 2012. Beide gaan de Hispasat satellieten gebruiken voor een bereik in Spanje en Zuid-Amerika.
Volgens bronnen in de audiovisuele sector, aangehaald in El Pais, zou Hispan TV 21 december vanuit Teheran beginnen uitzenden. De programma’s zijn bedoeld voor een Spaanssprekend publiek en kunnen op de medewerking van Spaanse journalisten rekenen. Om te beginnen komt er 16 uur televisie per dag; tegen het einde van de winter zou dit tot rond de klok moeten uitgebreid worden. Het programma zal algemene informatie en nieuwsberichtgeving, in Iran opgenomen en in het Spaans gesynchroniseerde tv-series, debatten over film, literatuur en religie aanbieden.
Het programma “Debate Abierto “ (open debat) heeft tot doel de sjiïetische islam, de meest toegepaste godsdienst in Iran, te verspreiden. “Dit nieuw tv-netwerk in de Spaanse taal zal een cruciale rol spelen bij het bekend maken van de ideologische legitimatie van ons systeem in de hele wereld.” deelde Ezotollah Zarqami de media mee bij de bekendmaking van zijn plannen. Zarqami is voorzitter van Irib, de organisatie die Iraanse tv-kanalen groepeert. Hispan TV zal zich daarbij aansluiten.
De tweede nieuwe zender, Cordoba TV, die op 1 januari zal starten, wordt beheerd door een Saoedische stichting en kan in Spanje en Zuid-Amerika ontvangen worden. De Spaanstalige programma’s zullen op de islamitische doctrine van het Wahabisme focussen. Cordoba TV heeft zijn hoofdkantoor in het industriële centrum van San Sebastian de los Reyes, Madrid, en maakt deel uit van de Stichting van de Islamboodschap, waarvan sjeik en theoloog Abdulaziz al Fawzan, lid van de raad der wijzen, voorzitter is en kan rekenen op de steun van de Saoedische koninklijke familie. Om te beginnen worden er 8 uur zendtijd voorzien, voornamelijk documentaires en religiedebatten, verdeeld in blokken, die drie keer per dag herhaald worden. Het netwerk heeft bekeerde Spanjaarden ingehuurd en de sjeik kan op ca. 50 reporters rekenen van de privé zenders Antena 3 en Telecinco.
Daar blijft het echter niet bij. Als alles naar wens loopt, dan zal – volgens de krant ABC – Cordoba Televisie nadien ook uitzenden in Frankrijk, in Groot-Brittanië en in China. Op deze manier – nog steeds volgens de krant – zal Al Fawzan niet slechts tegemoetkomen aan de opdracht voor de verspreiding van het geloof buiten de Saoedische grenzen, maar bovendien het project “herinpalming van Al Andalus” op gang brengen.
Universiteitsprofessor islamtheologie Imam Mohamed Ibn Saud is mentor van Cordoba TV, lid van het toezichtcomité van de sharia en tegelijkertijd van het mensenrechtencomité, een organisatie van de Saoedische regering. Volgens de krant El Pais is sjeik Al Fawzan bijzonder gemotiveerd om het Wahabisme, de ultraconservatieve islam van Saoedi-Arabië, te verspreiden. Hij houdt vlammende toespraken op de Saoedische tv-zender Al Ikhtariya en UAE channel Al Majd, waarin hij de noodzaak om een “positieve haat” tegenover christenen te handhaven steeds weer benadrukt en de marginalisatie van vrouwen in zijn land verdedigt.
Volgens anti-terrorisme-experten zou Cordoba TV de in Spanje wonende moslimsamenleving kunnen stabiliseren en een krachtig wapen van de radicale islam kunnen betekenen. De keuze van de zendernaam, “Cordoba” was geen toeval. Cordoba was de hoofdstad van het Kalifaat in de 10de en 11de eeuw tijdens de Arabische bezetting van het Iberische schiereiland: voor moslimtheologen de climax van de islam.
Floriaan Terbeke
Bron: Ansamed
Verdriet in Pyongyang
Beelden van de Noord-Koreaanse televisie. Onze 0000-vrienden kunnen daar best nog wat op stage gaan.
Zelfs de natuur treurt in dit onmenselijke land om de dood van de Grote Leider. Een sneeuwstorm trok over het land en verstarde plots, in de bergen rond het geboortehuisje van de overleden lapzwans gloeide zijn naam op en een eenzame Japanse Kraanvogel kon zijn verdriet niet aan en vloog tot naast een standbeeld van de aflijvige.
Anderzijds delen Zuid-Koreaanse spionnen mee, dat de dictator niet in het bureau van zijn trein gestorven is, terwijl hij aan het werken was, want de trein heeft niet bewogen in zijn opslagplaats. Het kaarsje werd gewoon uitgeblazen in het bed maar dat is niet heroïsch genoeg. Deze taferelen kende de Volksrepubliek China ook bij de dood van Mao. Opgezet spel door de marionetten van de partij.