"De Vlaamse regering houdt eraan de heer Wauters te danken voor de geleverde inspanningen de voorbije jaren en uit haar erkenning voor de behaalde resultaten”, stond ook te lezen in een mededeling van de Vlaamse regering."

 Met een joekel van een gallicisme (eraan houden) en een stijlfout van jewelste (erkenning in plaats van erkentelijkheid) zwaaien de elitepolitici van de CD&V en Sp-a de 0000-baas uit.  Dank u, Dirk en tot nooit meer was korter, duidelijker en eerlijker geweest.

De open VLD-er Piet van Roe komt zijn jaarlijks interimmetje doen. De Piet zal het wel regelen. Bij wijze van spreken, want het is niet de rechtspersoon Van Roe die ingehuurd wordt maar diens bedrijf.  Zullen de belastingbetalers à l'occasion vernemen hoeveel den départ van Wauters kost ?  Het is voor onze savoir van de situation.

Ik bid voor een regimecrisis

Hard Vlaams zijn is de enige remedie om de welvaart van zes miljoen mensen te redden

Publicatie: 3 december 2009

Frans Crols

Column Trends - december 2009

Het trieste van de Wetstraat blijft stuitend. De eunuchen van dat politieke reservaat - met de valse air van staatsmannen (lacht u ook als u Wilfried Martens ziet schemeren achter het raam van zijn limousine?) - organiseren de complete stilstand van gelijk welke oplossing van vele economische knelpunten. Het hoogtepunt van de crisis is voorbij, alle indicatoren wijzen daarop. Om de crisis dan te blijven aanbidden als fetisj om niets doen, om foute begrotingen op te stellen, om niet te saneren is schandelijk. Hoorde u Servais Verherstraeten, fractieleider van de grootste partij van Vlaanderen, orakelen over de crisis? Alsof hij het zelf geloofde. Verherstraeten verzon een alibi voor de premierkomedie.

Hoe kan je als meerderheid in een land, hoe kan je als partij die de grootste is van Vlaanderen je zo slapstickachtig gedragen? Ik blijf verbaasd, en zo zijn er velen in binnen- en buitenland. Probeer aan een Fransman, een Brit, een Duitser, een Nederlander uit te leggen waarom de Vlaamse meerderheid niet kordaat, democratisch, durvend op de paternoster van politieke, economische en culturele dreigementen van de Franstaligen antwoordt : basta. Lach meneertje Maingain weg. Het einde van België is nabij als B-H-V splitst, beweert hij bloedserieus. Aan hem en zijn Brusselse nationalisten om het niet zover te laten komen. De Vlamingen hebben er niks bij te verliezen; hij en zijn beweging alles. B-H-V is een duidelijke kwestie. Het dient gesplitst te worden, oordeelt het Grondwettelijk Hof.

 
Welke zwakkelingen bij de grote Vlaamse partijen vinden het daarop gepast om te onderhandelen? Vind ik een antwoord bij Anton De Kom : de tapdansende, zwarte, communistische schrijver, dandy en activist voor een onafhankelijk Suriname? In een toegejuichte recente biografie over De Kom (gestorven in 1945 in een Duits concentratiekamp) lees ik van hem: "Geen volk kan tot volle wasdom komen, dat erfelijk met een minderwaardigheidsgevoel belast blijft." Verklaart dat de serie kartonnen helden - Martens, Dehaene, Peeters, Van Rompuy, Vanackere, Verhofstadt, Van Hengel, De Gucht, Somers... - van CD&V en Open VLD? Herman Van Rompuy is slim, sluw, een goede en belezen jezuïetenscholier, echter een man die achter een Machiavellistische glimlach bang is. De juiste marionet in het White House van de Europese bazen.

Waarom bid ik voor een regimecrisis? Om de bazaarpolitici van Vlaanderen te dwingen tot beslissingen, tot meer dan pappen en nathouden. Bij een regimecrisis worden zij misschien voor eenmaal in hun leven oproerkraaier. Waarom is dat nodig? Savoureer de volgende opsomming :

België is het land met proportioneel de hoogste staatsschuld ter wereld ;

België is het land met de hoogste belastingen per inwoner in Europa;

België is het land met de laagste pensioenen voor niet-ambtenaren;

België is het land waar een Vlaming een derde meer belastingen betaalt dan een Franstalige;

België is het land waar één volk, al 179 jaar buiten alle verhoudingen veel geld transfereert naar zijn buren: de Walen en de Brusselaars;

België is het land waar het minste wordt gedaan om de vergrijzing op te vangen;

België is het land waar wegens Waals syndicaal verzet de pensioenleeftijd niet kan worden opgetrokken;

België is het enige land in Europa waar het aantal ambtenaren de jongste tien jaar aangroeide met 87.000 mensen, ofwel 12,2 procent;

België is het land van de onopgeloste problemen (zoals de asielwetgeving, de organisatie van het gerecht, de inning van de belastingen).

Hard Vlaams hoeft men niet in de eerste plaats te zijn om B-H-V te splitsen. Dat is een lachwekkende kwestie die inderdaad in een handomdraai opgelost is door de parlementaire democratie te laten werken. Hard Vlaams is de remedie om de welvaart van zes miljoen mensen te redden. Sedert de jaren vijftig van de twintigste eeuw en dat door de gevolgen hier van de toenmalige globalisering en een vitaliteit die de naoorlogse generatie had, is tussen Noordzee en Maas een economische renaissance verwezenlijkt. Die welvaart vervluchtigt door het gebrek aan moed van de grote Vlaamse partijen.

Een regimecrisis zal leiden tot confederalisme op de korte termijn en zelfstandigheid van Vlaanderen op de middellange termijn. Is dat een paradijs? Hoegenaamd niet. Wel kan daar een begin gemaakt worden van het oplossen van grote dingen en kleine dingen: de particratisering; de scheefgetrokken fiscaliteit; de overmacht van de syndicratie; de stroeve arbeidsmarkt; de dominantie van de administratie; het gebrek aan werking van de vrije markt; het multiculturalisme, dat slecht en onderdrukkend is voor de inwijkelingen zelf, iedereen in zijn kleuren- en godsdienstvakje stoppen is fout. Kan het voorgaande in België? Neen. Yves Leterme weet het reeds en zal het herontdekken. Men mag rekenen op zijn slechte karakter, en de vernederingen van de voorbije dagen, om de implosie van België verder te zetten.

(met dank aan Ropie)

De zelfbenoemde kwaliteitszender VRT schept een zelf uitgelokte crisissfeer, om een platte partijpolitieke afrekening te maskeren. Zo kan je best de huidige malaise bij de 0000 omschrijven.

De Vlaamse parlementsleden kijken er naar en denken dat ze de zaak zullen oplossen met een interpellatie. Arm Vlaanderen.

Bourgeois heeft tijdens zijn vorig ministerschap vooral gepoogd goodwill te kweken bij de leiding van de openbare omroep, voor het Vlaams-nationalisme waar hij en zijn partij voor staat. 

Daarom heeft hij jarenlang met zich laten sollen door Tony Mary en diens aanhang.  In maart 2007 heeft Bourgeois (na een kort interimaat door de gepensioneerde Piet van Roe) een copie van zichzelf aan het roer van de VRT geplaatst : Dirk Wauters, een burgerlijk ingenieur met een carrière bij Alcatel en Siemens. Deze brave man werd geacht orde te scheppen in de verpolitiekte en overgesyndicaliseerde openbare omroep. Het is zoiets als in je blootje de bijenkorven openen om de honing te oogsten.

Natuurlijk lukte dat niet. Toen Mijnheerke Peeters na het electorale NVA-ontslag,  de VRT onder zijn vleugels nam, spaarde ook hij evenmin zijn kritiek op Wauters. De gedelegeerd bestuurder stond politiek geïsoleerd.

De VRT laat zich als volgt omschrijven : decennialang wanbeleid, regelmatige financiële ontsporingen, een dagelijks beleid dat permanent onder vuur ligt van de syndicaten die elk gezag ondermijnen, een compleet gepolitizeerd en overbemand management, een sfeer als in een krabbenmand en alom eigengereide arrogantie en intriges. "Allons enfants de la patrie" zou Nonkel Kruk goedgemutst zingen als hij dit leest.

Deze week is de socialistische topman Guy Peeters, voorzitter van de Raad van Bestuur met de christen-democratische Annelies van Cauwelaert gaan konkelfoezen bij Mijnheerke Peeters en zijn coalitievrienden om Wauters te liquideren. Net op een moment dat deze een besparingsplan moet voorleggen.  Dat wil zeggen in Grotemensentaal : Wauters weigert om de eisen van de socialisten binnen de VRT uit te voeren en daarom moet hij afgevoerd worden. Ingriet Lieten heeft nieuwe plannen ingefluisterd gekregen door Steve Stevaert.

Tegelijk spelen er nog andere motieven mee : eveneens zuivere partijpolitieke.  De socialisten willen kost wat kost hun greep op de openbare omroep behouden maar ook de machtsgeile NVA speelt mee in de benoemingsintriges. Dat is tenminste goed bestuur.

Dirk Wauters, hoe braaf de man ook moge zijn, verdient geen medelijden.  Hij is de speelbal geworden van de perfiede politiek. Dat is zijn eigen misrekening : wie aan dergelijke job begint, kan enkel volhouden met steun en instemming van de traditionele partijen en vakbonden.

Zo lang niemand in de Vlaamse Gemeenschap de moed zal hebben, om een discussie ten gronde te voeren over het openbaar omroepbestel, zullen de mistoestanden blijven bestaan.

De enige Vlaamse parlementair die het VRT-dossier grondig beheerst, is Carl Decaluwé van de CD&V. Zijn uitgangspunt is  helaas : "Ik wil een sterke omroep" en om die te behouden, tolereert hij al jaren de gang van zaken. Tussendoor geeft hij een hap en een snauw, maar zijn visie blijft hij trouw. En er is niemand die Decaluwés niveau en kennis evenaart, zeker niet bij de oppositie die zich beperkt tot het nahollen achter de feiten.

Zo, we hebben weer heel wat vrienden bijgemaakt in het Vlaams Parlement. Bij de VRT zijn het allemaal onze vrienden.

Savat

.

.

.

Sinds Mijnheerke Peeters, de baas van Vlaanderen, zich een donker en gestreng brilmontuur heeft aangeschaft, is de geflatteerde copie van George Clooney veranderd in een wat norsige minister-president. Hij is niet alleen zijn elegante looks aan het kwijtspelen, zijn schalkse lachje is verdwenen, zijn ironische oogopslag is een donkere blik geworden en zijn uitspraken ... wèl eerlijk gezegd, hij lijkt soms op een bittere oppositieleider. Niet eens een cynische.

Gisteren zat Mijnheerke Peeters te klagen dat zijn beleid te vaak gedwarsboomd wordt door de Raad van State.  En dat moet nu maar eens gedaan zijn. Wij schrokken ons, eerlijk gezegd, een hoedje.  Dit was zuivere Tobbackiaanse praat van de minister-president, die tot hiertoe zijn alleenheerschappij-mentaliteit behoorlijk heeft weten te verbergen achter monkelende glimlachjes en afstandelijke hoofdknikjes. 

De Raad van State is ondermeer een toevluchtsoord voor burgers die menen benadeeld te zijn door beslissingen van de overheid.  In principe is deze instelling een sieraad aan de gouden kroon van onze parlementaire democratie. 

In werkelijkheid is de Raad van State het slachtoffer van de ingewikkelde machinerie die deze natie geworden is én de Raad is verre van zuiver op de graat wat politieke beïnvloedingen betreft. Deze Raad is natuurlijk niet ontsnapt aan de benoemingsdrift van de politieke partijen. Ons kent ons, geldt hier evenzeer als om het even waar in de belgische structuren. En daarnaast zijn er de misbruiken die aciegroepen maken van de hiaten in de wetgevingen :  daar moet men tegen gewapend zijn, als men zo graag opgeeft een modelstaat te zijn.

Mijnheerke Peeters heeft bij de regime-omroep zendtijd gevraagd om zijn beklag te doen en de burgers mee te delen dat hij de stokken in zijn beleidswielen beu is.  Uiteraard zat de journalist van dienst ijverig mee te vozen, want als het er op aankomt de rechten van de burgers een poot uit te vijzen, steken die van de Nieuwsdienst graag een handje toe. Onbegrijpelijk, dat de minister-president van Vlaanderen zich tot dergelijke misplaatste uitspraken laat verleiden.

In plaats van te zorgen voor goede en transparante wetgeving, kunnen we  misschien best de Raad van State afschaffen. De burgers moeten leren zich te voegen naar de beslissingen van de overheid. Dat zou heel wat makkelijker worden.

Binnenkort verschijnt Mijnheerke Peeters niet alleen met een donker brilmontuur maar met zwarte glazen en twee body-guards.

Savat

In de Kamer van volksvertegenwoordigers wordt dezer dagen de federale programmawet besproken. Die voorziet voor wat betreft de sector ‘energie’ in de oprichting van een Fonds voor de bevordering van elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen. De opdracht van het Fonds bestaat er in om bij te dragen tot de vermindering van het energiegebruik en tot de productie van elektriciteit uit hernieuwbare energiebronnen.

Volgens de Raad van State betreedt de federale overheid hiermee echter het bevoegdheidsdomein van de gewesten. De federale overheid mag enkel regelingen instellen over hernieuwbare energie op zee. Voor regelingen inzake alle andere nieuwe energiebronnen is de federale overheid daarentegen niet bevoegd.

De Raad van State is in haar advies zeer duidelijk: de regering dient de ontworpen regeling te beperken tot wat tot de bevoegdheid van de federale overheid behoort, ofwel dient ze hierover met de gewesten een samenwerkingsakkoord te sluiten.

Dinsdagnamiddag laatstleden vroeg ik daarom aan de Minister van Energie hoe hij tegemoet wou komen aan de opmerkingen van de Raad van State. Er kwam enkel een nietszeggend antwoord, waarop commissievoorzitter Bart Laeremans en ikzelf formeel protesteerden.
Het is niet de eerste maal dat de federale overheid haar bevoegdheden inzake hernieuwbare energie overschrijdt en op het terrein komt van de gewesten. Een onhoorbare, maar stoemelingse recuperatie door België ten nadele van de gemeenschappen en gewesten. Het Vlaams Belang eist dat daar paal en perk aan wordt gesteld en zal dan ook de nodige stappen zetten naar het Vlaams Parlement.

Het spreekt vanzelf dat wij hierover naar de pers hebben gecommuniceerd. De aandacht was oorverdovend.

http://peterlogghe.blogspot.com/

Bestuur CD&V, sp.A
Zetels  : 35
CD&V : 12
sp.A : 12
Vlaams Belang : 8
Open VLD : 3
 

“Ik wil bij de gemeenteraadsverkiezingen van 2012 het cordon sanitaire rond het Vlaams Belang doorbreken in Beringen. Met de strategische nota van voorzitter Bruno Valkeniers krijg ik nu een hefboom in handen om dat te realiseren. Lukt het niet, en dat ligt niet alleen aan ons, dan krijgt Beringen een Turkse burgemeester”, zegt Bert Schoofs in een gesprek met de redactie.

Hoe wil u dat concreet doen?
“Door de hand uit te steken naar de andere partijen én naar de Turkse gemeenschap. Beringen is geen grootstad. Het heeft wel af te rekenen met een aantal grootstedelijke problemen. Toch denk ik dat we die nog kunnen oplossen omdat er in Beringen nog altijd een gemeenschapsleven is. Dat moeten we versterken. We hebben in Beringen geen bijkomende moskeeën nodig maar wel meer ontmoetingscentra. Nog meer moskeeën leidt enkel maar tot de ‘uitburgering’ van de autochtone Vlamingen uit hun wijken en draagt op geen enkele manier bij tot de integratie van de moslims in onze samenleving. Integendeel.”

Hoe wil u de hand reiken?
“Meer concreet denk ik aan de oprichting van een Vlaams-Turkse Vriendenkring. Ik stel vast dat zij zich gemakkelijker aanpassen aan onze normen en waarden. Ik ken veel mensen van Turkse origine. Ik heb geen problemen met hen. Tenzij dat ze het steeds over België hebben. Ik zou liever hebben dat ze het over Vlaanderen hebben, nu een regio en straks een land. Ik zou graag hebben dat ze zich samen met ons Vlamingen voelen en dat ze weten dat we hen niet afwijzen maar willen samenwerken. Daarnaast reik ik de hand naar alle andere partijen. Ook wanneer ze mensen van Turkse origine op hun lijst hebben staan en die naar voren schuiven voor een mandaat als schepen. We zullen hen niet op hun afkomst beoordelen, wel op hun merites, op wat ze doen voor Beringen. Voorts gaan we ook proberen om het allochtoon ondernemerschap maximaal te ondersteunen.”

@ Het Belang van Limburg

.

 En ondertussen heeft het grondwettelijk hof vandaag alle prejudiciële vragen van de raad van state ivm de wet op de partijfinanciering negatief beantwoord.
De jacht is open.   POL

Filip Dewinter ondervroeg vandaag ter gelegenheid van het vragenuurtje in het Vlaams Parlement minister van Binnenlands Bestuur Geert Bourgeois (N-VA) betreffende de financiering van minaretten met Vlaams belastinggeld. Na de goedkeuring van het eredienstendecreet door het Vlaams Parlement in 2004 werden door de Vlaamse regering al 17 moskeeën erkend. Deze moskeeën kunnen na hun erkenning ook aanspraak maken op provinciale werkingssubsidies en op subsidies voor verbouwingen ten bedrage van 30% uit het Vlaamse bouwfonds voor religieuze gebouwen. Alvast drie erkende moskeeën lieten naar aanleiding van hun erkenning weten met deze subsidies minaretten te zullen bouwen.

Minister Bourgeois antwoordde op de vraag van Filip Dewinter dat er weliswaar nog geen subsidies werden toegekend, maar dat bij tenminste één moskee – de Selimiye-moskee te Heusden-Zolder – wel plannen zijn om een koepel en minaret te bouwen en dat deze minaret mogelijk zal worden gesubsidieerd via de provincies en het Vlaamse bouwfonds. Belangrijker dan de concrete dossiers is echter de principiële bevestiging van minister Bourgeois dat Vlaamse belastinggelden inderdaad kunnen worden gebruikt om de bouw van minaretten te financieren. Open VLD, CD&V en Groen! bevestigden ter gelegenheid van het debat dat financiering van minaretten met belastingsgeld inderdaad moet kunnen.

De kwestie van de financiering van de minaretten toont voor het Vlaams Belang andermaal aan dat er een diepe kloof bestaat tussen de standpunten van het politieke establishment en de standpunten van de bevolking. Volgens het Vlaams Belang is het ongehoord dat, terwijl uit het Zwitserse referendum blijkt dat de bevolking zich in grote meerderheid achter een minarettenverbod schaart, de Vlaamse overheid de bouw van minaretten zal financieren met belastinggeld.

De minaretten symboliseren niet alleen de manifeste weigering van een deel van de hier levende moslimbevolking om zich aan te passen aan onze samenleving, maar door de bouw van minaretten wordt ook het straatbeeld van onze steden en gemeenten geïslamiseerd. Filip Dewinter zei in zijn repliek op het antwoord van Bourgeois: “De Vlaamse regering streeft zogezegd naar een Vlaamse islam, maar creëert integendeel een geïslamiseerd Vlaanderen.”

De voorbije maanden profileerde de N-VA zich als de heldhaftige bestrijder van de belangenconflicten, die telkens weer worden ingeroepen om de stemming van de splitsingsvoorstellen inzake BHV tegen te houden. Zo trok De Wever onlangs met veel mediagedruis naar de Duitstalige minister-president Lambertz met de vraag geen nieuw belangenconflict in te dienen. Dat het Vlaams Belang enkele dagen voordien de 15 Duitstalige parlementsleden met dezelfde vraag had aangeschreven, werd overigens in alle media doodgezwegen.

De houding van de N-VA in dit dossier is om diverse redenen behoorlijk hypocriet. Zo keurde die partij meteen na de verkiezingen van 2007, toen de regering Leterme nog helemaal niet was gevormd en het kartel CD&V/N-VA nog niet in de meerderheid zat, de geldigheid van de federale verkiezingen probleemloos goed; het Vlaams Belang was op dat moment de enige partij die verzet aantekende tegen de ongrondwettige kieskring BHV. Het voorstel van Bart Laeremans om in het Kamerverslag over de geldigheid een paragraaf toe te voegen met de melding dat in de toekomst in Brussel en Halle-Vilvoorde geen geldige verkiezingen meer gehouden konden worden, werd door de N-VA mee weggestemd.

Nadat de N-VA in de oppositie belandde, maakte die partij in dit dossier een bocht van 180 graden: in juni 2009 eiste ze plots dat de Europese verkiezingen ongeldig zouden verklaard worden omwille van de ongrondwettige kieskring BHV. Ineens had het Vlaams Belang dus toch gelijk. En afgelopen woensdag, tijdens het Kamerdebat over de begroting, onthulde premier Van Rompuy dat de N-VA, na afloop van het eerste belangenconflict, mee aan de basis lag van het tweede belangenconflict, dat kort nadien werd ingeroepen door de Franse Gemeenschap in Brussel. Van Rompuy verklaarde “Wij waren hier allemaal samen in mei 2008. Ik heb toen, onder meer met de medewerking van de N-VA, een smeekbede gehoord om een nieuw belangenconflict in te roepen.” N-VA-fractievoorzitter Jambon reageerde als door een wesp gestoken, maar kon dit feitenrelaas niet tegenspreken.

Nog veel straffer is het verhaal dat zich afgelopen woensdag iwas alleen maar bedoeld voor de galerij. Op het moment dat de partij echt het verschil kon maken en een duidelijk appel tot solidariteit kon richten aan de Duitstalige parlementsleden, deed de partij van De Wever precies het tegenovergestelde. Hoe ongeloofwaardig kan men zijn ?

Blauwvoet 

Het is belangrijk te weten wat er omgaat in vijandige hoofden. Vooral als deze vervuld zijn met haat zonder begin noch einde. Zoals Tommeke, de Vlaams Belang-hater van de De Morgen. Zijn haat tegen die van het Vlaams Belang begint destructieve trekjes te vertonen. En gebeurtenissen als het minaretten-verbod in Zwitserland, gevolgd door een heropleven van de roep naar christelijke symbolen in het Avondland, doen die sukkelaar zijn laatste beetje gezond verstand verliezen…Stel U voor! Wetsvoorstellen moeten zien opborrelen als warmwaterbronnen om kruisbeelden op de nationale vlag te verplichten (Nederland - Italië) : het is om als Linkie-Winkie de kramp in Uw klo poten te krijgen….Hij had het zo anders, zo schoon (voor hem) gewild – en verdorie, door die De Winter & C° dreigt alles in het water te vallen….Hadden hem en zijn vrienden maar de maatregelen getroffen zoals in 1789 bij de Franse Revolutie! Tegenstand = kop er af! Dàt is/was nog eens een proletariaat regime! Met nooit geen last meer van de tegenstrevers!

Verder lezen ? Klikken op de geel-zarte tekst hieronder

http://www.bloggen.be/tafelspringer/

"Schatteke,  uw ventje zorgt ervoor dat gij overal in Europa allah moogt bedanken dat ge onder mijne en zijne sloef ligt."

"Schatteke, senin adam sen Avrupa'da benim SLOEF ve onun altında yatan mayest sen Allah'a teşekkür ediyor." (vertaling : Google)

Het referendum dat afgelopen zondag in Zwitserland plaatsvond, blijft de gemoederen beroeren.

Zo vond de bureaucratische elitekliek van de EU het nodig haar bezorgdheid uit te drukken over de duidelijke uitspraak van de meerderheid van de Zwitsers die hun land niet willen laten islamiseren.

Dat het Europese establishment het moeilijk heeft met referenda – waarin de bevolking zich op een democratische wijze kan uitspreken – wisten we natuurlijk reeds langer. Denk in dat verband maar aan de manier waarop de fameuze Grondwet aan de Europeanen werd opgelegd. Of hoe – alweer tegen de grote meerderheid van de Europeanen in – de toetredingsonderhandelingen met Turkije werden opgestart.

Het is trouwens opvallend hoe de Aziatische kandidaat-lidstaat van de EU zich ook deze keer op een arrogante manier meent te moeten bemoeien in de binnenlandse aangelegenheden van een Europees land. Nadat minister van Buitenlandse Zaken Abdullah Gül had geëist dat het verbod op de bouw van nieuwe minaretten in Zwitserland zou worden “gecorrigeerd”, liet ook de Turkse premier Erdogan – die minaretten nochtans zelf ooit omschreef als ‘onze bajonetten’ – van zich horen. Voor hem was de uitslag van het referendum zelfs niet minder dan een illustratie van “een toenemende racistische en fascistische houding in Europa”. Wat hem desalniettemin bezielt om tegen beter weten in vast te houden aan het Turkse lidmaatschap van dat verfoeilijke Europa, vertelde Erdogan er spijtig genoeg niet bij.

Erdogan is met zijn jongste uitspraak in ieder geval niet aan zijn proefstuk toe. Zo stelde hij begin vorig jaar nog dat niemand mag verwachten dat de Turken in Europa zouden opgaan in onze samenleving en noemde hij assimilatie in één adem “een misdaad tegen de menselijkheid”.

Turkije bewijst keer op keer dat het totaal ongeschikt is om toe te treden tot de Europese Unie.  Een alternatief zou natuurlijk zijn dat de EU zich laat adopteren door Turkije, dat ware pas een oplossing.

Ray (bron VB)

Op de omslag van TeveBLAD verklapt Tom Lenaerts, dat hij geniet van de Pappenheimers. Het goede nieuws is verder, dat Lenaerts ongetwijfeld een van de knapste televisiemakers in Vlaanderen is. Die bovendien zélf op het scherm een aantrekkelijke persoonlijkheid vertolkt. U kent de clichés ook over de ideale schoonzoon, de humoristische man die steeds ad rem reageert, enz. En de Pappenheimers is terecht een aangenaam en drukbekeken ontspanningsprogramma van Woestijnvis.

Geoeg met het wierookvat gezwaaid, nu iets totaal anders. Woestijnvis is een productiemaatschappij die haar bestaan in feite dankt aan de socialist Jan Ceuleers die zijn vedette(s) in de strakke loonstructuur van het televisieministerie dat hij leidde, niet kon betalen. Zo werd Marc Uytterhoeven -een journalist van de sportredactie met een borrelende creativiteit- weggeplukt uit het syndicalistische keurslijf en is Woestijnvis tot stand gekomen. De beste en meest creatieve elementen die bij de VRT opgeleid werden, stapten over naar de privé-sector. 

Dat is een beknopte en schematische situering van hoe het begon met productiehuizen die hun programma's verkopen aan de logge openbare omroep die met zijn 3000 medewerkers nauwelijks in staat is de knoppen van licht en geluid te onderscheiden.

Woestijnvis maakt niet enkel populaire en originele ontspanningsprogramma's (met vaak erg goede medewerkers en publiekslievelingen) maar de heren vinden dat zij ook een maatschappelijke en politieke boodschap moeten brengen.  Die boodschap is er uiteraard een van de linkerzijde.   Al wat socialistisch is, komt met rode voorrang voor in de vragen, in de kokers en in de grappen. Bart de Wever ontbreekt evenmin, want hij is de Janklaassen die de sympathie moet verwerven van de rechtse flaminganten. In het ontwerpen van scenario's beschikt Woestijnvis over knappe koppen, het moet gezegd worden. Dat doen wij dan ook : we zeggen het.

Als er een politicus uit de andere correcte partijen deelneemt aan een spelletje, dan wordt meestal een fossiel zoals Decroo of Eyskens opgediept, mensen die nauwelijks beseffen dat ze opgevoerd worden als lachwekkende karikaturen van zichzelf.

In de eerste Pappenheimers-aflevering  van dit jaar zat Bert Anciaux te glunderen. Er waren vragen met betrekking tot de sympathieke en bescheiden Caroline Gennez en uiteraard over de amuseur-public van de NV-A. 

Tom Lenaerts telefoneert (naar eigen zeggen) soms met kijkers die kritiek hebben op zijn programma. "Hallo, u spreekt met Tom Lenaerts, ik heb gelezen dat u kritiek heeft op mijn programma". Vogens Tom schrikken de meesten zich een hoedje en zwakken zij  onmiddellijk hun kritiek af. Tom is daar zeer trots op ... en hij voelt zich als een schalkse witte ruiter met lange tenen waarop niet mag getrapt worden. Wij vinden dit getelefoneer (als het waar is) arrogant en misplaatst. Als Tommeke ooit de euvele moed heeft om ons te bellen, zal het een bijzonder kort gesprek worden met deze ideale schoonzoon.

Ray

De staat is 25 miljoen euro kwijt door de slechte beleggingen van het Kringloopfonds. Dat fonds werd in 2003 door de toenmalige regering-Verhofstadt opgericht om te investeren in de sociale economie.

Het Kringloopfonds, een initiatief van Johan Vande Lanotte en Els Van Weert (foto), haalde in 2003 75 miljoen op via een obligatielening. Geld dat geïnvesteerd moest worden in sociale projecten. 25 miljoen euro werd echter belegd in zogenaamde CDO’s, zeer risicovolle beleggingsproducten. Toen de financiële crisis uitbrak zijn die CDO’s nagenoeg waardeloos geworden.

Het Kringloopfonds is ondertussen in vereffening, de directeur is opgestapt. Voor de 25 miljoen euro verlies zal de belastingbetaler moeten opdraaien. Kamerleden Luk Van Biesen (Open Vld) en Stefaan Vercamer (CD&V) spreken van “onverantwoord bankieren met overheidsgeld” en vragen opheldering.

@ Vandaag.be